Asset 14

Carrie

Stephen King’s klassieke novelle Carrie (1974) werd dit jaar weer eens verfilmd. Een telekinetisch begaafd schoolmeisje neemt wraak op haar pestende klasgenoten.

Merel: Chloë Grace Moretz, die Carrie speelt, heeft slechts twee gezichtsuitdrukkingen in haar acteerrepertoire: ‘pruilen’ en ‘paniek’.

Sanne: In het boek van Stephen King is Carrie een half autistisch type met acné, dat verschrikkelijk getreiterd wordt, maar dit op de een of andere manier lijkt te verdienen. Carrie anno 2013 is een beeldschoon meisje, dat met opgetrokken schouders en gebogen hoofd door de schoolgangen sjokt. Ze ziet er niet uit als een kind dat dodelijk onzeker is, maar als een kind dat baat zou hebben bij Mensendieck-therapie.

Kasper: Ik heb vandaag een beetje een Carrie-overdosis gehad. Begon de dag met het herlezen van de novelle - ik heb bijna alles van King gelezen, bijzonder toch dat zijn debuut meteen handelt over het engste aller wezens: de vrouw - haalde vervolgens de verfilming van Brian de Palma uit 1976 weer eens uit de kast en als kers op de taart nu dus dit. Alhoewel, kers? Het was eerder een verschrompelde rozijn. Het boek is zo beklemmend en De Palma wist dat prachtig over te brengen. Ondanks de inmiddels flink gedateerde special effects werd je er helemaal naar van. Deze remake ziet er gelikt uit, maar is op geen enkel moment onbehaaglijk. Zelfs niet spannend.

Sanne: Er werd voornamelijk hard gelachen in de bioscoopzaal. Ook tijdens de openingsscène, waarin Carrie voor het eerst ongesteld wordt in de gym-kleedkamer, en alle meisjes haar bekogelen met tampons en filmen met iPhones.

Merel: Wat hadden die meisjes veel tampons gezamenlijk, zeg. Jeetje.

Sanne: Nou, op de bodem van mijn handtas zwerven er gemiddeld zo’n 34 rond. Maar ik geloof dat er een kapotte automaat in de kleedkamer hing. Die zie je trouwens nooit meer, maandverbandautomaten.

Kasper: Ik ben altijd wel geïntrigeerd door remakes, omdat ik geen enkel andere motief kan bedenken dan commerciële, en het dus bij voorbaat gedoemd lijkt een liefdeloos product te worden. Een andere klassieke King-verfilming die opnieuw gemaakt werd was The Shining, maar dat had een andere reden. King zelf kon zich nooit vinden in de interpretatie van Kubrick en waagde zich daarom aan een eigen versie. Dat was natuurlijk ook gedoemd om te falen, maar is tenminste iets eigens geworden. Behalve wat aanpassingen aan onze tijd, zoals die iPhones, probeert Carrie 2013 helemaal niks toe te voegen.

Sanne: Ik was natuurlijk benieuwd naar de scène waarin Carrie verkozen is tot Prom Queen en er *SPOILER* een emmer vol varkensbloed over haar uit wordt gestort terwijl ze dolgelukkig op het podium staat. Waarop ze compleet doorslaat en iedereen doodmaakt. Maar zelfs dat wist Chloë te verpesten met haar totale gebrek aan acteertalent.

Merel: Nou ja, het is ook niet eenvoudig om vast te stellen welke gelaatsuitdrukking je aan dient te nemen bij het geestelijk optillen van auto’s, ontwrichten van huizen en opblazen van watertanks. Licht geïrriteerd? Woest? Geamuseerd? Zelfs op haar meest wraaklustige momenten kijkt onze Carrie 2013 alsof ze net een klap met een koekenpan heeft gekregen en tegelijkertijd een slok te hete thee heeft genomen. Maar goed, misschien was een vervolg beter geweest dan een remake.

Kasper: Er is dus serieus een Carrie 2 gemaakt, een paar jaar geleden. Maar er zijn grenzen aan mijn nieuwsgierigheid naar hoe kansloos iets kan worden uitgemolken.

Merel: Ik moest ook denken aan haar naamgenoot Carrie Bradshaw. Stel je voor hoeveel leuker Sex and The City was geweest met een telekinetisch begaafde hoofdpersoon! Twee kansloze filmprojecten hadden dan samen toch iets moois kunnen opleveren. Carrie 3: Moving things with your mind and the city.

Sanne: “And I couldn’t help but wonder: should we walk away when someone throws a bucket of pig's blood over our heads, see it as a fashion statement or simply kill the entire town?”

Kasper: Jezus, ik vind dit echt niet kunnen hoor. Alsof er nu nog niet respectloos genoeg met de creatie van Stephen King is omgegaan. En ik ken die stomme serie waar jullie nu over praten niet, dus ik voel me buitengesloten.

Merel: Net als Carrie, die voelde zich ook buitengesloten.

Kasper: Ja, en jullie kennen mijn gaven nog niet.

Merel: Ik heb geen speciale gaven. Ik heb wel last van religieus fanatisme, en ik doe aan automutilatie. En ik ben naaister. Oh nee, dat is Margaret, Carries moeder. Had ik maar zo’n gave als Carrie… Alles wat ik had op de middelbare school was groen haar en een Rage Against The Machine-t-shirt. Daar begin je niets mee.

Sanne: Refereer je ook aan je borsten als "dirty pillows"?

Merel: Ik refereer niet zo vaak aan mijn borsten. Jullie?

Kasper:  Ik vind jullie veel enger dan het boek en alle verfilmingen bij elkaar.

Mail

Redactie

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Mosterdsoep 8

Moedertaal en Opvoedlessen van een martelaar

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Vandaag lees je twee gedichten van Lina Al-Hassany. ‘Draag de lasten van de wereld niet op je schouders. Graaf de kuilen voor de doden niet in je tuin. Breng het verleden nooit meer aan het licht.’ Lees meer

Mosterdsoep 5

Steltenloper

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. In het verhaal van Jan Truijens Martinez ziet de hoofdpersoon zijn ex-vriendin met haar nieuwe vriend op theaterfestival De Parade. Tussen de lampjes van de zweefmolen en de flitsende polaroidcamera schiet ook de gedachte aan haar door zijn hoofd. Lees meer

Mosterdsoep 7

Beetje bij beetje

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Mina Yasien schreef een verhaal over een dochter die met haar moeder mee naar een afspraak gaat om te vertalen, over wat er tussen de regels door verloren kan gaan en of je een vervelende boodschap verzachtend moet vertalen. 'Niemand verstond alles en toch kwam iedereen overal achter.' Lees meer

Mosterdsoep 3

[Gedicht zonder titel]

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Fleur Hagi kent de wereld niet meer zoals ze die zich herinnerde, maar wat als ze deze nieuwe wereld niet meer wil kennen? 'Meer dan een appel / is nodig / om te onderscheiden / tussen goed en slecht' Lees meer

IDFA-bespreking <em>‘Between Revolutions’</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd 1

IDFA-bespreking ‘Between Revolutions’

De film Between Revolutions volgt een groep pro-Palestijnse, queer activisten in Berlijn. Regisseur Ruben Desiere zoekt samen met de activisten naar agency voor zijn personages. In die zoektocht wordt een interessant spel met fictie en realiteit gespeeld. Lees meer

IDFA-bespreking <em>Between Revolutions</em> en drie andere tips van de redactie van Hard//hoofd

IDFA-tips van Hard//hoofd – ‘You Can See Everything’, ‘Nuisance Bear’ en ‘Romare Bearden’

De IDFA-tips van Jochum Veenstra, Nora de Bruine en Sander Bortier: You Can See Everything, Nuisance Bear en Alter Ego of Romare Bearden. Lees meer

Mosterdsoep 2

Het woord 'vervreemding'

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Vandaag lees je op Hard//hoofd het verhaal van Lidice Michelle Melara Minero. 'Ik hoorde ze typen en daarna waren ze hun werk aan het uitdelen. En ik? Ik was bezig met het begrijpen van het woord.' Lees meer

Mosterdsoep 9

Potentie

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Het gedicht van Nourelhouda Kassi zit vol potentie. Potentie om 'het' te maken, potentie om 'er' te komen, vriendschapspotentie, partnerpotentie, potentie om zo veel goeds de wereld in te brengen. '‘en nu?’ / tussen alles / wat ik was, en alles wat ik kon worden.' Lees meer

Mosterdsoep 1

Mosterdsoep

Afgelopen jaar namen meer dan tien schrijftalenten deel aan het talentontwikkelingstraject van El Hizjra. Deze week lees je op Hard//hoofd hun verhalen en gedichten die de complexiteit en verbinding van vervreemding opzoeken. Met vandaag: het verhaal van Leila Mrabet, waarin de hoofdpersoon jarenlang op zoek gaat naar de smaak van mosterdsoep die overeenkomt met een herinnering. Lees meer

Berbers gebogen

Berbers gebogen

'Een vaderskant bijt nooit niet. Ze wensen in hun smeekbedes smakkend dat we slappe groentestukken blijven.’ Imane Karroumi El Bouchtati schrijft over ziek zijn, paternale familietafels en hoe verstrikte tongen geen geruchten kunnen tegenspreken. Lees meer

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Dromen over kinken in internetkabels en gaatjes in naveltruitjes: is er in het AI-tijdperk nog ruimte voor verrassing?

Vintagejagers, opgelet! In haar nieuwste column werpt Loïs Blank een kritische blik op een ontwikkeling die misschien niet helemaal onverwacht komt: de tweedehandsmarkt wordt in een fastfashionjasje gestoken. Daarmee dreigt ook een markt die ooit draaide om avontuur en goede bedoelingen steeds verder te plastificeren. Lees meer

Meneer de dominee

Meneer de dominee

De vader van Martijn van Arkel werkt voor God. Als dominee zijn zijn dagen gevuld met de kerk, de gemeente, de Heilige Zoon, maar heeft daardoor minder tijd voor zijn andere twee zoons. In deze gedichten beschrijft Martijn het gemis, de verwijten, en vooral het verlangen naar een vader: geen dominee, geen herder, maar iemand die het licht uit doet en wiens fiets in de schuur staat. Lees meer

Batik Karas

Batik Karas

In dit verhaal van Ariane Waitz gaat de hoofdpersoon op een vervreemdende reis door Indonesië. Via de eeuwenoude Javaanse kunstvorm batik probeert zij zich te verbinden met het land van haar grootouders. Lees meer

Wat je niet zult zien op tv

Wat je niet zult zien op tv

Hoe links is linkse televisie? Marthe van Bronkhorst kwam achter de schermen en kon haar ogen eigenlijk niet geloven. Lees meer

Hoeveel romcoms tot ik het voel? 1

Hoeveel romcoms tot ik het voel?

De liefde is een onuitputtelijke bron van inspiratie. In films, boeken en muziek blijven mensen proberen haar te vangen, en al die creatieve expressie wordt gretig geconsumeerd – ook door Nouhaila el Khannoussi, die ondanks haar fascinatie voor fictieve liefdes zelf nog nooit verliefd is geweest. In dit persoonlijke essay vraagt ze zich af wat verliefdheid eigenlijk is. Lees meer

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Verwijzing naar de tijd dat heksen smolten in water uit meisjeshanden

Geïnspireerd door de blikken man uit The Wizard of Oz leidt Elise Vos je over het pad van gele klinkers. Ondanks de bescherming die ons harnas biedt, bevat het kieren die toelaten wat we niet zouden willen voelen. Bovendien: wie wil nu afgestompt raken? Lees meer

Rouw en haar contouren

Rouw en haar contouren

Wat gebeurt er als je grootste angst werkelijkheid wordt? Vorig jaar verloor Ivana Kalaš haar vader. In dit essay onderzoekt ze rouw en angst. Wat als juist het verlies je dichter bij het leven brengt? ‘Zoals je vroeger naar een eclips zou kijken via een cd, kom ik in contact met rouw: via haar contouren.’ Lees meer

Lucifers

Lucifers

‘Het begon met een gat, een gat in de zon.’ Terwijl de opa van Jung-hoo blind wordt, verdwijnt de zon langzaamaan uit de lucht. Met deze alternatieve geschiedenis duikt Siep Hendriks in de commercialisatie van het leven, de mens en diens karakter. Lees meer

Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer