Asset 14

De Ratten van Autun

Tijdens het hard//hoofd-festival droeg Alexander Nieuwenhuis gedramatiseerde dierenrechtszaken voor. Vandaag het waargebeurde verhaal van de ratten van Autun.

Rechter:

Voor de rechtbank verschijnen vandaag de Ratten van Autun, verdacht in de de zaak van de vernietiging van het graan van Autun. Het is de rechtbank niet ontgaan dat door de vernietiging van het graan het morele evenwicht van de gemeenschap van Autun op de proef wordt gesteld hetgeen tot uiting komt in onderlinge spanningen en bestialiteit. De rechtbank stelt het zich als taak om iets of iemand te straffen om verder onheil te voorkomen. Ik verklaar de zaak voor geopend.

Advocaat:

Edelachtbare, helaas zijn mijn cliënten vandaag niet op komen dagen. Ze wonen nu eenmaal zeer verspreid door de stad en het zou kunnen dat het gerechtelijk bevel hen niet bereikt heeft.

Aanklager:

Hieruit blijkt de onverschilligheid van de verdachten voor het recht. Ik eis de doodstraf voor allen.

Illustratie: Liesbeth de Feyter

Rechter:

De ratten van Autun zullen nogmaals worden opgeroepen zodat ze de kans hebben zich te verdedigen. Verspreid het gerechtelijk bevel door alle wijken waar de ratten wonen of zouden kunnen wonen. De zitting is tot morgen geschorst

de volgende dag

Rechter:

Voor de rechtbank verschijnen vandaag de ratten van Autun. Verdacht in de zaak van de vernietiging van het graan van Autun.

Advocaat:

Meneer de Rechter, excuses, mijn cliënten zijn alweer niet op komen dagen. Ze wonen zeer ver van de rechtbank en zijn werkelijk, werkelijk doodsbenauwd voor de katten die op iedere straathoek staan opgesteld en die het doel hebben mijn cliënt te vermoorden. Het kan redelijkerwijs niet van mijn cliënt verwacht worden in de huidige situatie tot bij de rechtbank te komen

Aanklager:

Minachting van de Rechtbank, de ratten moeten worden verdoemd.

Rechter:

Ik zal uw cliënt bij verstek moeten veroordelen. Ik kan u niet het recht op verdediging gunnen als uw cliënt niet voor de rechtbank verschijnt. De ratten van Autun zijn bij deze veroordeeld tot het verlaten van Autun om zich te vestigen in het veldje bij het bos naast de rivier waar zij nog lang en gelukkig zullen kunnen leven.

Advocaat:

Edelachtbare, ik maak bezwaar. U kunt mijn cliënt toch niet verbannen naar een dergelijk onvruchtbaar stuk grond? Zij hebben als schepping van God evenveel recht op voeding als de mensen. Wat gaan zij op het braaklliggende stuk grond moeten eten? Hoe gaan ze hun holen moeten graven in de keiharde aarde. Ik kan onmogelijk in uw vonnis berusten en zal in hoger beroep moeten gaan.

Rechter:

Laat het veldje onderzoeken. Laat experts naar het veldje gaan om te onderzoeken of de ratten er kunnen overleven. De zitting is tot nader order geschorst.

de volgende dag

Rechter :

Vandaag dient de zaak van de ratten van Autun, verdachten in de vernietiging van het graan van Autun. Vorige zitting werd besloten het veldje waar de ratten naartoe zouden worden verbannen te onderzoeken op vruchtbaarheid. Wat zijn de bevindingen van de onafhankelijke experts van de rechtbank.

Experts:

Het veldje is droog maar niet uiterst droog, zo groeit er bijvoorbeeld: Kamille, St janskruid, Absinthalsem, gras en zijn er allerlei insecten te vinden. Er kan dus niet gezegd worden dat het uiterst vruchtbaar is, maar onvruchtbaar is het toch zeker ook weer niet te noemen. Ons oordeel is dat het veldje voor de ratten geschikt is.

Rechter:

Dan zij het zo. De ratten worden gesommeerd om zich naar het genoemde veldje te begeven, binnen 6 dagen. Een uitzondering wordt gemaakt voor de ratten die kinderen hebben of zwanger zijn. Zij hebben 14 dagen om zich van Autun te verplaatsen naar het genoemde veldje. Na 14 dagen mag geen rat zich meer in Autun bevinden.

14 dagen later

Rechter:

Vandaag dient de zaak van de Ratten van Autun. In een voorgaand vonnis werden de ratten verbannen naar het veldje. Echter de ratten zijn nog steeds in Autun.

Aanklager:

Schande!

Advocaat:

Edelachtbare het spijt me zeer, mijn cliënt beroept zich op een grote hechting aan Autun en bovendien, als schepselen van God hebben zij toch zeker recht op eten net als ieder ander. Mijn cliënt betwist dat op het genoemde veldje voldoende eten zou zijn voor alle leden van de gemeenschap.

Rechter:

Uw cliënten houden zich niet aan het oordeel van de rechtbank. Ons rest dus maar een enkel middel. We zullen de ratten van Autun moeten ex-communiceren!

Aanklager:

Verdoem ze! Verdoem ze!

Advocaat:

Nee, nee niet een anathema! Mijn cliënten zijn scheppingen van de Heer scheppingen van de Heer!

Rechter:

Breng de mirre, breng het altaar.. (het altaar komt binnen, de mirre wordt gebrand, de rechter zwaait met de scepter en ..) bij deze verklaar ik de ratten van Autun verdoemd! Verdoemd zijn de ratten van Autun!

-

Alexander Nieuwenhuis is theatermaker, hij studeerde in Antwerpen, fietste door Colombia met een zelfgebouwd opblaasfietstheater, dook onlangs plots op in Oekraïne, alwaar hij verslag deed voor VICE, en werkt aan een intuïtieve encyclopedie.

Mail

Liesbeth de Feyter studeerde schilderkunst en beeldverhalen aan Sint Lucas in Brussel. Ze werkt als freelance illustrator en striptekenaar en maakt poëtische beelden met een luguber kantje.

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer