Asset 14

Kickboksen in Katwijk

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: een knock-out op een kickboxgala in Katwijk.

Ergens hoop je toch op bloed. Van tevoren wist ik dat niet, maar nu wil ik niets anders. Het vechten van de nieuwelingen doet soms net wat te laf aan. Dansend om elkaar heen, af en toe een trap, af en toe een gerichte stoot, maar vooral pareren, heel veel pareren. Het mag wel eens escaleren. Net als in het circus, waar je toch hoopt dat de leeuw eens laat zien waarom hij potverdomme geen dressuurpaardje is.

Maar de sfeer is behoorlijk gemoedelijk. Tripodia Katwijk, een evenementenpodium gehuisvest in een overdekt winkelcentrum, is gevuld met enthousiast publiek. Bier mag niet mee de zaal in dus drinkt iedereen cola. De omroeper, die het midden houdt tussen Gaston Starreveld en Maarten van Rossem, doet zijn best om elk gevecht als een kermisattractie aan te kondigen. Tussendoor noemt hij de namen van de sponsors, zoals de plaatselijke snackbar gespecialiseerd in kip: ’t Kippeschuurtje.

Beeld: Axel Bogaerds

Wim van Rijn organiseert het gala in Katwijk sinds 1997 zo’n twee keer per jaar. Hij vertelt dat de ontspannen sfeer een kwestie is van een specifiek uitnodigingsbeleid. "Wij zijn heel selectief met het uitnodigen van andere sportscholen. Soms is een club op sportief niveau heel goed, maar is de ervaring met de aanhang slecht. Dan komen ze er bij ons niet meer in."

Maar je kunt niet altijd kieskeurig zijn, weet ook Wim van Rijn. De laatste jaren is het kickboksen steeds populairder geworden. Steeds meer vechters, maar vooral steeds meer gala’s. "Toen wij begonnen had je ongeveer één gala per maand, nu heb je er vier per weekend", vertelt Van Rijn. Deze ontwikkeling zorgt voor grote concurrentie tussen de gala’s, die allemaal afhankelijk zijn van dezelfde sportscholen. "Dan krijg je dat sportscholen zich voor zoveel mogelijk gala’s aanmelden en vlak voor de wedstrijd afzeggen omdat ze teveel blessures hebben. Aan het begin van de week hadden wij bijvoorbeeld dertig partijen op papier waarvan er uiteindelijk een stuk of achttien zijn doorgegaan."

Ik vraag me af hoe dertig partijen in het programma zouden passen, want de avond lijkt nu al behoorlijk volgepropt. De gevechten wisselen zich in hoog tempo af; de winnaar is amper bekend gemaakt of de volgende vechters zijn al in aantocht. De muziek die je hoort als de boksers naar de ring lopen is fantastisch. De een heeft een klassiekertje van Eminem gekozen, de ander komt bouncend op Skrillex of de Noise Controllers naar de ring lopen. Tijdens de gevechten is de muziek verschrikkelijk. Dat mag ook gezegd. Een soort van schelle doedelzak, zo’n geluid dat doet denken aan een slang die uit een tulband wordt gefloten. "Het is Thaise muziek, die draaien we al sinds we met de gala’s begonnen zijn. Sommige mensen vinden het verschrikkelijk, maar het valt mijzelf eigenlijk al niet meer op", vertelt Van Rijn.

Rond een uurtje of tien gaat het los. In de ring staan twee grote gasten, type hooligan: een gespierd lichaam en een rotkop. Je weet: hier gaan rake klappen vallen. Een van de mannen wordt recht op zijn gezicht gestompt, en dan nog een keer, en nog eens. Het geluid van de beuk is door de hele zaal te horen. En ja, daar is het bloed. Een korte time-out, een doekje erbij en dan weer door. Weer een stomp op zijn gezicht, bloed spat in het rond, bloed sijpelt door de ring. Het is geen opgever, deze man. Hij lacht als hij nog eens op zijn gezicht wordt geramd, als hij in zijn buik wordt geschopt. Overal bloed, maar hij geeft geen krimp. Dit is het vechten waarvoor ik ben gekomen.

Beeld: Axel Bogaerds

Nu kan het natuurlijk alleen maar minder worden. En dat wordt het ook, veel minder. In de ring staan twee jonge ventjes, ik schat een jaar of achttien, Ritchie en Hassan. Van die types aan wie je meteen een hekel had op je middelbare school. Ze zijn niet heel gespierd maar bloedfanatiek. In hoog tempo bewegen ze door de ring, snel incasseren en uitdelen. Hassan krijgt een trap tegen zijn hoofd en valt neer.

Het gebeurt heel snel. Hij blijft liggen. De scheidsrechter snelt toe, zijn trainer en begeleiders ook. De aanwezige intensive care-arts klimt de ring in.
"Kan de muziek uit?" vraagt de omroeper geïrriteerd. Hassan blijft liggen, zijn ogen staan op wit, zijn voeten trillen en zijn tong hangt uit zijn mond. Hij wordt overeind geholpen, de hele zaal applaudisseert. Maar als hij wordt losgelaten valt hij direct weer om, terug in de touwen.

Een brede man tilt het slappe lichaam van Hassan over zijn schouder, tilt hem naar de kleedkamer. Als ik een kwartier later de kleedkamer in kijk, ligt hij nog steeds. Ritchie viert ondertussen, licht ongemakkelijk, zijn succes. Hij heeft een beker gewonnen, het volgende gevecht is al bezig. In de gang hoor ik de trainer tegen hem zeggen: "Ik zei al dat we iets speciaals gingen neerzetten, dat is gelukt jongen!". Ritchie wordt omhelsd door zijn vriendin.

"We hadden dat weekend vier knock-outs", vertelt Van Rijn later. "Daar zijn wij en de bond niet zo blij mee. Uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen met de vechters, maar leuk is het natuurlijk niet. Zo’n jongen heeft er hard voor getraind, net als zijn tegenstander. Dan wil je een gevecht, ringervaring opbouwen, niet na twintig seconden een knock-out." Maar het hoort toch ook gewoon een beetje bij de sport? Een leeuw is geen dressuurpaardje, een vechtsport geen denksport. Van Rijn lacht: "Tja, kickboksen is natuurlijk geen dammen."

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli een unieke print van Hanane El Ouardani!

Word kunstverzamelaar