Asset 14

Ontmoet de vreemde

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. Jens Bezemer schetst een dystopisch toekomstbeeld waarin we ons nooit meer hoeven aan te passen aan de rest van de maatschappij. 

Het straatbeeld van de grote Nederlandse steden heeft er sinds een paar jaar een aantal felle kleuren bij. Felgroene en roze bezorgers, bepakt met quinoaburgertjes en Thaise linzensoepen, koersen kriskras door de drukke straten. Mobiele obers van Deliveroo en Foodora die het restaurant bij je thuis brengen. Al lijkt het bezorgen van een exquise hamburger op een druilerige zondag op zichzelf te staan, het past binnen een grotere ontwikkeling.

Het bezorgen van producten bestaat natuurlijk al enige tijd. Lang bleef dat echter vooral bij fastfood en een incidenteel matras van Ikea. De laatste jaren zijn we wat luier geworden en worden daarom de producten of ervaringen die we vaak buiten de deur verschaften, nu op de deurmat afgeleverd. Restauranteten, kleding, boeken, scheermesjes, luiers, boodschappen en zelfs onze fietsen staan met één muisklik voor de deur.

De bezorgtrend doet me denken aan de Amerikaanse socioloog Richard Sennet. In zijn boek The Fall of Public Man (1977) beschrijft hij het verval van de publieke omgangsvorm, waarbij het individu de maatschappelijke openbaarheid is gaan miskennen, en zich met name gaat oriënteren op de beperkte kring van intimi. Maar waar de privésfeer de mens vooral leerde om te gaan met natuurlijke gevoelens en emoties, leerde de openbare sfeer hem juist vooral geciviliseerd gedrag en sociaal bewustzijn.

In de moderne ‘terreur van de intimiteit’ verandert volgens Sennet ook de stad daarom drastisch. Er vindt een beweging plaats. Steden hadden altijd een enorme diversiteit aan levensstijlen, waar men voortdurende de kans liep om met ‘vreemden’ geconfronteerd te worden. Maar in de moderne stad leven bevolkingsgroepen gescheiden van elkaar, waardoor de sfeer van intimiteit kan gedijen.

De bezorgtrend past naadloos binnen het beeld van de moderne mens die zich terugtrekt uit het publieke leven. Natuurlijk zitten we nog met elkaar te keuvelen op terrasjes met een kop koffie. Alleen speelt zich dat allemaal af binnen onze eigen kringen. Juist het alledaagse contact op straat, in de winkels en op de markt zorgt ervoor dat we buiten onze eigen intimiteit blijven treden, het gesprek niet schuwen en daardoor het contact met ‘de vreemde’ niet verliezen. Geen advies over een dienst of product door een platte tekst, maar een echt persoon in een lijfelijke setting. Geen voorspelbare en veilige ‘ons kent ons’, maar juist situaties waar we geen kaas van gegeten hebben. Zo blijft ‘de medemens’ gewoon een mens.

Civilisatie ontstond ooit omdat we in een complexere maatschappij afhankelijk van elkaar werden. Hierdoor gingen we rekening met elkaar houden en ons gedragen. Wanneer we ons winkelmandje digitaal maken, valt de noodzaak voor civilisatie dus weg. Als tegenbeweging zullen sommigen misschien de bezorger willen romantiseren, als diegene waar we dan alsnog een fijn en eerlijk menselijk moment mee beleven. Om die illusie aan diggelen te helpen liet Domino’s onlangs een glimp uit de nabije toekomst zien: bezorgende robots. Een antwoord op de vraag waarom ze de knoflooksaus zijn vergeten, kunnen we dan waarschijnlijk wel op onze buik schrijven. ‘Vreemd’ is het des te meer. Dat wel.

Foto via Flickr

  
Mail

Jens Bezemer (1988) is Hard//hoofd-redactielid, studeert Filosofie van Cultuur en Bestuur aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en werkt als copywriter bij een reclamebureau. Jens verbaast zich nog wel eens. En schrijft dan een stukje. // jens@hardhoofd.com

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Het actieve verdraaien van de feiten over Israëlisch geweld

Gaza kan halverwege mei de meest extreme vorm van hongersnood verwachten. Volgens de VN bestaat deze door de mens gecreëerde catastrofe nu al in delen van Gaza. David Meijers ontleedt hoe Nederlandse politici en media actief het Israëlisch beleid vertekenen en wegkijken van de genocide. Lees meer

AI: Nooit meer eenzaamheid?

AI: Nooit meer eenzaamheid?

Ferenz Jacobs bespreekt het futuristische kunstproject van Alicia Framis. Deze zomer trouwt Francis met een hologram gebaseerd op haar eerdere relaties. AI en liefde: een gelukkig huwelijk? Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 1

Het is een ondiepe sloot voor een fantasy-schrijver: deel 1

Bijna een kwart van de Nederlandse volwassenen leest het liefst fantasy of sciencefiction. Toch verschijnt er bijna geen Nederlandstalige fantasy. In dit eerste deel van een tweeluik onderzoekt Ida Hondelink waarom fantasy als volwassen literair genre zo ondergeschikt is in Nederland. Lees meer

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom nog schrijven na ChatGPT?

Waarom blijven we schrijven als kunstmatige intelligentie dat straks beter kan dan wij? In dit essay bespreekt Shimanto Reza de verbinding die teksten bieden. Ze gaan in dialoog met elkaar, met onszelf, met anderen. Lees meer

Witte tranen

Witte tranen

Vaak kan geconfronteerd worden met een racistische misstap veel losmaken in witte vrouwen. Waar komt dat door? Fleur den Boer onderzocht het perfectionisme van witte vrouwen en hoe zogeheten 'witte tranen' racisme in de hand werken. Lees meer

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Stieren en vrouwen hebben iets gemeen

Wat hebben stieren en vrouwen gemeen? In dit essay ziet Barbara Haenen tijdens het bezoeken van een stierengevecht gelijkenissen met haar eigen ervaringen. Lees meer

Bijsturen 1

Bijsturen

In dit essay legt Belle de Rode de vinger op de zere plek. Ze beschrijft hoe zij de rol van bijsturende kapitein op zich moet nemen omwille van haar zieke vader, terwijl ze juist afscheid had willen nemen van de kritische kapitein die in haar huisde. Lees meer

Gelukkig zien jonge mensen het verband tussen toen en nu

Durf te leren van het verleden

Op Dag 150 van de wrede vergeldingsactie van Israël is een eind van de ‘slachting’ van Palestijnen nog niet in zicht. Schrijver Marte Hoogenboom vestigt haar hoop op activisten en journalisten die het verband tussen ‘toen’ en ‘nu’ durven zien. Lees meer

Reden tot paniek

Reden tot paniek

In dit droomachtige en persoonlijke essay blikt Wouter Degreve terug op zijn jeugd, en hij onderzoekt de effecten daarvan op het heden. Want 'de kracht van de plek waar je bent opgegroeid mag je nooit onderschatten.' Lees meer

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Vijftig jaar vrijheid van beweging

Tom Kniesmeijer leerde dansen op de remixes van discopionier Tom Moulton. Nu zijn eerste kennismaking met de muziek van deze sterproducent bijna vijftig jaar geleden is, blikt hij terug en komt hij tot een inzicht over onze tijd. Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer