Asset 14

Ochtendleed

Kort verhaal: Ochtendleed

Het is een ondergeschoven kindje in de literatuur: het leed dat je ervaart wanneer je 's ochtends naar je werk moet, terwijl je partner ziek in bed blijft liggen. Gelukkig is er nu dit korte verhaal van P. van Stingelande.

Ik schrik wakker. Je hoestte weer als een kanon. Mijn hart raast en ik til mijn hoofd op van het kussen. Kwart over twee, zeggen de fluorescerende wijzers van de wekker op mijn nachtkastje. Ik laat mijn hoofd terug in het kussen vallen en kreun. Je kreunt harder terug.

De wekker tikt en mijn hart bedaart. Als ik weer hoop begin te koesteren op slaap, barst een nieuw hoestsalvo los. Ik kreun. ‘Wat?’ kreun je terug.

Ons hoestritueel herhaalt zich elk half uur.

Om halfzeven gaat de wekker af. Ik stap uit bed en schop slaapdronken tegen een bedpoot aan. Ik grom gepijnigd.

‘Gaat het?’ mompel je.

Met een hand tegen de muur stommel ik naar de stoel waarover mijn kleding hangt. Ik trek alles een voor een aan, hink even als de broekspijp niet mee wil werken, maar bewaar ten slotte mijn evenwicht door met een bonk tegen de muur aan te vallen. Je kreunt, ik kreun terug, je kreunt nog wat harder en barst wederom in hoesten uit. Ik verlaat de slaapkamer.

Ik loop naar de badkamer en poets mijn tanden. Ik druk wat in de wallen die als ballonnetjes onder mijn ogen hangen. Ondertussen belandt een sliert tandpasta op mijn trui. Ik maak een handdoek nat en wrijf ermee over de vlek tot mijn borst doorweekt is.

Terwijl ochtendurine in de pot klatert, hoor ik je hoesten in de slaapkamer. Waarom moest je de héle nacht aan één stuk door liggen kreunen en zuchten en rochelen? De hoestbuien echoën door mijn hoofd, zachter en zachter, tot ik bijna in slaap val. Ik verlies mijn evenwicht en grijp in een reflex naar de wasbak naast het toilet. Wonder boven wonder blijft de schade beperkt.

Niet alles zit tegen vandaag. Met ongeschonden broekspijpen stommel ik langs de muren naar de huiskamer. Ik ga zitten op een stoel, schuif mijn linkervoet in zijn schoen en geeuw hartgrondig.

Dan breekt de veter.

Ontzet staar ik naar het stuk rafelige veter in mijn hand. Ik kan wel huilen. Zouden er nieuwe veters in huis zijn?

Ik loop terug naar de slaapkamer.

‘Nieuwe veters,’ fluister ik vanuit de deuropening de duisternis in, naar de plek waar jouw hoofd ongeveer moet zijn, ‘weet jij zo waar die liggen?’

Het bed kraakt. ‘Ik wil slapen,’ mompel je.

‘Ik kom te laat. Alsjeblieft.’

‘In de keukenla misschien? Ik weet niet… Ik voel me echt niet lekker…’ Je begint te hoesten, droog en dreunend.

In de keuken trek ik de bestekla open, maar zie geen veters. Ik open een tweede la, maar zie ook daar geen veters. Ik staar een moment naar de grond, naar de schoen met zijn halve veter, naar de andere, nog schoenloze voet die bevriest op de stenen vloer. ‘Godver-de-godver-domme’, grom ik; ík ben degene die naar zijn werk moet, straks in de auto, in de file, naar een kantoor vol collega’s met hele veters en opmerkingen over mijn halve veter.

Ik trek de derde lade zo hard open dat de inhoud eruit vliegt. Zuchtend duw ik de koffiefilters en de rollen aluminium terug in hun la. Als laatste raap ik zo’n plastic strip op met ijzerdraadjes om vuilniszakken mee te sluiten. Met deze strip keer ik terug naar de stoel waar mijn rechterschoen wacht.

Ik trek de achtergebleven veterhelft uit mijn linkerschoen. Daarna knoop ik vier ijzerdraadjes aan elkaar en rijg deze veter door de gaatjes.

Ik kijk naar het achterlijke resultaat: een aan elkaar geregen vuilniszak met schoenzool. Ik strik de andere schoen, sta op en pak de autosleutels. De metalen veteruiteindes prikken in mijn voet. De eerste collega die over mijn vuilnisveter begint, sla ik op zijn bek.

Ik open de slaapkamerdeur om je een kusje te geven. IJzerdraad dringt de huid van mijn wreef binnen. Ik wil tegen de deur schoppen maar schraap in plaats daarvan mijn keel.

‘Ik sliep net,’ mompel je.

Ik loop naar je toe en stoot tot overmaat van ramp mijn scheen tegen de rand van het bed. Jouw daaropvolgende kreun ontketent een nieuwe hoestbui. Ik staar de duisternis in maar zie niets. Ik wil zeggen dat je niet zo moet kreunen, dat jíj lekker verder mag slapen in je warme bedje. Maar ik houd me in; ik heb geen tijd om te discussiëren. Ik zoek je hoofd en geef een kus.

Vervolgens loop ik met kromme tenen naar de andere kant van het bed. De ijzerdraadjes prikken steeds dieper in mijn wreef. Ik wil schreeuwen.

‘Wat doe je?’ vraag je.

‘Niets, ga maar weer slapen,’ fluister ik. Ondertussen verdraai ik de wekkerwijzer zo dat het alarm over een half uur af zal gaan. Zonder geluid te maken, zet ik de wekker terug en verlaat ik het huis.

Stapvoets rij ik over de natriumgeel verlichte vierbaansweg. Ik trommel met mijn bevroren duimen op het stuur. De ventilator blaast mijn trui droog en de regen roffelt op het dak. De ijzerdraadjes prikken gelukkig niet meer in mijn voet. Ze vallen eigenlijk amper op als ik de broekspijpen wat naar beneden duw. Mijn hoofd opent zich. Had ik de twee kapotte veterhelften niet beter aan elkaar kunnen knopen?
De autobuurman reinigt met een nagel zijn tanden. Ondertussen neurie ik mee met de radio en bedenk ik enkele snedige opmerkingen om mogelijke vetercriticasters de mond mee te snoeren.

Ik denk weer aan je gehoest. Je schrapende longen, je kromgetrokken rug. Je klonk vannacht toch best wel ziek, jij arm meisje. Ik kijk naar het digitale klokje in het dashboard. Over een minuut gaat mijn wekker af.

Foto: Jean-Maxim van Dijk

Mail

P. van Stingelande is kameleon en letterzetter. Hij slijt zijn dagen met het optekenen van alledaagse avonturen en treurige observaties. Hij hoopt ooit een kat te hebben.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Pen + papier + buitenlucht 3

Pen + papier + buitenlucht

Hoe zorg je er als schrijver voor dat je niet alleen gemotiveerd, maar ook gedisciplineerd blijft? Imme Visser kraakte de code. Lees meer

Paviljoen van het tijdelijke geluk

Paviljoen van het tijdelijke geluk

In deze voorpublicatie uit 'Paviljoen van het tijdelijke geluk' maken we kennis met een aantal bewoners van Kristalstad: Benjamin, Julia en Rachael. In korte scènes met een haast stripachtige stijl laat Laurens van de Linde de personages elkaar in een achterbuurt kruisen en biedt hij een inkijkje in deze toekomstige samenleving. Lees meer

Een vuistslag

Een vuistslag

Geïnspireerd door Dante besluit een schrijver om in haar korte verhalen op een gruwelijke manier af te rekenen met haar vijanden. Lees meer

Zoely

Zoely

In een zevendelig gedicht vol roodtinten - van cassis tot Aldispaarvarkenroze - gaat Ka(a)te Dejonckheere in op de effecten van verschillende anticonceptiepillen op menstruatie. Lees meer

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura 1

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura is een bundeling van vijf korte verhalen over personages die willen geloven in iets groters, een uitweg naar een mooier en zinvoller bestaan. Lees hier alvast het titelverhaal, over twee middelbareschoolvriendinnen die elkaar na jaren weer zien op het concert van hun grote idool, Hiroshi Yoshimura. Lees meer

Djinn 1

Djinn

Om in hun relatie de onoverbrugbare meningsverschillen te vermijden hadden Barbara en Claudel  een spel bedacht. Djinn, noemden ze het, naar het verhaal van de geest in de fles. Ieder jaar mocht een van hen drie wensen doen en de ander moest deze inwilligen, althans twee daarvan, compromisloos, en daarna draaiden de rollen om. Op een avond die misschien wel een van de laatste zou kunnen zijn, blijft er nog één wens over. Lees meer

Overwoekerdagen

Overwoekerdagen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lars Meijer vertelt over het besef dat je 's nachts niet langer een kacheltje bent om naast te liggen en elkaar weer zien voordat de winter begint in een brief die wel eens de laatste zou kunnen zijn. Lees meer

hoofstuk Leonieke Baerwaldt Bouw zandkastelen debuutroman schrijven zand

Bouw zandkastelen

In dit Hoofd//stuk helpt debutant Leonieke Baerwaldt je op weg in het woud van schrijven aan je debuut. Romanschrijven begint vaak als zoektocht naar zand. Lees meer

Nestelen

Nestelen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Odette van Heesbeen vertelt over een godswonder, pukkelarmen en uitgroeien tot wie je hoort te zijn. Lees meer

Vlindervleugels

Vlindervleugels

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tessa van Rooijen vertelt over het verder woekeren van een lichaam en naar huis willen onder een regendouche met warm water en lavendelzeep. Lees meer

Overgangsperiode

Overgangsperiode

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Frederike Luijten vertelt over uitgedroogde dijen en het krijgen van een nieuw lichaam. Lees meer

Korfgeest 2

Korfgeest

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tim Bongaerts maakte een web van woorden om in te vallen en te wachten op de zondvloed. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer