Na het aftreden van Opstelten, Teeven en vervolgens Van Miltenburg moet het kabinet zich nu in de Kamer verantwoorden voor de Teevendeal. Deze politieke doofpot die maar vlam blijft vatten mag dan smullen zijn voor de journalistiek, als gewone burger word je er moedeloos van. Van het onnavolgbare gekonkel, van de vijftien jaar oude bonnetjes die wel/niet zoek zijn, van een minister-president die het onkies vindt om vragen te stellen en verslagen ‘wel gezien, maar niet gelezen heeft’, en van een Kamervoorzitter die klokkenluidersbrieven door de papierversnipperaar haalt.

De grote onbeantwoorde vraag bij deze VVD-clusterfuck is: waarom? Teeven vindt het nog steeds een ‘prima deal’ en volgens Rutte is Fred dé man om klootzakken te pakken. Er komt geen bevredigend antwoord, en waarschijnlijk ook niet na het verantwoordingsdebat van vandaag.

Bij de afscheidsspeech van Van Miltenburg, waarbij journalisten geen vragen mochten stellen, zei ze af te treden als voorzitter vanwege de harde woorden van de Commissie Oosting en vanwege ‘de voortgaande discussie over haar persoon’. Niet haar eigen handelen, maar de discussie zelf als het probleem: ‘Ik vind dat ik zorgvuldig heb gehandeld.’ Ten slotte stak ze de loftrompet over het parlement dat ‘krachtig, zelfbewust en effectief opereert, dat eerlijk en open discussieert…’ Misschien kan Van Miltenburg de confetti van de vernietigde brieven nog gebruiken voor het vieren van de democratie. Wie goed is in puzzelen kan van de snippers deze uit de brief afkomstige zin leggen: U mag mijn brief gebruiken op de manier die u wenst maar laat u hem alsjeblieft niet verdwijnen zonder deze zaak goed te onderzoeken.

En dan staat ons de kwestie over de Commissie Stiekem nog te wachten ‒ alleen in Nederland krijgt een dergelijk belangrijke (en dubieuze) commissie voor de inlichtingen- en veiligheidsdiensten zo’n infantiele benaming. Ook in deze kwestie zal het weer gaan over wie wist wat én wanneer in plaats van over de inhoud: het doorspelen van belgegevens naar Amerika. Wellicht kan er na het onderzoek weer iemand triomfantelijk afscheid nemen zonder verantwoording, in de stijl van Teeven, Van Mansveld of Van Miltenburg.

Aan dit alles moest ik denken bij het zien van een filmpje van een hysterische Donald Trump-supporter die tiert over liegende politici. MY PRESIDENT comes on the tv and he LIES to me! Hartstikke gek en vermakelijk, maar toch bleef het hangen. Wie wordt er namelijk niet compleet cynisch van het politieke gemanipuleer? Zelfs Diederik Samsom verzuchtte dit weekend in het NRC dat hij en zijn collega’s veel bezig zijn om de ander kapot te maken. Politici die (nu nog) aan de zijlijn staan en niet besmet raken met het politieke gespin en geframe spinnen er garen bij.

De Nederlandse politiek is verworden tot een spelletje Wie is de Mol?. Wie heeft het geld uit de pot gehaald? Wie is buiten beeld enveloppen aan het vernietigen? Net als voor de spelshow inmiddels geldt: met zoveel mollende kandidaten is het uiteindelijk niet meer relevant wie de echte Mol is, behalve dan om je nieuwsgierigheid te bevredigen.