Asset 14

Museum of Bad Art

Het internet. De grootste bibliotheek van het menselijk falen. Hele websites zijn er gemaakt voor modellen die vallen op de catwalk, extreem mislukte tatoeages en mensen die de prachtige kook- of knutselwerken van Pinterest na wilden doen en… tja, faalden. Ook Nederland doet mee met de ongemakkelijke faalblog (die je beter niet op je werk kan openen) LOL DUTCH PEOPLE.

Van fails op internet is mijn favoriete bolwerk der mislukking toch wel de website van The Museum of Bad Art. De slogan van dit museum is “Art too bad to be ignored”. Negeren gaat inderdaad niet meer als je eenmaal je oog op de kleurrijke collectie hebt laten vallen. Maar wat deze website van alle andere ‘faalwebsites’ onderscheidt, is dat dit museum zichzelf en zijn inhoud heel serieus neemt. Hier wordt niet gepest. Hier wordt, net als in een echt museum, heel serieus omschreven wat er in een schilderij gebeurt en met welke materialen het gemaakt is. Zelfs als het zo lelijk is dat je er nachtmerries van kan krijgen. Het is een viering van het lelijke. Een viering van de mislukking in al zijn glorie!

En dan nu, mijn persoonlijke top 9 schilderijen uit de collectie van The Museum of Bad Art.

9.
De blik omlaag, een zwarte zakdoek in de mond, te bedroefd om nog achterom te kijken naar de slanke godin die daar beplakt met pizzapunten op een barkruk staat te balanceren. Het doet mij ook een beetje denken aan fotografische werken als deze of deze.

8.
Dit schilderij behandelt een erg belangrijk en actueel thema. Amerika viel het Midden-Oosten binnen voor olie, het vloeibare goud. Maar wat als we erachter kwamen dat eieren de belangrijkste grondstof zouden zijn? Wie zou Amerika dan binnenvallen? Denk daar maar eens over na.

7.
Naakt en gezichtsloos rijdt het onderwerp op een kreeft. Ik heb het idee dat ik dit een keer gedroomd heb…

6.
Dit werk is duidelijk van de hand van een kind. Ik vraag me af of dit kind heel erg van katten hield of juist een enorme kattenfobie had. Wilde het kind graag een kat zijn en de wereld eens vanuit een poezenperspectief beleven? Of had dit kind een allesverlammende angst om als vroeg kalende jongeman door een boze rode kater verslonden te worden?

5.
We kunnen wel zien dat het dierenrijk als grote inspiratiebron wordt beschouwd in de kunstwereld. Dit ontroerend portret van een gapende of misvormde mopshond brengt in ieder geval tranen in mijn ogen.

4.
In een perfecte wereld zonder racisme zijn we allemaal kleurenblind. Zo ook de maker van dit portret van moeder en dochter in process (zie handen). Want de kleur van je huid doet er niet toe, net zo min als de kleur van je ogen. Dat je irissen de kleur van vers bloed hebben maakt je toch niet minder als mens? Een mooi statement van de kunstenaar.

3.
Iedereen die The Godfather ooit heeft gezien zal meteen herkennen naar welke lugubere scène dit portret verwijst. De manier waarop de vrouw de paardenkop zo onderkoeld en vastberaden aan ons presenteert doet niet onder voor de Corleones gruweldaad.

2.
Naakt, kaal als de dag dat ze geboren waren, met weggevaagde bril en een maniakale mopshond in de houdgreep. Het is alsof dit mysterieuze trio ons iets wil vertellen, maar zonder mond zullen zij dit nooit kunnen. Tragisch. Dit dubbelportret was zijn tijd ver vooruit. Ver voordat schaargeklede selfies in badkamers een ding waren, zelfs voordat zelfportretten selfies genoemd werden. Dit werk is dan ook een inspiratie geweest voor velen.

1.
En dan mijn favoriet, de nummer één, de winnaar van alle mislukkingen, genaamd Lucy in the Sky with Flowers. Dit schilderij is het eerste zaadje geweest dat uitgroeide tot MOBA . En terecht. Beter dan henzelf kan ik het schilderij dan ook niet omschrijven: The motion, the chair, the sway of her breast, the subtle hues of the sky, the expression on her face -- every detail combines to create this transcendent and compelling portrait, every detail cries out "masterpiece."

-

Dit artikel verscheen in het kader van onze faalweek

Mail

Zara Dwinger

Verzamel kunst en steun ons
of word magazine abonnee

Sluit je aan

Wil je meer Hard//hoofd?
Meld je aan voor een nieuwsbrief!

Schrijf je in
test
het laatste
Auto Draft 24

Een caleidoscoop van verlangen

‘De zoektocht naar een gemeenschap gaat door. Een gemeenschap die mijn caleidoscopische zijn kan accepteren, waarin ik niet hoef te kiezen tussen delen van mezelf, waarin ik niet exotisch, verdund of onverenigbaar ben.’ In dit essay beschrijft Rocher Koendjbiharie welke moeilijkheden hij ondervindt in zijn levenslange zoektocht naar een gemeenschap waarvan hij zich volwaardig onderdeel kan voelen. Lees meer

Eat the rich! Or get eaten?

Eat the rich! Or get eaten?

‘Munch Musk’, ‘bite Bezos’ of ‘suck Zuck’? Stijn Voogt onderzoekt hoe ook aan kapitaalkritiek flink geld verdiend kan worden. ‘Eat-the-rich-films wakkeren geen honger naar verandering aan, maar lijken deze vooral te stillen.’ Lees meer

Bubbel

Bubbel

‘Ik probeer te begrijpen waarom ik de hele tijd overal onderdoor glip, ook onder de term lesbie, het is een woord waarvan ik de ingang niet vind.’ Tijdens een schrijfresidentie in Parijs verkent Leonore Spee de spanning tussen identiteit, verlangen en lichamelijkheid. Het wordt een zoektocht naar het overbruggen van afstand – tussen mensen en steden, liefdes en labels, gedachten en ervaringen, en hoofd en lijf. Lees meer

Vlindereffect

Vlindereffect

Een wapenfabriek is van nature een harde, troosteloze plek, maar zo kleurrijk als in dit verhaal, heb je het nog nooit gezien. Drie dystopische levens komen samen rondom een fabriek, waardoor de donkerte van de oorlogsindustrie feilloos bloot komt te liggen. Fester Vogels geeft ons drie perspectieven op een vlijmscherpe ontwikkeling, kritisch en tegelijkertijd zó beeldend dat het aan je scherm wil ontsnappen. Lees meer

De stilte (is niet het antwoord)

De stilte (is niet het antwoord)

Stilte. Sinds Marthe van Bronkhorst die zelf niet meer kan horen, luistert ze er heel anders naar. Echte stilte is zeldzaam in ons leven, of lijkt dat maar zo? In delen van mijn oor is het stil. Na een ongelukje deze zomer zijn de trilhaartjes beschadigd. Dat hoor ik niet, want het lichaam overcompenseert daarvoor... Lees meer

Meehuilen met ijskruid

Meehuilen met ijskruid

‘We zijn zo ver verwijderd van ons eigen eten dat we kunst nodig hebben om die verbinding zichtbaar te maken.’ Lisanne Brouwer laaft zich aan (theater)kunst met voedsel in de hoofdrol en neemt je mee in de manieren waarop kunstenaars ecologisch bewustzijn aan de eettafel creëren. Het blijkt een ontdekking van zowel verlangen als walging. Lees meer

De gisting

De gisting

Mara van Herpen vertelt het poëtische en surrealistische verhaal van Toni. Hen werkt in een broodfabriek en begint daardoor te gisten en te schimmelen en verandert in… Ja, in wat eigenlijk? Lees meer

We moeten vaker synchroon dansen

We moeten vaker synchroon dansen

‘Ik betrap mezelf erop dat het moeilijk is hoopvol te zijn in deze tijden, soms voelt het zelfs verkeerd.’ Toch vindt Loïs in haar column ruimte voor hoop. Niet door ons terug te trekken, maar door ons uit te spreken én elkaar te vinden. Minder polarisatie, meer synchronisatie. Lees meer

Soms mis ik mijn handen

Soms mis ik mijn handen

‘Soms mis ik de magnetron / soep uit blik / ingevroren aardappels in partjes.’ Middels essay en poëzie illustreert Martijn van Bruggen met stekende precisie het verband tussen voedsel en klasse en wat het betekent je aan te moeten passen naar hiërarchisch geladen verwachtingen. Lees meer

Moeder van een mislukt idee

Moeder van een mislukt idee

‘Breek ik een idee echt af zoals een zwangerschap beëindigd wordt?’ Roosje van der Kamp voelt een grote noodzaak om iets blijvends te creëren, maar komt niet verder dan vluchtig neergepende fragmenten in haar notities. In dit essay onderzoekt ze – naast de vraag of ouderschap eventueel een valide, tweede optie is – haar worsteling met het professionele schrijverschap. Lees meer

Auto Draft 23

we verbleven in ledikanten / in het huis met zeventig kinderen

'Dat ik gil in een vreemde taal / elke moedertaal breekt zonder bekenden.' Wat voor sporen laat het na als je je moedertaal verliest? Waar blijft de taal en hoe verhoudt je je tot je eigen identiteit na gedwongen migratie? In dit gedicht vangt Bożena Kacica de rouw en de vervreemding die volgden. Lees meer

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

Als taal de werkelijkheid schept, wat doet oorlogstaal dan?

In de media wemelt het van oorlogstaal. Marthe van Bronkhorst laat zien hoe je de frames kan herkennen: 'Sterf je liever terwijl je je verdedigt of passief?' Lees meer

Denkbeeldige ruimte

Denkbeeldige ruimte

In dit essay onderzoekt Sytske Frederika van Koeveringe hoe schrijven een ruimte opent waarin kwetsbaarheid, verbinding en saamhorigheid zichtbaar worden. ‘Sinds ik ziek ben, voel ik bij vlagen een afgesneden gevoel van de medemens die geen kanker van binnenuit kent.’ Lees meer

Meneer Ouka en de streep

Meneer Ouka en de streep

'‘Het gaat over uw kabouter,’ zegt meneer Ouka.' En dat doet het: in dit verhaal verheft Makki Aimar een niet-lachende tuinkabouter tot het glinsterende middelpunt van zijn verhaal. Waar ieder ander een tuinkabouter niet eens zou zien staan, lijkt het voor de hoofdpersoon in dit verhaal een metafoor voor zingeving te worden. Met dit verhaal won Makki Aimar de schrijfwedstrijd 'Door de ogen van Palomar', georganiseerd door uitgeverij Cossee en Hard//hoofd. Lees meer

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

No Spend September, maar zou het leven niet meer moeten zijn dan vaste lasten?

Brengt tijdelijke onthouding van kleding, koffie en verjaardagscadeaus ons dichter bij een koopwoning? Of is het enkel in onze dromen dat een financiële detox grote, blijvende veranderingen weet te bewerkstelligen? Loïs Blank vraagt zich af wat er buiten beeld raakt wanneer we ons verliezen in de survival van No Spend September. Lees meer

:Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen 2

Verdreven naar de zee: Een zoektocht naar de onvertelde verhalen van Vietnamese bootvluchtelingen

Lam Ngo was vierentwintig toen hij vluchtte uit een ideologisch verscheurd Vietnam. In dit essay vertelt hij hoe hij weer leerde luisteren naar de pijnlijke en lang verzwegen herinneringen, hoe het was om in Nederland opnieuw te moeten beginnen en over de blijvende band met zijn geboortestad Saigon. ‘Want pas als we zien wat er verzwegen is, kunnen we echt luisteren.’ Lees meer

 1

pantser / piertotum locomotor

In deze twee gedichten van Roan Kasanmonadi kijken we naar een aflevering van Kamp Van Koningsbrugge, leren we onszelf op te rollen als pissebedden, en vliegen de zwaarden, harnassen en kikkers je om de oren. Lees meer

Het weefsel van geheugen

Het weefsel van geheugen

Vanaf de jaren zestig strijdden avant-garde kunstenaars Ana Lupas en Magdalena Abakanowicz tegen het vooroordeel dat textiel alleen decoratief kan zijn. Sander Bortier laat zien dat hun verwantschap verder gaat dan het innovatieve gebruik van het materiaal dat mede door hen van betekenis verschoof, van traditioneel naar subversief. Vezels werden drager van een stille taal: een vertaling van menselijke kwetsbaarheid binnen een collectieve orde. Lees meer

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Westerse schoonheidsidealen onder een hoofddoek

Tessy Ouwens kreeg op jonge leeftijd te maken met onrealistische schoonheidsidealen en dit leidde tot een strijd met haar eigen lichaam en zelfbeeld. Onverwachts was het de islam en het bedekken van haar lichaam, dat haar uit deze strijd hielp. ‘Met mijn hoofddoek op, voelde mijn lichaam voor het eerst weer als de mijne.’ Lees meer

 1

Zinkstukken

Dealen met fysieke ongemakken, de dood, en afgelegen, kale landschappen spelen vaak een centrale rol in de boeken van Jilt Jorritsma - zelfs zijn proefschrift ging over zinkende steden. Het is daarom niet verrassend dat Jilt Jorritsma gegrepen werd door de Biesbosch en haar spookachtige arbeidshistorie toen literair productiehuis Tilt en Cultuurfonds Noord-Brabant hem vroegen het achtste Brabants Boek Present te schrijven. De verhalen die hij ontdekte en opschreef zijn des te grilliger - vandaag lichten we alvast een tipje van de sluier. Lees meer