Deze band uit Groningen maakt dromerige indiefolk van de bovenste plank." /> Deze band uit Groningen maakt dromerige indiefolk van de bovenste plank." />
Asset 14

The Black Atlantic

Pop-up is een collectie hinderlijke popmuzikale aanbevelingen, met zorg geselecteerd voor het Hardhoofd-publiek door een muzikale veelvraat uit de redactie. Elke maand licht Hardhoofd één act uit die zo goed is dat we ze eigenlijk voor onszelf willen houden. Deze maand: Het Groningse gezelschap The Black Atlantic.

In januari is er één stad in Nederland Muziekland waar de aarde om draait: Groningen. Alleen de meest veelbelovende artiesten mogen zich hier ophouden als de oliebollen en kerstbomen de deur uit zijn. Tijdens het showcase festival Eurosonic Noorderslag worden de artiesten die het aankomende jaar kleur moeten gaan geven voorgeschoteld. Deze worden uit alle hoeken van Europa ingevlogen om Groningen onder te dompelen in oorstrelende klanken van (inter)nationale allure. Toch is de couleur locale niet helemaal ondergesneeuwd door al dit muzikaal geweld uit verre oorden.

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/01/02-Fragile-Meadow.mp3]
The Black Atlantic - Fragile Meadow

The Black Atlantic (géén metalband) behoort zonder twijfel tot een van de voortrekkers van de Groningse popscene. Ooit begonnen als versterkte band, maar inmiddels verworden tot een overwegend akoestisch gezelschap, bestaande uit componist/zanger Geert van de Velde, Megan Hoffman, collega-songwriter Kim Janssen (ook verdienstelijk solo artiest) en Stef Thoenen. Samen nemen ze alle instrumenten voor hun rekening, de rolverdeling wisselt per nummer. De basis (meestal piano, gitaar of ukelele) is simpel, de invulling minimalistisch, maar met groot effect. Dit viertal weet als geen ander de luisteraar in te pakken met hun intieme liedjes. Voor deze band geldt dat zij de huiskamer prefereren boven de concertzaal. Ongehinderd door microfoons, gitaarkabels en moeilijke geluidsapparatuur grijpen ze het publiek direct bij de keel. Het is een opmerkelijke keuze, maar de muziek komt in deze setting absoluut het beste tot zijn recht.

Het debuutalbum “Reverence For Fallen Trees” werd opgenomen in een hutje ergens buiten New York als onderdeel van het “In a cabin with” project. Het is een plaat die de donkere kanten van het leven belicht zonder zwaarmoedig te worden. Dromerige indiefolk is een adequaat hokje, maar je zou het ook huiskamerpop kunnen noemen. Met name de samenzang weet telkens opnieuw de juiste snaar te raken. Hier is de invloed van moderne folkacts als Bon Iver en Fleet Foxes duidelijk hoorbaar. Luister naar Fragile Meadow of Madagascar en je proeft dezelfde melancholie. Maar er is ook een duidelijke popcomponent terug te vinden in het werk van de band. Zo riekt de stuwende pianotrack Heirloom eerder naar een band als Death Cab For Cutie dan naar folk, terwijl Walked-On Wood doet denken aan Patrick Watson.

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/01/03-Heirloom.mp3]
The Black Atlantic - Heirloom

Je zou hieruit kunnen concluderen dat The Black Atlantic niets nieuws onder de zon brengt. Maar dit is slechts ten dele waar. Het is geen band die zijn eigen genre creëert. Maar door het vernuftige mengsel van indie, pop en folk gaat de kenmerkende compacte structuur en sound nergens verloren. Een prestatie van formaat binnen het overbevolkte genre waarbinnen geopereerd wordt. De perfecte balans tussen de bandleden en de indrukwekkende live-aanpak completeren het plaatje. Een niet te missen act voor 2010, dus. En ik ben niet de enige die dat zo ziet. Zo heeft “Reverence For Fallen Trees” inmiddels al behoorlijk wat downloads (ruim 55.000) en de nodige publiciteit mogen ontvangen. Daarnaast is de band behalve voor Eurosonic ook uitgenodigd voor het prestigieuze South By SouthWest (SXSW) festival in Austin, Texas in maart van dit jaar. Het mag dus gezegd, in de beste voorspellende clichés: van deze band gaan we nog héél veel horen in 2010.

NB: The Black Atlantic is haast niet te missen in Groningen, met maar liefst zes optredens in de week van Eurosonic Noorderslag. Check de myspace voor details: www.myspace.com/theblackatlantic.

MAAK KANS OP EEN GRATIS CD/LP!
Hardhoofd mag 2x het album Reverence For Fallen Trees van The Black Atlantic verloten onder onze trouwe lezers! Als CD of als LP (voor de vinyladepten), stuur dan vóór 23 januari een mailtje naar redactie@hardhoofd.com met in de titel “Kwam ik maar uit Grunn”, plus je naam en adres. Vermeld ook even of je het album op cd of op lp zou willen hebben. De winnaars krijgen bericht.

Mail

Jasper

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer