In het laatste Hard//hoofd-zomerboek onderzochten we de (on)mogelijkheid van een constructieve revolutie. Een herpublicatie in het kader van de vijftigste verjaardag van Mei '68.
Lieve lezer, welkom,
Lig je ook wakker deze zomernachten? Van de broeikaswarme lucht, onrust in je lever en de knallen op het nieuws? De Hard//hoofdredactie wel. We gillen in onze kussens en knijpen hard in de deken. Deze zomer is er zoveel om boos over te zijn dat zelfs perenijs ons niet kan afkoelen.
Het kan zo niet langer, maar wie kiest voor grove woorden heeft bij voorbaat verloren. Er zijn maar zoveel woorden om ongenoegen mee uit te drukken. Scheldwoorden kun je het beste bewaren, als spaargeld op de bank. Want wat zeg je anders als het kwaad écht voor je staat? Wanneer het goed misgaat en je 'Miljaar' en 'Het gore lef' al bij een lekke fietsband hebt opgebruikt? Wanneer je 'Treurnislijer' uitgaf aan een ondoordachte zigzagmanoeuvre? We bewaren het schimpen voor de rottigheid die zich nog kan voordoen. Maar verwar onze zachte woorden niet met instemming, wij zijn woedend, des donders en reuze kwaad.
Wel moeten we onze doelwitten zorgvuldig kiezen. En niet te vroeg uit ons vel springen. Maar zeker niet te laat. En goed geïnformeerd zijn. Proportioneel reageren. Zonder anderen te verdrukken, maar zonder onszelf te verliezen. Wij zijn de softies op de barricade. Graven diep in onze gedachten, beschouwen eerst voordat we schreeuwen.
Daarbij nemen we een zijpaadje om het onrecht van nu vanuit meerdere hoeken te bekijken. Via illustraties belanden we in de Zeeuwse Hedwigepolder, het Groningse Onze Heerd en op de overvolle Amsterdamse grachten. In fictie verlichten we het leed van proefdieren. We leggen een alfabet aan haatwoorden uit. En vroegen een Nederlander zonder verblijfsstatus wat het betekent om hoop te hebben. Wandel met ons mee.
Welkom in het nieuwe serieus, de ironie van 2017.
Simone Peek
Lees Des Donders! Softies op de barricade via deze link!
