Asset 14

Een liefde lang (I)

In een korte serie vertellen oudere echtparen over hun herinneringen aan de liefde. Deze keer: Simone en Leo.

Simone (75) en Leo (78) leerden elkaar kennen in 1958 tijdens een studentenbijeenkomst. Ze studeerden allebei handelswetenschappen in Antwerpen. In 1962 trouwden ze. Leo ging werken in een internationaal textielbedrijf, Simone heeft les gegeven tot het te druk werd met hun vijf kinderen. Toen hun jongste zoon acht was, hebben ze nog twee kinderen geadopteerd.

Leo:

“Vanaf mijn negende heb ik in Belgisch Congo gewoond. Mijn vader had een houtbewerkingsbedrijf in Bujumbura. Ik zat op internaat in Bukavu. Omdat de onafhankelijkheid in de lucht hing, ben ik terug naar Antwerpen gekomen om er te studeren."

“Wat me het meest aantrok aan Simone, en nu nog, was haar spontane, open manier van met mensen omgaan. Toen we elkaar pas kenden, moest ik vaak naar Congo terug om mijn vader te helpen met zijn bedrijf. In die periode schreven Simone en ik elkaar veel. Toen al vertelden we elkaar niet alleen de dagelijkse gebeurtenissen, maar probeerden we vooral uit te leggen hoe we alles beleefden en wat we voelden. Daardoor hebben we elkaar ook beter leren kennen."

“Dat we al gauw goed hebben leren praten over onze gevoelens, heeft ons zeker geholpen toen we in december 1979 gevraagd werden of we een zevenjarig meisje wilden adopteren. Het meisje had de burgeroorlog in Cambodja beleefd, onder het regime van Pol Pot, en was daardoor haar familie kwijt. Drie jaar later kregen we een tweede adoptieverzoek over een achtjarig Indisch meisje. Zij was al in België, maar moest door omstandigheden naar een ander gezin verhuizen. In beide gevallen kregen we maar 24 uur bedenktijd."

“We wisten heel goed van elkaar wat voor ons de fundamentele waarden in ons leven waren. We hebben ons de vragen gesteld: kunnen we dat wel? Hoe staan onze kinderen ertegenover en zouden we er ons goed bij voelen het niet te doen? De beslissing was snel gemaakt."

“Beide meisjes waren door hun getraumatiseerde achtergrond erg beschadigd. Ze hadden honger geleden en waren op de vlucht geweest. Ze waren hun familie kwijt. Het spreekt voor zich dat dat niet makkelijk was, vooral voor hen niet, maar ook niet voor ons. Maar ze hebben het goed gedaan. Ze hebben nu elk een eigen gezin."

“Over de toekomst maken we ons eigenlijk geen zorgen. We voelen natuurlijk dat ons lichaam het stilaan begeeft en dat we in de winter van ons leven zijn. Maar we proberen zo intens mogelijk te blijven leven. Nauw betrokken worden bij vreugde en verdriet van kinderen, kleinkinderen, familie, vrienden en zoveel mensen om je heen, geeft heel veel voldoening."

Illustratie: Suzanna Knight.

Simone:

“Wat mij het eerst opviel was Leo zijn uiterlijk, hij was groot en blond en had een lachend gezicht. Hij stak letterlijk boven zijn vrienden uit."

“Het was niet mijn plan om al jong verkering te krijgen. Ik had met een vriendin afgesproken dat zo gauw we afgestudeerd waren, we eerst zouden werken en ons sociaal zouden engageren alvorens een gezin te stichten. Maar in Leo had ik in mijn ogen mijn toekomstige man gevonden."

“Hoewel het in die jaren zeker niet vanzelfsprekend was dat een meisje hogere studies deed, vond mijn moeder het toch belangrijk. Zelf had ze er erg onder geleden dat ze door de Eerste Wereldoorlog maar tot haar veertiende naar school had kunnen gaan. Niet iedereen in de familie begreep dat ik mocht studeren. Ze dachten dat ik nooit een goede huisvrouw zou worden. Mijn moeder zei dan: ‘Als ze een boek van wiskunde heeft kunnen lezen, dan zal ze ook wel een kookboek kunnen lezen.’"

“Vanaf het begin, toen Leo af en toe terug naar Congo moest, hebben we elkaar veel geschreven. Als Leo later ook voor zijn werk enkele dagen weg was, hielden we soms een soort dagboek bij waarin we probeerden ons gevoelsleven te beschrijven aan elkaar. Als hij dan thuiskwam, lieten we ’s avonds rustig onze schriftjes eens aan elkaar lezen. Dat waren heel intieme momenten die ons heel dicht bij elkaar brachten."

“Schrijven heeft ons ook geholpen als we het over iets niet eens waren of elkaar helemaal niet verstonden. Leo zweeg op zulke momenten, ik noemde dat dan koppigheid. Zo geraakten we nog verder uit elkaar. Lang hebben we nooit geruzied, want onenigheid konden we allebei slecht verdragen. Voor het slapengaan moesten we het uitgepraat hebben. Vaak deden we dat in bed, terwijl we elkaars hand vasthielden."

“Het geloof is altijd erg belangrijk voor ons geweest en heeft ons veel inspiratie gegeven om ons leven vorm te geven. We wilden ook graag veel kinderen en we zijn blij dat het ons ook is gelukt . De adoptie van de twee meisjes heeft ons leven nog meer verrijkt, ook al was het niet altijd makkelijk."

“Wat het geheim van een lange relatie is? Je moet een ongelofelijke dosis geluk hebben, maar je moet je vooral kwetsbaar durven opstellen tegenover elkaar. Dat hebben wij toch altijd geprobeerd. Ik ben vooral heel gelukkig met het feit dat Leo mij soms beter schijnt te begrijpen dan ik mezelf."

--

Lees het verhaal van Tina & Herman, dat van Maria & Jan en dat van Camiel & Paula.
Deze publicatie is onderdeel van de ‘vergeetzondagen’ in samenwerking met Castrum Peregrini.

Mail

Joyce de Badts is Hard//hoofd-redactielid.

Suzanna Knight is een illustrator en schrijver, woonachtig in Rotterdam. Overdag maakt ze de creatieve reclamewereld onveilig met haar copywriting skills, ’s avonds zit ze achter de tekentafel met een potlood en een potje Oost-Indische inkt. Ze luistert graag mensen af in de trein en verzamelt zielige plantjes.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziRedacteur
het laatste
Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Onder de vraagprijs

Onder de vraagprijs

Vragen als ‘Wat doe jij nu?’ en ‘Waar woon je tegenwoordig?’ bezorgen Eva van den Boogaards vriend M. een rood hoofd en het gevoel te willen verdwijnen. Zij snapt hem maar al te goed. Lees meer

Slentermijmeringen uit Rotterdam

Slentermijmeringen uit Rotterdam

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Rotterdam. Lees meer

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Ecce homo. Een warme Zomergasten met Nazmiye Oral

Als we gisteravond íets van Nazmiye Oral leerden, dan is het wel hoe belangrijk het is om de ruimte die we hebben gewonnen aan anderen door te geven. Lees meer

 Een kosmische estafette

Een kosmische estafette

Maar liefst vier verschillende robots zullen de buisjes als een estafette op tientallen miljoenen kilometers van de aarde aan elkaar doorgeven. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 32

Als alles anders loopt

Deze week worden onze redacteurs blij van poëzie op hun time line, een film met Cate Blanchett en een verassingsalbum. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Column: Vervuilde idylle

Vervuilde idylle

Iduna Paalman belt vanuit de camping in Frankrijk met haar oma. Net daarvoor las ze nog in de dichtbundel van de Duitse Monika Rinck. Lees meer

Micha's Muur

Micha's Muur

Gijs van Maanen bezocht Micha Wertheims voorstelling 'Voor alle duidelijkheid' en constateerde dat die stond als een huis. Maar juist een scheurtje in een van de muren had de verbeelding van het publiek kunnen prikkelen, betoogt hij. Lees meer

Slentermijmeringen uit Londen

Slentermijmeringen uit Londen

In de zomerserie ‘Slentermijmeringen’ reist Annelies van Wijk naar vier Europese steden. Dolend langs Manneke Pis, reuzencitroenen en pijnlijke herinneringen, treedt ze in een sprankelende dialoog met de plekken, hun taal en hun bewoners, maar vooral ook met zichzelf. Vandaag: Londen. Lees meer

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Strafpleiter Inez Weski gaat vrijuit in Zomergasten

Inez Weski bleek een intelligente, doordachte gast die uitspraken doet over de condition humaine, maar ook wantrouwig is tegenover de mensheid. Lees meer

Tip: zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Zoek je partner in zelfontplooiingscrime

Wat te doen als je gelooft dat ieder mens bestaansrecht heeft, behalve jij? Op grijze dagen verliest ook Annelies van Wijk zichzelf weleens uit het oog. Een tip om je ondermijnende gedachtes 180 graden te draaien. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

Column: Het is tijd

Strijdlied voor een nieuwe tijd

In haar eerste column op Hard//hoofd toont Marthe van Bronkhorst zich meteen onverschrokken: ze heft een strijdlied aan voor de nieuwe wereld. Lees meer

 I Am OK

I Am OK

Gevoelens van somberheid, eenzaamheid, rusteloosheid en verdriet voelt en herkent iedereen, maar sommigen van ons voelen ze dagelijks. Hoe ga je daar als maker mee om? Hoe visualiseer je iets wat vaak niet zichtbaar is aan de buitenkant? Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Bij Typhoon was geen vleugje ironie te bekennen

Typhoon bleek een meer dan vriendelijke eerste Zomergast; vrolijk en inspirerend genoeg om Janine Abbring een lesje ‘wokeness voor beginners’ te geven. Maar vliegt de tijd voorbij terwijl je kijkt? Dat niet. Lees meer

Tip: Beleef een walgelijke extase 1

Beleef een walgelijke extase

Na het lezen van Clarice Lispectors meesterwerk, moet Rijk Kistemaker zich inhouden om niet allerlei wilde flora en fauna te gaan lastigvallen. Een tip over de verzoening met sidderende geleedpotigen en ander niet-menselijk gespuis.  Lees meer

 Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

Had ik al verteld hoe onderdrukt ík ben?

"Als gevolg van het optreden van radicale groepen die (institutioneel) racisme zeggen te willen bestrijden, komt de vrijheid van meningsuiting onder druk te staan", ondertekenden onder anderen Zihni Özdil, Jan Roos en Geerten Waling. Ook de namen van niet minder dan twaalf Forum-vertegenwoordigers staan onder de brief. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 31

Het is voorbij voor je het weet

Deze week werden onze redacteuren blij van een veel te korte serie, een ongebruikelijke detective en muziek die niet voor jouw oren bestemd is. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan