Asset 14

Koffie halen

Koffie halen

In de jungle van het kantoorwezen is koffie halen een gevaarlijke onderneming. Een kort verhaal van P. van Stingelande.

Maandagochtend, half negen ’s ochtends: de kantoortuin slaapt nog. Ik wrijf mijn winterrode handen over elkaar en zie tot mijn genoegen dat alle werkplekken rondom de mijne nog leeg en onverlicht zijn. Ik ga zitten in een bureaustoel en grijpt naar de verstelhendel onder de zitting. Ondertussen gluur ik over de leigrijze wanden van mijn cubicle naar de felverlichte gang die leidt naar de koffieautomaten. Ik heb zin in koffie maar durf die niet te halen. Waarom ben ik toch zo’n slapjanus? Echte mannen halen koffie, vermaan ik mezelf.

Ik zet mijn computer aan, trommel met mijn vingers op het bureau en spring dan op uit de bureaustoel. Ik loop de gang in, duw het overhemd terug in de broek en haal twintig cent uit mijn portemonnee.

Achterin de keuken staan naast het keukenblok twee koffieautomaten. Daartegenover is de wand gevuld met kluisjes waarvan de handvaten rood knipperen. De koffieautomaten staan verscholen achter een meute koffiedrinkende collega’s. De mannen kletsen met elkaar en sommigen lachen hard. Geschrokken loop ik de keuken voorbij en stap enkele meters verderop de wc’s binnen. Echte mannen halen koffie. Dat zinnetje herhaalt zich keer op keer in mijn hoofd.

Ik stop de twintig cent weg in een broekzak en loop een hokje in. Gezeten op de wc repeteer ik de handelingen van het koffie halen: een muntje inwerpen, de code voor koffie invoeren (144), en dan wachten tot de machine aangeeft dat de koffie klaar is.

Zo simpel zou koffie halen kunnen zijn. De kantoormens heeft echter een diepgewortelde neiging om ondertussen gesprekjes te voeren, over voetbal bijvoorbeeld, of over mountainbiken, of tennis. Maar ik heb een hekel aan voetbal, ik fiets liever over een fietspad, en nóg liever beweeg ik me helemaal niet, maar lig ik op een bank met een boek in mijn hand. En wat betreft tennis, daar kijk ik slechts naar, en dan ook nog enkel en alleen de vrouwelijke variant.

Mijn gesprekjes lopen dan ook regelmatig uit op pijnlijke stiltes. Ik plaats daarna noodgedwongen wel eens een opmerking over het te koude dan wel te warme weer. Dit levert echter nooit wat op, behalve een flinke dosis zelfverachting.

Ik spoel de wc door, was mijn handen en loop de gang weer op. Echte mannen halen koffie, schiet er wederom door mijn hoofd. Op de kruising van de gang naar de keuken zie ik dat het in de keuken nog steeds even druk is.

‘Goedemorgen!’ roept een van de collega’s me dan opeens toe, een naamloze man met een grote voorliefde voor rugby en Amerikaanse oldtimers. De begroetingen van andere collega’s vliegen me daarna om de oren. Nu is er geen ontsnappen meer aan. Ik trek mijn mondhoeken zo hoog mogelijk op en mompel ritmisch ‘morgen’ terug. Ondertussen worstel ik me door dit keurig geschoren en rijkelijk geparfumeerde mannenvolk heen. Ik weet de koffieautomaten te bereiken en typ 144 in.

Een wit bekertje valt in een houder en een miezerig straaltje oploskoffie begint te druppelen. In de reflectie van de twee manshoge machines zie ik mijzelf staan omringd door rood knipperende kluishendeltjes.

Naast me in de reflectie zie ik tot mijn schrik kantoorchef Rick Knoest verschijnen: een reusachtige man met basstem en oranje herenschoenen waarvan de punten zijn enorme buik voorbijstreven.

‘Fijn weekend gehad?’ zegt hij terwijl hij zijn koffiecode intypt.

‘Ik heb me ingelezen in m’n nieuwe project’, antwoord ik.

‘Bij het team van Ab Hamburger toch?’

‘Ja, ze werken er met heel interessante technieken zoals…’

‘Jongen toch, geen technieken graag’, onderbreekt Rick Knoest me onmiddellijk. ‘Daar weet ik niets van en dat hou ik ook graag zo.’
Een pijnlijke stilte hangt nu als het zwaard van Damocles boven mijn hoofd.

‘Wel lekker weertje van het weekend’, hoor ik mezelf in paniek eruit flappen. Rick Knoest haalt daarna zijn mobiel uit zijn broekzak en begint met een duim over het scherm te vegen.

Uw product is klaar, meldt het display van mijn koffieautomaat. Ik gris het bekertje uit de machine en wens Rick Knoest onhoorbaar een fijne dag toe, om daarna met het angstzweet in mijn handen weg te vluchten naar mijn cubicle.

Mail

P. van Stingelande is kameleon en letterzetter. Hij slijt zijn dagen met het optekenen van alledaagse avonturen en treurige observaties. Hij hoopt ooit een kat te hebben.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
De buschauffeur

De buschauffeur

'Kijk door me heen als door de voorruit'. In deze gedichtenreeks van Angelika Geronymaki probeert een buschauffeur krampachtig de kortstondigheid - in tijd, plaats, interactie - te behouden die eigen is aan zijn baan. Lees meer

Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer