Asset 14

César Rogers maakt een print voor onze kunstverzamelaars: ‘De spanning tussen mechanisering en het lichaam vind ik belangrijk’

César Rogers 4

Als kunstverzamelaar maak je direct mogelijk dat Hard//hoofd een podium kan bieden aan nieuwe stemmen en veelbelovende makers. In een tijd waarin de ruimte voor experimentele platforms steeds schaarser wordt, is jouw bijdrage essentieel voor onze onafhankelijkheid en voortbestaan.

Als dank voor je investering in de toekomst ontvang je één of twee keer per jaar werk van een talentvolle kunstenaar. In januari bereikt het werk van César Rogers jullie brievenbussen. Om welk werk het precies gaat blijft een verrassing, maar in gesprek met onze Chef Kunst Jorne Vriens licht César een tipje van de sluier op.

Sluit je ook aan en verzamel kunst!

 

César, als onze verzamelaars straks jouw kunstwerk ‘Who was first?’ in handen hebben, wat zien ze dan?
‘Een tekst over de uitvinding van de boekdrukkunst met losse letters in China, in de 11e eeuw. Het is een tekst van Shen Kuo over de uitvinder Bi Sheng. Het is maar een korte paragraaf, maar voor mij is het een belangrijke tekst.’

Waarom is die tekst belangrijk?
‘Het dominante idee is nog steeds dat Johannes Gutenberg de drukkunst uitvond. Maar in Oost-Azië gebruikten ze losse letters zo’n drie eeuwen eerder om teksten te drukken. Gutenberg vond wel iets cruciaals uit: de gemechaniseerde pers, een systeem dat het drukproces enorm versnelde en hogere oplages mogelijk maakte. Ik vind het fascinerend dat veel landen die uitvinding claimen, maar dat in westerse landen de uitvindingen worden genegeerd die veel eerder in Oost-Azië zijn gedaan. Duitsland beweert dat het Gutenberg was, in Nederland werd lang geloofd dat het Laurens Janszoon Coster uit Haarlem was en China schuift natuurlijk Bi Sheng naar voren. Iedereen gebruikt dit als nationale trots, want wie de boekdrukkunst uitvindt, legt de basis voor de verspreiding van kennis. Mijn werk gaat niet over wie de eerste was, maar over hoe we die geschiedenis gebruiken.’

:César Rogers maakt een print voor onze kunstverzamelaars: ‘Als vormgever en drukker vind ik de spanning tussen mechanisering en het lichaam belangrijk’ 1

Je combineert verschillende tradities in je ontwerp, hoe zit dat?
‘Ik gebruik het lettertype Garamond, uit de begindagen van de Europese boekdrukkunst, in de zestiende eeuw. Dat lettertype kennen we allemaal wel. Vandaag de dag zou je kunnen stellen dat het een klassieke stijl is. Interessant genoeg was de naamgever, Claude Garamond, destijds vrij radicaal – hij ontwikkelde letters om bijvoorbeeld bijbels in het Frans te drukken in plaats van Latijn, waarvoor drukkers vervolgd werden door de katholieke kerk. Ook verwijst de plaatsing van sommige woorden naar China: sommige stukken tekst zijn verticaal leesbaar, zoals Chinese karakters traditioneel werden gezet.’

Het kunstwerk heeft ook nog een achterkant, wat is daarop te zien?
‘Daar zie je een offsetprint van de drukvorm met daarin de loden letters – de fysieke compositie van metalen letters die ik gebruikt heb voor de oorspronkelijke afdruk. Gedrukt op een offset drukpers uit de jaren '60 die we hier op de Rietveld Academie hebben, waar ik werk in de Letterzetterij en offsetdrukkerij. Ik gebruikte zilverkleurige metallic inkt, net zoals de letters zelf van lood zijn. Zo raken voor- en achterkant elkaar: je ziet het resultaat en een deel van het proces.’

César Rogers.

Wat biedt deze manier van drukken jou?
‘Het integreert denken, ontwerpen en produceren – iets wat in onze wereld vaak gescheiden is. Dit wat ouderwetse proces is heel fysiek. Je werkt met je handen. Tijdens het zetten van de letters zie je pas resultaat wanneer je afdrukt. Je maakt een compositie, drukt, en dan denk je bijvoorbeeld: te veel ruimte tussen de regels. Je past aan, drukt opnieuw. Voor dit werk hebben we dat vijf of tien keer gedaan. Het grote verschil met digitaal: als er lege ruimte is, is niets écht leeg. Je moet blokken gebruiken om die negatieve ruimte fysiek te bouwen, zodat de letters kunnen uitkomen.’

Het vraagt dus continu om handmatige aanpassingen?
‘Ja, en daar denk ik veel over na. Van het handschrift naar de computer verdwijnt het tactiele. Maar in tussenliggende technieken zoals hoogdruk is het nog aanwezig. Het zijn technologische ontwikkelingen die richting mechanisering gaan, maar ze vragen nog steeds zoveel van het lichaam, van de zintuigen. Als vormgever en drukker vind ik die spanning belangrijk.’

Benieuwd naar het kunstwerk van César? Sluit je dan aan als kunstverzamelaar van Hard//hoofd en ontvang het werk in januari!

Word kunstverzamelaar!

 

Mail

Jorne Vriens (Eindhoven 1991, hij/hem) is kunsthistoricus en schrijft graag over kunst. Als je dat ook doet, moet je zeker een mail sturen naar jorne@hardhoofd.com. Ook is hij docent aan de Reinwardt Academie in Amsterdam.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Oh Sultan, pахмат, maar ik voel niet hetzelfde

Na een paardentocht in Kirgizië wordt voor Jip van Steenis duidelijk dat haar connectie met gids Sultan een andere wending nam dan ze had verwacht. Wat gaat er allemaal verloren in de interculturele vertaling wanneer je als toerist een band opbouwt met iemand in het buitenland? En hoe begeef je je in deze heteronormatieve dynamiek als biseksueel, in een land waar je niet queer mag of durft te zijn? Lees meer

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Sigrid Kaag blijft diplomatisch bij Zomergasten, heel even komt ze los

Janine Abbring begint het gesprek met de woorden: “Je bent de afgelopen paar jaren veelvuldig bekeken door andermans ogen, maar vanavond kies jij de beelden.” Dat zet meteen de toon, maar roept ook de vraag op: zal doorgewinterde diplomaat Sigrid Kaag, met haar altijd politiek correcte antwoorden, het achterste van haar tong laten zien, of... Lees meer

Dingen die ik nooit gedaan heb

Dingen die ik nooit gedaan heb

Op een warme avond in een koele loods loopt een jonge vrouw een bekende professor tegen het lijf. Met de geur van opgedroogd zweet en de aanblik van een duur kapsel neemt Faye Schumacher ons mee in een ontmoeting tussen Vanessa en Meneer de Professor. Lees meer

:Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Zomergast Tommy Wieringa ziet ruimte: 'Er is nog heel veel te redden'

Tommy Wieringa verleidt je op fantastische wijze om samen met hem een doodlopende steeg in te lopen. Met een lach en een handig gebaar wijst hij de kijker op de fonkelende scherven onder ieders voeten. 'Er is nog heel veel te redden.' Lees meer

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

Zolang je me maar niet in pumps begraaft

'Een uitvaart is toch meer voor de nabestaanden.' Steef probeert zichzelf een houding te geven wanneer ze hoort dat haar vervreemde zus is overleden. Nadine Ronde neemt je mee in de eerste stadia van het rouwproces dat begint met een ongemakkelijk potje airhockey, een Super Mario PEZ-dispenser en gesprekken over de prijsstijging van komijnekaas. Lees meer

Auto Draft 22

Merel Pauw/Elmer zoekt naar vorm in Zomergasten: ‘Mag ik hier eeuwig over twijfelen?’

Astrid Goossens ziet hoe Zomergast Merel Pauw (/Elmer) zich comfortabel voelt als buitenstaander, terwijl ze praat over haar idolen, ingewikkelde mannen, blinde vlekken, het loslaten van controle, nationalisme en de schoonheid van harige kostuums. Maar krijgen we ook de mens ‘Merel’ te zien, of genieten we vooral van een performance? Lees meer

Meisjes

Meisjes

Op een dag krijgt een jonge vrouw de vraag om voor een standbeeld te zorgen. Samen met haar botte schaar vertrekt ze naar het bos. In dit verhaal onderzoekt Mei-yun Boswinkel de spanning tussen het strakke keurslijf van de middelbare school en het verlangen naar een ongedwongen ruimte. Lees meer

Auto Draft 21

Zomergast Nasrah Habiballah houdt koppig de handrem erop: 'Het gaat niet om mij'

Lies Defever ziet hoe Nasrah Habiballah in het laatste seizoen van Zomergasten drie uur lang strategisch de handrem aangetrokken houdt. Via fragmenten van anderen zien we haar liefde voor de wereld om haar heen, maar zelf blijft ze vooral ongrijpbaar. Koppig lijkt ze vast te houden aan dat wat goede journalistiek in principe zo belangrijk maakt: jezelf telkens opnieuw proberen aan de kant te zetten. Lees meer

De uitgevers geven het stokje door

De uitgevers geven het stokje door

Lisanne Brouwer vertrekt naar theatergezelschap PS Vertelt en geeft na jaren toewijding het stokje als uitgever door aan Josje Kerkhoven: lees hier het gesprek waarin ze terugblikken op Lisannes tijd en vooruitkijken naar Josjes plannen. Lees meer

Vruchtvlees

Ontuig

Een ik verkent nieuwsgierig diens pulserende vleeslichaam, trekt zich terug in de kieren van hun zijn en vergroeit tot een thuis. Moni Zwitserloot onderzoekt met behulp van bodyhorror-ervaringen en relaties die buiten het menselijke liggen. Lees meer

:Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

Meta x Kylie Jenner: hoe vrouwen het verdienmodel zijn van mannen ten koste van vrouwen

In haar column onderzoekt Loïs Blank hoe smart glasses, AI-assistenten en marketingcampagnes laten zien dat technologische vooruitgang vaak leunt op de lichamen, stemmen en veiligheid van vrouwen. Waarom blijven juist mannen het meeste verdienen aan een systeem dat zo afhankelijk is van vrouwen? Lees meer

:Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Archieven van West-Papua: Over narratieven, liederen en wat als kennis telt

Wanneer haar opa na vijftig jaar terugkeert naar zijn geboorteland, realiseert Julia Jouwe zich pas hoezeer het ontbreken van West-Papua in het collectieve geheugen van Nederland invloed op haar heeft. Lees meer

CLICKBAIT

CLICKBAIT

Een vrouw filmt zichzelf 24/7 en laat haar acties bepalen door wat anonieme usernames vertellen. In de fysieke wereld heeft ze bijna niets, online heeft ze duizenden fans die haar aanbidden. Hoe kun je macht vinden in kwetsbaarheid? Ankie Klut onderzoekt de grens tussen het verlangen om gezien te worden en de behoefte om jezelf te verbergen achter een digitaal masker. Lees meer

Zien is beminnen 1

Een pluchen harnas

Aan de hand van een berenjas, het COC, een appelgroene broek, non-binair zijn en een rode cabrio neemt Tom Kniesmeijer je mee in de kronieken van zijn eigen genderbeleving. Lees meer

:Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

Met stiekem ‘gay’-gedrag heeft de manosphere niets te maken

'De manosphere zal niet worden ontmaskerd als we haar van een soort stiekeme homoseksualiteit betichten, maar wel door nauwkeurig te kijken hoe ze werkt en deze manieren van competitie en erkenning te ontmantelen.' Lars Meijer deelt zijn reactie op de column van Marthe Bronkhorst over de manosphere. Lees meer

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn 1

Als ik Nederland in één woord kon opsommen, zou het dit zijn

Marthe van Bronkhorst sonjabakkert langs de geest van Nederland. 'De drie-eenheid bedrog, bedrijven, en een schijnheilige geest lijkt een patroon in de Nederlandse volksaard.' Lees meer