Foto: privé-collectie Ava Mees List Mees is haar sleutels kwijtgeraakt in de vuilnisbelt van haar huis." /> Foto: privé-collectie Ava Mees List Mees is haar sleutels kwijtgeraakt in de vuilnisbelt van haar huis." />
nieuwsbrief
Asset 14

Slordervos

Waar zijn mijn sleutels? Ik frons mijn wenkbrauwen en loop terug door de gang naar de woonkamer, voor zover ik niet word belemmerd door allerhande obstakels die in de weg liggen. Ik laat mijn ogen langs de logische oppervlakken gaan: het aanrecht, het bureau, de tafel. Overal ligt troep.

Mail

Stapels papieren op het bureau, waar ik eerder op de dag een poging deed mijn administratie op orde te krijgen. Ik vond de desbetreffende brief van de Belastingdienst niet terug. Wel vond ik een oude briefwisseling, een keur aan verdwaalde foto’s, een verlopen aanmelding voor DigiD, en een bonnetje van die ene keer dat ik na een klein fietstochtje koffie had gedronken bij ’t Kalfje in Oudekerk aan de Amstel. Dat was op 3 september 2009. Het kostte me 1,90.

Op de tafel ligt niets, die heb ik opgeruimd. Twee bossen bloemen, een stapel nog ongelezen tijdschriften, mijn laptop, een juwelendoosje met muntjes. De counter dan, bij het aanrecht. Vier voormalige fruitmanden vechten om hun recht van bestaan. Ze puilen uit. Ik heb nog eens geprobeerd orde er in aan te brengen (eentje voor sieraden, eentje voor make-up, eentje voor naaispulletjes, eentje voor.. fruit.) Het mocht niet baten. Hoewel de inhoud onderin nog herinnert aan de oorspronkelijke verdeling, staan ze inmiddels bol van de vreemde snuisterijen en alledaagse objecten als knijpers, snoeppapiertjes, en aardappelschilmesjes. Tussen de schalen staan diverse (half)lege glazen water, en komkommerschillen kronkelen er tussen door. Ik eet denk ik vijf komkommers per week. Maar, geen sleutels. Je zou denken dat ik ze zo had gevonden, gezien de omvang van de bos. Misschien op de bank. Ik heb nog wel eens de neiging om bij thuiskomst mijn tas hier op te smijten.


Foto: privé-collectie Ava Mees List

Je kunt al drie weken niet op de bank zitten. Drie weken geleden besloot ik mijn klerenkast op te ruimen. Ik maakte verschillende stapels in de gang. Jurken, ondergoed, panty’s, vestjes, rokjes, sjaaltjes, riemen, jassen. De gang is lang, maar niet lang genoeg, en ik moest ver gooien om de jurken op de juiste berg te gooien. Halverwege mijn project ging de telefoon. Of ik koffie kwam drinken. Ik keek naar de stapels. Ik wist dat ik het direct af moest maken, omdat het er anders niet meer van ging komen. Maar hij lachte zo leuk, en de zon scheen zo verleidelijk. ‘Ik kom er aan,’ zei ik. Ik gooide mijn kleren op de bank om voor de spiegel te kunnen dartelen, en heb ze sindsdien niet meer aangeraakt tenzij er een stuk uit werd gevist om aan te trekken. Mijn tas ligt niet op de kleren, dus ik acht de kans klein dat mijn sleutels er wel liggen.

Mijn tas ligt op de grond naast de tafel. Ik maak hem open. Ik vind ze heerlijk, die grote Susan Bijl tassen, maar je kan er een leger in kwijt zonder het terug te vinden. Ik kiep hem ondersteboven, altijd de beste methode. Zeven lippenstiften rollen over de houten planken van mijn vloer. Één handschoen (ik was de ander kwijt maar als ik met een hand in mijn zak fiets gaat het prima en kan ik gelijk op de next knop van mijn ipod klikken), een portemonnee, twee losse pinpassen, kapotte oorbellen, een hoop sigarettengruis. Geen sleutels.

Ik buk nog even, kijk onder de bank. Schoenen te over, maar niet waar ik naar zoek. Het wordt tijd om de hulplijn in te schakelen.

‘Liefieeeee?!?’ Ik storm de kamer van mijn huisgenote binnen. Ik moet inmiddels echt weg, ik ben weer eens te laat voor werk en dat gaat van mijn eigen etenstijd af. Dan moet ik weer alles naar binnen schrokken en gelijk aan de bak om bier te schenken voor de mensen. ‘Heb jij mijn sleutels gezien?’ Haar kamer is een oase van rust. In één oogopslag heb ik alle lege oppervlakken overzien. Twee boeken, een plantje, een telefoon. Ze kijkt me aan, lacht, en zucht tegelijkertijd. ‘Mees. In de deur. Je sleutels zitten in de deur.’

Ava Mees List

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Tip: Skip het hoofdgerecht

Skip het hoofdgerecht

'We deelden een perentaart, bananensorbet en tiramisu en leefden nog lang en gelukkig.' Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5