Het is 1 december. Ik zit met korte mouwen op een grasveld in de zon een ijsje te eten. In Amsterdam rolt men alweer onooglijke sneeuwdrollen met wortelneuzen, hier in Tel Aviv is de zomer nog niet geweken. In de aanhoudende warmte kun je onmogelijk de lat hoog blijven leggen en daarom eet ik een McFlurry, de verschoppeling onder de ijsjes. Hier heet de McFlurry (wat op zichzelf al een walgelijke naam is) Glida Pitsoets, wat zoveel betekent als Explosie IJs; misschien past dat beter in het lokale vocabulaire. Ondanks dat alles ben ik opgetogen. Het is heerlijk weer en mensen om me heen zijn nog steeds vrolijk, ontspannen en relatief schaars gekleed, kortom: gelukkig. Wat zou een mens nu nog meer kunnen verlangen?
Terwijl alles aan de oppervlakte ideaal lijkt te zijn, pakken donkere wolken zich boven ons hoofd samen. Figuurlijk dan, want het geval is dat er dit najaar nog geen regen gevallen is in Israël en dat is een probleem, te meer daar Israël te kampen heeft met een chronisch watertekort. Dit probleem mag voor ons kleffe Nederlanders dan wel banaal lijken, niets is minder waar.
In vroegere tijden gaf een regenloze winter aanleiding tot volksverhuizing, hongersnood, massasterfte, politieke onrust, geweld en/of oorlog. Gelukkig hebben we die uitwassen inmiddels leren te bedwingen, maar niet heus. Meer dan mensen zich in Europa voor zouden kunnen stellen, hangen de politieke problemen in de regio samen met de waterschaarste. De overheid investeert al jaren in de bouw van ontziltingscentrales (die zeewater ontzilten) en onder de slogan ‘Israël droogt nog steeds uit’ zijn er reclames met BI-ers op de televisie die mensen bewust moeten maken van de noodzaak om zuiniger om te gaan met water. Maar dan moet het wel regenen.
Intussen is het wachten tot het moment dat een of andere gekke rabbijn in het openbaar zegt dat de waterschaarste wordt veroorzaakt door homoseksualiteit. En iedereen elkaar weer de kop inslaat. Ik verlang inmiddels weer met smart naar de geur van buitenlucht na een frisse regenbui, druppels op m’n brilleglazen en stampen in de plassen. De ijsjes kunnen wel weer wachten tot volgende zomer.
