Asset 14

De Donkere Dagen

Welke muziek klinkt in de donkerste dagen van het jaar? Met die vraag doken onze redacteuren hun platenkast in. Ze kwamen terug met een samenstelling vol prachtigs, om een beetje droevig van te worden. Luister de mixtape hier via Spotify, met een platenhoes door illustrator Joost Dekkers.

Illustratie: Joost Dekkers

Luister de hele mixtape hier via Spotify.

1. Midlake – Young Bride (Laura)
'Young Bride' klinkt zoet en vrolijk, maar is dat allerminst. De hoofdpersoon is redelijk slecht verstaanbaar, doch in ieder geval toe aan een fikse winterslaap. Perfecte muziek voor grijze sneeuw buiten en dan binnen zitten.

2. Bob Dylan – Girl From The North Country (Timo)
Wanneer ik 'Girl From The North Country' hoor, ga ik vanzelf wat triestig voor me uit zitten staren. Dylan was pas begin twintig toen hij het nummer opnam. En toch zingt het met de treurnis van een oude man, wiens herinneringen aan een vervlogen geliefde zich als kou in de botten hebben genesteld.

3. Tom Pintens – Winter Maakt Ons Vrolijk (Melle)
De ultieme remedie tegen elke winterdepressie: heel hard meezingen met Winter Maakt Ons Vrolijk. Als een soort mantra wordt het dan vanzelf waar. Tom Pintens maakte - met niet mis te verstane hulp van de fantastische teksten van inmiddels ex Ellen Schoenaerts - drie bloedmooie platen. 'Winter Maakt Ons Vrolijk' is de beste. "Winter maakt ons vrolijk / we zien ijs in de riolen / we breken ze niet open / ik denk niet meer aan u."

4. Electric Light Orchestra – Mr. Blue Sky (Maartje)
Als je echt een kutdag hebt, weet je dat er, nadat je sleutel in je slot is afgebroken, nog meer onheil aankomt. Zet op zo'n dag ELO's 'Mr. Blue Sky' op repeat en blijf binnen tot de zon weer schijnt.

5. The Doors – Wintertime Love (Melle)
The Doors komen opvallend vaak langs in de hard//hoofd-playlists. Door velen gehaat en verguisd, door net zo veel bewonderd en gelauwerd, blijven ze kennelijk tot de verbeelding spelen. Toen de band na twee geweldige albums in een jaar toe was aan hun derde langspeler, was de spoeling een beetje dun geworden: ze waren door hun nummers heen. 'Wintertime Love' werd in de studio geschreven en is dan ook een weinig belangwekkend niemendalletje. Aan de andere kant is dat ook juist de charme: nu eens geen semi-poetisch gewauwel van "The Lizard King," maar een licht melancholisch walsje dat de liefde in de winter bezingt.

6. Faberyayo – Zomer Aan De Wand (Wouter)
Alles zit een beetje tegen bij Faberyayo, maar gelukkig heeft hij een tropisch behangetje! Een vrij lullig plaatje waar ik erg om moet lachen.

7. Bright Eyes – If Winter Ends (Boy)
Samen met Bright Eyes schreeuwen om een beetje zonlicht. Waarschuwing: deze benauwend warme deken van zelfmedelijden is enkel te verdragen tijdens de meest melancholieke momenten van je winterdepressie.

8. Young Marble Giants – Choci Loni (Laura)
Wat een kale post-punk orgelmuziek maakten Young Marble Giants. 'Choci Loni' is daarbij mijn favoriet van hun enige ooit uitgebrachte driedubbel-cd. Totaal onbegrijpelijk, dat wel. Dit nummer gaat volgens mij over iets of iemand die ergens een beetje rondwaart en eet. Typisch iets voor de winter.

9. Kate Bush – 50 Words for Snow (Kasper)
Het eeuwige ijselfje van de popmuziek bracht vorig jaar na lange tijd weer eens een nieuw album uit. Zoals de titel al doet vermoeden is 50 Words for Snow een plaat vol wonderlijke winterlandschappen. In het ene liedje bedrijft Kate de liefde met een sneeuwpop (wat natuurlijk eindigt in eenzaamheid en natte lakens) en in het andere liedje helpt ze de Yeti om onontdekt te blijven, dat werk. Maar het gekste nummer is toch wel de titelsong, waarop ze vijftig synoniemen voor sneeuw (de meeste uit haar eigen duim gezogen, maar ook een in het Klingon) laat declameren door Stephen Fry. En niemand anders dan Fry zou deze rol zo prachtig kunnen vervullen. Je hoort dat hij elk woord als heerlijk roomijs door zijn mond laat rollen. Kate houdt ondertussen opgewonden de telling bij, maar hij laat zich niet door haar gek maken.

10. Andrew Bird – Desperation Breeds… (Timo)
Zodra het écht donker en koud wordt, wil ik helemaal geen vrolijke upbeat-liedjes meer horen. Het openingsnummer van Andrew Birds laatste prachtplaat staat dan juist op repeat. Zijn gefluit is als de ijspegeltjes die van het dak vallen, zijn viool als de koude wind die langs je gezicht strijkt. Kippenvel krijg ik ervan.

11. The Chills – Pink Frost (Kasper)
Dit liedje is zo ijzingwekkend dat ik het er warm van krijg. Gaat volgens mij over iemand die tot zijn grote schrik erachter komt dat hij in z’n slaap z’n geliefde heeft gewurgd. Dat schijnt zo nu en dan echt voor te komen, het zal je maar gebeuren. Deze Nieuw-Zeelandse cultband uit de jaren tachtig had een zeer bijzondere sound. Vooral hun vroege singles die verzameld staan op Kaleidoscope World en waar dit er een van is, geven mij vaak het gevoel in slaap te vallen op de achterbank van een auto die door een nachtelijke sneeuwstorm sjeest.

12. Nick Cave & The Bad Seeds – Fifteen Feet Of Pure White Snow (Kasper)
Volgens sommigen gaat dit nummer over cocaïne, volgens anderen over een sneeuwstorm en volgens andere anderen de Koude Oorlog. Cave kennende kan het gerust over alle drie gaan en over nog heel veel meer; zijn liedjes zijn lawines van betekenissen waar je je onder moet laten bedelven. Het album waar dit nummer van afkomstig is, No More Shall We Part, is sowieso een echte winterplaat. Bezeten door godvrezendheid en melancholie, zoals dat hoort. Bekijk ook vooral de video, met een prachtig dansende Cave en een gastrol van mijn andere held Jarvis Cocker.

13. Mark Lanegan Band – The Gravedigger’s Song (Emy)
Als ik aan ‘donker’ denk, denk ik aan Mark Lanegan. De donkerste stem van het noordelijk halfrond. Een stem om zwarte koffie bij te drinken in een bruin café, om bij over onverlichte wegen te rijden. Nee, laat het licht uit, Mark zingt.

14. The Pogues - Fairytale of New York (Emy)
Kerstliedjes trek ik slecht en ik ben vast niet de enige. Ze zijn meestal weeïg, mierzoet, er klingelen belletjes in en met een beetje pech gaat het ook nog over rendieren. Het kan anders: The Pogues maakten samen met Kirsty MacColl een aanstekelijk dronkemanskerstlied. Gebroken dromen Irish/New York style. Het beste, er wordt in gescholden: “You scumbag, you maggot/You cheap lousy faggot/Happy Christmas your arse/I pray God it's our last.” Alsof je kerst viert met McNulty. Nog een rondje!

15. Mary Gauthier – I Drink (Marieke)
Drinken zullen we.

16. Tori Amos – Winter (Emy)
Tori Amos hoort voor mij bij sneeuw, kerst, winter. Haar cd’s liggen nog bij mijn ouders, omdat ik haar eigenlijk alleen tijdens de kerstvakantie verdraag. Verder heb ik daar weinig cd’s liggen. Dus als er een kerstboom gehaald moet worden: Tori Amos. Als die boom opgetuigd moet worden: Tori Amos. En ‘Winter’ is natuurlijk het ultieme winterlied. “I get a little warm in my heart when I think of winter.

17. Bowerbirds – Tuck the Darkness In (Timo)
Bowerbirds is - met afstand - de band die ik de afgelopen jaren het meest heb geluisterd. Beschrijven van hun muziek, daar durf ik me niet meer aan te wagen. Laat ik het er dus bij houden dat ik me graag door ze laat instoppen, zeker wanneer het donker is. Geruststellend en prachtig.

18. Sigur Ros – Glósóli (Roos)
Weinig muziek is voor mij gevoelsmatig zo verbonden met een jaargetijde en de natuur als de wonderlijke nummers van Sigur Ros. Hoewel het in IJsland waarschijnlijk ook wel eens niet koud is, zet ik Sigur Ros het liefste op in de koudste en donkerste maanden van het jaar. Wanneer je dan ook nog eens de prachtige landschappen erbij ziet weet je helemaal zeker dat je in hun muziek de schuivende sneeuw en het krakende ijs hoort.

Mail

Audioredactie

Joost Dekkers

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Neoliberaal Lang Covid 2

Neoliberaal Lang Covid

Voor ons 'Aaah'-magazine, schreef Harriët Bergman een essay over hoe long covid-patiënten vallen tussen pech en onrecht. "Er is iets grondig mis met hoe we in Nederland omgaan met mensen met een beperking en chronisch zieke mensen." Lees meer

Zo het begon 1

Zo het begon

Nele Peeters schreef een ontroerend verhaal, vol treffende zinnen en beelden. Het is dromerig verhaal, over eenzaamheid, hoop, zorgzaamheid en zwaarte. Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

 1

Het model

De hoofdpersoon in dit verhaal van Feico Sobel poseert op een doordeweekse avond naakt voor een schilderklasje in Spijkenisse. De sessie ontaardt in een bizarre erotische nachtmerrie waarin onze verteller zich totaal verliest. Lees meer

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

Waarom het over mij gaat als het over trans literatuur gaat

In dit persoonlijke essay reflecteert Tom Kniesmeijer op queer activisme en literatuur, oftewel: de reden dat we strijden en schrijven. Lees meer

:Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Oproep: nieuwe Chef Illustratie en Beeldredacteur online

Hard//hoofd zoekt twee getalenteerde, assertieve, breed onderlegde beelddenker (x/v/m) die de beeldredactie willen komen versterken! Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Stop met het onderschatten van de gevolgen van het slavernijverleden

Zelfs 150 jaar na de afschaffing van de slavernij, zijn de gevolgen daarvan nog steeds voelbaar. Veel Nederlanders zien helaas niet in hoe de koloniale geschiedenis het heden heeft vormgegeven. Pas als je de bloedrode draad door de Nederlandse geschiedenis begrijpt, kun je de huidige ontwikkelingen echt begrijpen stelt Jazz Komproe. ‘Een onzichtbare wond laat zich immers moeilijk genezen.’ Lees meer

:Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

Het voorleesuur heeft geslagen: een essay over morele paniek

In april 2023 werd een onschuldige dragqueen-voorleesmiddag plots het middelpunt van ophef. Opgefokt door radicaal-rechtse groeperingen, werd er die middag luid geprotesteerd tegen het initiatief. Op het verkeerde tijdstip, maar toch: de morele paniek was niet te overzien. Reden genoeg voor Rijk Kistemaker om na te gaan: die paniek, waar komt die vandaan? En wat zit er eigenlijk achter? Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

Navelstaren als rebellie

Navelstaren als rebellie

Voor ons vorige magazine, schreef Lena Plantinga een essay over waarom het revolutionair is als vrouwen schrijven over emoties, liefde, alledaagse dingen en seks. ‘Ik schrijf omdat ik boos ben terwijl iedereen me altijd lief noemt.’ Lees meer

Weke delen

Weke delen

Op de laatste dag van de zomervakantie bedenken vier vrienden een ultieme streek om ‘de Pedofiel’ in het dorp te leveren. Maar tussen Reinout en Jordan is iets anders aan de hand. Een coming of age- verhaal van Nelson Morus over vriendschap, angst, en schaamte. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

De kieuwbogen kleuren zalmroze

De kieuwbogen kleuren zalmroze

In de zomer van 2022 voltrok zich een milieuramp in de rivier de Oder. Honderdduizenden dode vissen dreven toen naar het oppervlak van de rivier. Emma Zuiderveen schreef een gedichtenreeks waarin ze de oorzaken en gevolgen van deze ramp op zowel individuele als collectieve schaal onderzoekt. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname

Het Sranantongo leeft

Het Sranantongo wordt steeds meer gesproken in Suriname om de massa aan te spreken. Toch is het Nederlands nog steeds de enige officiële taal van het land. Voor het drieluik dat Kevin Headley schrijft over hoe het koloniale verleden nog voortleeft in Suriname, gaat hij in dit derde en laatste deel in op de geschiedenis... Lees meer

De vrouw met de rode haren (ILY)

De vrouw met de rode haren (ILY)

Een verhaal van Ida Blom over de beklemming van verlies en herinnering en het zoeken naar het verleden in het heden. Lees meer

Wie blijft? De kennisvlucht in Suriname 1

Wie blijft er over na de kennisvlucht in Suriname?

Hoogopgeleiden trekken steeds vaker weg uit Suriname. In dit tweede deel van een drieluik over hoe het koloniale verleden doorleeft in Suriname, gaat Kevin Headley in op hoe de kennisvlucht zich verhoudt tot de economische staat van het land. Lees meer

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eenzaamheid trekt me niet, maar ik heb er behoefte aan

Eva van den Boogaard schreef een brief aan Roland Barthes, die in zijn dagboeken over eenzaamheid en vrijheid schreef wat zij zelf niet kon verwoorden. ‘Je hebt me lang gerustgesteld, maar waar ik de herkenning eerst geruststellend vond, vind ik haar de laatste tijd steeds verontrustender.’ Lees meer

Suriname is één groot slavernijmuseum

Suriname is één groot slavernijmuseum

Een slavernijmuseum is niet genoeg. Kevin Headley stelt de vraag hoe Nederland Suriname tegemoet kan komen op gebied van cultureel erfgoed rondom het koloniale verleden. ‘Ik denk dat de belangrijkste vraag die Nederland aan Suriname moet stellen is: “Wat heb je nodig?”’ Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer