Asset 14

Carrie

Stephen King’s klassieke novelle Carrie (1974) werd dit jaar weer eens verfilmd. Een telekinetisch begaafd schoolmeisje neemt wraak op haar pestende klasgenoten.

Merel: Chloë Grace Moretz, die Carrie speelt, heeft slechts twee gezichtsuitdrukkingen in haar acteerrepertoire: ‘pruilen’ en ‘paniek’.

Sanne: In het boek van Stephen King is Carrie een half autistisch type met acné, dat verschrikkelijk getreiterd wordt, maar dit op de een of andere manier lijkt te verdienen. Carrie anno 2013 is een beeldschoon meisje, dat met opgetrokken schouders en gebogen hoofd door de schoolgangen sjokt. Ze ziet er niet uit als een kind dat dodelijk onzeker is, maar als een kind dat baat zou hebben bij Mensendieck-therapie.

Kasper: Ik heb vandaag een beetje een Carrie-overdosis gehad. Begon de dag met het herlezen van de novelle - ik heb bijna alles van King gelezen, bijzonder toch dat zijn debuut meteen handelt over het engste aller wezens: de vrouw - haalde vervolgens de verfilming van Brian de Palma uit 1976 weer eens uit de kast en als kers op de taart nu dus dit. Alhoewel, kers? Het was eerder een verschrompelde rozijn. Het boek is zo beklemmend en De Palma wist dat prachtig over te brengen. Ondanks de inmiddels flink gedateerde special effects werd je er helemaal naar van. Deze remake ziet er gelikt uit, maar is op geen enkel moment onbehaaglijk. Zelfs niet spannend.

Sanne: Er werd voornamelijk hard gelachen in de bioscoopzaal. Ook tijdens de openingsscène, waarin Carrie voor het eerst ongesteld wordt in de gym-kleedkamer, en alle meisjes haar bekogelen met tampons en filmen met iPhones.

Merel: Wat hadden die meisjes veel tampons gezamenlijk, zeg. Jeetje.

Sanne: Nou, op de bodem van mijn handtas zwerven er gemiddeld zo’n 34 rond. Maar ik geloof dat er een kapotte automaat in de kleedkamer hing. Die zie je trouwens nooit meer, maandverbandautomaten.

Kasper: Ik ben altijd wel geïntrigeerd door remakes, omdat ik geen enkel andere motief kan bedenken dan commerciële, en het dus bij voorbaat gedoemd lijkt een liefdeloos product te worden. Een andere klassieke King-verfilming die opnieuw gemaakt werd was The Shining, maar dat had een andere reden. King zelf kon zich nooit vinden in de interpretatie van Kubrick en waagde zich daarom aan een eigen versie. Dat was natuurlijk ook gedoemd om te falen, maar is tenminste iets eigens geworden. Behalve wat aanpassingen aan onze tijd, zoals die iPhones, probeert Carrie 2013 helemaal niks toe te voegen.

Sanne: Ik was natuurlijk benieuwd naar de scène waarin Carrie verkozen is tot Prom Queen en er *SPOILER* een emmer vol varkensbloed over haar uit wordt gestort terwijl ze dolgelukkig op het podium staat. Waarop ze compleet doorslaat en iedereen doodmaakt. Maar zelfs dat wist Chloë te verpesten met haar totale gebrek aan acteertalent.

Merel: Nou ja, het is ook niet eenvoudig om vast te stellen welke gelaatsuitdrukking je aan dient te nemen bij het geestelijk optillen van auto’s, ontwrichten van huizen en opblazen van watertanks. Licht geïrriteerd? Woest? Geamuseerd? Zelfs op haar meest wraaklustige momenten kijkt onze Carrie 2013 alsof ze net een klap met een koekenpan heeft gekregen en tegelijkertijd een slok te hete thee heeft genomen. Maar goed, misschien was een vervolg beter geweest dan een remake.

Kasper: Er is dus serieus een Carrie 2 gemaakt, een paar jaar geleden. Maar er zijn grenzen aan mijn nieuwsgierigheid naar hoe kansloos iets kan worden uitgemolken.

Merel: Ik moest ook denken aan haar naamgenoot Carrie Bradshaw. Stel je voor hoeveel leuker Sex and The City was geweest met een telekinetisch begaafde hoofdpersoon! Twee kansloze filmprojecten hadden dan samen toch iets moois kunnen opleveren. Carrie 3: Moving things with your mind and the city.

Sanne: “And I couldn’t help but wonder: should we walk away when someone throws a bucket of pig's blood over our heads, see it as a fashion statement or simply kill the entire town?”

Kasper: Jezus, ik vind dit echt niet kunnen hoor. Alsof er nu nog niet respectloos genoeg met de creatie van Stephen King is omgegaan. En ik ken die stomme serie waar jullie nu over praten niet, dus ik voel me buitengesloten.

Merel: Net als Carrie, die voelde zich ook buitengesloten.

Kasper: Ja, en jullie kennen mijn gaven nog niet.

Merel: Ik heb geen speciale gaven. Ik heb wel last van religieus fanatisme, en ik doe aan automutilatie. En ik ben naaister. Oh nee, dat is Margaret, Carries moeder. Had ik maar zo’n gave als Carrie… Alles wat ik had op de middelbare school was groen haar en een Rage Against The Machine-t-shirt. Daar begin je niets mee.

Sanne: Refereer je ook aan je borsten als "dirty pillows"?

Merel: Ik refereer niet zo vaak aan mijn borsten. Jullie?

Kasper:  Ik vind jullie veel enger dan het boek en alle verfilmingen bij elkaar.

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Gezien door een kunstwerk

Gezien door een kunstwerk

Doordat fysieke kunstexposities bijna nergens georganiseerd worden, zoeken kunstinstellingen andere wegen om hun werk ten toon te spreiden. Caecilia Rasch mist de ontmoeting met het kunstwerk, en vooral: erdoor gezien worden. Lees meer

Automatische concepten 54

Een miljoen huizen houden het te droog

Zeker een miljoen huizen in Nederland dreigen te verzakken, en dat aantal is de afgelopen jaren flink toegenomen. De boosdoener: droogte. Lees meer

Hard//talk: Onderdak is een mensenrecht

Onderdak is een mensenrecht

Over dakloosheid hoeven we geen uitvoerige politieke discussies te voeren, aldus Jihane Chaara. Onderdak is namelijk niets minder dan een mensenrecht (iets wat men in de Nederlandse politiek even vergeten lijkt te zijn). Lees meer

Filmtrialoog: Nocturne

Nocturne

Onze redacteurs zagen Nocturne, een film over het maken van een film. Hoofdpersonage Alex rent een nacht lang door zijn eigen hoofd, op zoek naar het sluitende idee, de juiste acteurs, een kloppend verhaal. Het sprak esthetisch heel erg aan, maar zaaide ook een hoop verwarring. Lees meer

Nieuws in beeld: 13

Onze corona-aanpak laat talloze aardbewoners stikken

Dat het materiaal waarmee we onszelf tegen corona beschermen voor een golf aan afval zou zorgen, zagen we al van verre aankomen. Illustrator Simcha van der Veen is dan ook verbijsterd: waarom doen we hier niets tegen? Lees meer

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Absurditeit is de kracht van The Nose or Conspiracy of Mavericks

Dat je niet op zoek hoeft naar de diepere betekenis en ook enkel de vorm van een film kan waarderen, bewijst de animatiefilm 'The Nose or Conspiracy of Mavericks'. Lees meer

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Over Emma, millennials en de kostuumdramafase

Anna Visser is van jongs af aan een fervent liefhebber van Jane Austen. Een onlangs verschenen hervertelling van Emma werpt nieuw licht op haar hartstocht voor het kostuumdrama, maar misschien nog meer op haar zelfbeeld. Lees meer

Schijn bedriegt 2

Schijn bedriegt

Ons stemgedrag wordt (te) vaak bepaald door onderbuikgevoelens en eerste indrukken. Om ons daartegen te wapenen hebben we gedegen onderwijs nodig. Laat dat nu precies hetgeen zijn waar de politieke winnaar op bezuinigt. Lees meer

Nieuws in beeld: 12

'App me als je thuis bent'

Na de dood van de 33-jarige Sarah Everard uiten steeds meer Britse feministen hun woede over de mensen die hen zouden moeten beschermen: de politie is onderdeel van hun onveiligheid, zeggen zij. Lees meer

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling als verhullend eufemisme

Verveling kreeg het afgelopen jaar duizend gezichten. Rijk Kistemaker vraagt zich af: hoe herinneren we ons die gezichten, zodra de coronacrisis (min of meer) voorbij is? Lees meer

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Kolen en olie zwaaien ook in Nederland met de scepter 

Wanneer grote bedrijven landen uit het Globale Zuiden in een economische wurggreep houden, knijpt Nederland een oogje toe. Maar ons land is evengoed overgeleverd aan de wensen van grote bedrijven. Lees meer

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt

Evangeline Agape ontdekte tijdens een zomer in het ziekenhuis de kracht van vriendschap en gedeeld leed. "De coronacrisis heeft voor de hele wereld duidelijk gemaakt: isolatie maakt je ongelukkig. En depressie isoleert je. Doet je voelen alsof je de enige in de wereld bent met een brein dat vergeet hoe geluk wordt gemaakt." Lees meer

Nieuws in beeld: 'Waarde Nederlanders'

'Waarde Nederlanders'

Immigranten moeten zich ‘de Nederlandse waarden’ aanleren, roept onder andere de ChristenUnie tijdens de verkiezingsstrijd. Illustrator Rueben Millenaar vraagt zich af wat hij zich daarbij voor moet stellen. Lees meer

Nieuws in beeld: Onder de (geluids)golven

Onder de (geluids)golven

Je staat er misschien niet bij stil, maar de mensheid maakt enórm veel herrie in zee. We boren naar gas en olie, heien voor windmolens en boorplatforms en onze schepen zijn ook niet bepaald stil. Terwijl water ontzettend goed en ver geluidsgolven doorgeeft - veel beter dan lucht. Lees meer

Filmtrialoog: Cold War

Cold War

De film Cold War is een verhaal over een onmogelijke liefde in Polen ten tijde van de Koude Oorlog. Onze redacteuren bespreken deze veelgeprezen film en beraden zich op de esthetiek, de diepgang van de liefdesrelatie en de raakvlakken met hun eigen leven. Lees meer

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoeveel doden voor ons feestje?

Hoe komt het toch dat we onze pleziertjes niet willen opgeven, zelfs al weten we dat ze aan de andere kant van de wereld levens kosten? Dennis Faase werd getroffen door een simpele manier om deze mensenlevens niet uit het oog te verliezen. Lees meer

Het verlaten café blijft een haven 1

Tijdens corona blijft het café een vangnet

Tijdens de lockdown bezoekt Joost Ingen-Housz een Berlijns café dat nog een aantal stamgasten toelaat. Door de plotselinge rust valt het hem op hoe onmisbaar de kroeg is voor de mensen die er nog steeds naartoe gaan. Al is het maar voor een praatje. Lees meer

Hard//talk: Eerdmans is niet beter dan Baudet

Eerdmans is niet beter dan Baudet

Waarom kwam Eerdmans antisemitisme niet ter sprake, in de onschatbare hoeveelheid televisie-interviews die hij de afgelopen maanden gaf over zijn nieuwe partij? Lees meer

Nieuws in beeld: In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

In Memoriam Daft Punk (1993-2021)

Illustrator Sebastian Eisenberg is aangedaan door het uit elkaar gaan van Daft Punk. Lees meer

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Geef de hoop niet op. Elke graad is er een.

Mannen die leven in luxe en vrede vertellen ons dat we de klimaatapocalyps moeten accepteren in plaats van ertegen te vechten. Onzin, vindt Harriët Bergman. Elke graad is er een, en elke graad is onze vrijheid waard. Lees meer