Er is een dunne lijn tussen branie en pesten. Het overkwam Geert Wilders in het debat met Job Cohen, zoals het mij overkwam op de basisschool met Bennie. Wilders probeerde tijdens de algemene beschouwingen Cohen steeds de verantwoordelijkheid voor het kabinetsbeleid in de schoenen te schuiven. Niet hij, maar Cohen was de Grote Gedoger. Er was een moment dat Wilders aan Cohen begon te trekken omdat hij vond dat ze van plaats moesten wisselen.
Toen ik in groep zeven van de basisschool zat, was Bennie de Geert Wilders van de klas. Hij kon niet zo goed leren, maar hij durfde meer dan de rest. Omdat hij voortdurend de klas werd uitgestuurd, moest hij pontificaal voor de juffrouw zitten. Dromerige jongetjes als ik zaten gewoon ergens achterin. Tot ik een keer ergens doorheen praatte. De juffrouw werd boos op mij, Bennie stond ogenblikkelijk op en begon aan mijn mouw te trekken. Nu moest ik voorin zitten, vond hij.
Van mijn vrienden moest ik Bennie negeren, maar dat werkt niet als iemand aan je mouw trekt. Of tijdens het debat door je heen schreeuwt. Je kan niet om Bennie en Geert Wilders heen.
Waar Bennie altijd populair was, omdat hij groter was dan de rest en goed kon voetballen, hield zijn tijdperk op toen hij aan mij begon te trekken. Eerst was hij gewoon een dappere schreeuwlelijk, maar toen werd hij een pestkop. Branie wordt onsympathiek als je naar beneden schopt en ik was een veel te makkelijk slachtoffer. Dat is Job Cohen ook. Cohen ligt op de grond. Schoppen heeft geen zin. Nu gaat Cohen opstaan en heeft Wilders een probleem.
Wilders beheerste opnieuw de beeldvorming van de algemene beschouwingen, maar als de PvdA opgelet heeft, kunnen ze hier de koers keren. Wilders was een dappere schreeuwlelijk, maar sinds vorige week is hij, net als Bennie, een onsympathieke pestkop.

Door Tim de Gier

In een verbluffend staaltje van de open-source beweging is het gamers gelukt om in tien dagen een medisch probleem op te lossen waar wetenschappers zich al jaren op stuk beten. Zo is in één klap de ontwikkeling van een nieuw medicijn tegen AIDS een stuk dichterbij gekomen.
Het probleem betrof een enzym dat cruciaal is voor het overleven van het aids-virus. De wetenschappers wisten wel hoe het enzym was opgebouwd, maar niet hoe deze onderdelen in elkaar staken. Omdat er vele miljoenen mogelijkheden waren, was het onmogelijk om dit met een computerprogramma uit te zoeken. Maar dankzij de combinatie het menselijk ruimtelijk inzicht, het beloningssysteem van een game en 'the wisdom of the crowds' was het enzym in een recordtempo door de spelers van fold.it in elkaar gepuzzeld.
Er lopen op dit moment ook andere wetenschappelijke projecten waarin gebruikers op het Internet helpen zoeken naar nieuwe planeten, of helpen met het vertalen van antieke geschriften. In al deze gevallen is geen voorkennis nodig. De gebruikers hoeven het Grieks niet te beheersen om papyrusrollen te vertalen, hoeven niet voor NASA te werken om planeten te onderzoeken en geen biochemicus te zijn om mee te werken aan een medicijn voor AIDS.
Burgerwetenschap brengt net als andere open-source projecten democratiserende, en misschien zelfs revolutionaire mogelijkheden met zich mee. Het blijkt dat een legioen van gewone mensen achter een computer meer opmerkt en ontdekt dan een elite van hoogopgeleide wetenschappers alleen. Als we dan ook nog mogen gamen terwijl we de wereld kunnen redden, zijn we helemaal #winning.

Door Meredith Greer

Heerlijk weer en hard sciences, de eerste week van de herfst verraste met onverwachte zaken. Zo belandden we van een regenachtige zomer in een zonnige herfst en van een wetenschappelijk dieptepunt in een revolutionair avontuur. De resultaten van drie jaar natuurkundig onderzoek in Zwitserland en Italië trekken namelijk de hoeksteen van Einsteins relativiteitstheorie in twijfel: dat het onmogelijk is sneller te reizen dan het licht.
Simpel uitgelegd: zeer grote hoeveelheden zeer kleine deeltjes (neutrino’s) werden over een afstand van 730 kilometer verstuurd en kwamen gemiddeld 60 nanoseconde eerder aan dan dat reizen met de lichtsnelheid mogelijk maakt. Aan wilde speculaties doen de tweehonderd aan de publicatie verbonden wetenschappers niet, maar fantaseren over tijdreizen ligt voor de hand, want als de metingen kloppen kwamen de neutrino’s in zekere zin eerder aan dat ze verstuurd werden.
Naast deze abstracte ver-van-ons-bed-show was er ook een wetenschappelijke doorbraak voor de wat meer visueel ingestelde medemens. Aan de universiteit van Berkeley slaagden onderzoekers er namelijk in breinactiviteit om te zetten in bewegend beeld. Wederom een ontdekking die de fantasie prikkelt, want een verfijnde toepassing van deze techniek zou het misschien mogelijk maken dromen op te nemen. Tot het zover is, zullen we voor een beeldverslag over toekomst en reizen in de tijd nog even op Back to the Future moeten vertrouwen.
Genoeg zinnenprikkelends dus, zo aan het begin van het nietszeggendste seizoen. De toekomst dient zich aan en doet dat in de vorm van de wetenschap. Niet tastbaar genoeg? Dan biedt Nike sinds kort soelaas. Wetenschappelijk onderzoek zal moeten uitwijzen of dat futuristisch schoeisel ook is voorbereid op een nabije toekomst, vol regenplassen en andere vertrouwde nattigheid.

Door Boy van Dijk