Asset 14

Kickboksen in Katwijk

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: een knock-out op een kickboxgala in Katwijk.

Ergens hoop je toch op bloed. Van tevoren wist ik dat niet, maar nu wil ik niets anders. Het vechten van de nieuwelingen doet soms net wat te laf aan. Dansend om elkaar heen, af en toe een trap, af en toe een gerichte stoot, maar vooral pareren, heel veel pareren. Het mag wel eens escaleren. Net als in het circus, waar je toch hoopt dat de leeuw eens laat zien waarom hij potverdomme geen dressuurpaardje is.

Maar de sfeer is behoorlijk gemoedelijk. Tripodia Katwijk, een evenementenpodium gehuisvest in een overdekt winkelcentrum, is gevuld met enthousiast publiek. Bier mag niet mee de zaal in dus drinkt iedereen cola. De omroeper, die het midden houdt tussen Gaston Starreveld en Maarten van Rossem, doet zijn best om elk gevecht als een kermisattractie aan te kondigen. Tussendoor noemt hij de namen van de sponsors, zoals de plaatselijke snackbar gespecialiseerd in kip: ’t Kippeschuurtje.

Beeld: Axel Bogaerds

Wim van Rijn organiseert het gala in Katwijk sinds 1997 zo’n twee keer per jaar. Hij vertelt dat de ontspannen sfeer een kwestie is van een specifiek uitnodigingsbeleid. "Wij zijn heel selectief met het uitnodigen van andere sportscholen. Soms is een club op sportief niveau heel goed, maar is de ervaring met de aanhang slecht. Dan komen ze er bij ons niet meer in."

Maar je kunt niet altijd kieskeurig zijn, weet ook Wim van Rijn. De laatste jaren is het kickboksen steeds populairder geworden. Steeds meer vechters, maar vooral steeds meer gala’s. "Toen wij begonnen had je ongeveer één gala per maand, nu heb je er vier per weekend", vertelt Van Rijn. Deze ontwikkeling zorgt voor grote concurrentie tussen de gala’s, die allemaal afhankelijk zijn van dezelfde sportscholen. "Dan krijg je dat sportscholen zich voor zoveel mogelijk gala’s aanmelden en vlak voor de wedstrijd afzeggen omdat ze teveel blessures hebben. Aan het begin van de week hadden wij bijvoorbeeld dertig partijen op papier waarvan er uiteindelijk een stuk of achttien zijn doorgegaan."

Ik vraag me af hoe dertig partijen in het programma zouden passen, want de avond lijkt nu al behoorlijk volgepropt. De gevechten wisselen zich in hoog tempo af; de winnaar is amper bekend gemaakt of de volgende vechters zijn al in aantocht. De muziek die je hoort als de boksers naar de ring lopen is fantastisch. De een heeft een klassiekertje van Eminem gekozen, de ander komt bouncend op Skrillex of de Noise Controllers naar de ring lopen. Tijdens de gevechten is de muziek verschrikkelijk. Dat mag ook gezegd. Een soort van schelle doedelzak, zo’n geluid dat doet denken aan een slang die uit een tulband wordt gefloten. "Het is Thaise muziek, die draaien we al sinds we met de gala’s begonnen zijn. Sommige mensen vinden het verschrikkelijk, maar het valt mijzelf eigenlijk al niet meer op", vertelt Van Rijn.

Rond een uurtje of tien gaat het los. In de ring staan twee grote gasten, type hooligan: een gespierd lichaam en een rotkop. Je weet: hier gaan rake klappen vallen. Een van de mannen wordt recht op zijn gezicht gestompt, en dan nog een keer, en nog eens. Het geluid van de beuk is door de hele zaal te horen. En ja, daar is het bloed. Een korte time-out, een doekje erbij en dan weer door. Weer een stomp op zijn gezicht, bloed spat in het rond, bloed sijpelt door de ring. Het is geen opgever, deze man. Hij lacht als hij nog eens op zijn gezicht wordt geramd, als hij in zijn buik wordt geschopt. Overal bloed, maar hij geeft geen krimp. Dit is het vechten waarvoor ik ben gekomen.

Beeld: Axel Bogaerds

Nu kan het natuurlijk alleen maar minder worden. En dat wordt het ook, veel minder. In de ring staan twee jonge ventjes, ik schat een jaar of achttien, Ritchie en Hassan. Van die types aan wie je meteen een hekel had op je middelbare school. Ze zijn niet heel gespierd maar bloedfanatiek. In hoog tempo bewegen ze door de ring, snel incasseren en uitdelen. Hassan krijgt een trap tegen zijn hoofd en valt neer.

Het gebeurt heel snel. Hij blijft liggen. De scheidsrechter snelt toe, zijn trainer en begeleiders ook. De aanwezige intensive care-arts klimt de ring in.
"Kan de muziek uit?" vraagt de omroeper geïrriteerd. Hassan blijft liggen, zijn ogen staan op wit, zijn voeten trillen en zijn tong hangt uit zijn mond. Hij wordt overeind geholpen, de hele zaal applaudisseert. Maar als hij wordt losgelaten valt hij direct weer om, terug in de touwen.

Een brede man tilt het slappe lichaam van Hassan over zijn schouder, tilt hem naar de kleedkamer. Als ik een kwartier later de kleedkamer in kijk, ligt hij nog steeds. Ritchie viert ondertussen, licht ongemakkelijk, zijn succes. Hij heeft een beker gewonnen, het volgende gevecht is al bezig. In de gang hoor ik de trainer tegen hem zeggen: "Ik zei al dat we iets speciaals gingen neerzetten, dat is gelukt jongen!". Ritchie wordt omhelsd door zijn vriendin.

"We hadden dat weekend vier knock-outs", vertelt Van Rijn later. "Daar zijn wij en de bond niet zo blij mee. Uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen met de vechters, maar leuk is het natuurlijk niet. Zo’n jongen heeft er hard voor getraind, net als zijn tegenstander. Dan wil je een gevecht, ringervaring opbouwen, niet na twintig seconden een knock-out." Maar het hoort toch ook gewoon een beetje bij de sport? Een leeuw is geen dressuurpaardje, een vechtsport geen denksport. Van Rijn lacht: "Tja, kickboksen is natuurlijk geen dammen."

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Stadsmens (v, jong, cynisch) zoekt boer

Marthe van Bronkhorst wordt in een sprookjesachtig eilanddorp geconfronteerd met haar cynisme. Lees meer

Een mens zoals alle anderen

Een mens zoals alle anderen

Eva probeert zich in de metro te gedragen op een manier die voor normaal moet doorgaan, maar dat valt nog niet mee. Lees meer

Dé vluchteling bestaat niet

Dé vluchteling bestaat niet

Marthe van Bronkhorst hoort bij de huisartsenpraktijk verhalen van vluchtelingen. Ze raakt gefrustreerd, omdat de politiek niet ziet 'dat een individu meer is dan twee vierkante meter ruimte en een lichaam dat gevoed moet worden'. Lees meer

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos 2

De bomen in Roemenië zijn ook vaderloos

'ik miste collectieve haast / treinen waar de airco nooit gewerkt heeft / de eenheid die in eenzaamheid zit'. In gedichten die geuren naar 'oostblokstank' onderzoekt Francesca Birlogeanu vervreemding en verdwenen vaders. Lees meer

Column: Objectief gelukkiger met onszelf

Objectief gelukkiger met onszelf

Ook op vakantie blijkt de tijd niet stil te staan, merken Eva en haar vrienden in Zuid-Frankrijk. Gelukkig gaan ze er qua uiterlijk alleen maar op vooruit, vindt één van hen. Lees meer

Hard//talk: Evita 3.0 1

Evita 3.0

De voormalige Argentijnse president Cristina Fernández de Kirchner overleeft een aanslag op haar leven, maar een twaalfjarige gevangenisstraf vanwege corruptie hangt boven haar hoofd. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 3/3: Métro

In ieder geval bleven we stuurloos - Métro

Zelfs de sterkste vriendschappen leden aan betonrot. Vrienden verjaren hier als sprinkhanen, hele groepen ontstonden en verdwenen in enkele seizoenen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 2/3: Á pied

In ieder geval bleven we stuurloos - À pied

 Voor eenzaamheid heb je geen kostschool nodig. Niemand keek op wanneer ik ‘DRRRAAAAK’ schreeuwde zonder mijn pas te vertragen. Lees meer

In ieder geval bleven we stuurloos 1/3: Vélo

In ieder geval bleven we stuurloos - Vélo

Tijdens een afdaling vol kinderkoppen ging mijn hangslot uit zichzelf op slot, waarna mijn sleutelbos in een nabijgelegen afvoerputje verdween. Lees meer

Automatische concepten 77

Lang niet alles klopte bij Zomergast Bessel van der Kolk

Van een echt gesprek kwam het niet, zag Marthe van Bronkhorst. Lees meer

Nieuws in beeld: Het kind in het badwater terugvinden

Het kind in het badwater terugvinden

Amerikaanse onderzoekers wisten het geheugen van 150 ouderen te verbeteren middels een schokkend badmutsje. Lees meer

Dit is ook mijn vakantie

Dit is ook mijn vakantie

"Dit ben ik, met mijn nieuwe wandelschoenen, helemaal uitgerust en braaf nog." Hij hoogtevrees. Zij onverschrokken. In dit korte verhaal van Werner de Valk pakt een hike door de bergen wel heel anders uit dan verwacht. Na afloop zijn daar gelukkig altijd nog de foto's. Lees meer

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Wat Chinees porselein ons kan leren over de geschiedenis van de Chinese vrouw

Martine Bontjes legt een link tussen de porseleincollecties van het Rijksmuseum en de rol van vrouwen in de Chinese cultuurgeschiedenis. Lees meer

Automatische concepten 78

De natuur huilt droge tranen

Europa maakt waarschijnlijk het ergste droogteseizoen mee in ruim 500 jaar. Lees meer

Wanneer je jezelf vergeet

Een klein beetje Selbstvergessenheit

Jezelf vergeten in een relatie, wat betekent dat eigenlijk? Marthe van Bronkhorst worstelt met hoe ze is veranderd door een geliefde. Lees meer

Automatische concepten 76

Een ontwapenende Raven van Dorst kaatste de bal regelmatig terug

Zomergast Raven van Dorst was openhartig en verlangde hetzelfde van Janine Abbring. Lees meer

Bloed en havermout

Bloed en havermout

Een verhaal van Jan Wester over twee zussen, onvoorwaardelijke liefde, klauwende vingers, mantelzorg en Teletubbies. Lees meer

 1

Tijd voor een dekoloniale Indië-herdenking!

Benjamin Caton organiseert jaarlijks op 16 augustus een dekoloniale Indië/Indonesië-Nederland Herdenking, omdat een grote en groeiende groep mensen zich niet gezien voelt door de Nationale Indië-herdenking, een dag ervoor. Lees meer

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Zomergast Lieke Marsman was eenzaam tussen de camera's

Lieke Marsman bleek een eerlijke en grootmoedige Zomergast, met liefde voor het onverklaarbare en het ongemakkelijke. Lees meer

Nieuws in beeld: Van Trump mag de FBI de pot op

Van Trump mag de FBI de pot op

Elf 'topgeheime' documenten nam de FBI mee van Donald Trumps landgoed. Hij wil ze terug. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe kunstenaars en schrijvers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Wij zijn al meer dan twaalf jaar bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Onze kunstverzamelaars maken dit mogelijk. Als je je nu aansluit, dan ontvang je jaarlijks gesigneerde kunstwerken van veelbelovende kunstenaars én je eigen Hard//hoofd-tasje. Veel verzamelplezier!

Steun en verzamel