Asset 14

ROOD

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: socialisten maken met de jongerenafdeling van de SP.

"Voor stufi! Tegen schuld! Voor stufi! Tegen schuld!". Met een groepje van vijftig jongeren lopen we door de binnenstad van Utrecht. Een protestmars tegen de afschaffing van de studiefinanciering. Een paar meisjes hebben pannen en lepels meegenomen waarmee ze lawaai maken, de rest houdt een protestbord vast. Ook ik heb een protestbord in mijn handen, Wie rijk is mag slim zijn staat erop, daaronder het logo van ROOD, de jongerenafdeling van de SP. Ik wilde eigenlijk geen bord, maar Ed drukte er eentje in mijn handen. "Dan kun je even echt voelen hoe dat is, protesteren."

Beeld: Saminna van den Bulk

Ed heet eigenlijk Eduard Scheltinga, is 23 jaar en student filosofie. Sinds kort woont hij in Rotterdam en zit hij in het landelijk bestuur van ROOD. Daarvoor woonde hij in Groningen waar ik hem af en toe tegenkwam op feestjes. Met een biertje in zijn hand sprak hij dan vaak over politiek, over socialisme, over actievoeren.

"Ik krijg hier echt energie van!", zegt Ed opgetogen. Ik kijk om me heen, naar de kleine groep protesterende jongeren en vooral naar de grote groep mensen op het terras die naar ons kijkt alsof we een clubje entertainers zijn. De jongeren schreeuwen: "Heb je ook zo’n last van schulden? Sluit je aan! Heb je ook zo’n last van schulden, ook zo’n last van schulden, ook zo’n last van schulden, sluit je aan!". Niemand sluit zich aan. "Dat komt nog wel", zegt Ed. "Het is nu vooral belangrijk dat de media horen dat er een protest is. Dat er een protest is in Utrecht én in Groningen én in Amsterdam. Dan weten ze dat het leeft. En als we dan in september, wanneer de wet door de kamer moet, echt grote protesten gaan organiseren krijgen we sneller mensen op de been."

ROOD bestaat nu tien jaar en in die tijd is er veel actiegevoerd. Het zijn bijna altijd ludieke acties. Mediamomentjes, met grappige slagzinnen en een duidelijk verhaal. Met een groep jongeren blijven slapen op het station van Haarlem om aandacht te vragen voor een nachttrein, of de Huisjesmelker van het Jaar-verkiezing voor de slechtste huisbaas van Nederland.

Maar het is een dunne grens tussen ludiek en infantiel en er is weinig treuriger dan een infantiele protestactie. Ooit struikelde ik bijna over een kartonnen bak die voor het universiteitsgebouw was gezet. "Dit is de studiedrempel, die het kabinet heeft opgeworpen", legde een van de ROOD-leden uit.
En toch: ook zo’n lullige protestactie dwingt respect af. Ze staan er toch maar even het belang van alle toekomstige studenten te verdedigen. Als ik een lokale overlegavond van ROOD Groningen bezoek valt me vooral op aan hoeveel verschillende protestacties tegelijk wordt gewerkt. Acties tegen louche huisjesmelkers, tegen veranderingen in de bibliotheek en tegen kastjes die hoge geluiden maken om hangjongeren te verdrijven. Aan het hoofd staat Lisa de Leeuw, 20 jaar, studente sociologie. Ze heeft wat weg van Emma Watson in de film The Perks of Being a Wallflower.

"Moeten we radicaler worden?" vraagt iemand. Lisa: "Ik vind niet dat we brutaal moeten zijn om het brutaal zijn. Maar ik heb het er wel met de andere jongerenafdelingen over gehad: zijn we niet te lief geworden?". Siewert (19) heeft nog een radicaal plan. Hij wil een verkiezing houden voor een politicus die zijn achterban het meest heeft verraden. De winnaar krijgt een gouden beeldje. Lisa kijkt naar mij. "ROOD overhandigt graag gouden beeldjes", legt ze uit. "Gouden vliegenmeppers, gouden eikels, gouden uitsmijters. De media zijn er ook dol op."

De overlegavond in Groningen duurt maar kort. ROOD-leden vergaderen liever niet te lang. "Veel politieke clubs zijn vooral van de wijn en de kaas. En praten, vooral heel veel praten. Debatteren voor de eigen achterban. Bij ons is dat anders. We overleggen wel, maar willen vooral dingen doen. Hier zitten mensen die de wereld willen veranderen, die niet alleen aan hun CV willen werken", vertelt Lisa.

Beeld: Saminna van den Bulk

De ROOD-methode is mensen motiveren om zelf iets aan de problemen in hun omgeving te doen. Lisa: "Als je mensen ondersteunt om in hun eigen omgeving iets te veranderen geef je ze ook het besef dat ze zelf iets kunnen veranderen." En mensen, ook jongeren, zijn best bereid in actie te komen, merkt Lisa. Zolang het maar gaat om iets concreets, iets dat hen daadwerkelijk aangaat. "Dus niet voor kledingfabrieken in Bangladesh van de Primark, maar wel voor onveilige containerwoningen in Groningen waar elke dag wordt ingebroken."

En als mensen eenmaal door hebben hoe makkelijk je iets voor elkaar bokst in je omgeving, zullen ze vaker uit zichzelf actie ondernemen. Althans, dat is het doel. Lisa: "Zo maak je socialisten van mensen."

En de mensen zouden zelf ook graag socialist zijn, denkt Ed. "Wij krijgen in ons onderwijs en in de samenleving te horen dat we individueel verantwoordelijk zijn voor ons succes en falen. Maar mensen geloven niet meer in die individualistische ideologie, dat idee stort nu compleet in. Dit kabinet wil graag een ieder voor zich maatschappij, maar dat willen de mensen helemaal niet."

Elke activist maakt vijanden en bij ROOD zijn de vijanden talrijk. Van huisjesbazen tot schoolbesturen en van wethouders tot de plaatselijke Albert Heijn. "Als je actie voert tegen iets of iemand, mag je best hard in conflict raken met de tegenmacht. Voer de druk op, haal de media erbij, zet ze eens voor lul, dat werkt vaak het beste", zegt Lisa. En Ed vult aan: "Als iemand iets fout doet moet je hem daarmee confronteren. Je kunt wel altijd naar het compromis zoeken, maar als je steeds het conflict mijdt, heb je op een gegeven moment zelf niks meer te vertellen."

De vijand heet vandaag GroenLinks. Verraders, vinden de ROOD-jongeren, omdat ze instemmen met het afschaffen van de studiefinanciering. We lopen naar het GroenLinkspand in Utrecht, waar we een tijd stil blijven staan. "Niet groen, niet links, maar asociaal! Niet groen, niet links, maar neoliberaal!". Achter me hoor ik een jongen van een studentenvereniging tegen Ed zeggen: "Er zijn net een paar mensen weggegaan, omdat ze dit protest te veel socialistische propaganda vinden." Ed haalt zijn schouders op.

GroenLinks doet niet open. Een fikse tegenvaller. Althans dat vind ik, maar de rest van de groep lijkt het weinig uit te maken. We lopen door. "Hey ho kabinet! Jullie worden afgezet", schreeuwt de hele groep. Ik hou mijn bord in de lucht en mompel mee.

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Speaker

Speaker

Tijdens het installeren van een dichtende speaker aan de rand van een weiland, wil Werner zich niet vergelijken met kunstenaar Guido van der Werve, maar veel resoneert. In EYE is nog tot 29 mei een tentoonstelling te zien van Van der Werve. Hij leerde Werner over de kansen in melancholie. Lees meer

Dit is geen NFT, maar een simpele jpeg - weliswaar zonder uitstoot

Ook feministische NFT’s zijn een aanslag op het milieu

Feministisch platform The TittyMag wil het NFT-aanbod diverser maken. Kan het platform die markt niet beter links laten liggen? Lees meer

 1

Vat het nou alsjeblieft niet persoonlijk op

Corona lijkt alweer bijna iets uit het verleden maar de financiële effecten ervan zijn nog steeds voelbaar in de culturele sector. Vivian Mac Gillavry blikt terug op een periode waarin bestuurders kunstenaars zonder schuld of schaamte voor de bijl gooiden. Lees meer

Slachtoffers van zinloos gekwel

Slachtoffers van zinloos gekwel

Marthe van Bronkhorst buigt zich met verbazing over wat mensen bereiken in een sportschool: "Duizend uur spieren trainen en ze nooit inzetten in het gevecht. Honderd keer gooien en nooit iets raken: lang leve de nutteloosheid." Lees meer

Interview met kunstenares Nina Goedegebure

'In ziekenhuizen moet je ook naar kunst kunnen kijken en koffiedrinken'

Interview met kunstenares Nina Goedegebure over hoe ze houvast vond in de ziekenhuisgalerie en daar een boek over maakte. Lees meer

 1

Pim Fortuyn, aartsvader van conservatieve camp

Twintig jaar na de moord op Pim Fortuyn is camp een belangrijk onderdeel van extreem-rechtse politiek geworden. Hoe komt de bal weer bij 'ons' te liggen? Lees meer

Dit is geen ode 2

Dit is geen ode

'In dit land word je aan stukken gescheurd. / Ik verzamel jouw gescheurde stukken vlees. / Ik bak je op 200 graden. / Ik deel je uit.' In harde dichtregels verkent Shabnam Baqhiri hoe het is om je echt aan te passen en waarom dit soms noodzakelijk en juist goed is. Lees meer

Column: Een nog onbekend familielid

Een nog onbekend familielid

De ouders van Eva lijken de geboorte van een nieuw familielid te beschouwen als een vrijbrief om wel erg persoonlijke vragen op hun dochter af te vuren. Lees meer

Nieuws in beeld: Voor de klas? Mij niet gezien!

Voor de klas? Mij niet gezien!

Tien jaar geleden waren er zo'n 3000 à 4000 docenten nodig. Vorig jaar 18.000. Lees meer

Nieuws in beeld: Steek je hand op als ook jij...

Steek je hand op als ook jij...

De politie registreerde bijna 40 procent meer gevallen van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Lees meer

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan) 1

Train je ego (maar zorg dat het tegen een stootje kan)

Luuk Schokker leerde dat een groot ego bij het schrijven geen overbodige luxe is. Je onzekerheid omarmen maar tegelijkertijd een ego kweken. Hoe doe je dat? Luuk legt het uit. Lees meer

A Sacred Slut_Daan Timmer_Lena Plantinga

A Sacred Slut

Je bent vrouw, het is zomer en je wil wat. Klaarkomen, bijvoorbeeld. In dit broeierige nieuwe kortverhaal van Lena Plantinga speelt een jonge vrouw met zichzelf en het lot. Een verhaal over zoeken naar je seksuele zelf, en haar aantreffen onder het juk van je seksuele verleden. Lees meer

Koningen van de dansvloer 2

We zijn allemaal koningen en lakeien

Marthe van Bronkhorst vraagt zich af waarom zoveel mensen dol zijn op het koningshuis: "Ik heb de Oranjes nog nooit op één originele gedachte of uitzonderlijk talent kunnen betrappen. Waarom willen we dan toch zo graag klappen, juichen, buigen?" Lees meer

drie figuren zitten voor een groot raam aan een tafeltje iets te drinken, twee van de figuren zitten op een stoel, een van de figuren zit in een rolstoel

Het café

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week het laatste deel: over het belang van fysieke toegankelijkheid. Lees meer

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie! 1

Vrouwen van kleur! Stop met uitblinken en sluit je aan bij de dutjesrevolutie!

Bij uitstek vrouwen van kleur gaan onderdoor aan de hoge eisen die hun werkomgevingen aan hen stellen, omdat ze constant moeten bewijzen even harde werkers te zijn als hun witte mannelijke collega's door veel meer dan hen te doen. Tijd dus om eens languit dwars te zitten: tijd voor de dutjesrevolutie! Lees meer

Nieuws in beeld: Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Als de prijzen de frituurpan uit rijzen

Consumenten zitten in de patatten. Lees meer

Een lichaam dat liefde opwekt

Een lichaam dat liefde opwekt

Een fragment uit Emy Koopmans 'Tekenen van het universum' over een lichaam dat gelooft dat het moet krimpen om het waard te zijn te worden liefgehad. Lees meer

een persoon duwt een rotsblok een berg op terwijl die ingehaald wordt door iemand op een fiets

Hoop

Rolstoelen en sigaretten, is er meer te beleven in een revalidatiecentrum? In de columnreeks “De Revalidanten” neemt Tiare van Paridon ons mee in haar angsten en ontdekkingen als revalidant. Ze beschrijft vijf weken lang haar groeiende gewaarwording van een weigerachtig lichaam en wat het betekent om buiten de veilige muren van het centrum een fysieke beperking te hebben. Deze week deel IV: over Sisyphus als raadgever. Lees meer

De twee realiteiten van Rusland

De twee realiteiten van Rusland

Russische feministen blijven onder grote druk van het regime nieuwe vormen van activisme bedenken. Een interview met drie anti-oorlogsactivisten. Lees meer

Column: Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar je niemand kent

Feestjes waar ze niemand kent vergen enige moed van Eva om naartoe te gaan, maar hebben tegelijkertijd hun voordelen. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd! 

Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars. Meld je vóór 1 juni aan en ontvang deze zomer al je eerste kunstwerk én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel