Asset 14

César Rogers maakt een print voor onze kunstverzamelaars: ‘De spanning tussen mechanisering en het lichaam vind ik belangrijk’

César Rogers 4

Als kunstverzamelaar maak je direct mogelijk dat Hard//hoofd een podium kan bieden aan nieuwe stemmen en veelbelovende makers. In een tijd waarin de ruimte voor experimentele platforms steeds schaarser wordt, is jouw bijdrage essentieel voor onze onafhankelijkheid en voortbestaan.

Als dank voor je investering in de toekomst ontvang je één of twee keer per jaar werk van een talentvolle kunstenaar. In januari bereikt het werk van César Rogers jullie brievenbussen. Om welk werk het precies gaat blijft een verrassing, maar in gesprek met onze Chef Kunst Jorne Vriens licht César een tipje van de sluier op.

Sluit je ook aan en verzamel kunst!

 

César, als onze verzamelaars straks jouw kunstwerk ‘Who was first?’ in handen hebben, wat zien ze dan?
‘Een tekst over de uitvinding van de boekdrukkunst met losse letters in China, in de 11e eeuw. Het is een tekst van Shen Kuo over de uitvinder Bi Sheng. Het is maar een korte paragraaf, maar voor mij is het een belangrijke tekst.’

Waarom is die tekst belangrijk?
‘Het dominante idee is nog steeds dat Johannes Gutenberg de drukkunst uitvond. Maar in Oost-Azië gebruikten ze losse letters zo’n drie eeuwen eerder om teksten te drukken. Gutenberg vond wel iets cruciaals uit: de gemechaniseerde pers, een systeem dat het drukproces enorm versnelde en hogere oplages mogelijk maakte. Ik vind het fascinerend dat veel landen die uitvinding claimen, maar dat in westerse landen de uitvindingen worden genegeerd die veel eerder in Oost-Azië zijn gedaan. Duitsland beweert dat het Gutenberg was, in Nederland werd lang geloofd dat het Laurens Janszoon Coster uit Haarlem was en China schuift natuurlijk Bi Sheng naar voren. Iedereen gebruikt dit als nationale trots, want wie de boekdrukkunst uitvindt, legt de basis voor de verspreiding van kennis. Mijn werk gaat niet over wie de eerste was, maar over hoe we die geschiedenis gebruiken.’

:César Rogers maakt een print voor onze kunstverzamelaars: ‘Als vormgever en drukker vind ik de spanning tussen mechanisering en het lichaam belangrijk’ 1

Je combineert verschillende tradities in je ontwerp, hoe zit dat?
‘Ik gebruik het lettertype Garamond, uit de begindagen van de Europese boekdrukkunst, in de zestiende eeuw. Dat lettertype kennen we allemaal wel. Vandaag de dag zou je kunnen stellen dat het een klassieke stijl is. Interessant genoeg was de naamgever, Claude Garamond, destijds vrij radicaal – hij ontwikkelde letters om bijvoorbeeld bijbels in het Frans te drukken in plaats van Latijn, waarvoor drukkers vervolgd werden door de katholieke kerk. Ook verwijst de plaatsing van sommige woorden naar China: sommige stukken tekst zijn verticaal leesbaar, zoals Chinese karakters traditioneel werden gezet.’

Het kunstwerk heeft ook nog een achterkant, wat is daarop te zien?
‘Daar zie je een offsetprint van de drukvorm met daarin de loden letters – de fysieke compositie van metalen letters die ik gebruikt heb voor de oorspronkelijke afdruk. Gedrukt op een offset drukpers uit de jaren '60 die we hier op de Rietveld Academie hebben, waar ik werk in de Letterzetterij en offsetdrukkerij. Ik gebruikte zilverkleurige metallic inkt, net zoals de letters zelf van lood zijn. Zo raken voor- en achterkant elkaar: je ziet het resultaat en een deel van het proces.’

César Rogers.

Wat biedt deze manier van drukken jou?
‘Het integreert denken, ontwerpen en produceren – iets wat in onze wereld vaak gescheiden is. Dit wat ouderwetse proces is heel fysiek. Je werkt met je handen. Tijdens het zetten van de letters zie je pas resultaat wanneer je afdrukt. Je maakt een compositie, drukt, en dan denk je bijvoorbeeld: te veel ruimte tussen de regels. Je past aan, drukt opnieuw. Voor dit werk hebben we dat vijf of tien keer gedaan. Het grote verschil met digitaal: als er lege ruimte is, is niets écht leeg. Je moet blokken gebruiken om die negatieve ruimte fysiek te bouwen, zodat de letters kunnen uitkomen.’

Het vraagt dus continu om handmatige aanpassingen?
‘Ja, en daar denk ik veel over na. Van het handschrift naar de computer verdwijnt het tactiele. Maar in tussenliggende technieken zoals hoogdruk is het nog aanwezig. Het zijn technologische ontwikkelingen die richting mechanisering gaan, maar ze vragen nog steeds zoveel van het lichaam, van de zintuigen. Als vormgever en drukker vind ik die spanning belangrijk.’

Benieuwd naar het kunstwerk van César? Sluit je dan aan als kunstverzamelaar van Hard//hoofd en ontvang het werk in januari!

Word kunstverzamelaar!

 

Mail

Jorne Vriens (Eindhoven 1991, hij/hem) is kunsthistoricus en schrijft graag over kunst. Als je dat ook doet, moet je zeker een mail sturen naar jorne@hardhoofd.com. Ook is hij docent aan de Reinwardt Academie in Amsterdam.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer