Asset 14

Hitchcock

Met een reusachtige ballon onder zijn overhemd kruipt Anthony Hopkins in de rol van Alfred Hitchcock. Julia, Joyce en Philip zagen een film zonder een spoortje suspense.

Julia: Waar is het plot eigenlijk op gebaseerd?

Philip: De film is absoluut geen biopic. De makers gebruikten Hitchcocks biografie als basis, maar hebben zich vervolgens flink wat vrijheden veroorloofd. Het deed me eerder denken aan Charlie Kaufmans Adaptation. Kaufman gebruikte het boek dat hij had moet adapteren alleen om een geweldige, maar idiote film over zichzelf te maken.

Julia: Verlicht mij! Had Hitchcock in werkelijkheid geen eetverslaving? Bestaat die film Psycho eigenlijk wel?

Philip: Hitchcock was corpulent - of hij een eetverslaving had, weet ik niet. Psycho bestaat. Tot zover is het allemaal waar. Maar - zonder Anthony Hopkins' spel tekort te willen doen - ik geloof niet dat Hitchcock klonk als Steve Coogan die Michael Caine nadoet.

Julia: Wat ik eigenlijk probeer te zeggen: doet het er wat toe? Het verfilmen van iemands leven is meestal nogal saai. Want voor onwetende kijkers is de personage onvolledig, je kent zijn ‘werkelijke geschiedenis’ niet. En kenners vergelijken het karakter altijd met het origineel. Had het niet nog iets vrijer met de waarheid gekund?

Joyce: Precies wat ik dacht: als je dan toch de werkelijkheid manipuleert, waarom dan niet volledig in de geest van Hitchcocks eigen films? Niet dat het bloed er moet afspatten, maar wat experimenteler. Tja, dat is natuurlijk vaak het probleem met een verhaal dat de naam van het personage draagt. Je gaat zo’n film bekijken omdat je geïnteresseerd bent in hoe het nou echt allemaal is gegaan. Maar dan moet je eigenlijk gewoon een documentaire bekijken.

Julia: Weg met de werkelijkheid!

Joyce: De verhaallijn over de moeilijkheden die met de productie van Psycho gepaard gingen, vond ik echt interessant. Ik wist bijvoorbeeld weinig over hoeveel impact de censuurcommissie in die tijd had. Ik wist niet dat Hitchcock de douchescène aanvankelijk liever zonder geluid had, dat soort dingen. Maar de verhaallijn over hun huwelijksperikelen, met name hoe zijn vrouw Alma op een slippertje afstevent, dat was maar magertjes.

Julia: Grappig, voor mij was Alma eigenlijk de hoofdpersoon van de film.

Philip: Toch gek dat de film ‘Hitchcock’ heet. Of, nou ja, zij heet natuurlijk ook Hitchcock. Maar toch, een schip kan geen twee kapiteins hebben.

Joyce: En dan komen we op het punt dat Alma inderdaad een erg belangrijke rol speelde in het creatieve proces van de Hitchcockfilms. Ik wist dat niet.

Philip: Achter elke belangrijke man staat een sterke vrouw - zo gaat de spreuk toch? Alma Reville verdient krediet, maar ik kreeg het gevoel dat haar rol groter werd gemaakt zodat Hitchcock hulpelozer leek. Het moet toch op een of andere manier boeiend gemaakt worden...

Julia: Ik zie het zo: alle ‘belangrijke’ mannen doen heel stoer naar al hun vriendjes op de apenrots. Maar als ze er niet uitkomen gaan ze huilen. En dan moet hun vrouw het oplossen. Zonder salaris. Dan zijn het ineens hulpeloze puppies. En wij trappen er in!

Joyce: Zo werd het in de film inderdaad voorgesteld. En toch kreeg ik daar niet meer sympathie voor Alma voor.

Julia: Weinig loyaal tegenover ‘ons vrouwen’.

Joyce: Nee, inderdaad. Geef de makers de schuld. Iets anders: de echtelieden Hitch en Alma sliepen ieder in een apart eenpersoonsbedje. Ik weet niet wat mij zo verbaast: dat ze apart sliepen, of dat Hitchcock erin slaagt om niet uit dat piepkleine kinderbedje te vallen, met z’n ballonbuik. Het leken net twee kinderen op een logeerpartijtje. Ik ben overigens helemaal pro twee aparte slaapkamers voor mensen die samenwonen.

Philip: Dat van die bedden was me niet eens opgevallen. Mijn ouders sliepen vroeger ook in twee aparte bedden, en ze zijn nog altijd bij elkaar. Het kan er ook mee te maken hebben dat die relatiecrisis überhaupt niet goed van de grond kwam in de film, waardoor ook Hitchcocks wanen en neuroses niet geloofwaardig waren. Ik miste - hoe ironisch - suspense.

Julia: Er was super suspense: continu zat ik te wachten tot Hitch iets raars zou doen, of Alma zou betrappen. Of desnoods dat er iemand dood ging. En het spannendst was het nog wel dat het gewoon niet gebeurde! Het kwam goed, en ze maakten de bekendste horrorfilm van de 20e eeuw. Wauw!

Joyce: Wat zou Hitchcock van deze film gevonden hebben? Een film maken over een wereldberoemde filmmaker, het is lef hebben. Dat zeker.

Julia: Ik verheug me op de film over hoe ze een film maakten over hoe Hitchcock een film maakte.

Joyce: En ik op de documentaire die daar dan over komt.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer