Ik heb veel vrienden die in het bezit zijn van een flinke dosis daadkracht. Ze kunnen zonder met hun ogen te knipperen een ticket naar Thailand boeken, snappen hoe belastingaangifte werkt, schrijven met verschillende kleurtjes in hun agenda en nemen regenlaarzen mee naar een festival wanneer de weersvoorspelling er slecht uitziet. Zelf pas ik totaal niet in dit plaatje. Mijn psycholoog zei ooit troostend tegen me dat creatieve mensen nou eenmaal een beetje chaotisch zijn en ik luisterde dankbaar naar haar. Lange tijd omarmde ik mijn ‘ik-klooi-maar-wat-aan’ levensstijl, want ik vond hem wel z’n charmes hebben. Het was dan ook niet voor niets dat één van mijn favoriete albums Sometimes I Sit and Think and Sometimes I Just Sit heette.
Natuurlijk begon het op een gegeven moment de spuigaten uit te lopen. Ik vergat afspraken, miste deadlines, haalde onvoldoendes en was eigenlijk constant in paniek. Mijn daadkrachtige vrienden riepen dat ik lijstjes en planningen moest maken, maar het voelde alsof ze in het Sanskriet tegen me aan het praten waren. Voor mijn vrienden was een opgeruimde levensstijl een tweede natuur, voor mij iets dat jaren training zou vergen.
Gelukkig waren er ook chaotische vrienden met wie ik praatgroep-achtige gesprekken voerde. Ze knikten driftig wanneer ik vertelde dat ik al een halfjaar lang een nieuwe kast nodig had, maar mezelf nog steeds niet naar de IKEA had gesleept. Het veranderde natuurlijk niets aan de situatie, maar het was wel fijn om mijn leed te delen.
Laatst kwam een van mijn chaotische vriendinnen met het verlossende woord. In plaats van troostend een arm om me heen te slaan toen ik over mijn dagelijkse beslommeringen begon, riep ze dat we daadkrachtbuddy’s moesten worden.
Ik keek haar schaapachtig aan.
‘We gaan elkaar stimuleren om praktischer te worden,’ legde ze uit. ‘En dingen te doen die we eigenlijk al heel lang moesten doen.’
Nu sturen we elkaar trotse berichtjes als we iets daadkrachtigs hebben gedaan, zoals een afspraak maken bij de kaakchirurg of potgrond kopen voor onze kamerplanten. Als beloning geven we elkaar glitterstickers waar eenhoorns op staan. We plakken ze in schriftjes en laten ze trots aan onze daadkrachtige vrienden zien.
Laatst gingen we samen naar de IKEA om eindelijk de kast te kopen die ik inmiddels al meer dan een halfjaar nodig had.
‘Weet je wat het is?’ zei die vriendin. ‘Misschien gaat daadkracht tonen ook wel over jezelf dingen gunnen. Dat je opeens beseft dat je jezelf de moeite waard vindt om je kamer mooi in te richten.’
Ik kon het alleen maar met haar eens zijn.
Beeld via Flickr
