Asset 14

Volgende keer

Een tip over het missen van kansen: Volgende keer

De laatste keer dat ik een prijs won was ik acht. Op wachtlijsten voor woningen ben ik altijd nummer vier. Op de website van de schrijfwedstrijd waar ik aan mee wilde doen, ontdekte ik dat ik 362 dagen te oud ben om een tekst in te dienen. De brief van de belastingdienst lag in de bosjes naast mijn huis. In 2012 studeerde ik af.

Het is best moeilijk om op je zeventiende een studie te kiezen. Op de computers van mijn middelbare school vulde ik beroepskeuzetests in: lange vragenlijsten met als uitkomst dat ik iets creatiefs moest doen. Ik besloot docent beeldende kunst en vormgeving te worden. Gedurende de opleiding werd ik steeds onrustiger. Maar pas toen mijn diploma op de eettafel lag en ik als invaller op een middelbare school werkte, ontdekte ik wat ik wilde worden. Ik besloot een tweede studie te doen.
Sinds 2010 mogen opleidingsinstellingen zelf bepalen hoeveel een tweede studie kost. Men noemt dit instellingsgeld. Instellingsgeld kan omzeild worden door het halen van je diploma uit te stellen en ervoor te zorgen dat je eerste en tweede studie elkaar overlappen. Voor mij is dat geen optie meer. Op dit moment betaal ik een goede achtduizend euro per jaar. Aan vrienden vertel ik dat mijn uiteindelijke studieschuld gelijk zal komen te staan aan de prijs van een Mercedes Benz. Als je moet kiezen tussen je toekomst en een Mercedes, moet je voor je toekomst gaan. Een tweede opleiding tijdens Rutte II is best te doen, mits je spaart, werkt, leent, schraapt, ploetert en je best doet. Het opdokken van het instellingsgeld probeer ik te zien als een toets voor ambitie en wilskracht.

Op dit moment zit ik in mijn laatste studiejaar en ik mag niet meer lenen bij DUO. Mijn collegegeld betaal ik van mijn spaargeld. Op een kantoortje bespreken mijn decaan en ik de financiële situatie. De decaan vraagt of ik het denk te redden; ik doe iets met mijn handen dat op wegwuiven lijkt. Uit de la van haar bureau pakt ze een flyer. ‘Heb je hier al over gehoord?’ Op de flyer staat dat DUO in september 2017 een nieuw soort lening lanceert. Een lening voor mensen die al een studie hebben afgerond. Wanneer deze lening ingaat, zal ik twee maanden zijn afgestudeerd. Mijn decaan is een tactvolle vrouw, die koffie voor ons gaat halen terwijl ik de flyer lees en herlees.

Het voordeel van iets mislopen is dat je er achteraf achter komt. Je kunt je schouders ophalen en ‘niets aan te doen’, ‘zo gaan die dingen’ en ‘volgende keer ben ik er op tijd bij’ zeggen. Maar wat moet je doen wanneer je weet dat je iets aan het mislopen bent?

  • A) Stug doorgaan: je bent al zo ver. De arbeidsmarkt lokt. Je bent voorbereid. Je hebt gespaard.
  • B) Wachten: schijnbaar is er een kans die in slow motion op je afkomt. Van je spaargeld kan je een deel van je schulden aflossen. Je studeert maar één jaar later af. Misschien kun je op vakantie. Je bent al lang niet meer op vakantie geweest. Wil je niet op vakantie?
  • C) Negeren: er is geen flyer. Je loopt niets mis. De wereld is niet tegen je.
  • D) Zelfbeklag: huilend, met een fles wijn in bed kruipen. 

Alle antwoorden zijn te combineren met antwoord D. Het enkel aankruisen van antwoord D is geen langetermijnoplossing en zal fout worden gerekend.

Het mislopen wordt veelal gezien als iets droevigs en slechts. Ik krijg vaak te horen hoe jammer het is dat ik niet eerder wist wat ik wilde, waardoor ik het gevoel krijg dat ik heb gefaald. Maar soms moet je iets mislopen om te weten wat je wil en om te ontdekken hoe graag je iets wilt. Iets mislopen heeft niets met stoppen te maken, maar met doorgaan. Terugblikken is slechts een kwestie van op het juiste moment omkijken.

Beeld: Abul Haque

 
Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer