Asset 14

Volgende keer

Een tip over het missen van kansen: Volgende keer

De laatste keer dat ik een prijs won was ik acht. Op wachtlijsten voor woningen ben ik altijd nummer vier. Op de website van de schrijfwedstrijd waar ik aan mee wilde doen, ontdekte ik dat ik 362 dagen te oud ben om een tekst in te dienen. De brief van de belastingdienst lag in de bosjes naast mijn huis. In 2012 studeerde ik af.

Het is best moeilijk om op je zeventiende een studie te kiezen. Op de computers van mijn middelbare school vulde ik beroepskeuzetests in: lange vragenlijsten met als uitkomst dat ik iets creatiefs moest doen. Ik besloot docent beeldende kunst en vormgeving te worden. Gedurende de opleiding werd ik steeds onrustiger. Maar pas toen mijn diploma op de eettafel lag en ik als invaller op een middelbare school werkte, ontdekte ik wat ik wilde worden. Ik besloot een tweede studie te doen.
Sinds 2010 mogen opleidingsinstellingen zelf bepalen hoeveel een tweede studie kost. Men noemt dit instellingsgeld. Instellingsgeld kan omzeild worden door het halen van je diploma uit te stellen en ervoor te zorgen dat je eerste en tweede studie elkaar overlappen. Voor mij is dat geen optie meer. Op dit moment betaal ik een goede achtduizend euro per jaar. Aan vrienden vertel ik dat mijn uiteindelijke studieschuld gelijk zal komen te staan aan de prijs van een Mercedes Benz. Als je moet kiezen tussen je toekomst en een Mercedes, moet je voor je toekomst gaan. Een tweede opleiding tijdens Rutte II is best te doen, mits je spaart, werkt, leent, schraapt, ploetert en je best doet. Het opdokken van het instellingsgeld probeer ik te zien als een toets voor ambitie en wilskracht.

Op dit moment zit ik in mijn laatste studiejaar en ik mag niet meer lenen bij DUO. Mijn collegegeld betaal ik van mijn spaargeld. Op een kantoortje bespreken mijn decaan en ik de financiële situatie. De decaan vraagt of ik het denk te redden; ik doe iets met mijn handen dat op wegwuiven lijkt. Uit de la van haar bureau pakt ze een flyer. ‘Heb je hier al over gehoord?’ Op de flyer staat dat DUO in september 2017 een nieuw soort lening lanceert. Een lening voor mensen die al een studie hebben afgerond. Wanneer deze lening ingaat, zal ik twee maanden zijn afgestudeerd. Mijn decaan is een tactvolle vrouw, die koffie voor ons gaat halen terwijl ik de flyer lees en herlees.

Het voordeel van iets mislopen is dat je er achteraf achter komt. Je kunt je schouders ophalen en ‘niets aan te doen’, ‘zo gaan die dingen’ en ‘volgende keer ben ik er op tijd bij’ zeggen. Maar wat moet je doen wanneer je weet dat je iets aan het mislopen bent?

  • A) Stug doorgaan: je bent al zo ver. De arbeidsmarkt lokt. Je bent voorbereid. Je hebt gespaard.
  • B) Wachten: schijnbaar is er een kans die in slow motion op je afkomt. Van je spaargeld kan je een deel van je schulden aflossen. Je studeert maar één jaar later af. Misschien kun je op vakantie. Je bent al lang niet meer op vakantie geweest. Wil je niet op vakantie?
  • C) Negeren: er is geen flyer. Je loopt niets mis. De wereld is niet tegen je.
  • D) Zelfbeklag: huilend, met een fles wijn in bed kruipen. 

Alle antwoorden zijn te combineren met antwoord D. Het enkel aankruisen van antwoord D is geen langetermijnoplossing en zal fout worden gerekend.

Het mislopen wordt veelal gezien als iets droevigs en slechts. Ik krijg vaak te horen hoe jammer het is dat ik niet eerder wist wat ik wilde, waardoor ik het gevoel krijg dat ik heb gefaald. Maar soms moet je iets mislopen om te weten wat je wil en om te ontdekken hoe graag je iets wilt. Iets mislopen heeft niets met stoppen te maken, maar met doorgaan. Terugblikken is slechts een kwestie van op het juiste moment omkijken.

Beeld: Abul Haque

 
Mail

Yentl van Stokkum is redactielid bij Hard//hoofd. Ze was ooit, op een blauwe maandag, kunstdocent in het middelbaar onderwijs. Nu schrijft ze theaterteksten, hoorspelen, poëzie en essay’s.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer