Asset 14

Kickboksen in Katwijk

Ook in de polder botsen de meningen wel eens. In deze reeks doet Joris verslag van alledaagse en minder alledaagse conflicten. Deze keer: een knock-out op een kickboxgala in Katwijk.

Ergens hoop je toch op bloed. Van tevoren wist ik dat niet, maar nu wil ik niets anders. Het vechten van de nieuwelingen doet soms net wat te laf aan. Dansend om elkaar heen, af en toe een trap, af en toe een gerichte stoot, maar vooral pareren, heel veel pareren. Het mag wel eens escaleren. Net als in het circus, waar je toch hoopt dat de leeuw eens laat zien waarom hij potverdomme geen dressuurpaardje is.

Maar de sfeer is behoorlijk gemoedelijk. Tripodia Katwijk, een evenementenpodium gehuisvest in een overdekt winkelcentrum, is gevuld met enthousiast publiek. Bier mag niet mee de zaal in dus drinkt iedereen cola. De omroeper, die het midden houdt tussen Gaston Starreveld en Maarten van Rossem, doet zijn best om elk gevecht als een kermisattractie aan te kondigen. Tussendoor noemt hij de namen van de sponsors, zoals de plaatselijke snackbar gespecialiseerd in kip: ’t Kippeschuurtje.

Beeld: Axel Bogaerds

Wim van Rijn organiseert het gala in Katwijk sinds 1997 zo’n twee keer per jaar. Hij vertelt dat de ontspannen sfeer een kwestie is van een specifiek uitnodigingsbeleid. "Wij zijn heel selectief met het uitnodigen van andere sportscholen. Soms is een club op sportief niveau heel goed, maar is de ervaring met de aanhang slecht. Dan komen ze er bij ons niet meer in."

Maar je kunt niet altijd kieskeurig zijn, weet ook Wim van Rijn. De laatste jaren is het kickboksen steeds populairder geworden. Steeds meer vechters, maar vooral steeds meer gala’s. "Toen wij begonnen had je ongeveer één gala per maand, nu heb je er vier per weekend", vertelt Van Rijn. Deze ontwikkeling zorgt voor grote concurrentie tussen de gala’s, die allemaal afhankelijk zijn van dezelfde sportscholen. "Dan krijg je dat sportscholen zich voor zoveel mogelijk gala’s aanmelden en vlak voor de wedstrijd afzeggen omdat ze teveel blessures hebben. Aan het begin van de week hadden wij bijvoorbeeld dertig partijen op papier waarvan er uiteindelijk een stuk of achttien zijn doorgegaan."

Ik vraag me af hoe dertig partijen in het programma zouden passen, want de avond lijkt nu al behoorlijk volgepropt. De gevechten wisselen zich in hoog tempo af; de winnaar is amper bekend gemaakt of de volgende vechters zijn al in aantocht. De muziek die je hoort als de boksers naar de ring lopen is fantastisch. De een heeft een klassiekertje van Eminem gekozen, de ander komt bouncend op Skrillex of de Noise Controllers naar de ring lopen. Tijdens de gevechten is de muziek verschrikkelijk. Dat mag ook gezegd. Een soort van schelle doedelzak, zo’n geluid dat doet denken aan een slang die uit een tulband wordt gefloten. "Het is Thaise muziek, die draaien we al sinds we met de gala’s begonnen zijn. Sommige mensen vinden het verschrikkelijk, maar het valt mijzelf eigenlijk al niet meer op", vertelt Van Rijn.

Rond een uurtje of tien gaat het los. In de ring staan twee grote gasten, type hooligan: een gespierd lichaam en een rotkop. Je weet: hier gaan rake klappen vallen. Een van de mannen wordt recht op zijn gezicht gestompt, en dan nog een keer, en nog eens. Het geluid van de beuk is door de hele zaal te horen. En ja, daar is het bloed. Een korte time-out, een doekje erbij en dan weer door. Weer een stomp op zijn gezicht, bloed spat in het rond, bloed sijpelt door de ring. Het is geen opgever, deze man. Hij lacht als hij nog eens op zijn gezicht wordt geramd, als hij in zijn buik wordt geschopt. Overal bloed, maar hij geeft geen krimp. Dit is het vechten waarvoor ik ben gekomen.

Beeld: Axel Bogaerds

Nu kan het natuurlijk alleen maar minder worden. En dat wordt het ook, veel minder. In de ring staan twee jonge ventjes, ik schat een jaar of achttien, Ritchie en Hassan. Van die types aan wie je meteen een hekel had op je middelbare school. Ze zijn niet heel gespierd maar bloedfanatiek. In hoog tempo bewegen ze door de ring, snel incasseren en uitdelen. Hassan krijgt een trap tegen zijn hoofd en valt neer.

Het gebeurt heel snel. Hij blijft liggen. De scheidsrechter snelt toe, zijn trainer en begeleiders ook. De aanwezige intensive care-arts klimt de ring in.
"Kan de muziek uit?" vraagt de omroeper geïrriteerd. Hassan blijft liggen, zijn ogen staan op wit, zijn voeten trillen en zijn tong hangt uit zijn mond. Hij wordt overeind geholpen, de hele zaal applaudisseert. Maar als hij wordt losgelaten valt hij direct weer om, terug in de touwen.

Een brede man tilt het slappe lichaam van Hassan over zijn schouder, tilt hem naar de kleedkamer. Als ik een kwartier later de kleedkamer in kijk, ligt hij nog steeds. Ritchie viert ondertussen, licht ongemakkelijk, zijn succes. Hij heeft een beker gewonnen, het volgende gevecht is al bezig. In de gang hoor ik de trainer tegen hem zeggen: "Ik zei al dat we iets speciaals gingen neerzetten, dat is gelukt jongen!". Ritchie wordt omhelsd door zijn vriendin.

"We hadden dat weekend vier knock-outs", vertelt Van Rijn later. "Daar zijn wij en de bond niet zo blij mee. Uiteindelijk is het allemaal wel goed gekomen met de vechters, maar leuk is het natuurlijk niet. Zo’n jongen heeft er hard voor getraind, net als zijn tegenstander. Dan wil je een gevecht, ringervaring opbouwen, niet na twintig seconden een knock-out." Maar het hoort toch ook gewoon een beetje bij de sport? Een leeuw is geen dressuurpaardje, een vechtsport geen denksport. Van Rijn lacht: "Tja, kickboksen is natuurlijk geen dammen."

Mail

Joris Bellwinkel

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Nieuws in beeld: 16

Als de kwakzalver per ongeluk gelijk heeft

Het vinden van nieuwe toepassingen voor bestaande medicijnen is een serieus nieuw onderzoeksveld geworden. Lees meer

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Geen dubbele bodems bij Hans Klok

Kwam Hans Klok een mooie show geven, of kregen we hem echt te kennen? Lees meer