Asset 14

Job, Joris en Marieke

Julia sprak met tekenaar en muzikant Job Roggeveen over de film Mute en zijn zingende yeti Manfred.

Job Roggeveen is een derde van animatiestudio Job, Joris en Marieke. Het trio zette na hun studie aan de Design Academy Eindhoven een eigen animatiestudio op. Ze hielden nu eenmaal meer van verhalen dan van stoelen en tafels. En meer van getekende karakters dan van acteurs, die nooit doen wat je wil. Hun animatiefilm Mute is genomineerd in de categorie ‘best motion design’ op het Playgrounds Festival.

Volgens Manfred de yeti, frontman van de fictieve band Happy Camper, ben je een bruut en een controlfreak. Hou je echt zo van controle?

Ja, dus het is heel fijn dat we in onze eigen studio alles in de hand kunnen houden. Joris en Marieke animeren, Marieke schrijft de scripts en ik maak de muziek en illustraties. We kunnen een volledig product leveren van begin tot eind.

Wat is het verhaal achter Mute?

Het idee voor Mute is eigenlijk op een vrij walgelijke manier ontstaan, toen Joris, geen idee hoe, in het zwembad een snee in zijn teen kreeg. Dat leek best wel op een mond. Dus probeerde hij daar een beetje mee te praten. Zo kwamen we op het idee voor de sprakeloze mensen die zichzelf een ‘stem’ geven door op brute wijze hun gezicht in te snijden.

Gruwelijk, maar ook grappig. Veel van ons werk heeft iets liefs, maar ook iets duisters. Muziek is daarbij heel belangrijk. In eerste instantie was de score voor Mute te engig, waardoor het allemaal erg naar werd.

Jullie zijn begonnen met stop-motionanimatie. Hoe en waarom zijn jullie overgegaan op 3D-animatie?

Joris en Marieke hebben zich dat zelf eigen gemaakt. Langzamerhand hebben we steeds beter geleerd hoe we 3D-animatie op stop-motion kunnen laten lijken. Stop-motion is prachtig, maar heeft grote nadelen als je werk in opdracht doet. Een opdrachtgever kan zomaar aan het eind net even een kleurtje anders willen. Dat kan dan niet, dan moet alles over. Het is minder flexibel. Bovendien zijn sommige mogelijkheden van 3D, zoals het gebruik van een bewegende camera, echt geweldig.

De peuterserie The Tumblies hebben we oorspronkelijk bedacht als stop-motion. De pilot hebben we ook zo uitgevoerd. Uiteindelijk bleek het voor 78 afleveringen gewoon te veel werk, dus hebben we dat uitbesteed aan een andere 3D-animatiestudio.

Besteden jullie vaker werk uit op die manier?

Dat is iets dat we graag zouden willen doen. We hebben bijvoorbeeld een serie educatieve filmpjes voor Malmberg gemaakt over het alfabet. Dat was veertig keer een minuut. Daar hadden we wel hulp bij kunnen gebruiken.

Maar het is een vak apart, anderen aansturen. We hebben van The Tumblies wat dat betreft veel geleerd. Het is niet altijd meteen een productioneel voordeel om anderen dingen te laten uitvoeren; je moet heel veel voorbereiden.

Is het een ambitie van jullie om te groeien en een grotere studio te worden?

Nee eigenlijk niet, we hebben het er wel vaker over gehad, maar komen er toch op uit dat we onszelf liever als regisseursteam zien dat af en toe met een grotere groep mensen aan projecten werkt. Zoals Michel Gondry.

Wat is jullie favoriete project?

We hebben met heel veel plezier aan Mute gewerkt, daarin hebben we echt alles uit onszelf kunnen halen. En Happy Camper, mijn muziekproject, waarbij ik liedjes schrijf en componeer, die door verschillende artiesten worden ingezongen. Omdat er dus geen frontman is, hebben we er een ontworpen, Manfred de yeti.

Wie bewonderen jullie?

We kwamen er achter dat we vooral mensen met ongeveer dezelfde naam bewonderen. Filmmakers in dit geval. We vinden Wes Anderson, Roy Anderson en Anders Thomas Jensen geweldig. En op het gebied van animatie de film Mary and Max van Adam Elliot. Een prachtig klein en ontroerend verhaal. Die film is daarin een voorbeeld voor ons: onze komende projecten mogen ontroerender zijn. Maar ook grappig, natuurlijk.

Wat is de ideale opdrachtgever?

We hebben veel met Top Notch gewerkt. Zij zijn geweldig. In het algemeen is het belangrijk dat een opdrachtgever weet waar we goed in zijn en ons daarin ook de vrijheid geeft. Dat hebben we met Malmberg ook meegemaakt. Toen we die letterserie voor ze maakten, kregen we de ruimte om het te maken zoals wij dat wilden.

Dat zou je niet verwachten van zo’n traditioneel bedrijf.

Nee, misschien niet, maar het was onze tweede opdracht voor ze, en ze merkten hoe goed de kinderen op de karakters reageerden. De kinderen gingen er zelf verhalen voor verzinnen, en ze na knutselen.

Wat hebben jullie in de pipe line zitten?

Dit voorjaar een nieuwe plaat van Happy Camper, en we hebben een filmplan ingediend voor de ultrakort van het Filmfonds. Het zou heel gaaf zijn als we dat krijgen. Als we het niet krijgen gaan we de film ook maken, zo is Mute ook tot stand gekomen. Maar een toelage geeft ons wel meer luxe, dan hoeft het niet tussen de bedrijven door.

Het maakt het trouwens niet per se beter, als je er meer tijd voor hebt. Sommige animatoren maken alleen maar vrije projecten, wij hebben gemerkt dat de combinatie van opdrachten en vrij werk beter bij ons past.

En, als ik vragen mag, waarom hebben animatiefiguren zo vaak maar drie vingers en een duim?

Die van ons hebben vaak zelfs geen duim! Bij Donald Duck, waar het ooit is begonnen, schijnt het uit tijdsbesparing te zijn. Maar wij willen onze karakters graag wat onhandigheid geven. Zo hebben ze ook geen nek. Dat geeft ze een helder en eenvoudig silhouet, en zorgt er voor dat ze zich anders moeten uitdrukken. Hun hele lijf beweegt als ze iets willen zeggen.

Job, Joris en Marieke geven deze week op het Playgrounds Festival een masterclass (gisteren, 7 november in Eindhoven) en een lezing (vandaag, 8 november in Amsterdam). 

Mail

Julia Veldman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer