Asset 14

[Deadline verstreken] Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Sporen’, het negende Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Sporen’, het negende Hard//hoofd Magazine!

Maak jij een bijdrage die een nieuwe weg inslaat? Stuur vóór 1 februari je pitch in en draag met een (beeld)verhaal, essay, poëzie of kunstkritiek bij aan het magazine ‘Sporen’.

Je loopt naast de vloedlijn. Achter je staan voetafdrukken die langzaam vol water trekken. Even kijk je om: hoe lang blijft je spoor zichtbaar? Wanneer worden je stappen weer onderdeel van het landschap?

We laten voortdurend sporen na: digitaal, ecologisch en sociaal. Vele trekken lijnen naar het verleden en tonen de doorwerking van onze (koloniale) geschiedenis. Als individuen slaan we ervaringen op in ons lijf en geheugen, waarna ze via onze intuïtie ons gedrag bepalen. Wat blijft er over als we de deur achter ons dichttrekken? Een kring op de nieuwe eettafel, de geur van het avondeten, een litteken dat moeizaam vervaagt? Voor ons komende magazine vragen we je om een (beeld)verhaal, essay, kunstkritiek of poëzie-bijdrage in te zenden rond het thema ‘Sporen’.

Voor het negende magazine van Hard//hoofd, dat in september 2026 verschijnt, volgen de sporen die we nalaten: digitaal, ecologisch en sociaal. Ze trekken lijnen naar het verleden: samen met internationaal literair festival Read My World verkennen we de sporen naar de Maluku (Molukken) en West-Papua. We onderzoeken de verbindingen tussen daar en hier, en hoe koloniale en intergenerationele sporen zich manifesteren in het Nederlandse leven van nu. We zijn extra benieuwd naar inzendingen die op een vernieuwende manier onze relatie tot deze landen en Indonesië beschouwen. Maar we ontvangen ook graag inzendingen die het thema breed en poëtisch belichten: van de sporen die de mens trekt in de natuur tot de medische sporen in een patiëntendossier, en van toekomstheimwee tot het uitwissen van je digitale voetafdruk.

Lees hieronder de tips en stuur vóór 1 februari je pitch voor een beeldverhaal, essay, gedicht of kunstkritiek door dit formulier in te vullen. (We hebben je pitch ontvangen als je het formulier hebt ingevuld en jij daarvan een bevestiging hebt ontvangen.)

We kijken uit naar je bijdrage aan Sporen!

Tips

Algemene tip over de inhoud:
De artistieke missie van Hard//hoofd is het bieden van een podium aan nieuwe makers die in (beeld)verhalen een liefdevolle interactie aangaan met personen, wezens, systemen, neigingen, dreigingen, toekomstbeelden of zichzelf. Onthoud daarbij dat liefde vele uitingsvormen kent; we willen genegenheid niet platwalsen tot enkel de zoete roes van het eerste contact. Wij zijn er voor verdieping en de intieme relaties die volgen wanneer je je engageert. Een kritische houding is het lef hebben om niet voor de makkelijke weg te kiezen. Vier daarom je relaties tot anderen, schuw geen boosheid en verdriet, én sta open om de ander en jezelf te begrijpen. Voor Hard//hoofd maak je om kiertjes in je geest te openen.

Tips per genre

Verhalen en poëzie:
Chef Literair Charlotte Duistermaat: Sporen is een thema dat je breed kunt interpreteren. Ik hoop dan ook op verhalen en gedichten met een verscheidenheid aan onderwerpen en personages: zowel menselijk als niet menselijk. Je kunt de ervaring weergeven van iemand die een spoor aantreft of traceert, maar misschien kun je ook wel de ervaring weergeven van het spoor zelf: een leeggelopen ballon die seizoen in, seizoen uit in dezelfde boom hangt; een champignon verbonden aan een schimmelnetwerk; een doorgegeven familierecept; het facebookprofiel van iemand die er niet meer is.

Ik kijk uit naar verhalen die urgent en meeslepend zijn. Hierbij grijp ik ook terug op de meest actieve betekenis van sporen, namelijk reizen. Zie jouw verhaal of gedicht ook zo: als een zoektocht, een reis. En stel jezelf altijd de vraag: waarom zouden wij, de lezers van Hard//hoofd, met jou mee moeten reizen?

Essays:
Chef Essay en opinie Juul Kruse: Als er een vlekje schimmel aan de ene kant van het brood zit mag je de andere kant ook niet meer eten, de sporen van de schimmel rijken immers verder dan wij zien. Ze zijn allang aanwezig voordat ze groen en wit en blauwig bovenkomen. Zo is dat natuurlijk vaak met sporen: wanneer ik wandel op een bergtop in Oostenrijk zie ik de stukjes plastic, verkleurde verpakkingen en oude flesjes wel, maar het dringt nooit werkelijk tot me door hoeveel dat de natuur aantast. Ik voel (nog) niets van de deeltjes PFAS die ongetwijfeld ook in mijn brein zitten. De oppervlakkige sporen van de koloniale geschiedenis van Nederland zijn mij natuurlijk wel duidelijk, maar als wit iemand zal ik nooit het uitgebreide dradennetwerk eronder kunnen bevatten. Hoe hard ik ook mijn best doe, voor mij is niet direct zichtbaar wat de nuances zijn van een niet-witte beleving, in een land dat is gebouwd op racistische denkbeelden en is gefinancierd door koloniën jarenlang uit te buiten en uiteindelijk leeggetrokken achter te laten.

Ik zou graag essays ingestuurd zien worden over de dradennetwerken onder de altijd zichtbare sporen. Essays die de diepgang écht opzoeken, en perspectieven laten zien die normaal niet makkelijk aan bod komen. Ik hoop dat schrijvers het poederachtige groen wegblazen en kijken wat er onder allemaal gebeurt.

Graag zou ik de schrijvers aanmoedigen om, ook wanneer het om een persoonlijk essay gaat, altijd een breder perspectief te vertellen. Kijk verder dan je eigen verhaal en onderzoek het onderwerp met behulp van andere invallen, bronnen en inzichten. De bronnen hoeven hierbij niet altijd filosofisch van aard te zijn, kijk ook eens naar andere literatuur en kunst van verschillende aarden.

Kunstkritiek:
Chef Kunst Jorne Vriens: In A Line Made by Walking (1967) liet Richard Long een spoor achter door herhaaldelijk door hetzelfde grasveld te lopen – een subtiele ingreep die zichtbaar maakt wat normaal gesproken verdwijnt. Het werk markeert een heel tijdelijke maar toch heel existentiële krabbel: hier was ik.

Sporen verwijzen naar wat voorbij is, maar ook naar wat zich onder de oppervlakte beweegt. Denk aan het mycelium dat jarenlang als metafoor opdook: een decentraal schimmelnetwerk dat verbindt zonder zichtbaar te zijn. Misschien lees je deze metafoor wel op een nieuwe manier.

Voor de kunstartikelen binnen het thema 'Sporen' zoeken we analyses die laten zien hoe kunstwerken zelf sporen nalaten – of juist sporen van iets anders volgen. Welke maatschappelijke invloeden werken door op een tentoonstelling? Welke bewegingen zie je bij kunstenaars die (nog) geen naam hebben? Hoe functioneert kunst als archeologisch bewijs van wat we voelden, wilden zeggen, dachten vast te leggen?

Tijdloosheid bestaat volgens mij niet: er is alleen de gewoonte om steeds opnieuw betekenis te geven aan wat we belangrijk vinden. Achteraf kun je dus vaak vaststellen dat iets echt van zijn tijd was. Maar kun je die sporen ook in het heden lezen?
We zijn benieuwd naar besprekingen van tentoonstellingen, performances, installaties, videokunst, fotografie of schilderkunst die zich bezighouden met subtiele ingrepen, met markeringen of juist met de hardnekkigheid waarmee bepaalde ideeën blijven nazinderen.

Beeldverhalen en strips:
Hard//hoofd ontleent haar identiteit grotendeels aan haar beeldtaal. Wij zijn op zoek naar verfrissende, vernieuwende en creatieve beelden, gemaakt door makers die met een onderzoekende en zachte blik de wereld waarnemen, maar niet het ruwe en harde schuwen waar dat noodzakelijk is.

Praktisch: Je kan ervoor kiezen om een beeldverhaal in één of twee spreads te vertellen en houd er rekening mee dat in het midden van een spread de rug van het magazine zit en dat daardoor in het midden geen belangrijke informatie kan staan: houd een marge aan van 1 cm. Het formaat van een spread in Hard//hoofd is: breedte 360 mm × hoogte 265 mm. Tot slot, stuur een portfolio (een Instagram, website, of een paar werken waar je trots op bent) mee.

Over Read My World
Read My World (RMW) is een toonaangevend platform voor internationale literatuur, met wortels in diverse Amsterdamse gemeenschappen. RMW is een online en offline ontmoetingsplek voor lezers, luisteraars, schrijvers, vertellers en performers uit de hele wereld in een zoektocht naar literatuur, literaire vormen en netwerken die we nog niet kennen. RMW maakt juist die verhalen zichtbaar die sluimeren onder de oppervlakte van de dagelijkse actualiteit en gelukkig steeds meer doordringen op Nederlandse podia. Om die verhalen en vertellers op het spoor te komen werkt RMW nauw samen met internationale curatoren, veelal afkomstig uit The Global South, die samen met een meertalig en cultureel divers team in Amsterdam verantwoordelijk zijn voor alles wat RMW organiseert: een jaarlijks internationaal literatuurfestival, workshops, literaire podiumprogramma's en andere woordkunst activiteiten.

We zijn ons ervan bewust dat de term The Global South niet volledig recht doet aan de omschrijving van onze regionale focus. We bedoelen hiermee ook te benadrukken dat we ons vooral richten op regio’s in de wereld waarvan de literatuur weinig vertaald wordt en weinig zichtbaar is op podia in The Global North.

Read My World: 2026
Dit jaar ligt de focus op Melanesië: De Molukken en West-Papua. De historische verbondenheid met zowel Maluku als West-Papua is vanuit het Nederlandse koloniale verleden gewelddadig en resoneert tot op de dag van vandaag diep bij de twee in Nederland woonachtige gemeenschappen, inmiddels derde, vierde generatie.

Maluku en West-Papua zijn beiden nog steeds onder een koloniaal bewind: geheel naar het voorbeeld van voormalig kolonisator Nederland zijn het regio’s waar de lokale bevolking tegen elkaar wordt uitgespeeld, de grondstoffen meedogenloos worden geroofd ten koste van het klimaat en de inheemse bevolking. Ditmaal door Indonesië en andere grootmachten in de regio.

2026 is een herdenkingsjaar: 75 jaar Molukkers in Nederland. Dit betekent dat er vanuit de diverse Molukse gemeenschappen in Nederland initiatieven worden ontplooid om hier aandacht aan te besteden.

Geïnspireerd en aangemoedigd door een tijd waarin het zoeken naar je identiteit ook betekent dat je een roots-reis kan maken naar het land van je voorouders, zien we een doorlopend verhaal verbeeld in de literatuur. Ook voor West-Papua geldt dat voor een jongere generatie uit deze gemeenschap de zoektocht naar een haast uitgewiste (familie)geschiedenis van levensbelang is en ook nieuwe inzichten verschaft over wat verzet in confrontatie met een overmacht betekent. Zo verscheen onlangs de aangrijpende film The Promise: een zeer inzichtelijke documentaire over verbroken beloftes van Nederland aan het volk van West-Papua, de sterke verbintenis die er was tussen Nederland en West-Papua. Daarnaast biedt ook de recente podcast reeks Goudeerlijk: Het verhaal van Papua een onthullend inzicht in het koloniale verleden en de navenante machtsverhoudingen die tot op de dag van vandaag voelbaar zijn in West-Papua en in de Papua-gemeenschappen in Nederland. Deze podcast werd mede samengesteld door Julia Jouwe.

Algemene tip over de stijl:
Hard//hoofd is een literair tijdschrift. We zijn op zoek naar beeldverhalen, proza, poëzie, essays en artikelen die vanuit een artistiek idee zijn geschreven of waarin zintuiglijke taal wordt gebruikt. Met zintuiglijk bedoelen we: taal waarin de lezer wordt meegenomen in hoe iets ruikt, voelt en eruitziet. Bovendien krijgt de lezer het liefst een verrassend idee of detail mee en wordt dat idee in heldere taal geformuleerd. Met ‘Sporen’ nodigen we een geëngageerd geluid uit, maar we zijn niet per se op zoek naar afstandelijke pamfletten. We willen de schrijver altijd leren kennen door diens stijl, onderwerpbenadering, achtergrond en/of schrijfplezier.

Praktisch:
We beoordelen naast een uitdagende inhoud ook de stijl. Voor fictie geldt: hoe vollediger uitgewerkt je ingezonden gedicht of verhaal is, hoe meer kans je hebt. Voeg bij een essay of kunstkritiek minimaal de eerste 500 woorden van je tekst toe (ook hier geldt: volledige teksten hebben meer kans om geselecteerd te worden). Werk bij een beeldverhaal minimaal één afbeelding uit en schets eventueel het vervolg. Zie voor andere praktische vragen de veelgestelde-vragen-paragraaf onderaan deze oproep.

Meer informatie

Welke begeleidende tekst voeg ik toe bij mijn concepttekst of schetsen?
Naast je eerste versie (in het geval van fictie), schetsen (beeldverhalen) of minimaal de eerste 500 woorden (essays) gaat een goede pitch samen met een tekst waarin je uitlegt wat je van plan bent en waar je vragen over hebt. Deze tekst is concreet en enthousiasmerend, niet te gedetailleerd maar ook niet te vaag: maak duidelijk wat je van plan was, hoe het er min of meer uitziet en waar je verder aan wilt werken.

Zijn er dingen waar je nog over wilt sparren of nog niet zeker van bent? Benoem dit vooral in je pitch! Je eigen vragen maken je pitch sterker omdat we een duidelijker beeld hebben van hoe je bijdrage nog kan groeien. Publicaties bij Hard//hoofd hebben altijd redactierondes; we beoordelen een concept en geen definitieve versie.

Neem in 300 woorden in elk geval de volgende informatie op:
- je idee/concept;
- hoe jouw idee aansluit bij het thema;
- waarom jouw verhaal gelezen/gezien moet worden door onze lezers;
- waaraan je wil werken.

Mag ik alles insturen?
Elke vorm die op papier tot zijn recht komt is welkom: proza, poëzie, essay, interview, foto, strip… You name it. Probeer met de inhoud ons vooral te verrassen, interpreteer daarom het thema als een vrij uitgangspunt. Publicaties in het magazine zijn Nederlandstalig en gemiddeld 2.000 woorden we zoeken naar afwisselende teksten. Dat betekent ook dat we in teksten langere en kortere teksten naast elkaar publiceren. Beeldverhalen beslaan maximaal vier pagina’s.

We nemen geen geschreven publicaties in overweging die al elders zijn verschenen. Daarom vragen we ook of je je pitch niet naar andere tijdschriften/titels wilt sturen. We streven naar een magazine waarin diverse interpretaties van het thema ‘Sporen' samenkomen, maar ook pitches die niet overduidelijk aan dit thema refereren, ontvangen we graag.

Ik droeg bij aan het voorjaarsnummer (Harnas), als ik opnieuw iets instuur voor dit najaarsnummer (Sporen) maak ik dan kans?
Hard//hoofd is een platform voor nieuw talent en verdieping. Omdat we zo veel mogelijk stemmen een podium willen geven hebben we als richtlijn dat we alléén bij hoge uitzondering twee werken van een auteur per jaar in ons papieren tijdschrift plaatsen. De kans dat we je pitch kiezen is daarom klein. Stond je niet in Harnas, maar in een eerder nummer? Dan ontvangen we je pitch graag!

Wanneer ontvang ik een eerste reactie?
Eind maart krijg je te horen of jouw pitch is uitgekozen. Omdat we meer dan tweehonderd inzendingen verwachten en maar met kleine redactie werken, kunnen we afwijzingen helaas niet van inhoudelijke feedback voorzien.

Mijn idee is gekozen, wat wordt er nu van mij verwacht?
Wordt jouw idee gekozen, dan ga je met een van de chefs van Hard//hoofd in gesprek over de uitvoering. Soms twijfelen we over de haalbaarheid van een pitch maar vinden we het toch belangrijk om feedback te geven en om te zien hoe die feedback wordt verwerkt. Mocht dit zo zijn en twijfelen we over de uiteindelijke publicatie dan zullen we dat duidelijk communiceren. Voor de eerste redactierondes krijg je een paar weken de tijd. Als de inhoud, opbouw en structuur goed is, werk je met een van onze eindredacteuren toe naar een mooie eindversie. De verschijningsdatum van Hard//hoofd Magazine #9 Sporen wordt september 2026. We streven ernaar de bijdrages in mei af te hebben, dus houdt er rekening mee dat je beschikbaar moet zijn om in de maanden maart, april, mei hieraan te werken.

Ik ben een schrijver en wil zelf beslissen wie mijn verhaal illustreert. Kan dat?
In het Hard//hoofd-magazine wordt elke tekst verrijkt met illustraties, onder leiding van de beeldredactie van Hard//hoofd. Als je een sterke voorkeur hebt voor iemand uit je eigen netwerk, kun je deze voorkeur aangeven bij je pitch. Houd er wel rekening mee dat we zowel je tekstvoorstel als de voorkeur voor een gekozen illustrator beoordelen en dat de eindbeslissing altijd bij de redactie ligt.

Vergoedingen
Voor tekstuele bijdragen: 10 cent per woord (essays, kunstkritiek en verhalen zijn tussen de 1.000 en 3.000 woorden, aan de hand van de pitch stelt de redactie een maximum aan het uiteindelijke woordenaantal), voor poezië is de vergoeding 75 euro per gedicht. Voor beeldbijdragen: 75 euro per illustratie of foto (ex. btw), maximaal 150 euro per publicatie.

Ik heb recent een abonnement genomen op Hard//hoofd, wanneer kan ik Hard//hoofd Magazine #8 Harnas verwachten?
Op dit moment wordt het Hard//hoofd Magazine: Harnas opgemaakt en gedrukt. Begin maart kan je post van ons verwachten! Het magazine past door de brievenbus. Mocht je na 25 maart nog geen magazine ontvangen hebben, stuur dan een mailtje naar kunstverzamelaars@hardhoofd.com.

Wil je het magazine Harnas ontvangen, klik dan hier!
Meld je vóór 1 februari 2026 aan als abonnee van Hard//hoofd op papier en ontvang Hard//hoofd Magazine: Harnas in maart op de mat! Hard//hoofd op papier kent een beperkte oplage, we drukken alleen wat er besteld wordt en kunnen dus geen magazines nazenden. Wees er dus snel bij en meld je aan.

We kijken uit naar jullie verrassende, ontroerende en liefdevolle inzendingen!

Mail

Redactie

Hanneke Rozemuller (1998) is beeldedacteur bij Hard//Hoofd en illustrator. Met dromerige scenes met veel textuur en een beetje absurdisme wil ze een nieuw esthetisch laagje aan verhalen geven.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer