Ze drukte haar blote lichaam tegen hem aan. ‘Het is belangrijk dat je zegt dat je van niks weet.’" /> Ze drukte haar blote lichaam tegen hem aan. ‘Het is belangrijk dat je zegt dat je van niks weet.’" />
Asset 14

Hoe heet die commandant?

Ook deze ochtend gebeurt het op exact dezelfde manier. Olaf staat met zijn huissleutel in de hand, als hij om 08.23 de voetstappen op de trap dichterbij hoort komen, die hij door het onregelmatige gestamp herkent als de voeten van zijn buurman Witteveen van drie hoog. Hij drukt zijn oor tegen de deur, hoort de voetstappen verdwijnen. Olaf weet: twintig seconden eerder en het was te laat geweest. In die paar maanden dat hij hier met zijn vriendin Sascha is gaan samenwonen was het hem gelukt om buurman Witteveen maar twee keer te ontmoeten. Een keer op de stoep bij de voordeur, toen Olaf hem op weg naar buiten passeerde, met de neuzen van hun schoenen tegen elkaar aan. ‘Jullie komen je huis ook nooit uit,’ had Witteveen gezegd. Daarna was hij hem nog een keer tegengekomen, rijdend in de lesauto van zijn rijschool Driekwart. Samen met een bleke leerling had Witteveen drie rondjes om een rotonde gereden. Olaf had hem drie keer voorrang gegeven.

Er sloeg nog een deur dicht.
Opnieuw klonken er voetstappen op de trap, maar deze waren van Fanny van twee hoog, dat wist Olaf vrij zeker, hoewel hij haar nog nooit had ontmoet. Hij herkende de voetstappen van zijn buren als een hond de geur van zijn baas. Als hij Fanny op straat zou tegenkomen zou hij haar niet meteen herkennen. Toen hij hier net kwam wonen had hij haar eens over straat richting hun huis zien lopen. Ze liep met haar hoofd voorovergebogen en sleepte twee zakken kattengrind als vuilniszakken achter zich aan. In de weken daarop controleerde hij hoeveel lege zakken kattengrind er in de gezamenlijke vuilnisbak waren gegooid. Hij probeerde te raden hoeveel katten er bij Fanny in huis wonen. De voetstappen van katten zijn te licht om ze te horen.
Olaf voelt de voordeursleutel in zijn hand, drukt zijn oor stevig tegen de deur om er zeker van te zijn.

Hij denkt aan straks, hoe hij nonchalant de werkruimte zal binnenlopen met zijn laptoptas over zijn schouder en de nieuwe Vans aan zijn voeten, waarna hij een koffie latte voor zichzelf in de kleine gezamenlijke keuken klaarmaakt en o wacht, wil misschien nog iemand anders? Hij zal de grap maken die hij op de fiets richting zijn werk heeft bedacht. Hij zal zijn hand op de schouder van zijn collega slaan die hem niet heeft begrepen, maar zeggen dat hij evengoed een toffe peer is. Hij zal met de koffie in zijn hand achter de laptop gaan zitten terwijl hij zijn baas groet die net twee dagen terug is van zijn vakantie op Cuba en zijn gebruinde handen naast zijn bleke handen legt. Hij plaatst op Facebook een aforisme over de ochtend waar hij nog maar net aan is begonnen en video’s van technomuziek die nog niet zijn doorgebroken naar het grote publiek, net zo lang tot zijn eerste koffie op is en hij het lege kopje terugbrengt naar de keuken waar hij gelijk ook maar even naar het toilet gaat.

Daar blijft hij minutenlang zitten terwijl hij naar de tegels staart.
Tot hij zeker weet dat hij terug moet.

Hij leunt met zijn voorhoofd tegen de voordeur en ademt diep door zijn neus. Hij steekt de sleutel in het slot. Elke ochtend begint Olaf aan de dag zoals hij hem ’s avonds verlaat: een vrije val die zijn spieren verslapt op het moment dat hij zich eraan over geeft.
Nog een keer kijkt hij achterom en stelt zich voor hoe zijn vriendin Sascha achter de gesloten slaapkamerdeur ligt te slapen, met haar mond half open en het speeksel dat op haar kussen druipt.
‘Als je bij de hoofdcommandant komt dan moet je zeggen dat je van niks weet,’ had ze voor vertrek half slapend tegen hem gezegd. Ze drukte haar blote lichaam tegen hem aan. ‘Het is belangrijk dat je zegt dat je van niks weet.’
‘Hoe heet die commandant?’ had hij gevraagd.
‘Schiltmeijer.’
‘Waar herken ik hem aan?’
‘Aan zijn bruine handen.’
Olaf trekt de deur open en loopt op zijn Vans de trap af. Hij luistert naar zijn eigen voetstappen terwijl hij denkt aan de commandant.

Renske Jonkman debuteerde in 2011 met de roman Zo gaan we niet met elkaar om.

Mail

De Jagers

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
'Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’ 1

‘Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’

Na het overlijden van zijn grootouders vinden Stephan Splinter en zijn vader op zolder een schat aan informatie. Aan de hand van de documenten en de spaarzame verhalen van opa, beginnen ze hun veelbewogen familiegeschiedenis in Nederlands-Indië te reconstrueren. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 47

Ontspan, Vladimir is hier

Deze week worden onze redacteurs blij van de zooi van iemand anders, de PlayStation en een Putin-stickerpakket. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer