Asset 14

Kleine witte slang (reptiel)

Kleine witte slang (reptiel

Drie mensen zorgen samen voor een kleine witte slang. De slang lijkt alleen niets van hen aan te willen nemen. Is dat iets ergs, of wordt er een probleem gemaakt waar geen oplossing voor is? Een kort verhaal van Eva Salman over een advertentie op marktplaats, een stoel waarin nooit iemand zit en over hoe soms je best doen niet alles oplost.

Met drie mensen zorgen we voor een kleine witte slang. Ze ligt in de hondenbench.
De hond is dood maar haar bench staat nog in de hoek van de woonkamer, tussen de monstera plant en de okergele stoel waar nooit iemand in zit.
Het is onduidelijk wat een kleine witte slang eet of hoe je datgene het beste aan haar kan voeren dus proberen we van alles. Mats zegt dat hij zijn moeder zal bellen, die een zus heeft die dierenarts is. Yoeri maakt een foto van de slang met haar telefoon en matched deze met google images om erachter te komen met welke kleine witte slang we eigenlijk te maken hebben.
Het eerste wat ik doe is het pipetje van de zoutoplossing afschroeven en schoonspoelen, zodat ik iets in de mond van de slang kan druppelen.

Ik wist dat als ik het dier nu zou aanraken het onomkeerbaar mijn probleem zou worden.

Als kind vond ik eens een net uitgekomen ei. Het kale vogeltje, wat net nog een ei geweest was, lag gewoon op de stoep schuin voor de ingang van de kapper waarnaast ik woonde.
Ik wist dat als ik het dier nu zou aanraken het onomkeerbaar mijn probleem zou worden.
Vogels laten hun jongen achter als ze naar mens ruiken, daarom mag je ook nooit aan een nestkast zitten. Het vogeltje wriemelde en ik keek rond waar het uit het nest zou moeten zijn gevallen. Hoog boven me was een dakrand en verder was er alleen straat.
Het leek onzeker dat de moeder het jong zou komen ophalen dus nam ik hem mee.
Ik plukte een leeg merelnest uit de heg bij mijn ouders, legde het vogeltje er in en zette het nest op de tafel in de kas achter in de tuin. Ook toen pakte ik een pipetje (in die tijd van de zoutoplossing van mijn vader) en spoelde die schoon.
De volgende dag was het vogeltje gestopt met wriemelen maar het sperde zijn bek ver open als ik het pipetje met water een beetje leeg liet lopen over zijn kop.

De slang doet helemaal niets als ik het pipetje leeg laat lopen over haar neusgaten.
Ik zet een petrischaaltje water voor haar neer. Ze maakt geen aanstalten.
In de bench leg ik kleine stukjes vlees, maden, groenteprakjes. Geen reactie.

Er ligt een A4 op de woonkamertafel waarop staat wie die dag moet proberen de slang haar mond open te laten doen om uit het pipetje te drinken. We hebben de hele avond gepraat en dit diagram met namen en systeem van afkruisen is het resultaat.
We druppelen om de beurt maar niks lijkt doorgeslikt te worden of de binnenkant van haar mond zelfs maar te bereiken. De dagen rijgen zich aaneen en we maken ons zorgen.
Hoelang kan een slangenbaby zonder eten? Drie weken zijn verstreken en de kleine witte slang is gegroeid noch gestorven. Ze lijkt altijd op dezelfde plek in de bench te liggen, met haar lijf in een u-vorm.

Toen de hond doodging beloofde ik aan de anderen dat ik de bench op marktplaats zou verkopen maar vervolgens deden de juiste omstandigheden zich nooit voor.
Allereerst moet je goede foto’s hebben voor een advertentie. Alleen onze woonkamer is ruim genoeg om de bench goed op de foto te zetten, maar daar zijn altijd mensen.
Voor een echt mooie foto moet er bovendien goed licht zijn, zacht en verwelkomend licht.
De ochtenden voorafgaand aan de komst van de kleine witte slang hadden mooi licht gehad en soms was ik zelfs op tijd uit bed om er wat van mee te krijgen.
Een keer was ik er zelfs uit voordat de anderen kwamen ontbijten. De bench moest alleen eerst gestofzuigd worden voordat ik er foto's van kon maken, want anders zie je op de foto plukken hondenhaar van een dode hond. Als mensen dan op de advertentie klikken zal onze bench scherp afsteken tegen de ongebruikt uitziende exemplaren die ook op de website staan.
Het opzetstukje van de stofzuiger, degene die we voor moeilijke hoekjes gebruiken, is bovendien kwijt. Maar nu is er de slang en die heeft niets te kiezen over de soort of hoeveelheid haar die er in haar bench ligt en wij hoeven niet te kiezen of we de bench toch maar gewoon weg zullen gooien.

Het is het einde van de middag, ik sta met natte haren in de keuken een ei te bakken.
Mats komt binnen, hij heeft zijn moeder gebeld. "Mijn tante gaat me een email sturen met tips voor het verzorgen van exotische reptielen.". Die avond pakt Yoeri het kopje van de slang beet en drukt met duim en wijsvinger zacht op haar kaken, in de hoop dat haar mond open zal gaan. De kleine witte slang schudt een beetje en Yoeri laat haar snel los. Mats vult een plantenspuit met water, misschien worden voedingsstoffen door de huid opgenomen. Ik houd haar vast boven de bench terwijl Yoeri de mist over haar hele lijf en mijn handen sproeit.
De druppels glijden van haar huid op het dak van de bench waar ze in kleine plasjes op het metaal blijven liggen. We moeten concluderen dat alle pogingen tevergeefs zijn en dat we de slang niet kunnen voeren. Dus geven we het op en zetten haar terug in de hondenbench.
De kleine witte slang heeft echter genoeg van haar onderkomen. Ze glijdt tussen twee spijlen door en gaat achter de bank onder de verwarming liggen. Ik ga op mijn knieën zitten en kijk onder de bank, in de hoop dat de slang daar iets heeft gevonden wat ze kan eten. De slang ligt opgekruld, kopje verstopt in de rol van haar lijf. 'Net een kleine burek.' Yoeri is naast me gaan zitten en legt haar hand laag op mijn rug, de duim op mijn ruggengraat. “Ja.” Zeg ik. Een kleine burek, omringd door koekkruimels, een mandarijnenschil en een laagje ongedefinieerd vuil.

De kleine witte slang ligt tien weken achter de bank en blijft gewoon doorleven. Soms glijdt ze er vanachter vandaan, vooral als het rustig is in huis. Ze krult zich om mijn nek of klemt haar lijf om Yoeri's polsen. Ik hoef niks, fluistert ze. Ik wil niks. Het is goed zo.

Het is ochtend en ik loop met mijn laptop naar de woonkamer. Yoeri is naar haar werk, Mats is naar de wc gegaan en toen weer terug naar bed, de slang is nergens te bekennen.
Het licht valt schuin over de bank, over de vloer, rijkt tot aan leuningen van de okergele stoel.
Ik ga er in zitten, klap de laptop open en begint te typen.

Vul een titel in.
Kleine witte slang (reptiel).
Dieren en Toebehoren > Reptielen en Amfibieën.
0 van 24 foto’s gebruikt.
Beschrijving.
Wegens omstandigheden doen wij afstand van onze kleine witte slang. Ze heeft een rustig karakter en is makkelijk in het onderhoud. Wilt u meer informatie of wilt u graag een keer kennis komen maken met haar, mail dan gerust voor een afspraak naar gutterscollectief@riseup.nl.

Mail

Eva Salman (1992) is schoonmaker, (brieven)schrijver en werkt bij de politieke partij BIJ1. Ze doet het over het algemeen rustig aan en zorgt graag voor de mensen van wie ze houdt.

Dünya Atay is een Turkse illustrator, graphic designer en muralist uit Den Haag. Het bespelen, bevragen en meestal het afwijzen van wat echt is om een eigen werkelijkheid te scheppen is waar ze haar dagen mee vult.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Kinken in een ruggengraat

Kinken in een ruggengraat

''We liggen samen in bed en ik vraag je om een herhaling van de tijd.
‘Herhaling bestaat niet,’ zeg je, ‘alleen verandering.’''
Een kort verhaal van Welmoed Jonas over hoe nachtvlinders elkaar kunnen vinden in het donker en het wachten op een nieuwe huid. Lees meer

Het Hoofd//stuk: Een ongepland moederboek

Een ongepland moederboek

Helena Hoogenkamp vertelt over hoe haar debuutroman helemaal geen verhaal over moeders moest worden, maar over liefde. Uiteindelijk schreef ze óók over moeders, maar vooral over een verlangen dat zo groot is dat niet uitgesproken kan worden. Maar wat laat je weg en wat vertel je juist wel als je wil vertellen over het onzegbare? Lees meer

Vitamine D

Vitamine D

De hoofdpersoon van dit korte verhaal spreekt met haar therapeut af in de trein. Lekker efficiënt en zo krijgt ze korting op de sessie. Nadeel is wel dat de andere forenzen zich met de therapie gaan bemoeien. Of is dat juist een voordeel? Lees meer

Asrest 1

Nieuwe materialen voor de huid

Voor de Klimaatweek schreef Pieter Van de Walle een gedicht bij het element water, waarin een onheilspellende stilte voor de storm weerklinkt. Lees meer

Asrest

Asrest

Voor de Klimaatweek schreef Meliza De Vries een gedicht bij het element vuur, vol vlammen die telkens weer vergeten worden. Lees meer

onder ons vergeten

onder ons vergeten

Voor de Klimaatweek schreef Johannes Lievens een gedicht bij het element aarde, over vallen en loslaten. Lees meer

De hitte is zwaar als ze op je valt

Voor de Klimaatweek schreef Anke Verschueren een gedicht bij het element lucht, waarin iemand bijzondere souvenirs van omzwervingen verzamelt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (IV)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

 1

Waarom ik geen danser kon worden

In het Hoofd//stuk doen schrijvers een poging om de weg naar het verhaal vast te leggen. Welke tips hadden zij willen krijgen toen ze begonnen? Welk advies zullen ze nooit en dan ook nooit meer opvolgen? Wat is hun advies? Lees het in het Hoofd//stuk. Annelies van Wijk trapt af met de vraag hoe je (g)een alwetende verteller wordt. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (III)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (II)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Dit. Is. Goddelijk. Alternatief kerstverhaal Annemieke Dannenberg Dymphie Huijsen

Dit. Is. Goddelijk.

Joost is op vakantie in Spanje met zijn zwangere vriendin. Maar is de baby van hem, of van Marina’s open relatiescharrel HG? Begint Joost ongelovig te worden, of moet hij zijn liefdesbaby maar gewoon omarmen?
Een tragikomisch kerstverhaal door Annemieke Dannenberg. Lees meer

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Een dag op een gesloten psychiatrische afdeling ten tijde van de pandemie (I)

Doris ter Horst werkt als psychiater in opleiding. Door de coronacrisis wordt ze als behandelaar voor nog meer ethische dilemma's gesteld dan normaal. In haar vierluik geeft ze het woord aan haar (fictieve) patiënten. Een inkijkje in een dag op een gesloten afdeling tijdens een pandemie. Lees meer

Roodborstjes

Roodborstjes

Een kort verhaal over sterren en waxinelichtjes, over dromenvangers en warhoofdvragen. En over menselijke roodborstjes. Lees meer

Prooidier

Prooidier

In haar afstudeerbundel Prooidier, waarmee ze de Nieuwe Types Afstudeerprijs won, onderzoekt Tessa van Rooijen het onderdeel zijn van de natuur en (niet) zijn als alle andere vrouwen. Lees meer

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Ik eindig steeds een stukje kleiner

Eline van Wieren dicht over jezelf opeten, een mintgroene jumpsuit en het hebben van een moeilijke relatie met je lichaam. Lees meer

Of gewoon een boom

Of gewoon een boom

''We kunnen met schuim een nieuwe dampkring spuiten 
en van oceanen spiegels maken
alle fietshelmen, alle daken 
bedekken met restjes zilverpapier'' Lees meer

Pictionary voor beginners

Pictionary voor beginners

"Ik wil je zeggen dat dit het moment is
het moment om mijn mond als een schelp aan je oren te leggen
en de hele wereld die nu zee is daar te horen ruisen." Lees meer

Tabak en rooksignalen

Tabak en rooksignalen

De verteller van dit verhaal leeft al meer dan twee jaar teruggetrokken in een blokhut in het bos, tot op een dag zijn voorraad tabak op is. Er zit niks anders op dan terug te keren naar de bewoonde wereld. Lees meer

Zilt

Zilt

''wij zeggen dat het niet erg is van de barsten
die we met onze vingertoppen volgen
als autowegen naar het zuiden''
Ellis Meeusen is één van de 160 klimaatdichters die samen de bundel Zwemlessen voor later maakten. Zij hebben één gedeelde zorg: de toestand van de aarde. Geïllustreerd door Lisette van der Maten. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers