Asset 14

Parijs

In Re: kijkt hard//hoofd van een afstandje naar actuele zaken. Sarah was dit weekend in Parijs en liet zich meeslepen door alle emoties.

Op vrijdagavond wandelen mijn geliefde en ik clichématig langs de Seine, we eten falafel, drinken wijn en nemen de metro terug naar ons appartement. Pas als we de deur achter ons dicht trekken zie ik een smsje van een vriend uit Amsterdam. Of alles wel goed gaat, want ‘het nieuws gaat helemaal los met schietpartijen in Parijs’. ‘Er schijnt iets gebeurt te zijn’ mompel ik tegen de geliefde en begin mijn tanden te poetsen. Maar voor ik in bed stap klinkt ver weg een sirene. En nog een. Toch maar even kijken.

Driftig ververs ik even later alle webpagina’s van kranten, veilig achter mijn laptop in de kamer van ons appartement. Liveblogs worden iedere paar minuten geüpdate, de weinige beelden die er zijn worden eindeloos herhaald. Politici spreken van een ‘oorlog’, ‘een aanslag op de gehele mensheid’ en ‘een aanval op het Westen’, en kranten nemen hun woorden klakkeloos over. Mijn facebookpagina kleurt langzaam rood, wit en blauw van alle profielfotofilters en Facebook vraagt me of ik veilig ben.

Na een moment twijfelen of ik wel aan dat circus mee wil doen klik ik op ‘ja’. Zodat niemand zich zorgen maakt, houd ik mezelf voor – of is het stiekem ook om een beetje aandacht? Mensen die ik al jaren niet meer gesproken heb vinden het leuk. Vrienden en familie sturen berichtjes: ‘Zitten jullie in Parijs? Holy shit.’, ‘Wat super heftig.’, en: ‘Zijn jullie niet ontzettend bang?’ Mijn vader wil ons komen ophalen. Natuurlijk, iedereen is bang, en wordt door de berichtgeving alleen maar banger. Maar de gretigheid waarmee mensen het drama omarmen maakt me ongemakkelijk.

Maar echt ongemakkelijk word ik van mijn eigen reactie. Ik google die nacht alle plaatsen waar de schietpartijen hebben plaatsgevonden. Ik meet de afstanden tussen die plaatsen en de plekken waar ik die dag was, en als ik ontdek dat we op tien minuten lopen van een van de restaurants onze falafel hebben zitten eten maakt zich een vreemde opwinding van me meester. Zo dichtbij waren we; als we na het eten nog even waren gaan lopen had het zo anders af kunnen lopen. Ik schrijf het aan vrienden in Amsterdam: ‘Echt gek, we waren daar een halfuur eerder nog vlakbij.’ We vertellen het tegen elkaar, mijn vriend en ik: ‘Het had niet veel gescheeld’. Het geeft ons weekend in Parijs de glans van iets echts; zo dichtbij te zijn bij een gebeurtenis die misschien wel telt als een historisch moment. De schrik, maar ook de opwinding daarvan, ik had niet gedacht dat het zo verleidelijk zou zijn om je daaraan over te geven.

‘Met mij gaat het goed hoor, aanslagje overleefd, dat is alles.’ Als iemand me, terug  Amsterdam, vraagt hoe mijn weekend was, kan ik het niet laten. Toch even laten weten dat ik daar was, dat ik dat heb meegemaakt, al heb ik niet meer meegekregen dan sirenes en helikopters boven mijn Airbnb. Heel bescheiden lach ik alle aandacht weg: van mijn zus die ons van de trein wil komen halen omdat ze zo blij is dat we terug zijn, van collega’s die me op maandagochtend als een heldin onthalen. Ik schaam me er een beetje voor, al die aandacht om iets waar ik zo weinig mee te maken heb gehad, En toch: ergens voelt het ook zo lekker.

Dit is wat ik mis in de berichtgeving over Parijs: zelfreflectie en eerlijkheid. Iedereen mocht de afgelopen week zijn persoonlijke verhaal doen over de aanslagen. De journalist die eens jaren geleden een concert in de Bataclan had bijgewoond, de schrijver die toevallig ook vrienden in Parijs had en zich zorgen had gemaakt, (…). Natuurlijk, het is verschrikkelijk, en heftig, iedereen is geschokt. (Ik wilde schrijven: ‘aangeslagen’, maar misschien zijn woordgrapjes hier niet op hun plaats). Maar het heeft ook iets fijns, blijkbaar. Om een stukje van deze episode te claimen, omdat je er een herinnering aan hebt, of vrienden kent, of, zoals ik, er net niet bij was. Misschien moet je het sensatielust noemen, of narcisme. Ik denk inderdaad dat het daarmee te maken heeft: de hang om je eigen leven interessanter te maken. Maar misschien kun je milder zijn en concluderen dat mensen blijkbaar de behoefte hebben om hun eigen levens te kunnen verbinden met zulke grote, onbevattelijke gebeurtenissen. En dat is denk ik het grote verschil met deze aanslag en die in Beiroet een dag eerder, of die in Kenia, of waar dan ook: dat het veel makkelijker is om deze een beetje voor onszelf te claimen.

Afbeelding via www.forttrafic.com

Mail

Sarah van Binsbergen is Hard//hoofdredacteur, antropoloog, journalist. // sarah@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Nostalgische saus

Nostalgische saus

Onze maatschappij kent momenteel veel nostalgische oplevingen. Kunstenaar Sandra Mackus betrapt zichzelf erop dat ze in haar werk ook met het verlangen naar vroeger speelt. Hoe blijft ze authentiek en oprecht? Haar recept is verbluffend simpel. Lees meer

Heimwee in het Heilig Land - een triptiek 1

Heimwee in het Heilig Land

Lies Defever passeerde de muur tussen Israël en Palestina, en ontmoette twee volken met heimwee naar de toekomst. Lees meer

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Over nostalgie en camp - smijt je waardeloze parels uit het raam

Wat hebben nostalgie en camp met elkaar van doen? Rijk Kistemaker kwam erachter dat deze twee fenomenen nauwer verbonden zijn dan we in eerste instantie misschien denken. Een essay over de troost van het abjecte en de overdaad, van schorseneren en Meryl Streep, van de glitters en parels in een gezamenlijke queercultuur. Lees meer

Automatische concepten 44

Op weg naar andere relatie- en woonvormen

Een romantische relatie die niet wordt getypeerd door exclusiviteit of samenwonen, wordt opeens een vrije ruimte om op onderzoek te gaan en zelf te creëren, aldus Babet te Winkel. Lees meer

Filmtrialoog: De Beentjes van Sint Hildegaard

De Beentjes van Sint Hildegard

Onze redacteurs zagen het speelfilmdebuut van Herman Finkers als acteur en scenarist, een sympathiek liefdesverhaal dat desalniettemin de nodige pijn niet schuwt. Lees meer

 Eet je bord leeg!

Eet je bord leeg!

De Chinese president Xi Jinping heeft de aanval geopend op voedselverspilling in zijn land. Lees meer

 Geef mij mijn (waan)zin

Geef mij mijn (waan)zin

Illustrator Rueben Millenaar ziet het kookpunt van de onvrede om de coronamaatregelen steeds dichterbij komen. Lees meer

Tempo Doeloe -

Tempo Doeloe - Verbonden met een omstreden verleden

De jaarlijkse herdenking van de capitulatie van Japan in 1945 roept bij Vivian Mac Gillavry gemengde gevoelens op. Als tweede generatie oorlogsslachtoffer groeide ze op met nostalgische verhalen over Tempo Doeloe, maar vindt ze de steeds luider klinkende kritiek op het koloniale verleden terecht. Een essay over het omgaan met een koloniaal verleden in je familie, verbintenis voelen en je eigen gedachten daarover vormen. Lees meer

 Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Eén televisiedoorbraak, alstublieft

Realityknaller Big Brother komt terug, en er is beslist geen tekort aan aanmeldingen. Lees meer

Filmtrialoog: Der Fall Collini

Der Fall Collini

Redacteurs Ruby Sanders, Rosanna Baas en Oscar Spaans togen naar de bioscoop om Der Fall Collini te zien, een rechtbankthriller met een verrassende inkijk op een onderbelicht stukje naoorlogse geschiedenis. Lees meer

Op de corona-top waande Rutte zich in zijn eigen sprookje

Op de corona-top geloofde alleen Rutte zijn eigen sprookje

Onder het mom van solidariteit probeerde onze premier destructief neoliberalisme te exporteren. Daarmee schiet hij Nederland alleen maar in de voet. Lees meer

 Flierefluiters op tournee

Flierefluiters op tournee

Waarschijnlijk pikten de vogeltjes het lied op tijdens het overwinteren in nabijheid van hun soortgenoten uit het westen. Maar waarom nou juist déze hit het goed doet? Dat blijft voorlopig waarschijnlijk een raadsel. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan