Mees vindt de seizoenen maar verwarrend." /> Mees vindt de seizoenen maar verwarrend." />
Asset 14

Mandarijnen- seizoen

Toen ik afgelopen zondag ontwaakte, voelde ik iets nieuws. Niet de welbekende droge keel of de snerpende koppijn, niet de warme arm om mijn middel. De lucht die door het open raam kwam, was van de ene op de andere dag koud geworden. De zon scheen ook al niet. Herfst. “Ik heb zin in mandarijnen,” zei ik tegen mijn nog-half-snurkende logé. “Volgens mij is het weer mandarijnenseizoen.” Het leek me wat vroeg, aangezien de zomer net voorbij was. (Hoewel dat eigenlijk al de nazomer was, officieel herfst, maar die viel weer in de zomer. In de lente was het 28 graden, dus welk seizoen wanneer viel was überhaupt wat discutabel.)

Ik heb nog nooit een jaar meegemaakt waarin zo veel mensen klaagden over het weer: er was te veel sneeuw, te veel zon en te veel regen. Ik vond het niet zo erg, die ‘zomer’. Regen ruikt lekker en echt koud was het niet. Ik hoefde ook geen bakken met geld uit te geven aan factor 50 zonnebrand om mijn blanke huid te conserveren. Mijn veilig-in-een-panty-gehulde dijbenen schaafden nooit bezweet tegen elkaar. Slechts één keer wilde ik het liefst onder een koude douche wonen.

Mijn omgeving deelde deze mening natuurlijk niet. Zomerdepressies waren alomtegenwoordig. Ik kon mijn kont niet keren of een vreemde zei tegen me: “Koud hè, nat hè, kut hè?” Ik knikte altijd maar een beetje, maar ook ik kan natuurlijk regelmatig worden betrapt op het zogenaamde ‘weerpraatje’.

Waarom? Rajenda Pradhan, Nepalees antropoloog en werkzaam in New Delhi, wilde dit ook weten. In het artikel “Mooi weer meneer – Why do the Dutch speak so often about the weather?” uit 1989 onderzocht Pradhan waarom Nederlanders te pas en te onpas over het weer spreken. En hij vond drie verklaringen.

De eerste was een fysische of klimatologische (het weer is onvoorspelbaar en slecht), de tweede een sociale (het weer is een neutraal gespreksonderwerp). Deze verklaring hanteren wij Nederlanders ook graag. Echter, Pradhan komt met een derde argument. Volgens hem is de Nederlander zo geobsedeerd door het weer omdat dit het enige lijkt te zijn in ons Vinexlandje wat niet te reguleren valt. We kunnen alles aan banden leggen, behalve het klimaat en de wisselvalligheid van de seizoenen. Zodoende komen we met broeikassen en praten we constant over het weer.

Gelukkig hebben de supermarkten al tijden door dat het seizoensproduct een ouderwets begrip is. Door goedkope transport en arbeid kan er twaalf maanden lang worden gezaaid, geplukt, en verscheept. Nadeel van dit gebrek aan seizoenen is het steeds vroeger aanbieden van producten die zich middels symboliek verbinden aan een bepaalde periode in het jaar. De pepernoot, de kerstkrans, het paasei. Albert Heijn maakt er al lang geen geheim meer van dat ze achterlijk vroeg beginnen met het verkopen van Sinterklaasproducten. Is de anticipatie niet half the fun? Wat is er nog leuk aan Pasen als je 24/7 aan chocolade eieren kan komen? Moest je een behoefte in de markt niet juist creëren met schaarste?

Wanneer je een mandarijn in de hand neemt, weet je al wat het gaat worden. Voelt ‘ie zacht en is de schil wat los van de vrucht? Dikke kans dat hij net iets te droog is. Te veel pitten en het vel ineengekrompen. Dunne schil? Verwacht dan een net-iets-te-zure vrucht. Een netje mandarijnen is óf perfect, óf prullenmandwaardig. Maar de mandarijn is vooral: herfst. Ik zie ook wel dat de supermarkten ze het hele jaar rond verkopen, maar daar doe ik met liefde drie seizoenen lang paardenkleppen voor op.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer