Asset 14

The World's End

In The World's End brengt de loser en alcoholist Gary King (Simon Pegg) zijn oude vriendengroep samen om de kroegentocht af te maken waar ze ooit, twintig jaar geleden, aan begonnen. Onze redacteurs keken deze film in de meest toepasselijke toestand. "Eh, volgens mij snap ik je."

Flo: Zondagochtend. Wie heeft er een kater?

Philip: Pfoe, auw. Ik ben duidelijk geen 18 meer.

Julia: Ik heb nooit meer katers. Vroeger wel. Dat was eigenlijk prachtig. Dan lagen we de hele dag in de tuin thee te drinken en boterhammen met pindakaas te eten. Het was in mijn herinneringen toen ook altijd zomer.

Flo: Ik heb altijd wat bier nodig om in de goede gesprekken te komen. En die heb ik dan ook gehad gister… Plannen gemaakt om de wereld te redden.

Julia: Ben je daar een beetje uit gekomen?

Flo: Nou, we zijn wel heel selectief bezig geweest. Klein beginnen. De uitkomst was dat mensen meer strips moesten lezen.

Philip: Ik heb gisteren bedacht dat mensen meer zouden moeten slapen - dat de wereld een stuk vrediger zou zijn als iedereen gewoon achttien uur zou slapen. Op het moment zelf vond ik dat een fantastisch plan. Nu nog steeds eigenlijk.

Julia: Tijdens de epische kroegentocht in The World’s End lijkt er eerst helemaal niet veranderd te zijn. Maar dan blijkt dat aliens het sullig plaatsje Newton Haven hebben overgenomen. De aliens kunnen niet begrijpen dat mensen gewoon een good time willen hebben en willen een wereld creëren waarin iedereen gehoorzaam is en strak in het gelid loopt.

Flo: Onze wereld is vol chaos. Katers galore. En achttien uur slaap waarschijnlijk. Ik heb daar nu totaal geen tijd voor!

Julia: Absoluut geen tijd! Laat staan om contact te onderhouden met alle vrienden uit je jeugd! Kom nou, ik moet internetten! Ik moet on the web zijn. Ik moet. Ik moet. Verbonden zijn met het netwerk! Anders ga ik dood! Maar misschien ligt dat aan mij, misschien kunnen jullie wel al je vrienden behouden. En blijft het voor altijd zoals toen.

Flo: Niks blijft als toen. Gelukkig maar. Toch?

Philip: Als ik na mijn verhuizing uit Eindhoven weer eens uitging op Stratum, keek ik altijd met argusogen naar die mensen die nog altijd in mijn oude kroeg rondhingen. “Dat kan toch geen toeval zijn dat ik ze nu wéér hier zie?” Inmiddels betrap ik mezelf op een licht gevoel van jaloezie voor dat soort types.

Julia: Dat is inderdaad verdacht. Misschien zijn ze gewoon onderdeel van het decor van De Jeugd van Philip.

Philip: Haha. Die types zijn of waren niet bepaald mijn vrienden. Toch wil ik soms gewoon weer het liefst 18 zijn. Elke vrijdag en zaterdag katjelam worden in de Thomas of de Tracé.

Flo: Ik ken dat gevoel totaal niet. Maar ik woon nog steeds in dezelfde stad… OMG, misschien ben ik wel zo’n loser die is blijven hangen?!

Julia: Ik denk het. Jeetje, stel je voor. Dat mensen langskomen om herinneringen op te halen bij je. “Zeg nog eens 'hallo', zoals je dat altijd zei.” Dat je verplicht bent om dezelfde altokleding te dragen en Photoplay te blijven spelen in de hoek van de kroeg.

Flo: Photoplay bestond in mijn jeugd nog niet.

Philip: Je weet niet wat je heb gemist! Bierdrinken en 'zoek de verschillen' staat gelijk aan de perfecte avond.

Julia: Misschien kunnen jullie met je katerige hoofden een overgang als deze niet aan, maar wat vonden jullie van de genremix in The World's End? Pub meets pulp. De voorgaande films van Edgar Wright hadden een soortgelijke opzet: de motor die het verhaal in beweging zet, is over het algemeen geel en bruisend.

Flo: Ik vind dat een fijn genre. De overgang van pub naar pulp had bijna niet eens gehoeven, want ik genoot al van die ongemakkelijke burgerlijke situaties.

Julia: Pub alleen was genoeg geweest?

Flo: Nee, maar ik was vergeten dat het een combinatie van genres was. Maar juist door het pulpgedeelte kwam het pubgedeelte beter naar boven. Snappen jullie wat ik bedoel of praat ik bier?

Philip: Eh, volgens mij snap ik je. In de twee eerdere delen van de Cornetto-trilogie (Shaun of the dead en Hot Fuzz) ging het ook steeds over dat landelijke Engelse leven waar geen beweging in lijkt te zitten. En Wright weet dat heel goed te belichten door het te contrasteren met absurde science fiction/horror-elementen.

Flo: Ik vond de ruimtewezens wel heel fragiel in de film. Maar misschien had dat een diepere betekenis.

Julia: De hoofpersonen in deze films zijn ultieme antihelden, omdat ze nooit op zoek zijn naar avontuur. En ze krijgen, anders dan in andere films, uiteindelijk ook hun zin. Een leven dat niet grootser is, ondanks de extreme gebeurtenissen, maar juist min of meer hetzelfde. Ze remmen de wereld af in plaats van dat ze persoonlijke groei doormaken.

Flo: Nou, uiteindelijk is er behoorlijk wat veranderd.

Julia: Ja, maar de wereld is veranderd. Zij niet.

Philip: The World’s End is een soort ode aan loser-zijn. Wanneer Gary King uiteindelijk zijn nostalgische droom verwezenlijkt, en zijn kroegentocht afrondt, verandert de wereld in een futuristisch Wilde Westen. Hij is eigenlijk de enige die daar content mee is. Eindelijk doet hij zijn achternaam eer aan, en trekt hij met zijn troep alien-cyborgs als een cowboy door het leven.

Flo: Het bier heeft hij dan niet meer nodig... Ik had trouwens nog iets gevats ter afsluiting, maar ik kan de zin achterop het bierviltje niet meer lezen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Lijden onder vrouwelijk leiderschap

Moeten we een minister-president die Thatcher-fan is verwelkomen, alleen omdat ze een vrouw is? Lees meer

Ware kennis… Wat is dat eigenlijk en hoe vinden we die?

Ware kennis... Wat is dat precies en hoe vinden we die?

Ware kennis is kennis die door zo veel mogelijk mensen is ingegeven. Toch houden sommige leerprogramma’s van de studie filosofie nog geen of erg weinig rekening met de wijze waarop categorieën als gender, klasse en etniciteit invloed hebben op de politieke theorieën van een filosoof. En daar moet heel snel verandering in komen, aldus Stefanie Gordin. Lees meer

 Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

Dankzij haar hoef je niet zonder eten naar bed

'Ik neem de eerste hap, dan neem jij de tweede,' zegt Sara Sadok, voor ze een hap neemt van een karameldonut. Lees meer

Hard//talk: Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Hoe serieus kan de studentendemocratie zichzelf nog nemen?

Door haar eigen universiteit voor het gerecht te slepen, hoopt UvA-student Tammie Schoots de vrije en emancipatoire kern van het onderwijs te beschermen. Lees meer

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Waarom ziektemetaforen niet vermeden hoeven worden

Hoe kunnen we zorgen dat een ziekte ‘gewoon’ een ziekte is en het lijden niet wordt versterkt door de denkbeelden die we eropna houden? In een tijd waarin bijna 60% van de bevolking met een chronische ziekte leeft is het belangrijk stil te staan bij hoe een ziekte-idee van invloed kan zijn op de ervaring van het ziek zijn, stelt Tiare van Paridon. Lees meer

 Geen regenboog op de refoschool

Geen regenboog op de refoschool

Jongeren op reformatorische scholen geven aan dat er in de praktijk best over verschillen in geaardheid kan worden gepraat, maar dat betekent niet dat ze zelf voor hun identiteit uit durven komen. Lees meer

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

'Beste Arie, wat als ik je zoon was?'

De schrijver van deze brief ging tegelijkertijd en naar dezelfde school als de kinderen van minister Arie Slob, en leeft nog altijd met de wonden van de homofobie op die school. Lees meer

Teleurstellende feministen

Teleurstellende feministen

Vivian Mac Gillavry voert gesprekken met vrienden over de discrepantie in het feminisme tussen theorie en keuzes in het persoonlijke leven. 'De definitie van feminisme is zo breed dat het lijkt alsof álles wat met keuzevrijheid en gelijkwaardigheid te maken heeft, onder de noemer geplaatst kan worden.' Lees meer

Filmtrialoog

Kajillionaire

Redacteurs Jozien Wijkhuis, Loren Snel en Oscar Spaans togen naar de bioscoop voor Kajillionaire van Miranda July, en zagen een absurdistisch verhaal over een paar ouders dat hun dochter als verdienmodel ziet. Lees meer

Racisme, weet je nog?

Racisme, weet je nog?

We zijn een halfjaar verder en het gesprek over racisme is weer terug bij af. Waar wachten we op? De volgende catastrofe? Lees meer

 1

Antropoloog op de barricades
(David Graeber, 1961 - 2020)

Jonathan Luger eert de helaas te vroeg overleden antropoloog-activist David Graeber, door onder andere terug te blikken op Graebers inspirerende optreden bij de Maagdenhuisbezetting. Lees meer

 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

 Zij kozen níet voor deze mannen

Zij kozen níet voor deze mannen

Over iets meer dan vijf weken mogen de Amerikanen ja zeggen tegen een van deze mannen. Illustrator Veerle van der Veer toont ons de mensen die dat eerder níet deden. Lees meer

 The Notorious RBG is niet meer

The Notorious RBG is niet meer

Illustrator Pirmin Rengers maakte dit prachtige portret ter ere van Ruth Bader Ginsburg, de Amerikaanse opperrechter die afgelopen vrijdag overleed. Lees meer

 'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

'Zijn we al thuis?' vragen 14.000 vluchtelingen in Nederland

Maar liefst 14.000 asielaanvragen zouden nog voor het eind van 2020 behandeld moeten zijn, zo is de doelstelling van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND). Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan