Asset 14

Kleine witte slang (reptiel)

Kleine witte slang (reptiel

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost.

Met drie mensen zorgen we voor een kleine witte slang. Ze ligt in de hondenbench.
De hond is dood maar haar bench staat nog in de hoek van de woonkamer, tussen de monstera plant en de okergele stoel waar nooit iemand in zit.
Het is onduidelijk wat een kleine witte slang eet of hoe je datgene het beste aan haar kan voeren dus proberen we van alles. Mats zegt dat hij zijn moeder zal bellen, die een zus heeft die dierenarts is. Yoeri maakt een foto van de slang met haar telefoon en matched deze met google images om erachter te komen met welke kleine witte slang we eigenlijk te maken hebben.
Het eerste wat ik doe is het pipetje van de zoutoplossing afschroeven en schoonspoelen, zodat ik iets in de mond van de slang kan druppelen.

Ik wist dat als ik het dier nu zou aanraken het onomkeerbaar mijn probleem zou worden.

Als kind vond ik eens een net uitgekomen ei. Het kale vogeltje, wat net nog een ei geweest was, lag gewoon op de stoep schuin voor de ingang van de kapper waarnaast ik woonde.
Ik wist dat als ik het dier nu zou aanraken het onomkeerbaar mijn probleem zou worden.
Vogels laten hun jongen achter als ze naar mens ruiken, daarom mag je ook nooit aan een nestkast zitten. Het vogeltje wriemelde en ik keek rond waar het uit het nest zou moeten zijn gevallen. Hoog boven me was een dakrand en verder was er alleen straat.
Het leek onzeker dat de moeder het jong zou komen ophalen dus nam ik hem mee.
Ik plukte een leeg merelnest uit de heg bij mijn ouders, legde het vogeltje er in en zette het nest op de tafel in de kas achter in de tuin. Ook toen pakte ik een pipetje (in die tijd van de zoutoplossing van mijn vader) en spoelde die schoon.
De volgende dag was het vogeltje gestopt met wriemelen maar het sperde zijn bek ver open als ik het pipetje met water een beetje leeg liet lopen over zijn kop.

De slang doet helemaal niets als ik het pipetje leeg laat lopen over haar neusgaten.
Ik zet een petrischaaltje water voor haar neer. Ze maakt geen aanstalten.
In de bench leg ik kleine stukjes vlees, maden, groenteprakjes. Geen reactie.

Er ligt een A4 op de woonkamertafel waarop staat wie die dag moet proberen de slang haar mond open te laten doen om uit het pipetje te drinken. We hebben de hele avond gepraat en dit diagram met namen en systeem van afkruisen is het resultaat.
We druppelen om de beurt maar niks lijkt doorgeslikt te worden of de binnenkant van haar mond zelfs maar te bereiken. De dagen rijgen zich aaneen en we maken ons zorgen.
Hoelang kan een slangenbaby zonder eten? Drie weken zijn verstreken en de kleine witte slang is gegroeid noch gestorven. Ze lijkt altijd op dezelfde plek in de bench te liggen, met haar lijf in een u-vorm.

Toen de hond doodging beloofde ik aan de anderen dat ik de bench op marktplaats zou verkopen maar vervolgens deden de juiste omstandigheden zich nooit voor.
Allereerst moet je goede foto’s hebben voor een advertentie. Alleen onze woonkamer is ruim genoeg om de bench goed op de foto te zetten, maar daar zijn altijd mensen.
Voor een echt mooie foto moet er bovendien goed licht zijn, zacht en verwelkomend licht.
De ochtenden voorafgaand aan de komst van de kleine witte slang hadden mooi licht gehad en soms was ik zelfs op tijd uit bed om er wat van mee te krijgen.
Een keer was ik er zelfs uit voordat de anderen kwamen ontbijten. De bench moest alleen eerst gestofzuigd worden voordat ik er foto's van kon maken, want anders zie je op de foto plukken hondenhaar van een dode hond. Als mensen dan op de advertentie klikken zal onze bench scherp afsteken tegen de ongebruikt uitziende exemplaren die ook op de website staan.
Het opzetstukje van de stofzuiger, degene die we voor moeilijke hoekjes gebruiken, is bovendien kwijt. Maar nu is er de slang en die heeft niets te kiezen over de soort of hoeveelheid haar die er in haar bench ligt en wij hoeven niet te kiezen of we de bench toch maar gewoon weg zullen gooien.

Het is het einde van de middag, ik sta met natte haren in de keuken een ei te bakken.
Mats komt binnen, hij heeft zijn moeder gebeld. "Mijn tante gaat me een email sturen met tips voor het verzorgen van exotische reptielen.". Die avond pakt Yoeri het kopje van de slang beet en drukt met duim en wijsvinger zacht op haar kaken, in de hoop dat haar mond open zal gaan. De kleine witte slang schudt een beetje en Yoeri laat haar snel los. Mats vult een plantenspuit met water, misschien worden voedingsstoffen door de huid opgenomen. Ik houd haar vast boven de bench terwijl Yoeri de mist over haar hele lijf en mijn handen sproeit.
De druppels glijden van haar huid op het dak van de bench waar ze in kleine plasjes op het metaal blijven liggen. We moeten concluderen dat alle pogingen tevergeefs zijn en dat we de slang niet kunnen voeren. Dus geven we het op en zetten haar terug in de hondenbench.
De kleine witte slang heeft echter genoeg van haar onderkomen. Ze glijdt tussen twee spijlen door en gaat achter de bank onder de verwarming liggen. Ik ga op mijn knieën zitten en kijk onder de bank, in de hoop dat de slang daar iets heeft gevonden wat ze kan eten. De slang ligt opgekruld, kopje verstopt in de rol van haar lijf. 'Net een kleine burek.' Yoeri is naast me gaan zitten en legt haar hand laag op mijn rug, de duim op mijn ruggengraat. “Ja.” Zeg ik. Een kleine burek, omringd door koekkruimels, een mandarijnenschil en een laagje ongedefinieerd vuil.

De kleine witte slang ligt tien weken achter de bank en blijft gewoon doorleven. Soms glijdt ze er vanachter vandaan, vooral als het rustig is in huis. Ze krult zich om mijn nek of klemt haar lijf om Yoeri's polsen. Ik hoef niks, fluistert ze. Ik wil niks. Het is goed zo.

Het is ochtend en ik loop met mijn laptop naar de woonkamer. Yoeri is naar haar werk, Mats is naar de wc gegaan en toen weer terug naar bed, de slang is nergens te bekennen.
Het licht valt schuin over de bank, over de vloer, rijkt tot aan leuningen van de okergele stoel.
Ik ga er in zitten, klap de laptop open en begint te typen.

Vul een titel in.
Kleine witte slang (reptiel).
Dieren en Toebehoren > Reptielen en Amfibieën.
0 van 24 foto’s gebruikt.
Beschrijving.
Wegens omstandigheden doen wij afstand van onze kleine witte slang. Ze heeft een rustig karakter en is makkelijk in het onderhoud. Wilt u meer informatie of wilt u graag een keer kennis komen maken met haar, mail dan gerust voor een afspraak naar gutterscollectief@riseup.nl.

Mail

Eva Salman (1992) is schoonmaker, (brieven)schrijver en werkt bij de politieke partij BIJ1. Ze doet het over het algemeen rustig aan en zorgt graag voor de mensen van wie ze houdt.

Dünya Atay is een Turkse illustrator, graphic designer en muralist uit Den Haag. Het bespelen, bevragen en meestal het afwijzen van wat echt is om een eigen werkelijkheid te scheppen is waar ze haar dagen mee vult.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Kür op muziek

Kür op muziek

”Onlangs las ik over wezentjes die alleen bestaan in de droom van een slapende vrouw.” Nelson Morus schreef een kort verhaal over geforceerde gezelligheid, chatbotgesprekken over lievelingsgerechten, hectiek en de alledaagse sleur. Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Roku City/heterotopie/spiegels

Roku City / heterotopie / spiegels

Mel Kikkert schreef een multimedia verhaal over Roku een streamingdienst die in de VS ontstaan is. In 2017 bracht Roku een screen saver uit, die je zag als je niets aan het kijken was op hun service. Lees meer

De sofaconstante

De sofaconstante

Uschi Cop schreef een claustrofobische verhalenbundel over zes levens die getekend zijn door een verlangen naar zingeving. De sofaconstante is een voorpublicatie van een van die verhalen uit haar bundel 'Zwaktebod'. Lees meer

Voesten

Voesten

"Misschien is dat man zijn hier: hetzelfde bewegen als de anderen." Voesten van Werner de Valk is een kort verhaal over een eiland met een duistere traditie en over het moeten bewijzen van mannelijkheid. Lees meer

Muze

Muze

Loren Snel schreef een roman over hoe samen te zijn met een ander en intussen trouw te blijven aan jezelf. Haar debuut verschijnt 25 oktober bij uitgeverij Prometheus. Hier lees je een voorpublicatie. Lees meer

Jari

Jari

Dave Boomkens schreef een verhaal over troosteloosheid, onmacht en opgroeien. Over hoe je in een treurig flatgebouw, tussen de nieuwsprogrammering en sportwedstrijden door, een vriend kunt vinden en verliezen. Lees meer

Geef de dag een naam

Geef de dag een naam

Op een hete zomerdag wordt Felipe zwetend wakker. Deze dag, die heet en broeierig is, brengt hem uit evenwicht, tot hij uiteindelijk doet wat hij gezworen had nooit te doen: hij begint te drinken. Een fragment uit de afstudeernovelle van Tiemen Hageman over het verleden proberen los te laten, het leven ruimte geven en adolescent worden. Lees meer

Tussen de randen van een aquarium

Tussen de randen van een aquarium

Wie ben je als je alles kunt zijn? In het fragmentarische afstudeerwerk van Ettie Edens veranderen mensen onder andere in een hoopje, een steen, een natuurkundedocent, water, iemand die limonade drinkt en een lantaarnpaal. Lees meer

Mycelium

Mycelium

Wat als schimmelsporen zich met iedere adem dieper in je longen graven? Met ‘Mycelium’ won Olga Ponjee de juryprijs van Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

Bösendorfer 1

Bösendorfer

Bij Snelders blinkt de piano van het poetsen en de handen van de vijftigjarige eigenaar zijn door ouderdom stram geworden. Wat gebeurt er als een twintiger op bezoek komt om de Bösendorfer te bezichtigen? Met ‘Bösendorfer’ won Nick De Weerdt Het Rode Oor 2023, de erotische schrijfwedstrijd van Vlaams-Nederlands huis deBuren. Lees meer

In mijn droom besta ik uit pixels

In mijn droom besta ik uit pixels

Terra van Dorst keek maandenlang naar livestreams van pleinen en stranden. Dit vertaalde ze naar gedichten over een straat waarin ze haar ouders vindt, een man die haar een sjaal wil verkopen waar je in kan wonen en de zee. Het resultaat is de bundel 'in mijn droom besta ik uit pixels' waarmee ze deze zomer afstudeerde bij de opleiding Creative Writing aan ArtEZ. Lees meer

Pulpa

Pulpa

Ileen Rook schreef een afstudeernovelle over autoriteit, de supermarkt en een teveel aan tanden. Wie is Aline, waar komen al die tanden vandaan en hoe kan ze grip krijgen op een realiteit die steeds verder van haar verwijderd raakt? Lees meer

:Voorpublicatie Magazine Aaah: Mijn vader de eendenmosseljager

🎧 Mijn vader de eendenmosseljager

‘Dat zijn de zenuwen, die horen erbij. Een goede percebeiro is altijd bang.’ Een voorpublicatie uit Aaah!, het nieuwe magazine van Hard//hoofd. Lees meer

Ik kan u nergens vinden

Ik kan u nergens vinden

In dit verhaal van Werner de Valk, praten twee huisgenoten onder het genot van een glas wijn over het bestaan van God. Nooit een goed idee als je je ergert aan elkaar. Lees meer

Biecht

Biecht

‘Ik ben buschauffeur en ik rijd altijd expres de halte een paar meter voorbij zodat alle wachtende mensen een drafje moeten inzetten om de bus toch te halen.’ Een verhaal van Hanne Craye dat je leidt langs zonden, intieme geheimen en de juridische voorwaarden van een biecht. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer