Asset 14

Gender disappoint-ment

Hard//talk: Gender disappoint-ment

De wereld staat in brand en dat mag niet onbeschreven blijven. In verschillende media kwamen de afgelopen tijd vrouwen naar voren die gevoelens van 'overmatige teleurstelling over het geslacht van hun (ongeboren) kind' opbiechtten. Ruby Sanders vraagt zicht af of deze publieke biecht werkelijk nodig en verstandig is.

‘Teleurstelling over het geslacht van het (ongeboren) kind’, prijkt in grote letters op de website gender disappointment. Dit nieuwe fenomeen in de wereld van moeders in spe dook de afgelopen tijd veel op in de media. Echt nieuw is een voorkeur voor het geslacht niet; zo is er in veel samenlevingen waar ouders sterk leunen op de toekomstige financiële steun van hun kind, en waar vooral zonen dat bieden, een duidelijke voorkeur voor het krijgen van een zoon. En ook vroeger zullen vrouwen na vijf jongens gehoopt hebben op een meisje, of vice versa. Maar dit verschijnsel, aangeduid met de term gender disappointment, is anders.

In de Volkskrant schreef journalist Anne Kleisen over haar eigen ervaring. Bij de echo bleek haar tweede kind tegen alle wens en verwachting in een jongen. Dat ‘voelde als een afgang, een domper op ons oh zo gelukkige gezinnetje’. Kleisen zou moeten werken aan haar ‘aversie tegen opgroeiende jongens’. Ze ontdekte dat meer vrouwen hiermee kampen. Zo ook Bianca Rozendaal, oprichter van genderdisappointment.nl – naar eigen zeggen om het fenomeen uit de taboesfeer te halen. Hard nodig volgens haar, want het taboe zou groot zijn en tot schuldgevoel en schaamte bij de moeders leiden.

In de vele artikelen is de boodschap gelijk: de meeste vrouwen zouden een voorkeur hebben (zo te lezen vooral voor meisjes), velen van hen zijn teleurgesteld als die voorkeur geen werkelijkheid wordt, en allemaal worden ze verketterd wanneer ze dit met hun omgeving delen: ‘woede en harde veroordeling zullen je deel zijn’, ‘wee het gebeente van de vrouw die daar eerlijk voor uitkomt’. Om het taboe te doorbreken, biechten de (aanstaande) moeders hun teleurstelling massaal op in de media. Maar woede en harde veroordeling kom ik niet tegen. Zelfs onder een oproepje op Facebook van RTL Nieuws over ervaringen met gender disappointment, blijven de reacties mild. Waarom dan toch die onbedwingbare drang om het taboe te doorbreken?

Ik heb zelf nog geen kinderen, en besef dat het gevoelig ligt iets te vinden van zwangere vrouwen. Natuurlijk kan ik niet beoordelen of wat in hun hoofd omgaat legitiem is. Hen veroordelen of belachelijk maken is verkeerd en verwarrende gevoelens bespreekbaar maken altijd goed. Toch vraag ik me af hoe verdedigbaar de publieke biecht van deze vrouwen is. Is dit onderwerp maatschappelijk dermate relevant dat de discussie aangezwengeld moet worden, zoals bij andere publieke biechten?

Het is geen psychische stoornis waarvoor taboes doorbroken moeten worden. Sterker nog: ik denk dat deze biecht mogelijk schade kan veroorzaken. Want wat zal het kind denken, mocht hij (of zij) dit als opgroeiende tiener ooit lezen? Veel vrouwen treden immers met naam en toenaam naar buiten. Is de biecht dit risico echt waard? Er is bovendien geen praktische oplossing voor. Tenminste, tot het moment dat deze vrouwen tijdens de inseminatie gewoon kunnen aanklikken welk geslacht ze willen. En welke haarkleur, ogen, talenten, en ideeën. Is hier al een Black Mirror-aflevering over?

Mail

Ruby Sanders is chef Tekst bij Hard//hoofd, eindredacteur bij OneWorld en omnivoor film, televisie, literatuur en eten.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer

 Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Digikunst spuwt broeikasgassen in de cloud

Het maken van de digitale kunstwerken kost ‘kolossale hoeveelheden’ rekenkracht van computers, aldus the New York Times. Lees meer

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

Nederland is boos. Waarom Jesse niet?

De nieuwste verkiezingen lieten ons weer eens zien hoe Nederland aan het afglijden is naar het rechtereinde van de politiek. Hoe kan dat? Is het niet tijd dat links even boos wordt als Wilders en Baudet? Lees meer

Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer