Asset 14

ROOD

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: socialisten maken met de jongerenafdeling van de SP.

"Voor stufi! Tegen schuld! Voor stufi! Tegen schuld!". Met een groepje van vijftig jongeren lopen we door de binnenstad van Utrecht. Een protestmars tegen de afschaffing van de studiefinanciering. Een paar meisjes hebben pannen en lepels meegenomen waarmee ze lawaai maken, de rest houdt een protestbord vast. Ook ik heb een protestbord in mijn handen, Wie rijk is mag slim zijn staat erop, daaronder het logo van ROOD, de jongerenafdeling van de SP. Ik wilde eigenlijk geen bord, maar Ed drukte er eentje in mijn handen. "Dan kun je even echt voelen hoe dat is, protesteren."

Beeld: Saminna van den Bulk

Ed heet eigenlijk Eduard Scheltinga, is 23 jaar en student filosofie. Sinds kort woont hij in Rotterdam en zit hij in het landelijk bestuur van ROOD. Daarvoor woonde hij in Groningen waar ik hem af en toe tegenkwam op feestjes. Met een biertje in zijn hand sprak hij dan vaak over politiek, over socialisme, over actievoeren.

"Ik krijg hier echt energie van!", zegt Ed opgetogen. Ik kijk om me heen, naar de kleine groep protesterende jongeren en vooral naar de grote groep mensen op het terras die naar ons kijkt alsof we een clubje entertainers zijn. De jongeren schreeuwen: "Heb je ook zo’n last van schulden? Sluit je aan! Heb je ook zo’n last van schulden, ook zo’n last van schulden, ook zo’n last van schulden, sluit je aan!". Niemand sluit zich aan. "Dat komt nog wel", zegt Ed. "Het is nu vooral belangrijk dat de media horen dat er een protest is. Dat er een protest is in Utrecht én in Groningen én in Amsterdam. Dan weten ze dat het leeft. En als we dan in september, wanneer de wet door de kamer moet, echt grote protesten gaan organiseren krijgen we sneller mensen op de been."

ROOD bestaat nu tien jaar en in die tijd is er veel actiegevoerd. Het zijn bijna altijd ludieke acties. Mediamomentjes, met grappige slagzinnen en een duidelijk verhaal. Met een groep jongeren blijven slapen op het station van Haarlem om aandacht te vragen voor een nachttrein, of de Huisjesmelker van het Jaar-verkiezing voor de slechtste huisbaas van Nederland.

Maar het is een dunne grens tussen ludiek en infantiel en er is weinig treuriger dan een infantiele protestactie. Ooit struikelde ik bijna over een kartonnen bak die voor het universiteitsgebouw was gezet. "Dit is de studiedrempel, die het kabinet heeft opgeworpen", legde een van de ROOD-leden uit.
En toch: ook zo’n lullige protestactie dwingt respect af. Ze staan er toch maar even het belang van alle toekomstige studenten te verdedigen. Als ik een lokale overlegavond van ROOD Groningen bezoek valt me vooral op aan hoeveel verschillende protestacties tegelijk wordt gewerkt. Acties tegen louche huisjesmelkers, tegen veranderingen in de bibliotheek en tegen kastjes die hoge geluiden maken om hangjongeren te verdrijven. Aan het hoofd staat Lisa de Leeuw, 20 jaar, studente sociologie. Ze heeft wat weg van Emma Watson in de film The Perks of Being a Wallflower.

"Moeten we radicaler worden?" vraagt iemand. Lisa: "Ik vind niet dat we brutaal moeten zijn om het brutaal zijn. Maar ik heb het er wel met de andere jongerenafdelingen over gehad: zijn we niet te lief geworden?". Siewert (19) heeft nog een radicaal plan. Hij wil een verkiezing houden voor een politicus die zijn achterban het meest heeft verraden. De winnaar krijgt een gouden beeldje. Lisa kijkt naar mij. "ROOD overhandigt graag gouden beeldjes", legt ze uit. "Gouden vliegenmeppers, gouden eikels, gouden uitsmijters. De media zijn er ook dol op."

De overlegavond in Groningen duurt maar kort. ROOD-leden vergaderen liever niet te lang. "Veel politieke clubs zijn vooral van de wijn en de kaas. En praten, vooral heel veel praten. Debatteren voor de eigen achterban. Bij ons is dat anders. We overleggen wel, maar willen vooral dingen doen. Hier zitten mensen die de wereld willen veranderen, die niet alleen aan hun CV willen werken", vertelt Lisa.

Beeld: Saminna van den Bulk

De ROOD-methode is mensen motiveren om zelf iets aan de problemen in hun omgeving te doen. Lisa: "Als je mensen ondersteunt om in hun eigen omgeving iets te veranderen geef je ze ook het besef dat ze zelf iets kunnen veranderen." En mensen, ook jongeren, zijn best bereid in actie te komen, merkt Lisa. Zolang het maar gaat om iets concreets, iets dat hen daadwerkelijk aangaat. "Dus niet voor kledingfabrieken in Bangladesh van de Primark, maar wel voor onveilige containerwoningen in Groningen waar elke dag wordt ingebroken."

En als mensen eenmaal door hebben hoe makkelijk je iets voor elkaar bokst in je omgeving, zullen ze vaker uit zichzelf actie ondernemen. Althans, dat is het doel. Lisa: "Zo maak je socialisten van mensen."

En de mensen zouden zelf ook graag socialist zijn, denkt Ed. "Wij krijgen in ons onderwijs en in de samenleving te horen dat we individueel verantwoordelijk zijn voor ons succes en falen. Maar mensen geloven niet meer in die individualistische ideologie, dat idee stort nu compleet in. Dit kabinet wil graag een ieder voor zich maatschappij, maar dat willen de mensen helemaal niet."

Elke activist maakt vijanden en bij ROOD zijn de vijanden talrijk. Van huisjesbazen tot schoolbesturen en van wethouders tot de plaatselijke Albert Heijn. "Als je actie voert tegen iets of iemand, mag je best hard in conflict raken met de tegenmacht. Voer de druk op, haal de media erbij, zet ze eens voor lul, dat werkt vaak het beste", zegt Lisa. En Ed vult aan: "Als iemand iets fout doet moet je hem daarmee confronteren. Je kunt wel altijd naar het compromis zoeken, maar als je steeds het conflict mijdt, heb je op een gegeven moment zelf niks meer te vertellen."

De vijand heet vandaag GroenLinks. Verraders, vinden de ROOD-jongeren, omdat ze instemmen met het afschaffen van de studiefinanciering. We lopen naar het GroenLinkspand in Utrecht, waar we een tijd stil blijven staan. "Niet groen, niet links, maar asociaal! Niet groen, niet links, maar neoliberaal!". Achter me hoor ik een jongen van een studentenvereniging tegen Ed zeggen: "Er zijn net een paar mensen weggegaan, omdat ze dit protest te veel socialistische propaganda vinden." Ed haalt zijn schouders op.

GroenLinks doet niet open. Een fikse tegenvaller. Althans dat vind ik, maar de rest van de groep lijkt het weinig uit te maken. We lopen door. "Hey ho kabinet! Jullie worden afgezet", schreeuwt de hele groep. Ik hou mijn bord in de lucht en mompel mee.

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnChef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

Zomergast Roxane van Iperen was hard aan het werk

De schrijver en jurist ging radicaal op zoek naar het grijze gebied. Lees meer

Nieuws in beeld: Jeff Bezos zet het ons betaald

Jeff Bezos zet het ons betaald

Na zijn korte bezoekje aan de rand van de ruimte, eerder deze week, bedankte oud-Amazon-baas Jeff Bezos de werknemers en klanten van zijn bedrijf. 'Want jullie hebben hiervoor betaald'. Een perverse grap, vonden critici. Lees meer

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

Stormvogel & Gelegenheidshaiku

''Het is een dag waarop je stevig in je schoenen moet staan.''
Lees een fragment uit het afstudeerwerk Stormvogel & Gelegenheidshaiku van Suzanne Reedijk: een tweeledige novelle over de zee, het leven dat soms vastloopt, en een reuzenkind dat in een veld verschijnt, en dat ook weer verdwijnt. Lees meer

Tendresse / Nederzettingen

Tendresse / Nederzettingen

Met zijn 'overrompelende, rijke poëzie' won dichter Erwin Hurenkamp dit jaar Editio's Debutantenschrijfwedstrijd. De jury roemde zijn poëzie, die vertrouwde thema's wonderlijk uitwerkt. Lees meer

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Zomergast Floris Alkemade wilde boven alles de goede vrede bewaren

Floris Alkemade trapte het nieuwe seizoen Zomergasten af. Tot al te boude uitspraken liet de Rijksbouwmeester zich niet verleiden. Lees meer

Wat een week

Wat een week

Zie het nieuws maar eens in beeld te brengen in een week waarin drama zich op drama stapelde. Illustrator Rueben Millenaar liet zich niet uit het veld slaan: hij maakte maar liefst 6 illustraties. Een rampweek in beeld. Lees meer

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Waar ik een slaapkamer heb gehad

Malika Soudani verzamelt de herinneringen die ze nog heeft aan alle plekken waar ze een slaapkamer heeft gehad, vanaf haar geboorte tot aan het moment waarop ze haar afstudeerbundel schrijft. Hier lees je een fragment uit 'Waar ik een slaapkamer heb gehad'. Over een zusje met kanker, twee culturen onder één dak, bruin zijn in een witte familie en een gebroken gezin.  Lees meer

Vergeetweek mixtape

Een onvergetelijke mixtape

Traditiegetrouw sluiten we onze themaweek af met een mixtape, met nummers gekozen door onze redacteuren. Welke muziek doet ons vergeten of herinneren? Welke artiest maakte het beste nummer over vergeten en welk nummer waren we zelf geheel vergeten - en misschien was dat maar beter zo? Lees meer

Nieuws in beeld: En nu met z'n allen

En nu met z'n allen

Sinds vorige week zondag schrijven 155 democratisch verkozen volksvertegenwoordigers een nieuwe grondwet voor Chili. Ze hebben negen maanden de tijd om een grondwet te schrijven waarin iederéén wordt gerepresenteerd. Lees meer

Wat ik mezelf beloof

Wat ik mezelf beloof

Een poging om alles te vergeten, om je af te sluiten voor je herinneringen, is op voorhand gedoemd om te mislukken. Een kort verhaal over de (on)mogelijkheid om schoon schip te maken. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Kunnen we de wandaden van een kunstenaar vergeten?

Critici en liefhebbers zitten in hun maag met de wandaden van hun culturele helden. Moeten ze worden vergeven of ‘gecanceld’? Stefanie is vooral blij met de democratisering van de kunstwereld. Lees meer

Vergeet de lelijke kanten van dementie niet

Vivian Mac Gillavry begon op haar 19de haar vader te verliezen aan dementie. Ze schrikt van hoe mediamakers met dementie omgaan: het is goed om te laten zien hoe ermee valt te leven, maar wat als we zóveel focus leggen op de kwaliteit van leven, dat we vergeten te praten over hoe moeilijk dementie kan zijn? Lees meer

Kat, boom

Kat, boom

Een meisje klimt in een boom tijdens verstoppertje en wordt door de andere kinderen vergeten. Lees meer

De Ander (Vergeten)

De Ander (Vergeten)

Annelies van Wijk vraagt zichzelf nog voor ze is opgestaan om naar de ander te kijken. Dit gaat over zitten in een tweepersoonsbed,
Eenzaamheid die in alleen zijn verandert en een vijver in het matras met een eendenmoeder erin. Lees meer

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Hard//hoofd duikt in de vergetelheid

Tijdens de Vergeetweek dreunen we geheugensteuntjes op, verzinnen we ezelsbruggetjes en zetten we kruisjes in onze handpalm waarvan we ons later afvragen waar die voor waren. Lees meer

Ook automobilist moet aan de bak

Ook automobilist moet aan (of uit) de bak

Illustrator Veerle van der Veer brengt het nieuws in beeld. Dat de rechter Shell opdraagt zijn CO2-uitstoot drastisch terug te dringen, leverde vooral instemming en leedvermaak op, zagen opiniemakers in de Volkskrant. En de klánten van Shell dan, vroegen zij zich af. Lees meer

Speech: Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Waarom activisten de ‘zomer van trans woede’ uitroepen

Honderden demonstranten protesteerden tegen de vernederende en dehumaniserende zorg voor transgender personen. Ze eisen hervorming van het zorgsysteem en riepen een ‘zomer van trans woede’ uit. Non-binaire trans vrouw Nilin gaf een openhartige toespraak. Lees meer

Filmtrialoog: Gunda

Gunda

Onze redacteuren Eva van den Boogaard, Nora van Arkel en Jozien Wijkhuijs bekeken de documentaire Gunda. Ze zijn onder de indruk van de unieke vorm van de film, maar er bleken ook wat dingen die iedereen anders interpreteerde. Lees meer