Ze drukte haar blote lichaam tegen hem aan. ‘Het is belangrijk dat je zegt dat je van niks weet.’" /> Ze drukte haar blote lichaam tegen hem aan. ‘Het is belangrijk dat je zegt dat je van niks weet.’" />
Asset 14

Hoe heet die commandant?

Ook deze ochtend gebeurt het op exact dezelfde manier. Olaf staat met zijn huissleutel in de hand, als hij om 08.23 de voetstappen op de trap dichterbij hoort komen, die hij door het onregelmatige gestamp herkent als de voeten van zijn buurman Witteveen van drie hoog. Hij drukt zijn oor tegen de deur, hoort de voetstappen verdwijnen. Olaf weet: twintig seconden eerder en het was te laat geweest. In die paar maanden dat hij hier met zijn vriendin Sascha is gaan samenwonen was het hem gelukt om buurman Witteveen maar twee keer te ontmoeten. Een keer op de stoep bij de voordeur, toen Olaf hem op weg naar buiten passeerde, met de neuzen van hun schoenen tegen elkaar aan. ‘Jullie komen je huis ook nooit uit,’ had Witteveen gezegd. Daarna was hij hem nog een keer tegengekomen, rijdend in de lesauto van zijn rijschool Driekwart. Samen met een bleke leerling had Witteveen drie rondjes om een rotonde gereden. Olaf had hem drie keer voorrang gegeven.

Er sloeg nog een deur dicht.
Opnieuw klonken er voetstappen op de trap, maar deze waren van Fanny van twee hoog, dat wist Olaf vrij zeker, hoewel hij haar nog nooit had ontmoet. Hij herkende de voetstappen van zijn buren als een hond de geur van zijn baas. Als hij Fanny op straat zou tegenkomen zou hij haar niet meteen herkennen. Toen hij hier net kwam wonen had hij haar eens over straat richting hun huis zien lopen. Ze liep met haar hoofd voorovergebogen en sleepte twee zakken kattengrind als vuilniszakken achter zich aan. In de weken daarop controleerde hij hoeveel lege zakken kattengrind er in de gezamenlijke vuilnisbak waren gegooid. Hij probeerde te raden hoeveel katten er bij Fanny in huis wonen. De voetstappen van katten zijn te licht om ze te horen.
Olaf voelt de voordeursleutel in zijn hand, drukt zijn oor stevig tegen de deur om er zeker van te zijn.

Hij denkt aan straks, hoe hij nonchalant de werkruimte zal binnenlopen met zijn laptoptas over zijn schouder en de nieuwe Vans aan zijn voeten, waarna hij een koffie latte voor zichzelf in de kleine gezamenlijke keuken klaarmaakt en o wacht, wil misschien nog iemand anders? Hij zal de grap maken die hij op de fiets richting zijn werk heeft bedacht. Hij zal zijn hand op de schouder van zijn collega slaan die hem niet heeft begrepen, maar zeggen dat hij evengoed een toffe peer is. Hij zal met de koffie in zijn hand achter de laptop gaan zitten terwijl hij zijn baas groet die net twee dagen terug is van zijn vakantie op Cuba en zijn gebruinde handen naast zijn bleke handen legt. Hij plaatst op Facebook een aforisme over de ochtend waar hij nog maar net aan is begonnen en video’s van technomuziek die nog niet zijn doorgebroken naar het grote publiek, net zo lang tot zijn eerste koffie op is en hij het lege kopje terugbrengt naar de keuken waar hij gelijk ook maar even naar het toilet gaat.

Daar blijft hij minutenlang zitten terwijl hij naar de tegels staart.
Tot hij zeker weet dat hij terug moet.

Hij leunt met zijn voorhoofd tegen de voordeur en ademt diep door zijn neus. Hij steekt de sleutel in het slot. Elke ochtend begint Olaf aan de dag zoals hij hem ’s avonds verlaat: een vrije val die zijn spieren verslapt op het moment dat hij zich eraan over geeft.
Nog een keer kijkt hij achterom en stelt zich voor hoe zijn vriendin Sascha achter de gesloten slaapkamerdeur ligt te slapen, met haar mond half open en het speeksel dat op haar kussen druipt.
‘Als je bij de hoofdcommandant komt dan moet je zeggen dat je van niks weet,’ had ze voor vertrek half slapend tegen hem gezegd. Ze drukte haar blote lichaam tegen hem aan. ‘Het is belangrijk dat je zegt dat je van niks weet.’
‘Hoe heet die commandant?’ had hij gevraagd.
‘Schiltmeijer.’
‘Waar herken ik hem aan?’
‘Aan zijn bruine handen.’
Olaf trekt de deur open en loopt op zijn Vans de trap af. Hij luistert naar zijn eigen voetstappen terwijl hij denkt aan de commandant.

Renske Jonkman debuteerde in 2011 met de roman Zo gaan we niet met elkaar om.

Mail

De Jagers

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Wat ik zou moeten zijn is niet wie ik ben

Bouchra Aouriaghel schrijft over opgroeien en leren dat je erbij hoort, maar eigenlijk ook weer niet. Als een kameleon verplaatst ze zich tussen twee werelden, eentje waarin ze Nederlands spreekt, en verbaasd wordt aangekeken als de juiste klanken in de juiste volgorde haar mond verlaten, en eentje waarin ze Marrokaans spreekt, goed genoeg om met haar ouders te kunnen communiceren, maar als ze de diepte in wil, komt het er ineens stotterend uit. En wat als de wereld je vraagt om te kiezen? Lees meer

Mosterdsoep

Onvermijdelijk

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Noura Harrath wordt een kind geboren dat daar misschien helemaal niet wilde zijn, of misschien nóg niet. 'Er waren weinig zachte plekken die voelden als een eeuwige omhelzing.' Lees meer

Mosterdsoep 4

Bijsluiter

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In deze tekst van Fleur Hagi staan we op het punt een hele belangrijke beslissing te nemen. Lees meer

Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer