Asset 14

Maak thuis een wereldreis

TIP: Maak thuis een wereldreis

Er zijn een paar gespreksonderwerpen die zo ontzettend uitgekauwd zijn dat ik, als iemand er over begint, direct watten in mijn oren zou willen stoppen. Eén daarvan is ‘fitness en eiwitshakes’. Een ander is ‘ik ga een auto kopen, een Volkswagen Golf’. Maar het onderwerp dat de kroon spant, is er één waarover laatst een bezoeker in mijn huis begon: ‘Ik ga volgende maand reizen. Ja supervet - naar Laos, Cambodja, Thailand en Vietnam.’

Het rondje Zuidoost-Azië: bijna iedereen in m’n omgeving heeft het al gemaakt. Net als de meeste andere reizen trouwens, zoals ‘Australië, backpacken’, ‘Afrika, vrijwilligerswerk’, en ‘VS, roadtrip’. Hoe spectaculair die bestemmingen ook mogen klinken - het begrip ‘reizen’ lijkt voor mij af en toe treurig triviaal geworden.

Ik merkte dit voor het eerst tijdens mijn eigen reis naar Peru, vier jaar geleden. Tot mijn schrik constateerde ik dat ik me op deze reis minder verheugde dan, pak ‘m beet, mijn fietsvakantie in Overijssel op mijn elfde. Ik besloot geen enkele grote reis meer te maken. Geen enkele, totdat ik wist hoe ik mijn reisvreugde terug kon krijgen.

Ik ontdekte nog iets anders in Peru: ik had het onwerkelijke gevoel er al eerder te zijn geweest. De witte huisjes, het Spaans-koloniale dorpspleintje met de palmen en de fontein en de kerk; de kom van hoogland tussen de bergen, de alpaca’s; de marktjes met overdonderende felle etenskleuren, de bont gestreepte poncho’s; de vrouwen met hun hoge zwarte hoeden, de ronde café-con-leche- gezichten, de markant gepriemde ogen; alles viel precies in mijn verwachtingspatroon. Vaag drong tot me door dat het geluk dat die indrukken in me opriepen, meer met een associatie te maken had dan met de omgeving zelf. Ik kon er toen alleen niet achter komen waarom dat was.

Dat gebeurde pas kortgeleden. De bron was Kuifje en de Zonnetempel, waarin Kuifje, de stripheld van Hergé, in Peru op zoek moest naar een gekidnapte vriend. Alles viel op z’n plek. Hergé had het avontuur in Peru zó levensecht gemaakt, dat ik het Peru van het stripverhaal intenser had beleefd dan het werkelijke Peru. Wat een wereldreiziger moet je daarvoor geweest zijn, om zo goed de sfeer van een land te kunnen vastleggen, dacht ik vol bewondering. Totdat ik Hergé googelde en een schokkende ontdekking deed:

Hergé is nooit in Peru geweest.

Zelfs nooit in een Zuid-Amerikaans land.

Hoe was dit mogelijk? Een halve kluizenaar die mij als een local door Peru had gegidst? Ik las verder.
‘Hergé deed grondig onderzoek naar de gebieden waar hij Kuifje naartoe stuurde, maar ging vrijwel nooit zelf naar de plek van afspelen. Wel bezocht hij musea vol volkenkundige voorwerpen, en las stapels boeken over de geschiedenis, geografie en de bevolking van het land.’

Die werkwijze, bedacht ik me, was wat me al die tijd onbewust aan die voortwoekerende vakanties ontbrak. Ik had die laatste jaren, door onverschilligheid en extreem goedkope vliegtickets, nauwelijks meer een idee waar ik daadwerkelijk naartoe reisde. En hoe meer dat het geval was, hoe meer het contrast tussen de reisbestemming en thuis verdween. En daarmee de zin van het reizen zelf. Hergé leerde me met zijn Kuifjeverhalen, zonder dat ik het zelf doorhad, dat de intensiteit van een reis verband houdt met de verdieping erin vooraf. Wie dat doet, kan niet alleen z’n reis mooier maken, maar heeft zelfs al aan de onderdompeling vooraf een reis op zich. Kijk maar naar Hergé. Want zou ook maar iemand durven beweren dat hij geen wereldreiziger is?

Mail

Luuk Hijne is stadsgids in Utrecht en sociaal psycholoog, houdt van lezen, musea, geschiedenis, en het opschrijven van herinneringen en belevenissen.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

De puinhopen van vier jaar Trump - een terugblik

Marthe van Bronkhorst ging langs in de crèche van het Witte Huis, om antwoord te vinden op de vraag: moeten we Donald nog vier jaar laten kleuteren? Lees meer

Vriendschapsparadox

Vriendschapsparadox

Tijdens een etentje met vrienden wordt Eva van den Boogaard geconfronteerd met de relativiteit van vriendschappen. Lees meer

Volg de voetnoot

Volg de voetnoot

Laat je ogen vaker afdwalen. Je raadt namelijk nooit welke parels van details er in de voetnoten verborgen liggen. Een tip van Wolter de Boer, die in de marge van zijn ‘imposter syndrome’ een vruchtbare lust voor details ontdekte. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers