tickets
Asset 14

 Super bedankt dat je seks met me wil

De campagne ‘Omarm Psoriasis’ wil op een hippe, toegankelijke manier het stigma rondom deze huidziekte doorbreken. Maar toen Lisanne van Aert het campagnefilmpje bekeek, voelde ze zich gereduceerd tot het zielige onderwerp van een reddingsmissie. Een essay over seks, kwetsbaarheid, en het probleem met goede bedoelingen.

Vorige week werd ik geconfronteerd met een brute realiteit: 44 procent van de mensen wil geen seks met me. Na het bekijken van het campagnefilmpje Omarm Psoriasis, een samenwerking tussen Mindshakes en de Vereniging voor Dermatologie en Venereologie, blijf ik niet achter met het beoogde positieve gevoel. Opgefokt pak ik mijn telefoon. ‘SUPER BEDANKT DAT JE SEKS MET ME WIL HEBBEN. 44 PROCENT VAN DE MENSEN WIL DAT NAMELIJK NIET.’ Voordat ik echt spijt kan krijgen van deze uitbarsting, krijg ik terug: ‘Het voelt ook wel een beetje als filantropie ☺’. De jongen die wel seks met me wil is leuk. Dat is fijn, maar de woede blijft.

Ik ben namelijk niet boos op die 44 procent. Ik ben boos omdat het ze überhaupt is gevraagd. Met het stellen van die vraag gebeurt namelijk precies wat je als psoriasispatiënt niet wilt en dat is: gereduceerd worden tot je huid.

Een onaangename verrassing

In het filmpje wordt voor een aantal hippe twintigers op straat de volgende situatie geschetst: je hebt een leuke date, je gaat met iemand mee naar huis, er gaat een bloesje uit. Dan verschijnt, als donderslag bij heldere hemel, een gevlekte, schilferige huid. Wat denk je dan? ‘Ja, daar word ik niet heel gelukkig van, als ik eerlijk ben’, zegt een jongen, terwijl hij naar een reclamezuil kijkt waar een enorme poster van een mooi, half ontbloot meisje met psoriasis hangt. ‘Ik denk dat je diegene niet zo snel zou aanraken’, zegt een ander. Het is makkelijk praten over iemand die je niet kent. De fictieve voorgeschiedenis (‘een leuke avond!’) is zo summier dat het niet moeilijk is om iemand af te wijzen. Wat weten die jongens nou over dit meisje? Niks. Behalve dat ze vlekken heeft. Ze hebben niet met haar gedanst, ze hebben geen slappe lach met haar gehad. Ze kennen slechts haar huid en die wijkt af. Het zou bijna pervers zijn om seks met haar te willen.

Ik ken de angst om een onaangename verrassing te zijn. Sinds ik medicatie slik heb ik beduidend minder vlekken, maar toch. Het voelt niet echt ‘geil’. Het is een moment dat ik in mijn hoofd al vaak heb meegemaakt: iemand zoekt naar een sluitinkje van mijn bh, vindt een vlek tussen mijn schouderbladen en deinst terug.

Het stellen van de vraag ‘wil je seks met deze persoon?’ bevestigt dat dit terugdeinzen een reële angst is. Het maakt een ‘nee’ mogelijk. In plaats van deze nee te bevragen (Waarom niet? Ben jij weleens afgewezen?), wordt het probleem bij de psoriasispatiënt neergelegd: 44 procent van de mensen wil geen seks met jou. Jammer dan. Hij of zij wordt de kwetsbare, de ander onaantastbaar. Terwijl seks in mijn ogen juist een moment van gelijkwaardigheid is. Je ligt allebei even naakt aan elkaars lijf te frutten, je maakt allebei rare geluiden die je anders niet maakt. Geilheid maakt kwetsbaar, ja. Maar als het goed is ontwapent het.

Natuurlijk is deze opvatting van seks de ideale situatie die lang niet altijd bereikt wordt. Maar zou niet juist een campagne als deze dit ideaal van gelijkwaardigheid na moeten streven, in plaats van de scheve verhouding – kwetsbaar wezen en geile filantroop – in stand te houden?

Aandacht en aanraking

Het lijkt alsof de makers van deze campagne dit zelf ook nastreven. Wat volgt is namelijk een portie feelgood-tv. Want, zo stelt het filmpje, diep vanbinnen willen we als mensen toch allemaal hetzelfde: een omhelzing. De mensen op straat zijn het er roerend mee eens: ‘Aandacht en aanraking, dat zijn toch wel de belangrijkste dingen waardoor je je mens voelt.’

Waar het in relatie tot psoriasispatiënten over seks ging, gaat het bij de voorbijgangers ineens om omhelzingen. Allebei vormen van ‘aandacht en aanraking’, maar toch behoorlijk anders. Voelt een psoriasispatiënt zich soms minder mens en moet er daarom grover geschut getrokken worden? Ik denk niet dat dat het is.

Waarschijnlijk wilden de makers niet aan mensen op straat vragen hoe belangrijk seks voor ze is. Het zou de geïnterviewden te kwetsbaar maken. Praten over een foto die niets terug kan zeggen, is een stuk behaaglijker dan oog in oog met iemand praten over seks. Het heeft iets gênants om er in je dikke winterjas aan herinnerd te worden dat je de avond van tevoren nog tussen iemands benen lag te graaien. Stel je voor: misschien zeg je wel iets raars, terwijl je tot nu toe nog zo normaal leek. Misschien word je wel uitgelachen, misschien deinzen ze voor je terug. De vraag ‘hoe belangrijk is seks voor jou?’ breekt je slaapkamer open en gooit de vuile lakens op straat.

De echte verbindende factor tussen ‘psoriasispatiënten’ en ‘andere mensen’ is dat het verlangen naar een omhelzing en de angst voor afwijzing altijd met elkaar samengaan. Het zijn twee kanten van hetzelfde ding. Het probleem in deze campagne is dat ze bruut uit elkaar getrokken worden.

Als vervolgens de muziek in de video aanzwelt en mensen de reclamezuil gaan omhelzen wordt deze opsplitsing pijnlijk duidelijk. In plaats van twee mensen in contact met elkaar zien we iets dat op een omhelzing moet lijken, maar dat absoluut niet is. De psoriasispatiënt is letterlijk gevangen in de foto op een reclamezuil, hij kan geen kant op. Daartegenover staat een mens van vlees en bloed, die zichzelf wel op moet dringen om tot enige vorm van contact te komen. Dit mens denkt precies te weten wat de patiënt op de foto nodig heeft: aandacht en aanraking. Maar waar een omhelzing iets wederkerigs is, is omhelsd worden dat niet.

Goede bedoelingen

Toen ik de reacties onder het artikel las voelde ik me een bitter mens. Andere psoriasispatiënten leken allemaal erg blij te zijn met deze aandacht. Met de jonge en sexy aanpak. Dat snap ik ook wel. De campagne staat namelijk bol van de goede bedoelingen. Maar misschien gaat het daar juist mis.

De goede bedoelingen zijn een rookgordijn. Als je iets goed bedoelt kan je niks meer fout doen. Het maakt je onaantastbaar, en daardoor: de ander extra kwetsbaar. Een reclamezuil kan niet van zich afslaan. Die kan niks anders doen dan jou en je goede bedoelingen z’n gang laten gaan. Hetzelfde gebeurt als je iemand reduceert tot één ding: een huid, een vlek. Die persoon moet dankbaar zijn voor iedere vorm van interesse van z’n medemens, ook als ‘ie dat eigenlijk niet is. Door iemand zo plat als een foto te maken, wordt hij of zij een projectiescherm voor andermans zingeving. Ik wil meer zijn dan iemands reddingsmissie.

Als ik al ergens dankbaar voor ben, dan is het omdat de jongen die seks met me wil ook lasagne met me wil eten en ook met me mee wil naar de Mediamarkt. Ik ben ook dankbaar omdat ik dat zelf ook allemaal wil. Ik ben dankbaar dat hij me zijn kalknagel liet zien. Ik ben dankbaar dat er een hoop mensen zijn die geen seks met me willen, ik wil het zelf ook lang niet met iedereen. Ik ben, net als iedereen, iemand die aantrekt én terugdeinst. Iemand die verlangt én bang is. Dat is wat deze campagne had moeten laten zien. Dat was voor zowel de psoriasispatiënt als de mensen op straat eerlijker geweest.

Beeld: (1) Egon Schiele, The Embrace (The Loving); (2) Egon Schiele, Sitting Pair

Mail

Lisanne van Aert is schrijver, theatermaker en bloemist. Ze floreert bij haar eigen theatergroep: Het Pijpcollectief. // lisanne@hardhoofd.com

Lees verder Lees verder

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Zonder advertenties en helemaal gratis.

En dat heeft resultaat. Hard//hoofd’ers Iduna Paalman en Joost Oomen werden dit jaar door de Volkskrant verkozen tot literair talent van het jaar.

Een plek als Hard//hoofd kan alleen bestaan met jouw steun. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunstwerken van veelbelovende makers, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan
het laatste
Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Waarom etaleren we onze trots op sociale media?

Honger en rampspoed te over in de wereld, maar op sociale media ziet Wieneke van Koppen alleen maar voorspoed en persoonlijk geluk. Hoe zit dat? Ze gaat te rade bij emotie-psycholoog Ad Vingerhoets. Lees meer

 Kikker-K'NEX

Kikker-K'NEX

Amerikaanse wetenschappers zijn erin geslaagd kleine robotjes te maken met levende cellen uit kikkerembryo's. Aida de Jong bracht het nieuws in beeld. Lees meer

 1

Collectief protest is nodig voor individueel geluk

Wolter de Boer luisterde naar de kersttoespraak van de koning en was verheugd dat hij over onze geluksobsessie sprak. Wel liet de koning een paar belangrijke maatschappelijke factoren voor de ellende van individuen achterwege in zijn rede. Lees meer

RE: Kiezen voor rechts. De verslaglegging van Nederlandse media over de Britse verkiezingen

Kiezen voor rechts: hoe de Nederlandse media verslag deden van de Britse verkiezingen

Keuzes die Nederlandse media maken in hun verslaggeving pakken vaak uit in het voordeel van rechts. Dat belooft weinig goeds voor de verkiezingen van 2021 in het vooruitzicht. Lees meer

 Heilige hobby's

Heilige hobby's

Onze zoektocht naar bijzondere ervaringen begint religieuze trekjes te vertonen. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Filmtrialoog: Star Wars: The Rise of Skywalker

Star Wars: The Rise of Skywalker

Redacteuren Else Boer, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in het meest recente deel van de Star Wars-saga: The Rise of Skywalker, weinig dappere keuzes van de makers. Lees meer

 Jules Deelder: zwart-wit, maar levend in elke denkbare kleur

Jules Deelder: zwart-wit, maar levend in elke denkbare kleur

Vandaag is in het stadhuis van Rotterdam een condoleanceregister geopend voor Jules Deelder. Rob Worst bracht hem nog eenmaal in beeld zoals hij was: zwart-wit, maar levend in elke denkbare kleur. Lees meer

Hard//talk: Het woordenboek is de barricade van deze tijd

Het woordenboek is de barricade van deze tijd

De redactie van de Van Dale riep ‘boomer’ uit als Woord van het Jaar 2019. Voor Marte Hoogenboom het zoveelste bewijs dat de progressieve strijd in de eerste plaats een taalstrijd is. Lees meer

 Rusland de komende jaren bankzitter

Rusland de komende jaren bankzitter

Sporters uit Rusland die kunnen aantonen dat zij dopingvrij zijn en geen dopingcontrole gemist hebben, mogen bij de komende grote sporttoernooien wel meedoen, maar niet onder de Russische vlag. Het nieuws in beeld door Jente Hoogeveen. Lees meer

 Zedenpolitie onder vuur

Zedenpolitie onder vuur

Toen de politie vier zedenverdachten voor een reconstructie meenam naar de plaats delict, probeerden die de agenten te overmeesteren. Bij de schermutseling die volgde kwamen alle verdachten om het leven. Het nieuws in beeld door Rueben Millenaar. Lees meer

Filmtrialoog: The Third Wife

The Third Wife

Redacteuren Oscar Spaans, Jihane Chaara en Kiki Bolwijn zagen in de bioscoop hoe in het Vietnam van eind 19e eeuw, de 14-jarige May de derde vrouw wordt van Hung, een steenrijke en veel oudere grootgrondbezitter. Lees meer

Lieve Mark 2

Lieve Mark

Jan Hamstra sneed zijn kijk op Zwarte Piet in hout voor zijn beeldkritiek 'Lieve Mark'. Hij neemt ons in sneltreinvaart mee door de geschiedenis van raciale karikaturen, en drukt premier Mark Rutte op het hart dat hij zich meer in die geschiedenis zou moeten verdiepen. Lees meer

Hard//talk: Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Hoe (niet) te praten over mentale moeilijkheden

Een label geeft een naam aan een ervaring, maar kan nooit een verklaring zijn voor waarom iemand, op dat specifieke moment in haar leven, die specifieke klachten heeft. Lees meer

Paw Patrol krijgt concurrentie

Paw Patrol krijgt concurrentie

De Australische hond Bear werd als puppy achtergelaten. Hij werd zelf gered, en sindsdien staat zijn leven in het teken van het redden van andere dieren. Het nieuws in beeld door Aida de Jong. Lees meer

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Mannelijkheid en de giftige erfenis van Wolkers

Gijsbert Pols herleest Wolkers' meesterwerk Turks fruit, en moet constateren dat de roman niets waarmaakt van de bevrijding die hem wordt toegedicht. Een bewerkt hoofdstuk uit Pols' nieuwe essaybundel 'Het onhoudbare midden'. Lees meer

Automatische concepten 27

Ben je wel echt verslaafd aan je smartphone?

Dagelijks besteden we eindeloos veel tijd aan onze smartphones. Sommigen wijten dat aan een verslaving. Gatool Katawazi pleit ervoor dat we onze verantwoordelijkheid nemen voor dit gedrag, en spaarzaam om te springen met het woord 'verslaving'. Lees meer

 Vega Whopperwolf

Vega Whopperwolf

Alsof je een hongerige wolf aan de soja krijgt, zo kun je de prestatie van De Vegetarische Slager zien. Het bedrijf verovert langzaam maar zeker de Europese markt voor vleesvervangers. Het nieuws in beeld door Katja Grosskinsky. Lees meer

Red zaterdag onze democratie 1

Red zaterdag onze democratie

Als terrorisme en doodsbedreigingen niet meer worden geschuwd om een racistische traditie in stand te houden, is jezelf uitspreken niet meer genoeg, ziet Naomí Combrink. De vrijheid van vergadering en de democratie staan op het spel. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor verbeelding en verhalen. Een niet-commercieel platform waar talent de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. Het bestaan van zo’n platform is niet vanzelfsprekend. Sluit je daarom bij ons aan en ontvang kunst, een Hard//hoofd-tasje en voorrang voor ons jubileum.

Sluit je aan