Asset 14

il Luster

Hard//hoofd sprak met de eigenaren van animatieproductiebedrijf il Luster. Over het Nederlandse animatiefilmproject Trippel Trappel en over de ontbrekende vinger van Mickey Mouse.

Arnoud Rijken en Michiel Snijders bestieren il Luster al zestien jaar. In die tijd hebben ze ontelbaar veel korte films geproduceerd waarvan een groot aantal in de prijzen viel. Maar dat is niet echt belangrijk, vinden ze. Want: “Oscars worden uitgereikt door sentimentele ouwe mannen.”

Ze werken nu aan hun eerste feature-film Trippel Trappel, een Sinterklaasverhaal dat uitkomt in 2014. Daarvan hopen ze dat het succes af te meten zal zijn aan het aantal kinderen dat Trippel Trappel-zegels spaart bij de Albert Heijn.

Het kantoor van il Luster in het centrum van Utrecht behoorde eerst een antiekhandelaar toe, en is zelf net zo antiek. Ieder stukje muur heeft een ander behang. Achter wat oud bioscoopmeubilair staat een opvouwbedje.

“Die noemen we de renderstretcher”, zegt Arnoud. “Het komt nog wel eens voor dat iemand een nachtje door moet halen.”

Wat is jullie achtergrond, hoe zijn jullie in animatie terecht gekomen?

Michiel: We hebben allebei Film- en televisiewetenschappen gestudeerd, en Arnoud heeft stage gelopen bij een animatiestudio. Na de opleiding vroeg een oud-docent of we met animatie aan de slag wilden gaan; dan kon hij ons wel op weg helpen.

Arnoud: In die tijd kwam Pixar op, en sindsdien is het heel snel gegaan. De komst van het internet heeft het vakgebied ook ontzettend vooruit geholpen. We leven nu in een geanimeerde wereld. Alle dingetjes die bewegen op internet zijn geanimeerd.

Maar waarom dan animatie?

Michiel: We willen verhalen vertellen. Het is zo gaaf aan animatie dat er nog niks is. Bij een gewone film zet je een camera neer en dan heb je al een omgeving.

Dat is natuurlijk ook een uitdaging, dat alles kan. Wat zouden jullie nog graag willen zien in animatie?

Arnoud: De graal is een feature voor volwassenen. We hebben al heel veel korte films gemaakt, maar het realiseren van zo’n project zou wel geweldig zijn.

En technisch?

 Arnoud: Onze ambities zijn voornamelijk inhoudelijk. We maken nu een film van 65 minuten, dat moeten er tachtig of negentig worden. En in plaats van een 26-delige serie van vijf minuten willen we een serie maken van dertig minuten per aflevering.

Michiel: Technisch gezien hebben we al heel veel gedaan. We hebben stop motion, 3D en getekende animatie geproduceerd. Onlangs hebben we als voorfilm voor de nieuwe Hunger Games een poppenfilm gemaakt. Dat stond er zo op, maar daar gaat dan weer ontzettend veel nabewerking over heen.

Als er zoveel nabewerking nodig is, is echte animatie dan wel een logische optie? Moet je wel een stop motion-film willen maken als het eindresultaat er uiteindelijk toch ontzettend slick uit gaat zien, haast als een computeranimatie?

Michiel: Ja! De manier waarop een figuur tot leven komt in stop motion, dat is magie. Zelfs als de nabewerking technisch heel hoogstaand is. Daarom blijven de Tim Burton’s van deze wereld dat ook doen.

Jullie zitten nu al zestien jaar in dit vak. Is er een lijn te ontdekken in jullie werk?

Michiel: We hebben geen vaste thema’s. We zijn natuurlijk wel meegegroeid met het vakgebied. Toen we begonnen organiseerde je een screening en werden de mensen gewoon achterover geblazen van verbazing. Ze hadden behalve Disney nog amper animatie gezien. Nu kom je zelfs als 65-jarige animatie-dingen tegen op Facebook. Dat merk je ook aan de makers: mensen beginnen nu minder snel aan een film van een kwartier. De technische standaard is ontzettend hoog geworden. Ze maken liever een film van drie minuten waar ze alle aandacht voor hebben.

Arnoud: Je ziet veel mini-Pixar films. Het moet vooral leuk zijn. Het is een tendens, zou je kunnen zeggen, dat de nadruk van auteursfilm naar publieksfilm is gegaan.

In welk stadium van de ontwikkeling worden jullie betrokken bij een film?

Michiel: We initiëren veel zelf, en dienen filmplannen in. Onze feature is ook een hersenkind van onszelf. En we helpen makers bij het ontwikkelen en uitvoeren van hun film. Het liefst als er nog bijna niets is, alleen een half A4'tje met een idee. We helpen de maker bij het leggen van zijn ei. Dat kan een heel poëtisch ei zijn of een heel toegankelijk ei, als het maar zijn ei blijft.

Hoe is het klimaat in Nederland voor animatiefilms?

Arnoud (zet een grafstem op): Wereldwijd is het fantastisch. In Europa is het best goed. In Nederland is het slecht.

Michiel (nuanceert): Voor de korte film in Nederland is veel ruimte, maar om een grotere, langere productie op te zetten is er te weinig geld.

Arnoud: En om aan het geweeklaag over de crisis bij te dragen: het is crisis. Omroepen hebben geen geld om nieuwe series te ontwikkelen, het Filmfonds is na 2014 praktisch opgedroogd. De situatie is echt heel slecht.

En wat gaan jullie dan doen?

Arnoud: Tuinieren....

Michiel: Het gevaar is dat je op dit moment niet veel merkt van die problemen. Er draaien meerdere Nederlandse animatiefilms, Trippel Trappel komt in 2014 uit. Maar dat is allemaal met geld van vijf jaar terug. Toen begon het net een beetje te lopen, werden er ambitieuzere projecten gerealiseerd. Net als met de dinosaurussen: het ging goed met ze en ze werden groter en groter. En toen…

Nu ga ik iets leuks vragen: waar zijn jullie het allertrotst op? Op jullie Oscarnominaties?

Arnoud: Op Trippel Trappel! Dat we voor het eerst in Nederland een compleet originele animatiefilm produceren is echt fantastisch. We hebben dit vijf jaar geleden bedacht, toen zei iedereen nog dat zoiets onmogelijk was. En nu wordt dat ideetje echt gemaakt!

In welk stadium zijn jullie nu?

Arnoud: De animaties zijn bijna af. De stemmen zijn allemaal al opgenomen.

Hè? Wordt dat niet achteraf gedaan dan?

Michiel: Nee. Haha, die making of's waar je beroemdheden voor een beeldscherm stemmen ziet inspreken, dat is allemaal genept.

Hoe gaat Trippel Trappel er uit zien?

Michiel: De film heeft een traditioneel uiterlijk, met lijntekeningen. We wilden een instant-klassieker, die je ieder jaar met Sinterklaas weer kijkt. Dus zonder dat het uiterlijk te veel ‘van nu’ is.

Arnoud: Net als A Christmas Carol.

Michiel: De reacties van het publiek zijn het mooist. Als Trippel Trappel uitkomt staan wij bij de uitgang te kijken hoe die kindertjes naar buiten komen.

Arnoud: Totdat we worden opgepakt voor verdacht rondhangen in de buurt van kinderen...

Ten slotte: waarom hebben veel geanimeerde figuren maar drie vingers en een duim ? Ik heb me laten vertellen dat het is begonnen met Disney, vanwege tijdsbesparing. Maar hoeveel extra tijd kost die ene vinger nou?

Michiel: Nee, dat is het niet, het heeft te maken met de lijndikte. Het is inderdaad begonnen bij Mickey Mouse. Die films hebben een behoorlijk dikke lijn. En als je een cirkel als basis gebruikt, kijk zo...

Dan past die pink er niet op, die zit dan bijna vast aan de pols.

Arnoud (pakt een rekenmachine): En in een feature film zijn dat negentig minuten maal zestig seconden maal 24 frames per seconde, oftewel: 129.600 vingers. Dat scheelt toch…

Mail

Julia Veldman

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #2 - Fictie en werkelijkheid

Waar ligt de grens tussen fictie en werkelijkheid, en hoe zet je die grens op spanning, zonder dat het saai of aanstellerig wordt? Lees meer

Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode 1

Kak! Een kritische kunstkoerier over De Kunstbode

Als 'kritische kunstkoerier' neemt Marc Schoorl je mee door de kunstbijlage van zijn favoriete ochtendkrant. Lees meer

Nieuws in beeld: En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

En hoe zit het met de achterstand in welzijn?

Na twee jaar af en aan wel en geen onderwijs op school te hebben gehad, ervaren leerlingen dat er 'hiaten in hun kennis' zijn ontstaan. Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Automatische concepten 73

Engeland is gesloten

Maar liefst 28.000 vluchtelingen staken in 2021 het Engelse Kanaal over, met gevaar voor eigen leven. Lees meer

Nieuwe coronificatie

Nieuwe coronificatie

Marthe van Bronkhorst opent het nieuwe jaar op poëtische wijze. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Verf op je kleren #1 - Het Proces

Verf op je kleren #1 - Het Proces

In Verf op je Kleren onderzoekt schrijver en documentairemaker Tiemen Hageman alle aspecten van het creatieve proces. Hij gaat in gesprek met allerlei creatieve makers, over hun proces en hoe je dat nou eigenlijk doet, werk maken. In deze eerste aflevering: schrijvers Martijn Brugman en Merlijn Huntjens. Lees meer

Stop met schrijven!

Stop met schrijven!

Jens Meijen vergelijkt het schrijfproces met auto-onderhoud en weet hoe je als schrijver goed zorgt voor je mentale gezondheid. Wat heeft schrijven te maken met het worden van een popster en waarom moet je volgens Jens eerst stoppen met schrijven? Lees meer

Ballen en Engelen

Ballen en Engelen

Na een klassiek ongemakkelijke kerstborrel op kantoor gaat Sascha mee naar huis met Ariane van hr. Maar dan neemt de avond een griezelige onverwachte wending... Een kerstverhaal van Loren Snel. Lees meer

Op elk potje past een probleempje

Op elk potje past een probleempje

Waarom moeten lesbische relaties in films altijd zo tragisch afgelopen? Esther Lamberigts pleit voor een positiever beeld van queer levens in hedendaagse media. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Nieuws in beeld: Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Wat 'huist' er op de achterkant van de maan?

Vond de Chinese maanlander een hutje, een kleine triomfboog, of toch maar gewoon een grote rots? Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

Nieuws in beeld: Weg met het kerstpakket!

Weg met het kerstpakket!

Er zit zelden iets in waar je op zit te wachten, laat staan iets van kwaliteit. Lees meer

Over geluk is het moeilijk praten 2

Over geluk is het moeilijk praten

Filmmaker Agnès Varda was een uitgesproken feminist. Julia de Dreu zag in haar een geestdriftige, politiek geëngageerde vrouw. Maar Varda's film 'Le bonheur' lijkt een ode aan het traditionele huwelijksgeluk. Wat wilde ze ons vertellen met dit onuitgesproken drama? Lees meer

Masterclass

Een vrouw die met zichzelf in de knoop zit besluit om een masterclass acteren te volgen. Een kort verhaal door Renske van den Broek over opnieuw leren lopen, majorettemeisjes en vrede sluiten met wie je bent. Lees meer

Stemmen op je zestiende voor een sterkere democratie

Het is goed voor Nederland als zestienjarigen mochten stemmen, zegt Jazz Komproe. Lees meer

Ik sla een praatje op het Godenpad

Shimanto Reza gaat tegen zijn achterhoofdstem in en ontdekt de waarde van taboes. Lees meer