Asset 14

Carrie

Stephen King’s klassieke novelle Carrie (1974) werd dit jaar weer eens verfilmd. Een telekinetisch begaafd schoolmeisje neemt wraak op haar pestende klasgenoten.

Merel: Chloë Grace Moretz, die Carrie speelt, heeft slechts twee gezichtsuitdrukkingen in haar acteerrepertoire: ‘pruilen’ en ‘paniek’.

Sanne: In het boek van Stephen King is Carrie een half autistisch type met acné, dat verschrikkelijk getreiterd wordt, maar dit op de een of andere manier lijkt te verdienen. Carrie anno 2013 is een beeldschoon meisje, dat met opgetrokken schouders en gebogen hoofd door de schoolgangen sjokt. Ze ziet er niet uit als een kind dat dodelijk onzeker is, maar als een kind dat baat zou hebben bij Mensendieck-therapie.

Kasper: Ik heb vandaag een beetje een Carrie-overdosis gehad. Begon de dag met het herlezen van de novelle - ik heb bijna alles van King gelezen, bijzonder toch dat zijn debuut meteen handelt over het engste aller wezens: de vrouw - haalde vervolgens de verfilming van Brian de Palma uit 1976 weer eens uit de kast en als kers op de taart nu dus dit. Alhoewel, kers? Het was eerder een verschrompelde rozijn. Het boek is zo beklemmend en De Palma wist dat prachtig over te brengen. Ondanks de inmiddels flink gedateerde special effects werd je er helemaal naar van. Deze remake ziet er gelikt uit, maar is op geen enkel moment onbehaaglijk. Zelfs niet spannend.

Sanne: Er werd voornamelijk hard gelachen in de bioscoopzaal. Ook tijdens de openingsscène, waarin Carrie voor het eerst ongesteld wordt in de gym-kleedkamer, en alle meisjes haar bekogelen met tampons en filmen met iPhones.

Merel: Wat hadden die meisjes veel tampons gezamenlijk, zeg. Jeetje.

Sanne: Nou, op de bodem van mijn handtas zwerven er gemiddeld zo’n 34 rond. Maar ik geloof dat er een kapotte automaat in de kleedkamer hing. Die zie je trouwens nooit meer, maandverbandautomaten.

Kasper: Ik ben altijd wel geïntrigeerd door remakes, omdat ik geen enkel andere motief kan bedenken dan commerciële, en het dus bij voorbaat gedoemd lijkt een liefdeloos product te worden. Een andere klassieke King-verfilming die opnieuw gemaakt werd was The Shining, maar dat had een andere reden. King zelf kon zich nooit vinden in de interpretatie van Kubrick en waagde zich daarom aan een eigen versie. Dat was natuurlijk ook gedoemd om te falen, maar is tenminste iets eigens geworden. Behalve wat aanpassingen aan onze tijd, zoals die iPhones, probeert Carrie 2013 helemaal niks toe te voegen.

Sanne: Ik was natuurlijk benieuwd naar de scène waarin Carrie verkozen is tot Prom Queen en er *SPOILER* een emmer vol varkensbloed over haar uit wordt gestort terwijl ze dolgelukkig op het podium staat. Waarop ze compleet doorslaat en iedereen doodmaakt. Maar zelfs dat wist Chloë te verpesten met haar totale gebrek aan acteertalent.

Merel: Nou ja, het is ook niet eenvoudig om vast te stellen welke gelaatsuitdrukking je aan dient te nemen bij het geestelijk optillen van auto’s, ontwrichten van huizen en opblazen van watertanks. Licht geïrriteerd? Woest? Geamuseerd? Zelfs op haar meest wraaklustige momenten kijkt onze Carrie 2013 alsof ze net een klap met een koekenpan heeft gekregen en tegelijkertijd een slok te hete thee heeft genomen. Maar goed, misschien was een vervolg beter geweest dan een remake.

Kasper: Er is dus serieus een Carrie 2 gemaakt, een paar jaar geleden. Maar er zijn grenzen aan mijn nieuwsgierigheid naar hoe kansloos iets kan worden uitgemolken.

Merel: Ik moest ook denken aan haar naamgenoot Carrie Bradshaw. Stel je voor hoeveel leuker Sex and The City was geweest met een telekinetisch begaafde hoofdpersoon! Twee kansloze filmprojecten hadden dan samen toch iets moois kunnen opleveren. Carrie 3: Moving things with your mind and the city.

Sanne: “And I couldn’t help but wonder: should we walk away when someone throws a bucket of pig's blood over our heads, see it as a fashion statement or simply kill the entire town?”

Kasper: Jezus, ik vind dit echt niet kunnen hoor. Alsof er nu nog niet respectloos genoeg met de creatie van Stephen King is omgegaan. En ik ken die stomme serie waar jullie nu over praten niet, dus ik voel me buitengesloten.

Merel: Net als Carrie, die voelde zich ook buitengesloten.

Kasper: Ja, en jullie kennen mijn gaven nog niet.

Merel: Ik heb geen speciale gaven. Ik heb wel last van religieus fanatisme, en ik doe aan automutilatie. En ik ben naaister. Oh nee, dat is Margaret, Carries moeder. Had ik maar zo’n gave als Carrie… Alles wat ik had op de middelbare school was groen haar en een Rage Against The Machine-t-shirt. Daar begin je niets mee.

Sanne: Refereer je ook aan je borsten als "dirty pillows"?

Merel: Ik refereer niet zo vaak aan mijn borsten. Jullie?

Kasper:  Ik vind jullie veel enger dan het boek en alle verfilmingen bij elkaar.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

:‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven 2

‘Booking profiteert, Israël bombardeert’: waarom gerichte demonstraties mij energie geven

Booking.com pretendeert op te komen voor mensenrechten en verdient tegelijkertijd geld aan verhuur in illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. Juul Kruse beschrijft hoe het is om tegen dit bedrijf te demonstreren. Lees meer

:Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Perfect Days: over ritme en ontwakende schoonheid

Daria Rizvic zag de film Perfect Days op precies het juiste moment in haar leven. Een persoonlijk verhaal over de kracht van regelmaat. Lees meer

Enge man

De echte ‘sfeerboosdoener’ was de ME

Hoe kan een universiteit die in bijna elk curriculum aandacht besteedt aan dekolonisatie en de kritische blik van haar studenten, zich hier in de praktijk, wanneer het over hun eigen rol gaat, aan onttrekken? Lees meer

Relatietherapie voor een  meningsverschil over AI en kunst 1

Relatietherapie voor een meningsverschil over AI en kunst

Drie kunstenaars komen samen om te praten over de relatie tussen AI en kunst. Twee verschillen flink van mening, de derde bemiddelt. Lees meer

 1

Museumwanden heringericht: Hoe moeten vrouwelijke kunstenaars nu gecureerd worden?

Waarom hangt er nog steeds zo weinig werk van vrouwelijke makers in Nederlandse musea? Isabella Legebeke onderzoekt dit aanhoudende gebrek in een hoopvol essay. Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

:Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

Het is een ondiepe sloot voor een fantasyschrijver: deel 2

In het tweede deel van dit essay onderzoekt Ida de complexe verhouding tussen de ‘nuchtere’ Nederlandse cultuur en fantasy. Druist fantasie eigenlijk wel zo tegen onze natuur in als we denken? Hoe is dat eigenlijk mogelijk, als we tegelijkertijd zo van fantasy houden? Lees meer

Steun Hard//hoofd en verzamel kunst!

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe schrijvers en kunstenaars. We zijn al dertien jaar gratis toegankelijk en advertentievrij. Zo’n vrije ruimte is harder nodig dan ooit. Steun de makers van de toekomst; sluit je vóór 1 juli aan als kunstverzamelaar en ontvang in juli een unieke print van Hanane El Ouardani!

Word kunstverzamelaar