Asset 14

If Beale Street Could Talk

Filmtrialoog: If Beale Street Could Talk

Onze redacteuren zagen de nieuwe film van Oscarwinnaar Barry Jenkins (Moonlight), naar het gelijknamige boek van James Baldwin. Het verhaal speelt in de jaren zeventig in Harlem, New York en vertelt over de liefde tussen Tish en Fonny. Na tien minuten vloeiden de eerste tranen al, hoewel niet bij iedereen.

Tommy: Hadden jullie 1. Moonlight gezien en 2. Het boek gelezen?

Eva: 1. Nee (tot mijn groot verdriet) en 2. Nee.

Rosanna: Niet gelezen. En ik had wat trailers door de war gehaald dus verwachtte een hele andere film. Over een meisje dat uitgezet ging worden uit Amerika.

Eva: Oh jee dat is iets anders. Ik ging er vrij blanco in. Tommy had jij al iets gelezen of gezien?

Tommy: Alleen dat het de nieuwe film van Barry Jenkins was! Dat was voor mij genoeg, ik vond Moonlight erg mooi. En de buzz was goed rond deze film. Beetje genegeerd door de Oscars dit weekend, echt een schande.

Rosanna: Oh, ik dacht dat hij er een gewonnen had! Voor een bijrol ofzo?

Tommy: Ja, beste vrouwelijke bijrol, voor Regina King (de moeder van de hoofdrolspeelster).

Rosanna: Zij was ook wel heel goed.

Eva: Jij vond hem dus Oscarwaardig, Tommy?

Tommy: Jazeker. Maar goed, wat zegt dat - Bohemian Rhapsody is blijkbaar ook Oscarwaardig...

Eva: Ook in de bijrollen zaten hele goede acteurs. Ik dacht steeds: oh, die was goed, en is maar heel eventjes in beeld! Ik herkende er twee uit Narcos.

Tommy: Diego Luna! Love him. En ook Ed Skrein zat er heel kort in, puur gecast omdat hij zo'n ontzettende rotkop heeft.

Eva: Wat een rotkop inderdaad. Vreselijk.

Tommy: Sowieso veel bekende (karakter-)acteurs, (ook Bryan Tyree Henry uit Atlanta!) maar de twee hoofdrolspelers kende ik niet. En ik vond ook hen zeer overtuigend.

Eva: Heel overtuigend. Ik smolt ter plekke een beetje.

Tommy: Ik was al na tien minuten aan het huilen!

Ik hoopte de hele film lang op een goed einde. Zo van: dit komt nog goed. Dit is te mooi om kapot te gaan.

Rosanna: Ze hadden een hele fijne vanzelfsprekende liefde. Gewoon samen opgroeien en dan op gegeven moment samen zijn.

Tommy: Dat werd heel mooi ondersteund door de beelden. Je vóelde het gewoon opbloeien. En wanneer Tish zegt dat hij het mooiste mens is dat je ooit hebt gezien, kun je alleen maar 'ja' knikken. Hij wordt zo prachtig in beeld gebracht.

Eva: Ik heb ook een traantje weggepinkt. En meermaals met kippenvel tot op mijn billen gezeten.

Tommy: Die centrale romance moet echt overtuigend zijn voor zo’n film om te werken. Anders ben je niet genoeg betrokken bij wat er gebeurt (dat hij onrechtmatig veroordeeld wordt tot een gevangenisstraf).

Eva: Vreselijk. Ik hoopte de hele film lang op een goed einde. Zo van: dit komt nog goed. Dit is te mooi om kapot te gaan. Maar dan... Man man man.

Rosanna: Hmm, ik heb niet gehuild, terwijl ik dat de laatste tijd eigenlijk bij alle films doe...

Tommy: Misschien ben je dood vanbinnen.

Eva: Oh nee! Vertel! Zijn Tommy en ik zulke weke zielen of ben jij immuun? Of overtuigde het niet?

Rosanna: Eerder al mijn tranen al vergoten misschien… Nee, als ik het vergelijk met Werk ohne Autor, daarbij zat ik drie uur geboeid te kijken (en te janken). Hier vond ik het op momenten een beetje traag.

Eva: Oh, ik heb van anderen ook gehoord dat ze het traag vonden, terwijl voor mij de tijd vloog.

Tommy: Ik vond het juist fijn dat ze de tijd namen, ik was echt ondergedompeld in het sfeerbeeld.

Eva: De vormgeving, met name de kleding, was echt geweldig.

Rosanna: Het zag er prachtig uit. Viel jullie ook die matching outfits op, uit het openingsbeeld? Hij geel met blauw en zij blauw met geel.

Eva: Ja! Als negatieven van elkaar. Heel gestileerd, maar daar houd ik wel van.

Tommy: Sowieso was de film visueel een plaatje. Er zitten zoveel mooie scènes in waar de camera mooi meebeweegt met de karakters, of waar iets achter in het frame uit focus gebeurt, zoals de eerste keer dat ze met elkaar naar bed gaan en je Tish (KiKi Layne) in close-up ziet, terwijl Fonny (Stephan James) zich op de achtergrond uitkleedt.

Eva: Soms waren de close-ups van gezichten wel wat intens, maar omdat de acteurs goed waren ging dat. Verder werd ik vooral meegesleept door het verhaal.

Hartverwarmend, en niet op een slappe manier.

Rosanna: Ik heb genoten van die scène bij hen thuis, als ze het nieuws van de baby brengen. Heerlijk verbaal geweld. En zo fijn dat de familie vierkant achter haar staat.

Tommy: Daar heb ik voor het eerst een traantje gelaten, toen Tish haar ouders en zus vol schaamte vertelde van de baby, en haar zus ferm zegt dat ze haar hoofd niet mag laten hangen. Zo mooi. Je verwacht dat ze haar niet steunen, maar ze staan direct achter haar.

Eva: Dat raakte mij ook. En ook het effect op Tish, zij stelt zich meteen anders op daarna; neemt dat zelfvertrouwen mee als ze later Fonny’s familie moet vertellen dat ze zwanger is.

Tommy: Hartverwarmend, en niet op een slappe manier.

Rosanna: Toch vond ik Tish vrij timide, heel de film eigenlijk. Dan dacht ik 'raise your head sister'.

Tommy: Ja, maar ze was ook een beetje een naïef meisje.

Eva: Soms ergerde ik me daar wel aan, maar ik vond dat dan flauw van mezelf. Ze was ook wel gewoon zo. Als het erop aankwam, wist ze wel wat te zeggen.

Tommy: Mede daarom zou ik 'm graag nog een keer willen zien, de film leent zich daar goed voor. Ook door de verschillende tijdlijnen die non-lineair verteld worden. Ik denk dat weten waar de film eindigt de kijkervaring ten goede kan komen. Dan is dat gesprek met die vriend van Fonny, die twee jaar heeft vastgezeten, echt hartverscheurend. Sowieso een van de beste scènes.

Eva: Ja, heel sterk en aangrijpend. Ik werd er zelfs misselijk van, ook omdat er veel aan de verbeelding wordt overgelaten. Wat er precies gebeurt in die gevangenis weten we niet, maar dat zulke sympathieke personages het zo vreselijk vinden, maakt het angstaanjagend.

Tommy: Dat is zoveel overtuigender dan wanneer je het wel te zien zou krijgen. Nu gaat je fantasie ermee aan de haal. De film werd echt gedragen door zulke, op zichzelf staand zo krachtige scènes. Ook als Fonny aan het beeldhouwen is en de camera heel langzaam om hem heen draait, terwijl hij sigaretten rookt in het licht van zijn kamertje. Kippenvel.

Het was wel een erg volwassen liefde - toen ik 19 was en verliefd, liep ik er wel anders bij.

Eva: Die beeldhouwscène vond ik een beetje overdreven. Dat idee van de kunstenaar die op geheimzinnige wijze iets ziet in wat voor de kijker gewoon een stuk hout is. Misschien demystificeer ik te veel, maar dat voelde ik niet zo.

Tommy: Meestal ben ik daar ook allergisch voor, maar hier geloofde ik hem. Het was ook fijn dat hun liefde zo niet-cynisch gebracht werd. Erg filmisch, maar ik geloofde het.

Eva: Ik geloofde er ook in. Het was wel een erg volwassen liefde (toen ik 19 was en verliefd, liep ik er wel anders bij), maar dat was ook het mooie eraan. Dat het zo vanzelfsprekend was.

Tommy: En het tragische, dat een gebroken systeem ze uit elkaar trekt.

Rosanna: Daar hebben we het nog niet over gehad. Want er zat een boodschap in de film.

Tommy: De link met vandaag de dag vond ik moeiteloos en geloofwaardig, want hoewel ze nergens met de vinger wijzen en zeggen 'en dit gebeurt nog steeds!', was dat wel voelbaar.

Eva: Het was heel maatschappelijk relevant. Omdat die discriminatie zo'n grote rol speelt, voelde ik me wel wat bezwaard dat we hier nu met drie witte mensen over praten.

Tommy: Jenkins legde heel goed de menselijke kant van institutioneel racisme en het falen van het Amerikaanse rechtssysteem bloot.

Rosanna: De film begint al met die uitleg van de auteur, dat ‘Beale Street’ in elke stad ligt.

Tommy: Dat was sterke framing, maar de boodschap werd je niet opgedrongen. Het is een prachtig, menselijk verhaal over iets onmenselijks.

Heel klassiek: een groot verhaal in zo'n klein persoonlijk verhaal gegoten.

Eva: Dat is de kern. Heel klassiek: een groot verhaal in zo'n klein persoonlijk verhaal gegoten. Dat contrast tussen de liefde en het liefdeloze systeem was erg pijnlijk. Moeilijk te verteren dat het echt nog zo is.

Tommy: Vooral omdat in de VS die twee verhalen zo met elkaar verbonden zijn. Je kan geen verhaal over twee zwarte mensen in 1970 vertellen zónder racisme aan te halen. Misschien ook wel niet in 2019. Het was erg bitterzoet: enerzijds hun liefde, zo oprecht en belangrijk, alle relaties. Allemaal opbeurend en levensbevestigend. En aan de andere kant het institutionele racisme en het falen van de staat, wat nog steeds een groot probleem is. Hoe dan ook, iedereen moet deze film gewoon zien.

Eva: Ja. Het was echt een mooie film en hij krijgt van mij vijf sterren! En ik wil alle jurken van Tish. Oh, en ook de muziek was bijzonder mooi!

Rosanna: En een shout-out naar Trish’s zus, voor wat mij betreft het meest badass personage uit deze film.

If Beale Street Could Talk is nu te zien met:

Mail

Redactie

Margriet Osinga is freelance illustrator en woont en werkt in Utrecht. Gewapend met een herkenbaar kleurenpalet maakt ze het liefst illustraties met geometrische composities en grafische patronen. www.margrietosinga.nl

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
Lees meer
het laatste
Liefde in tijden van corona

Liefde in tijden van corona

Carlijn Cober is single. In tijden van een pandemie krijgt single zijn een nieuwe lading. Ze besluit te rade te gaan bij schrijvers en filosofen: wat betekent het om single te zijn? Bestaat er zoiets als happy single zijn? En is dat dan altijd tijdelijk? Een essay over liefde in tijden van corona. Lees meer

 Echte vrienden kunnen elkaars bloed drinken

Echte vrienden kunnen elkaars bloed drinken

Als een vampiervleermuis je eenmaal mag, deelt ze graag haar maaltijd met je en gaat een levenslange vriendschap aan. Lees meer

 400.000 Nederlanders stellen zich níet aan

400.000 Nederlanders stellen zich níet aan

Endometriose komt even vaak voor als diabetes en reuma, maar is lang niet zo bekend. De oorzaken? Schaamte en taboe. Lees meer

 Draag geen dominosteentje bij

Draag geen dominosteentje bij

Sociale onthouding is eenvoudig te begrijpen en is bewezen effectief. Margriet Osinga draagt haar steentje níet bij aan de verspreiding van het coronavirus. Lees meer

Kijkend naar Merkel, kijkend naar mij 1

Kijkend naar Merkel, kijkend naar mij

'Powervrouw' Angela Merkel stuurde Europa door zwaar weer en was een voorbeeld voor talloze vrouwen, maar stemde ook tegen het homohuwelijk. Madeleijn van den Nieuwenhuizen vraagt zich af: is Merkel nou een feministisch rolmodel of niet? Lees meer

Hard//talk: Je bent woke - fijn, maar maak er geen wedstrijd van

Je bent woke - fijn, maar maak er geen wedstrijd van

Dat ze niet op de hoogte was van inclusieve pronouns kwam Vivan Mac Gillavry op afkeurende reacties te staan. Behalve door een van de aanwezigen, die haar gebrek aan 'wokeness' geduldig opvulde. Lees meer

Pardon meneer, waar is de dichtstbijzijnde huilkamer?

Pardon meneer, waar is de dichtstbijzijnde huilkamer?

Hernieuwd vaderlijk gezag zou uitkomst bieden aan een wereld die overspoeld wordt door de tranen van wenende vaders. Rijk Kistemaker treurt om dat dorre, traanloze idee. Lees meer

 Sanders, wie anders?

Sanders, wie anders?

Hij lijkt de gedoodverfde winnaar van de Amerikaanse Democratische voorverkiezingen, al zal-ie het toch nog even moeten doen. In de peilingen staat de democratic socialist Bernie Sanders in elk geval fier bovenaan. Lees meer

Een mooi vak

Docent een mooi vak? Ja, maar onder lelijke omstandigheden

Politici en beleidsmakers vinden het vreemd dat zo weinig mensen 'het mooie vak' van docent willen beoefenen, terwijl diezelfde politici het vak niet daadwerkelijk mooi maken. Lees meer

Filmtrialoog: Little Women 1

Little Women

Onze redacteuren togen naar de filmzaal om de nieuwste verfilming van Little Women te bekijken. Lees meer

Hard//talk: Collectieve empathie

Collectieve empathie reikt verder dan Nederlandse grenzen

Terwijl het coronavirus voornamelijk in China om zich heen grijpt, hoopt Jihane Chaara dat onze houding tegenover iedereen die wel door het virus wordt getroffen, verandert. Lees meer

 Vleeskippen leggen geen windeieren

Vleeskippen leggen geen windeieren

Eet toch eens wat minder vlees, zegt de Nederlandse overheid. Schep nog eens op, roept de EU daar harder overheen. Lees meer

Hard//talk: Maak van vrijhandel een milieukwestie (en andersom)

Maak van vrijhandel een milieukwestie (en andersom)

Milieubescherming en economie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hoog tijd dus dat links en rechts zich aan elkaars onderwerpen gaan wagen. Lees meer

 Enkel de arm der wet is afgezet

Enkel de arm der wet is afgezet

Rueben Millenaar zag met lede ogen het impeachment-proces van Donald Trump aan. Lees meer

 1

Waarom ik vrijwillig mijn verhaal weggeef

Als Jihane Chaara zich ‘feminist’ noemt, geeft ze een stukje van haar autonomie weg. Want wat verstaat haar publiek onder ‘feminist’? Lees meer

Filmtrialoog: Bombshell

Bombshell

Onze redacteuren togen naar de filmzaal om Bombshell te zien. Een echt feministische film bleek het niet, maar het leverde genoeg stof tot discussie op. Lees meer

 Wilt u wat vleermuissoep bij uw broodje aap?

Wilt u wat vleermuissoep bij uw broodje aap?

De ontdekking dat waarschijnlijk vleermuizen achter het nieuwe coronavirus steken, leidde al snel tot wilde speculaties; dat de ziekte het gevolg is van besmette vleermuissoep, bijvoorbeeld. Maar dat lijkt een Chinese variant van een broodje aap. Lees meer

 Klimt achter de klimop

Klimt achter de klimop

Italiaanse tuinmannen bevrijdden een vrouw die zo'n 60 tot 100 miljoen euro waard blijkt. Het nieuws in beeld door Veerle van der Veer. Lees meer

Zondeval 2.0: hoe (niet) te leven in de klimaathel

Zondeval 2.0 Hoe (niet) te leven in de klimaathel

Terwijl de aarde warmer wordt dan goed voor ons is, ziet Iris Blaak dat mensen naar uitersten grijpen om hiermee om te gaan. Waar de een zijn kop in het zand steekt, neemt de ander juist het drastische besluit om zich niet meer voort te planten. Lees meer

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand

Uiterlijk schoon is zowel een vloek als een zegen voor Jihane Chaara. Ze merkt dat het al te vaak het zicht ontneemt op alles wat er onder de oppervlakte aanwezig is. Ze zoekt haar heil in de filosofie van body neutrality. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij ons 10-jarig jubileum kunnen verplaatsen en de geboekte artiesten kunnen betalen. Je eerste gesigneerde en genummerde kunstwerk is van Raquel van Haver. Vóór 1 mei hebben we 600 nieuwe kunstverzamelaars nodig.

Meer info