Beeld: beeldredactie

Rimpels, wat moeten we ermee en hoe komen we ervan af? Brankele legt uit." />

Beeld: beeldredactie

Rimpels, wat moeten we ermee en hoe komen we ervan af? Brankele legt uit." />
Asset 14

Rimpels

Beeld: beeldredactie

Niet dat ze er zelf al last van heeft. Maar toch, Brankele vraagt zich af waarom mensen rimpelen. En helpen alle middeltjes die we op ons gezicht smeren om rimpels te bestrijden?

De wetenschap en technologie streven er voortdurend naar ons ouder te laten worden, terwijl de mensheid er alles aan doet jong te blijven. De televisie wordt gedomineerd door reclames van de anti-aging business en liedjes over “forever young”, en ondertussen staan zelfs pubers al fervent antirimpel-crèmes op hun nog pukkelige gezichtjes te smeren. Strak staat gelijk aan jong staat gelijk aan begerig en veelbelovend, dus hoe gladder je huid hoe rimpellozer je toekomst. Begin twintig en de paniek slaat al toe. Met vriendinnen klagen we, ons voor de spiegel verdringend, over de rimpels die zich op onze frêle voorhoofdjes beginnen af te tekenen. We zijn nog steeds jong en fruitig maar de verandering van perzik naar sinaasappel is al ingezet. Onze vervolgens uit paniek gefronste wenkbrauwen doen het proces natuurlijk slechts versnellen. Waarom gaat je huid rimpelen en hoe kom je er van af?

Er bestaan verschillende soorten rimpels: de fijne lijntjes worden veroorzaakt door een afnemende elasticiteit van je huid wegens ouderdom, overmatige blootstelling aan de zon of roken. Daarnaast heb je de voorhoofdsfronzen en kraaienpootjes, die worden veroorzaakt door al dan niet bewuste samentrekkingen van je huidspiertjes. Zo een rimpel is eigenlijk een onbewuste tetanus – continue aanspanning – van een huidspier.

Roken, zon en stress

De huid is opgebouwd uit verschillende lagen die samen zorgen voor verweer en toevoer van voedingsstoffen. In de diepere lagen bevindt zich veel collageen, een eiwit dat onderhuidse netwerken vormt en zo voor stevigheid en soepelheid zorgt. Deze netwerken worden bij elkaar gehouden door elastinevezels, die het mogelijk maken dat de huid weer elastisch uitdeukt nadat je er op gedrukt hebt. Op jonge leeftijd worden veel collageen en elastine aangemaakt, maar deze productie neemt gestaag af naarmate we ouder worden. Bij gebrek aan ferm en verend binnenwerk wordt de huid daardoor slapper.

Door roken vernauwen de bloedvaatjes in je huid, waardoor er minder toevoer van zuurstof en voedingsstoffen mogelijk is en de kwaliteit van de huid afneemt.
Ook de veerkracht van elastine neemt af met ouderdom; een effect dat wordt versterkt door UV-straling. Vandaar dat van die oranjegebruinde campinglieden die niets anders doen dan met armen en benen wijdgespreid de zon op zich laten neerdalen, vaak overdadig veel rimpels hebben. Dit is overigens ook de reden dat mensen met een donkere huidskleur minder snel rimpels krijgen: doordat er veel pigment in hun huid zit wordt deze beter beschermd tegen UV-straling.

Hoe kan het dat bijvoorbeeld de nieuw gekozen president van Amerika na zijn eerste ambtsjaar een onevenredig verouderd gezicht gekregen heeft? Stress - en laten we aannemen dat de gemiddelde president daar toch wel in zekere mate mee te maken krijgt - zorgt voor veroudering van de huid. Het stimuleert namelijk de afgifte van cortisol, een stresshormoon, dat op zijn beurt de aanval opent op collageen. Hoe meer stress, hoe minder elasticiteit en stevigheid, hoe meer zakkerige rimpelachtige flubberhuid. Dus probeer die overdaad aan levensdruk te beperken.

Waterrimpels

Nog een heel ander soort is de waterrimpel. Een van de verschrikkelijkste dingen aan in bad zitten is het krijgen van rimpelvingers. Na een minuutje of tien ondergedompeld te hebben gezeten begint je handoppervlakte eruit te zien als een glooiende zandberg in de Sahara net nadat er een slang zijwaarts vanaf is gegleden. We leggen eigenlijk de tegenovergestelde weg af van een rozijntje dat in het water ligt: die zwelt op tot het formaat druif, terwijl wij na weken tot een verschrompeld vruchtje verworden.

Bij een langdurig waterverblijf absorbeert de buitenste laag van je huid water en weet dat niet helemaal gelijkmatig te verdelen. Vandaar de hobbels. Een andere theorie is dat het water bij binnenkomst de inwendige balans zodanig verandert dat de bloedvaten in je hand zich gaan samentrekken en daarbij de huid naar binnen zuigen. Hoe dan ook zijn deze huidplooiingen slechts tijdelijk van aard.

Botox

Gelukkig voor hen die zich bevinden in de lastige spagaat tussen ouderdomsschmerz en jeugdigheidssucht, is er Botox. Botulinum toxine is een zenuwgif dat door een bacterie geproduceerd wordt en naar hartenlust in voorhoofden en om lippen heen gespoten wordt. Het vult rimpels niet op maar schakelt een bepaald eiwit uit dat de communicatie tussen zenuwcellen verhindert, waardoor spieren zich niet meer kunnen aanspannen. Oftewel, het verlamt je gezichtsspieren plaatselijk zodanig dat er geen rimpels meer gevormd kunnen worden. Vandaar de karakteristieke uitdrukkingloze leegte die ermee gepaard gaat: in het gezicht van een Marijke van Helwegen kan geen enkele spier zich nog verrekken. Woede en euforie zijn gedwongen zich te verzoenen in één effen geheel.

Het kan ook gevaarlijk zijn trouwens: als het gif niet goed gezuiverd is kan het uitlopen en zich bijvoorbeeld richting ogen verplaatsen. Dan heb je vijf tot zes maanden de tijd – totdat het gif uitwerkt – om een schoonheidsslaapje te doen. Naarmate men langer in de Botoxtrein zit, blijf het effect langer aanhouden, voornamelijk omdat de huidspiertjes steeds slapper en dunner worden door stilstand.

Crème de la crème

Als je het injecteren van collageen te ver vindt gaan, kan je je storten op alle crèmes die om het hardst pretenderen alle plooien uit uw prachtige gezicht weer glad te kunnen strijken. Maar werken die krengen wel? De enige stof die echt werkt, vitamine A-zuur, is alleen op recept te verkrijgen voor de behandeling van acné. Er zijn wel stoffen die de collageenproductie kunnen stimuleren en daardoor de elasticiteit van de huid bevorderen. Ook kan je dode huidcellen verwijderen met behulp van een flinke scrub. Maar ze zullen niet alle kreukels kunnen ontvouwen. Het beste advies voor het in de plooi houden van uw gezicht blijft nog altijd: goed slapen, eten, reinigen en weinig roken, stress en luchtvervuiling.

Voor mannen die op zoek zijn naar een wat indrukwekkender charismatisch uiterlijk is het wellicht een idee de rimpelvorming een handje te helpen door enorm veel te roken, lachen en stressen in de volle zon. Een baantje als tabaksplantage-manager in de Tropen wellicht?

Mail

Brankele Frank

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer

:De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

De DSM is science fiction, iedereen is gek: psychiater Jim van Os in de laatste Zomergasten

Hij wil de DSM weggooien, spreekt controversieel over euthanasie, drank, de ggz... wat niet? Wie ís de allerlaatste Zomergast? Psychiater Jim van Os, dus. ‘Wat je uiteindelijk nodig hebt, is een ander mens.’ Lees meer