Asset 14

Kleine witte slang (reptiel)

Kleine witte slang (reptiel

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost.

Met drie mensen zorgen we voor een kleine witte slang. Ze ligt in de hondenbench.
De hond is dood maar haar bench staat nog in de hoek van de woonkamer, tussen de monstera plant en de okergele stoel waar nooit iemand in zit.
Het is onduidelijk wat een kleine witte slang eet of hoe je datgene het beste aan haar kan voeren dus proberen we van alles. Mats zegt dat hij zijn moeder zal bellen, die een zus heeft die dierenarts is. Yoeri maakt een foto van de slang met haar telefoon en matched deze met google images om erachter te komen met welke kleine witte slang we eigenlijk te maken hebben.
Het eerste wat ik doe is het pipetje van de zoutoplossing afschroeven en schoonspoelen, zodat ik iets in de mond van de slang kan druppelen.

Ik wist dat als ik het dier nu zou aanraken het onomkeerbaar mijn probleem zou worden.

Als kind vond ik eens een net uitgekomen ei. Het kale vogeltje, wat net nog een ei geweest was, lag gewoon op de stoep schuin voor de ingang van de kapper waarnaast ik woonde.
Ik wist dat als ik het dier nu zou aanraken het onomkeerbaar mijn probleem zou worden.
Vogels laten hun jongen achter als ze naar mens ruiken, daarom mag je ook nooit aan een nestkast zitten. Het vogeltje wriemelde en ik keek rond waar het uit het nest zou moeten zijn gevallen. Hoog boven me was een dakrand en verder was er alleen straat.
Het leek onzeker dat de moeder het jong zou komen ophalen dus nam ik hem mee.
Ik plukte een leeg merelnest uit de heg bij mijn ouders, legde het vogeltje er in en zette het nest op de tafel in de kas achter in de tuin. Ook toen pakte ik een pipetje (in die tijd van de zoutoplossing van mijn vader) en spoelde die schoon.
De volgende dag was het vogeltje gestopt met wriemelen maar het sperde zijn bek ver open als ik het pipetje met water een beetje leeg liet lopen over zijn kop.

De slang doet helemaal niets als ik het pipetje leeg laat lopen over haar neusgaten.
Ik zet een petrischaaltje water voor haar neer. Ze maakt geen aanstalten.
In de bench leg ik kleine stukjes vlees, maden, groenteprakjes. Geen reactie.

Er ligt een A4 op de woonkamertafel waarop staat wie die dag moet proberen de slang haar mond open te laten doen om uit het pipetje te drinken. We hebben de hele avond gepraat en dit diagram met namen en systeem van afkruisen is het resultaat.
We druppelen om de beurt maar niks lijkt doorgeslikt te worden of de binnenkant van haar mond zelfs maar te bereiken. De dagen rijgen zich aaneen en we maken ons zorgen.
Hoelang kan een slangenbaby zonder eten? Drie weken zijn verstreken en de kleine witte slang is gegroeid noch gestorven. Ze lijkt altijd op dezelfde plek in de bench te liggen, met haar lijf in een u-vorm.

Toen de hond doodging beloofde ik aan de anderen dat ik de bench op marktplaats zou verkopen maar vervolgens deden de juiste omstandigheden zich nooit voor.
Allereerst moet je goede foto’s hebben voor een advertentie. Alleen onze woonkamer is ruim genoeg om de bench goed op de foto te zetten, maar daar zijn altijd mensen.
Voor een echt mooie foto moet er bovendien goed licht zijn, zacht en verwelkomend licht.
De ochtenden voorafgaand aan de komst van de kleine witte slang hadden mooi licht gehad en soms was ik zelfs op tijd uit bed om er wat van mee te krijgen.
Een keer was ik er zelfs uit voordat de anderen kwamen ontbijten. De bench moest alleen eerst gestofzuigd worden voordat ik er foto's van kon maken, want anders zie je op de foto plukken hondenhaar van een dode hond. Als mensen dan op de advertentie klikken zal onze bench scherp afsteken tegen de ongebruikt uitziende exemplaren die ook op de website staan.
Het opzetstukje van de stofzuiger, degene die we voor moeilijke hoekjes gebruiken, is bovendien kwijt. Maar nu is er de slang en die heeft niets te kiezen over de soort of hoeveelheid haar die er in haar bench ligt en wij hoeven niet te kiezen of we de bench toch maar gewoon weg zullen gooien.

Het is het einde van de middag, ik sta met natte haren in de keuken een ei te bakken.
Mats komt binnen, hij heeft zijn moeder gebeld. "Mijn tante gaat me een email sturen met tips voor het verzorgen van exotische reptielen.". Die avond pakt Yoeri het kopje van de slang beet en drukt met duim en wijsvinger zacht op haar kaken, in de hoop dat haar mond open zal gaan. De kleine witte slang schudt een beetje en Yoeri laat haar snel los. Mats vult een plantenspuit met water, misschien worden voedingsstoffen door de huid opgenomen. Ik houd haar vast boven de bench terwijl Yoeri de mist over haar hele lijf en mijn handen sproeit.
De druppels glijden van haar huid op het dak van de bench waar ze in kleine plasjes op het metaal blijven liggen. We moeten concluderen dat alle pogingen tevergeefs zijn en dat we de slang niet kunnen voeren. Dus geven we het op en zetten haar terug in de hondenbench.
De kleine witte slang heeft echter genoeg van haar onderkomen. Ze glijdt tussen twee spijlen door en gaat achter de bank onder de verwarming liggen. Ik ga op mijn knieën zitten en kijk onder de bank, in de hoop dat de slang daar iets heeft gevonden wat ze kan eten. De slang ligt opgekruld, kopje verstopt in de rol van haar lijf. 'Net een kleine burek.' Yoeri is naast me gaan zitten en legt haar hand laag op mijn rug, de duim op mijn ruggengraat. “Ja.” Zeg ik. Een kleine burek, omringd door koekkruimels, een mandarijnenschil en een laagje ongedefinieerd vuil.

De kleine witte slang ligt tien weken achter de bank en blijft gewoon doorleven. Soms glijdt ze er vanachter vandaan, vooral als het rustig is in huis. Ze krult zich om mijn nek of klemt haar lijf om Yoeri's polsen. Ik hoef niks, fluistert ze. Ik wil niks. Het is goed zo.

Het is ochtend en ik loop met mijn laptop naar de woonkamer. Yoeri is naar haar werk, Mats is naar de wc gegaan en toen weer terug naar bed, de slang is nergens te bekennen.
Het licht valt schuin over de bank, over de vloer, rijkt tot aan leuningen van de okergele stoel.
Ik ga er in zitten, klap de laptop open en begint te typen.

Vul een titel in.
Kleine witte slang (reptiel).
Dieren en Toebehoren > Reptielen en Amfibieën.
0 van 24 foto’s gebruikt.
Beschrijving.
Wegens omstandigheden doen wij afstand van onze kleine witte slang. Ze heeft een rustig karakter en is makkelijk in het onderhoud. Wilt u meer informatie of wilt u graag een keer kennis komen maken met haar, mail dan gerust voor een afspraak naar gutterscollectief@riseup.nl.

Mail

Eva Salman (1992) is schoonmaker, (brieven)schrijver en werkt bij de politieke partij BIJ1. Ze doet het over het algemeen rustig aan en zorgt graag voor de mensen van wie ze houdt.

Dünya Atay is een Turkse illustrator, graphic designer en muralist uit Den Haag. Het bespelen, bevragen en meestal het afwijzen van wat echt is om een eigen werkelijkheid te scheppen is waar ze haar dagen mee vult.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Paviljoen van het tijdelijke geluk

Paviljoen van het tijdelijke geluk

In deze voorpublicatie uit 'Paviljoen van het tijdelijke geluk' maken we kennis met een aantal bewoners van Kristalstad: Benjamin, Julia en Rachael. In korte scènes met een haast stripachtige stijl laat Laurens van de Linde de personages elkaar in een achterbuurt kruisen en biedt hij een inkijkje in deze toekomstige samenleving. Lees meer

Een vuistslag

Een vuistslag

Geïnspireerd door Dante besluit een schrijver om in haar korte verhalen op een gruwelijke manier af te rekenen met haar vijanden. Lees meer

Zoely

Zoely

In een zevendelig gedicht vol roodtinten - van cassis tot Aldispaarvarkenroze - gaat Ka(a)te Dejonckheere in op de effecten van verschillende anticonceptiepillen op menstruatie. Lees meer

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura 1

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura

Slaap lekker, Hiroshi Yoshimura is een bundeling van vijf korte verhalen over personages die willen geloven in iets groters, een uitweg naar een mooier en zinvoller bestaan. Lees hier alvast het titelverhaal, over twee middelbareschoolvriendinnen die elkaar na jaren weer zien op het concert van hun grote idool, Hiroshi Yoshimura. Lees meer

Djinn 1

Djinn

Om in hun relatie de onoverbrugbare meningsverschillen te vermijden hadden Barbara en Claudel  een spel bedacht. Djinn, noemden ze het, naar het verhaal van de geest in de fles. Ieder jaar mocht een van hen drie wensen doen en de ander moest deze inwilligen, althans twee daarvan, compromisloos, en daarna draaiden de rollen om. Op een avond die misschien wel een van de laatste zou kunnen zijn, blijft er nog één wens over. Lees meer

Overwoekerdagen

Overwoekerdagen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lars Meijer vertelt over het besef dat je 's nachts niet langer een kacheltje bent om naast te liggen en elkaar weer zien voordat de winter begint in een brief die wel eens de laatste zou kunnen zijn. Lees meer

hoofstuk Leonieke Baerwaldt Bouw zandkastelen debuutroman schrijven zand

Bouw zandkastelen

In dit Hoofd//stuk helpt debutant Leonieke Baerwaldt je op weg in het woud van schrijven aan je debuut. Romanschrijven begint vaak als zoektocht naar zand. Lees meer

Nestelen

Nestelen

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Odette van Heesbeen vertelt over een godswonder, pukkelarmen en uitgroeien tot wie je hoort te zijn. Lees meer

Vlindervleugels

Vlindervleugels

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tessa van Rooijen vertelt over het verder woekeren van een lichaam en naar huis willen onder een regendouche met warm water en lavendelzeep. Lees meer

Overgangsperiode

Overgangsperiode

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Frederike Luijten vertelt over uitgedroogde dijen en het krijgen van een nieuw lichaam. Lees meer

Korfgeest 2

Korfgeest

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Tim Bongaerts maakte een web van woorden om in te vallen en te wachten op de zondvloed. Lees meer

Je wordt niet thuisgebracht

Je wordt niet thuisgebracht

Een kort verhaal over Passoã, natte patat op de grond van het zwembad, ontsnappingsplannen en verlangens die schuren als zand. Lees meer

Zwamvolk 2

Zwamvolk

In de serie Natuurgeweld maakt schrijverscollectief Wildgewelf verhalen bij een zoekplaat van Emile Weisz. Welke verhalen weet jij te vinden? Lotte Bijl trapt af met een verhaal over het mos dat je komt halen, over hoe een heksenkring ontstaat en zwammen die op gezichten groeien. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Iets op sterk water

Iets op sterk water

‘Ben je niet moe van deze stad?’ vraag ik.
‘Nee, ik hou van deze stad.’
‘Dat vroeg ik niet,’ zeg ik.
Iets op sterk water is de afstudeerbundel van Lieke Tijink, een verzameling verhalen over mensen die queer zijn, die elkaar tegenkomen, van elkaar houden, bij elkaar weggaan. Lees meer

Scherpe randen

Scherpe randen

'Ik startte met het wegnemen van de scherpe randen. Als er geen lijnen waren hoefde ik er ook niet langer binnen te kleuren.' Wordt het leven makkelijker als je er letterlijk niet meer op hoeft te focussen? Celine Vervaet legt ons deze vraag voor in dit herkenbare korte verhaal.  Lees meer