Asset 14

The World's End

In The World's End brengt de loser en alcoholist Gary King (Simon Pegg) zijn oude vriendengroep samen om de kroegentocht af te maken waar ze ooit, twintig jaar geleden, aan begonnen. Onze redacteurs keken deze film in de meest toepasselijke toestand. "Eh, volgens mij snap ik je."

Flo: Zondagochtend. Wie heeft er een kater?

Philip: Pfoe, auw. Ik ben duidelijk geen 18 meer.

Julia: Ik heb nooit meer katers. Vroeger wel. Dat was eigenlijk prachtig. Dan lagen we de hele dag in de tuin thee te drinken en boterhammen met pindakaas te eten. Het was in mijn herinneringen toen ook altijd zomer.

Flo: Ik heb altijd wat bier nodig om in de goede gesprekken te komen. En die heb ik dan ook gehad gister… Plannen gemaakt om de wereld te redden.

Julia: Ben je daar een beetje uit gekomen?

Flo: Nou, we zijn wel heel selectief bezig geweest. Klein beginnen. De uitkomst was dat mensen meer strips moesten lezen.

Philip: Ik heb gisteren bedacht dat mensen meer zouden moeten slapen - dat de wereld een stuk vrediger zou zijn als iedereen gewoon achttien uur zou slapen. Op het moment zelf vond ik dat een fantastisch plan. Nu nog steeds eigenlijk.

Julia: Tijdens de epische kroegentocht in The World’s End lijkt er eerst helemaal niet veranderd te zijn. Maar dan blijkt dat aliens het sullig plaatsje Newton Haven hebben overgenomen. De aliens kunnen niet begrijpen dat mensen gewoon een good time willen hebben en willen een wereld creëren waarin iedereen gehoorzaam is en strak in het gelid loopt.

Flo: Onze wereld is vol chaos. Katers galore. En achttien uur slaap waarschijnlijk. Ik heb daar nu totaal geen tijd voor!

Julia: Absoluut geen tijd! Laat staan om contact te onderhouden met alle vrienden uit je jeugd! Kom nou, ik moet internetten! Ik moet on the web zijn. Ik moet. Ik moet. Verbonden zijn met het netwerk! Anders ga ik dood! Maar misschien ligt dat aan mij, misschien kunnen jullie wel al je vrienden behouden. En blijft het voor altijd zoals toen.

Flo: Niks blijft als toen. Gelukkig maar. Toch?

Philip: Als ik na mijn verhuizing uit Eindhoven weer eens uitging op Stratum, keek ik altijd met argusogen naar die mensen die nog altijd in mijn oude kroeg rondhingen. “Dat kan toch geen toeval zijn dat ik ze nu wéér hier zie?” Inmiddels betrap ik mezelf op een licht gevoel van jaloezie voor dat soort types.

Julia: Dat is inderdaad verdacht. Misschien zijn ze gewoon onderdeel van het decor van De Jeugd van Philip.

Philip: Haha. Die types zijn of waren niet bepaald mijn vrienden. Toch wil ik soms gewoon weer het liefst 18 zijn. Elke vrijdag en zaterdag katjelam worden in de Thomas of de Tracé.

Flo: Ik ken dat gevoel totaal niet. Maar ik woon nog steeds in dezelfde stad… OMG, misschien ben ik wel zo’n loser die is blijven hangen?!

Julia: Ik denk het. Jeetje, stel je voor. Dat mensen langskomen om herinneringen op te halen bij je. “Zeg nog eens 'hallo', zoals je dat altijd zei.” Dat je verplicht bent om dezelfde altokleding te dragen en Photoplay te blijven spelen in de hoek van de kroeg.

Flo: Photoplay bestond in mijn jeugd nog niet.

Philip: Je weet niet wat je heb gemist! Bierdrinken en 'zoek de verschillen' staat gelijk aan de perfecte avond.

Julia: Misschien kunnen jullie met je katerige hoofden een overgang als deze niet aan, maar wat vonden jullie van de genremix in The World's End? Pub meets pulp. De voorgaande films van Edgar Wright hadden een soortgelijke opzet: de motor die het verhaal in beweging zet, is over het algemeen geel en bruisend.

Flo: Ik vind dat een fijn genre. De overgang van pub naar pulp had bijna niet eens gehoeven, want ik genoot al van die ongemakkelijke burgerlijke situaties.

Julia: Pub alleen was genoeg geweest?

Flo: Nee, maar ik was vergeten dat het een combinatie van genres was. Maar juist door het pulpgedeelte kwam het pubgedeelte beter naar boven. Snappen jullie wat ik bedoel of praat ik bier?

Philip: Eh, volgens mij snap ik je. In de twee eerdere delen van de Cornetto-trilogie (Shaun of the dead en Hot Fuzz) ging het ook steeds over dat landelijke Engelse leven waar geen beweging in lijkt te zitten. En Wright weet dat heel goed te belichten door het te contrasteren met absurde science fiction/horror-elementen.

Flo: Ik vond de ruimtewezens wel heel fragiel in de film. Maar misschien had dat een diepere betekenis.

Julia: De hoofpersonen in deze films zijn ultieme antihelden, omdat ze nooit op zoek zijn naar avontuur. En ze krijgen, anders dan in andere films, uiteindelijk ook hun zin. Een leven dat niet grootser is, ondanks de extreme gebeurtenissen, maar juist min of meer hetzelfde. Ze remmen de wereld af in plaats van dat ze persoonlijke groei doormaken.

Flo: Nou, uiteindelijk is er behoorlijk wat veranderd.

Julia: Ja, maar de wereld is veranderd. Zij niet.

Philip: The World’s End is een soort ode aan loser-zijn. Wanneer Gary King uiteindelijk zijn nostalgische droom verwezenlijkt, en zijn kroegentocht afrondt, verandert de wereld in een futuristisch Wilde Westen. Hij is eigenlijk de enige die daar content mee is. Eindelijk doet hij zijn achternaam eer aan, en trekt hij met zijn troep alien-cyborgs als een cowboy door het leven.

Flo: Het bier heeft hij dan niet meer nodig... Ik had trouwens nog iets gevats ter afsluiting, maar ik kan de zin achterop het bierviltje niet meer lezen.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Het staat in de sterren geschreven - het begrijpen is een ander verhaal

Wie leest er tegenwoordig nog een horoscoop om te weten wat de dag, de maand het jaar je brengt? Nou, best veel mensen dus. Het is zelfs een wereldwijde trend. Ook Else Boer geeft toe regelmatig de astrologie in te duiken. Op zoek naar een verklaring gaat ze na wat astrologie de moderne mens kan bieden. Lees meer

 De ene bij is de andere niet

De ene bij is de andere niet

Wat als de ene bijensoort (onze geliefde honingbij) 299 andere bijensoorten verdrukt? Lees meer

 Damien Hirst is verknipt

Damien Hirst is verknipt

Ruim 30.000 dollar betaalde het New Yorkse kunstcollectief MSCHF voor een werk van Damien Hirst: een zeefdruk met 88 gekleurde stippen in elf rijen van acht. Geen weggegooid geld, als je het werk vervolgens in stukjes doorverkoopt. Lees meer

Reflecties van een proefkonijn

Reflecties van een proefkonijn (deel 3)

'Er is veel dat de wetenschap tot nu toe voor mekaar heeft weten te boksen, maar nog geen remedie tegen sociaal ongemak. Hoeft ook niet. Gaat vanzelf weer over.' Lees meer

Filmtrialoog: Solaris

Solaris

'Solaris' uit 1972 blijkt de perfecte film om in thuisquarantaine te bekijken. Lees meer

Hard//talk: Uit de coronacrisis een nieuwe economie in

Vanuit de coronacrisis naar een nieuwe economie

Als we nu echt rechtvaardig en solidair te werk willen gaan, moeten we de behoeftes van zwaar getroffen groepen zoals daklozen en vluchtelingen centraal stellen. Lees meer

Beste Susan

Beste Susan

Susan Sontag uitte zich nooit publiekelijk over haar lesbische geaardheid. Is dat wel eerlijk, vraagt Fien Veldman zich af. Ben je de maatschappij iets verplicht? Is er opheldering nodig als je seksuele identiteit niet uit je uiterlijk op te maken valt? En hoe zou je je dan moeten presenteren?  Lees meer

 Schrödingers Dictator

Schrödingers Dictator

Kim Jong-Uns onzichtbaarheid is voer voor speculaties: hij zou zijn overleden tijdens een operatie, zoek zijn of gewond geraakt bij een raketlancering. Dood of levend, zolang Kim zich niet in het openbaar heeft vertoond, is het enige logische antwoord: hij is het allebei. Pirmin Rengers illustreerde de dictator in superpositie. Lees meer

 De anderhalvemetersamenleving botst

De anderhalvemetersamenleving botst

In Apeldoorn proberen dertig kermisexploitanten de 'Kermis nieuw stijl' uit. Gaat prima. Lees meer

Dagboek van een proefkonijn

Dagboek van een proefkonijn (deel 2)

Hoelang houden mensen het vol in een kliniek en bloeit er weleens liefde op tussen proefpersonen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

 Groetjes uit mijn woonkamer

Groetjes uit mijn woonkamer

Jente Hoogeveen was er snel uit: als zij niet naar de tropen kan, haalt ze de tropen net zo makkelijk haar woonkamer. Lees meer

Het begin van een rouwwoordenboek

Het begin van een rouwwoordenboek

Na de dood van haar moeder besefte Babet te Winkel dat ze haar gevoelens niet met bestaande woorden kon omschrijven. Dus sloeg ze zelf aan het schrijven van een nieuw 'rouwwoordenboek'. Lees meer

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Overwegingen van een proefkonijn (deel 1)

Wie zijn de mensen die zich als proefpersoon aanmelden en wat drijft hen? Oscar Spaans deed eind vorig jaar mee aan medicijnonderzoek en verwerkte zijn notities tot een driedelige serie. Lees meer

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Sluit jezelf op in je huis, niet in je hoofd

Heeft de huidige coronapandemie zin? Of hoeven we die vraag überhaupt niet te stellen? Lees meer

 Als de sterfbedden op zijn

Als de sterfbedden op zijn

Als het laatste IC-bed bezet is, zullen artsen moeten kiezen wie zorg krijgt en wie niet. Ze gaan naar hun werk met het doodsvonnis van vele patiënten in hun hand. Lees meer

Filmtrialoog: Porselein

Porselein

Thuis zagen onze redacteuren 'Porselein', over een succesvol gezin dat wordt opgeschud wanneer het zevenjarige zoontje Thomas zich vreemd begint te gedragen. Heeft hij misschien een virus te pakken? Lees meer

Kijken naar het verleden en de toekomst

De complexiteit van excuses voor het verleden

Vorige maand maakte koning Willem-Alexander excuses voor het optreden van de Nederlanders tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog. Een goede eerste stap, aldus Vivian Mac Gillavry. Maar hoe komt het dat zo'n excuus kan bijdragen aan een gevoel van erkenning en tegelijkertijd kan kwetsen? Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan