Op het moment is de Brit Jamie Lidell vooral bekend van zijn succes met aanstekelijke soulplaten (Multiply, 2005 en Jim, 2008). Ingewijden weten misschien dat de beste man in een eerder leven weerbarstige techno maakte met het duo Super_Collider en Aphex Twin-achtige "intelligent dance music" op zijn eerste solo-plaat (Muddlin' Gear, 2000). Toen ik in 2006 in Berlijn verbleef om daar mijn bachelorscriptie over de Duitse 'Industrial'-groep Einstürzende Neubauten te schrijven, stuitte ik echter per toeval op de registratie van een performance die Lidell in november 2004 samen met voormalig Neubauten lid F.M. Einheit en kunstenaar David Link in Rotterdam gaf: de CD Echohce.
Echohce is een 'project voor zanger, muzikanten en een tekst-genererende machine.' Hoofdrolspeler in het project is Links 'text generator Poetry Machine.' Aan het begin van elke track leest de zanger (Lidell) de titel voor, waarna de machine, die is gebaseerd op semantische netwerken, aan die titel gerelateerde teksten van het net plukt. Deze worden geprint door printers die boven het podium hangen (op de video van de performance is te zien hoe enorme lappen tekst langzaam het podium bedekken). Lidell selecteert vervolgens teksten die hem betekenisvol lijken en improviseert hiermee op veelal sterk ritmische muziek van Einheit en medemuzikanten Saskia von Klitzing (drums) en Volker Kamp (bas).
Op papier klinkt dit alles buitengewoon conceptueel en weinig toegankelijk en we hebben hier natuurlijk inderdaad niet te maken met lekkere meezingers. Maar het bijzondere van het hele gebeuren is dat het ook geen onluisterbare herrie is geworden. Je zou je kunnen voorstellen dat er door het ontbreken van het spectaculaire podiumbeeld met printers, papier en zich in het zweet werkende muzikanten weinig overblijft, maar het leuke is nu juist dat de energie, het plezier, de spanning en de spontaniteit ook op de CD overeind blijven. Van afzonderlijke liedjes valt niet echt te spreken, maar het is wel een opwindende muzikale trip waar je een klein uur lang geboeid naar kan blijven luisteren. En als je goed luistert, hoor je Lidell's soul er echt wel in terug; dat zit hem waarschijnlijk in het bloed.
