Mees vindt de seizoenen maar verwarrend." /> Mees vindt de seizoenen maar verwarrend." />
Asset 14

Mandarijnen- seizoen

Toen ik afgelopen zondag ontwaakte, voelde ik iets nieuws. Niet de welbekende droge keel of de snerpende koppijn, niet de warme arm om mijn middel. De lucht die door het open raam kwam, was van de ene op de andere dag koud geworden. De zon scheen ook al niet. Herfst. “Ik heb zin in mandarijnen,” zei ik tegen mijn nog-half-snurkende logé. “Volgens mij is het weer mandarijnenseizoen.” Het leek me wat vroeg, aangezien de zomer net voorbij was. (Hoewel dat eigenlijk al de nazomer was, officieel herfst, maar die viel weer in de zomer. In de lente was het 28 graden, dus welk seizoen wanneer viel was überhaupt wat discutabel.)

Ik heb nog nooit een jaar meegemaakt waarin zo veel mensen klaagden over het weer: er was te veel sneeuw, te veel zon en te veel regen. Ik vond het niet zo erg, die ‘zomer’. Regen ruikt lekker en echt koud was het niet. Ik hoefde ook geen bakken met geld uit te geven aan factor 50 zonnebrand om mijn blanke huid te conserveren. Mijn veilig-in-een-panty-gehulde dijbenen schaafden nooit bezweet tegen elkaar. Slechts één keer wilde ik het liefst onder een koude douche wonen.

Mijn omgeving deelde deze mening natuurlijk niet. Zomerdepressies waren alomtegenwoordig. Ik kon mijn kont niet keren of een vreemde zei tegen me: “Koud hè, nat hè, kut hè?” Ik knikte altijd maar een beetje, maar ook ik kan natuurlijk regelmatig worden betrapt op het zogenaamde ‘weerpraatje’.

Waarom? Rajenda Pradhan, Nepalees antropoloog en werkzaam in New Delhi, wilde dit ook weten. In het artikel “Mooi weer meneer – Why do the Dutch speak so often about the weather?” uit 1989 onderzocht Pradhan waarom Nederlanders te pas en te onpas over het weer spreken. En hij vond drie verklaringen.

De eerste was een fysische of klimatologische (het weer is onvoorspelbaar en slecht), de tweede een sociale (het weer is een neutraal gespreksonderwerp). Deze verklaring hanteren wij Nederlanders ook graag. Echter, Pradhan komt met een derde argument. Volgens hem is de Nederlander zo geobsedeerd door het weer omdat dit het enige lijkt te zijn in ons Vinexlandje wat niet te reguleren valt. We kunnen alles aan banden leggen, behalve het klimaat en de wisselvalligheid van de seizoenen. Zodoende komen we met broeikassen en praten we constant over het weer.

Gelukkig hebben de supermarkten al tijden door dat het seizoensproduct een ouderwets begrip is. Door goedkope transport en arbeid kan er twaalf maanden lang worden gezaaid, geplukt, en verscheept. Nadeel van dit gebrek aan seizoenen is het steeds vroeger aanbieden van producten die zich middels symboliek verbinden aan een bepaalde periode in het jaar. De pepernoot, de kerstkrans, het paasei. Albert Heijn maakt er al lang geen geheim meer van dat ze achterlijk vroeg beginnen met het verkopen van Sinterklaasproducten. Is de anticipatie niet half the fun? Wat is er nog leuk aan Pasen als je 24/7 aan chocolade eieren kan komen? Moest je een behoefte in de markt niet juist creëren met schaarste?

Wanneer je een mandarijn in de hand neemt, weet je al wat het gaat worden. Voelt ‘ie zacht en is de schil wat los van de vrucht? Dikke kans dat hij net iets te droog is. Te veel pitten en het vel ineengekrompen. Dunne schil? Verwacht dan een net-iets-te-zure vrucht. Een netje mandarijnen is óf perfect, óf prullenmandwaardig. Maar de mandarijn is vooral: herfst. Ik zie ook wel dat de supermarkten ze het hele jaar rond verkopen, maar daar doe ik met liefde drie seizoenen lang paardenkleppen voor op.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer