Asset 14

Les Misérables

Frankrijk, 1830. Aan de vooravond van de Julirevolutie wordt de gevangene Jean Valjean voorwaardelijk vrijgelaten. Hij profiteert van de gelegenheid door zich uit de voeten te maken. Zijn oude gevangenisbewaarder, Javert, is hem echter niet vergeten en achtervolgt hem overal. Ook krijgt Valjean plots de voogdij over een jong weesmeisje, waardoor we zijn softere kant leren kennen. Hier wordt veel bij gezongen. Zo luidt zo ongeveer het verhaal van Les Misérables, dat in 1980 door Claude-Michel Schönberg werd vermusicald. Voor de Hollywoodversie is voor een sterrencast gekozen, met Anne Hathaway als Parijse hoer en een zingende Russell Crowe. Allemaal leuk en aardig, stellen Sanne, Tirza en Anna na afloop, maar waar ging het nou eigenlijk over?

Anna: Goed geslapen? Geen nachtmerries?

Tirza: Anne Hathaway als ET is niet iets wat je gemakkelijk vergeet.

Sanne: Kennen jullie het Les Misérables-dieet al? Drie weken lang niets eten.

Tirza: Ook geen brood?

Sanne: Al helemaal geen brood!

Anna: Geen baguettes dus? Het is toch Parijs?

Sanne: Nou, Jean Valjean had wel twintig jaar in de bak gezeten voor het stelen van een stuk brood. In zekere zin ligt brood dus aan de oorsprong van dit alles.

Tirza: NEGENTIEN jaar! Dat zingen ze wel honderd keer.

Anna: Eigenlijk was het een film tegen broodconsumptie. Kunnen we het zo samenvatten? En het ging natuurlijk over Sinterklaas! Die een seksleven bleek te hebben.

Sanne: Wonderlijk inderdaad. Ik viel van de ene verbazing in de andere vanaf het moment dat Sasha Baron Cohen op het scherm verscheen als corrupte herbergier.

Tirza: Maar waar ging het nou over? Een man heeft ooit een brood gestolen, en je ziet een stroom van ellendelingen, maar je krijgt de tijd niet om om al die mensen te gaan geven.

Anna: Ik heb wel ontdekt wat de twee voordelen zijn van een musical in een theater: het orkest én de gepaste afstand tot de acteurs. Mensen die zingen zijn namelijk nogal akelig van dichtbij. Ik denk dat ongeveer een kwart van het bioscoopscherm permanent gevuld was met iemands geopende mond. Deep throat-achtig.

Tirza: Deep Throat met trillende onderlip. En elk show stopping nummer had dezelfde opzet: een close-up van die trillende onderlip, rechts in het scherm, tranen en zweetdruppels die over het gezicht rollen... Ik bedoel, je kon zelfs zien dat Anne Hathaway haar wenkbrauwen niet had geëpileerd!

Sanne: En men zoomde graag in op de vele slechte gebitten. Waarom?

Anna: En dan hebben we nog het niet eens over de poepscène gehad! Ik vond wel dat het gebit van Jean Valjean er beter uitzag toen hij onder de stront zat.

Sanne: Er was een teveel aan stront in deze film, en een gebrek aan baguettes en nette gesloten monden.

Tirza: Wie in drie zinnen kan vertellen waar deze film over gaat, krijgt een baguette van mij.

Sanne: Ondanks alle aan tbc stervende prostituees en blonde popperige weesmeisjes, bestond Les Misérables voornamelijk uit Russell Crowe en Hugh Jackman die met hun piemels tegen elkaars hoofd stonden te meppen.  Figuurlijk dan, anders was het een ander soort film geweest. Anders, niet slechter.

Anna: Eponine is geen popperig weesmeisje! Eponine zou een standbeeld moeten krijgen!

Tirza: Het had een hoog ‘kijk mij eens bekend acteur zijn en ook kunnen zingen’-gehalte. In het geval van Anne Hathaway of Hugh Jackman was dat ook zeker knap, maar Russell Crowe hadden ze mogen dubben.

Sanne: Je kon wel horen dat alles live gezongen was. En niet op een goede manier. Als ik naar een musical ga verwacht ik Judy Garland-achtig gekweel, geen raspende stemmen en gehoest.

Anna: Begrepen jullie trouwens die barricades? Die hele gevechtshandeling zei mij niks.

Sanne: Die ene met dat rode jasje was wel knap. Sorry, dat is het enige wat ik qua gevechtshandelingen heb opgepikt. O ja, en ze gooiden heel veel stoelen op een hoop, gingen daar op staan, schreeuwden iets revolutionairs en werden vervolgens een voor een neergemaaid. En daarna kwam die poepscène.

Tirza: En als eerste stierf dat schattige kleine jongetje. Om maar meteen duidelijk te maken dat de revolutionairen de goeien zijn, en de soldaten de monsters. Sowieso was de film weinig subtiel qua symboliek. Jean Valjean die inclusief lange baard een enorme vlagpool in zijn eentje op zijn schouders moet verslepen, als een soort Jezus met zijn kruis.

Anna: En Fantine was dan Maria in haar blauwe capeje. Maar Eponine was dan weer een soort Peter Pan, dus niet alle verwijzingen waren katholiek geïnspireerd. En Helena Bonham Carter verwees vooral naar Sweeney Todd, maar dat heb je als je weer moet zingen met een Londens accent en ranzig eten moet bereiden.

Tirza: Ja daar was over nagedacht, ook toen ze dat been in de gehaktmolen stopte.

Sanne: Over onsubtiele symboliek gesproken: nadat Fantine in een tijdsspanne van drie minuten was veranderd van schattig naaistertje met blozende wangen in een uitgemergelde prostituee, werd ze ook nog eens verkracht in een soort doodskist. Alsof nog niet duidelijk was dat ze het niet heel goed voor elkaar had.

Tirza: Tja, Fantine, die op één avond haar baan, haar haar, en haar kies kwijtraakt. Haar kies, jongens! Dat is pas commitment.

Anna: Kon je dat nou echt zien als ze zong?

Tirza: Ja! En het was er niet een achterin, zoals die ene hoer vroeg, maar vlak naast haar hoektand.

Anna: Wauw. Moet ik toch nog een keer gaan. Mijn lievelingsmoment was toen Sanne van de wc terugkwam en in de verkeerde rij inschoof terwijl Fantine doodging. Nog bedankt hè?

Tirza: Ja inderdaad, Sanne, je had gewaarschuwd dat je zou gaan huilen als ze doodging, maar ik had ook best je hand vast willen houden hoor.

Sanne: Ik realiseer me nu pas dat ik echt de sleutelscène van Les Misérables voor een hele Pathé-zaal heb verpest. Jeetje.

Tirza: Maar, nog even terug naar het verhaal. Ik vroeg me steeds af: wat voor man was Jean Valjean voordat-ie het brood stal? En dat brood! O, dat brood! Zelfs Marius zag ik met zijn ogen rollen toen Valjean, oud en versleten, zijn enorme geheim opbiechtte. Heeft Victor Hugo dat echt zo opgeschreven?

Anna: Ik denk dat het makkelijker was om Valjean likeable te maken als hij brood stal dan als hij jonge meisjes verkrachtte. Alhoewel, toen hij met zijn ontblote bast zomaar Cosettes kamertje binnenkwam... Ik dacht even dat hij dat ging doen. En ik had er eigenlijk ook wel zin om dat te zien. Dat was ook nogal Sweeney Todd-achtig, een opgesloten albino.

Tirza: O ja, Cosette. Die was ik alweer vergeten.

Sanne: Cosette was zó irritant. Maar dat heb ik ook met Maria uit West Side Story, of Julia in alle Shakespeare-opvoeringen. Zeikwijven.

Tirza: West Side Story, dat is hoe je een musical op het grote scherm moet toveren! In EYE draait nu de compleet gerestaureerde 70mm editie. Gaat dat zien! Daarin wordt ook gezongen en gedanst, door stoere gangs nog wel, maar nergens voelt het geforceerd. Daar had Tom Hooper wel eens beter naar mogen kijken.

Anna: Heeft de film de musical en liedjes verpest wat jullie betreft?

Tirza: Ik vrees dat ik wat tijd nodig heb om de nasale kopstem van Hugh Jackman en Russell Crowe uit mijn geheugen te wissen.

Sanne: Ach, als je referentiekader Danny de Munk is, kan dat alleen maar een verbetering zijn.

Tirza: Eponine, die was in de film net zo goed als in de stage musical! Maar zij is bij de Oscarnominaties over het hoofd gezien. Geheel in de geest van het tragische karakter van haar rol: de grappige, stoere vriendin, die sterft voor de man die ze aanbidt terwijl hij dat zelf niet eens doorheeft. Fuck Susan Boyle, On My Own blijft natuurlijk hét Les Misérables-nummer.

Sanne: VIVE EPONINE! VIVE LA REVOLUTION!

Anna: Vive la baguette?

Sanne: VIVE LA BAGUETTE!

Tirza: VIVE LA BAGUETTE!

Anna: Ik ga er effetjes een afbakken.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer

Blauwe maandagen

Blauwe maandagen

Max Beijneveld neemt de gevolgen van de coronamaatregelen onder de loep en observeert het gevoel van uitzichtloosheid dat hij zelf ervaart. Lees meer

Automatische concepten 50

Eigen haard is fijnstof waard?

Bijna een kwart van de fijnstofuitstoot in Nederland wordt veroorzaakt door houtkachels. Daarmee zijn ze de voornaamste bron van uitstoot. Lees meer

Voltooid Herstelde Tijd 1

Voltooid Herstelde Tijd. Voorbij de schaamte rondom slachtofferschap

Beelden die we doorgaans te zien krijgen van intiem geweld zijn vaak oppervlakkig en sensationeel. Tessel ten Zweege deed mee aan het kunstproject van Lara van Gaalen, dat laat zien dat het ook anders kan. Lees meer

Nieuws in beeld: Jongeren zijn moe en moedeloos

Jongeren zijn moe en moedeloos

Illustrator Simcha van der Veen zag het al in haar eigen vriendengroep, en haar vermoeden wordt nu steeds vaker in de media bevestigd: jongeren staan massaal op omvallen. Lees meer

Hard//talk: Er schuilt een superkracht in autisme

Er schuilt een superkracht in autisme

Autisme wordt vaak gezien als een ingewikkelde afwijking. Sofie Hees vraagt zich af wie bepaalt wat normaal is. Het is tijd voor meer neurodiversiteit. Lees meer

Nieuws in beeld: Zij speelt met kanker (en wint)

Zij speelt met kanker (en wint)

Na de dood van een goede vriend en mentor, besloot een Tsjechische speltheoreticus haar kennis in te zetten in de strijd tegen kanker. Lees meer

Maken worsten echt de man?

Maken worsten echt de man?

De mannelijkste manier om direct bij te dragen aan een duurzame planeet is het vermijden van dierlijke producten. Maar voornamelijk mannen vinden de overstap naar een veganistisch dieet lastig. 'Echte' mannen eten immers vlees, toch? Tijd om met die genderverwachtingen te spelen, vindt Esther Lamberigts. Lees meer

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Informatie, desinformatie en onbegrijpelijke naaipatronen

Telt iets als informatie als het voor de meeste mensen onleesbaar is? Alma Apt las de dichtbundel ‘Garments against Women’ van Anne Boyer. In die bundel legt zij een relatie tussen naaien en boekhouding: goede informatie hoeft net als een naaipatroon niet altijd transparant te zijn. Lees meer

Hard//talk: THIS IS MY PARK

THIS IS MY PARK

Kun je als vrouw wel stellen dat een park voor jou is? Marthe van Bronkhorst ziet in de billboards van Beyoncé meer verkooptruc dan feminisme. En stelt: het feminisme is er nog lang niet. Lees meer

Filmtrialoog: I am Greta

I am Greta

Documentairemaker Nathan Grossman portretteert Greta Thunberg tijdens haar missie om de ernst van klimaatverandering te laten doordringen bij politieke leiders. Lees meer

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Filmvrouwen die hun onderdrukker met een hakbijl of naaldhak te lijf gaan

Vrouwen in films reageren soms onverschrokken of ronduit agressief op het seksisme dan hun ten deel valt. Dat is spannend en zelfs bewonderenswaardig, al blijft geweld in het echte leven ongewenst. Toch kunnen we van deze films iets leren, aldus Lotje Steins Bisschop en Roselien Herderschee. Lees meer

Nieuws in beeld: Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Laten we niet vergeten voor wie de avondklok is

Illustrator Rueben Millenaar is blij dat de avondklok vanavond ingaat, al zou hij wel graag zien dat we meer aandacht hebben voor de mensen die onder de maatregel lijden. Lees meer

Nieuws in beeld: In de klauwen van de blauwe leeuw

In de klauwen van de blauwe leeuw

Gedupeerden in de toeslagenaffaire moeten de 30.000 euro, die zij ter compensatie krijgen, grotendeels weer terugbetalen. Lees meer

De geruchten zijn waar. Lees Hard//hoofd nu ook op papier!

Bestel op tijd je eigen exemplaar van de eerste editie, met als thema: ‘Ik’. We hebben drie covers ontworpen. Kies je favoriet.

Bekijk de covers