Asset 14

Dood op een after

In Het cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Lotte Lola Vermeer verder met de famous last words van Wisse Beets.


Ik had achteraf wel gewoon beter thuis kunnen blijven.
Het is te makkelijk: na één bericht gezwicht - weer aan de drank
na drank
na drank.
Na het tollen op de toppen van mijn tenen
plof ik neer op de stoffige hoekbank.
Een grote, lome, kwijlende hond hangt
op mijn schouder en kijkt met me mee.

‘Inkakken is bijpakken’ roept iemand.
Ik maak een Sisyphus-vergelijking.
Niemand haakt aan.

‘Wie vroeg sterft is langer dood’ stond op de wc-deur.
Ieder moment kan er hier een hart stoppen.
Iemand hier heeft een kankergen.
Per sigaret worden de cellen gepaaid.

Niemand kijkt me aan.
De jongen met het petje knikkebolt op en neer
die met het vettige haar klapt zijn kaken dicht.
En weer.
Die zou ik best mee naar huis willen nemen
voor naast de gouden kat in mijn vitrinekast.
Ik ken niemand bij naam.

Niemand die ziet dat ik zo val op straat.
Mijn hoofd splijt in gedachte al uit elkaar.
Dan wordt er hier niet gelachen maar geleden.
Als ze dat al deden, ze zien er niet uit

Bij gebrek aan kaas hebben tosti’s gevuld met knoflooksaus ook best smaak.

Ik kijk met iemand, uit het raam, de middag tegemoet.
Hij zag niet hoe de overbuurman met vijf vuilniszakken vol keurig gerangschikte stokbroden de deur uit stapt en ze op een scootmobiel laadt.
Waar gaat het heen?

Van alle hersenstront probeer ik chocola te maken.
Op een dansvloer zie je geen verschil in gedachtes.
Zolang je in een ritme blijft is het goed.
Mijn denkbeelden missen een maat.

Ik mis hier de warmte van een dorpscafé, Guus Meeuwis denkt met me mee.
Waar gaan we heen?

Hoe ga ik mezelf hier in godsnaam ongezien met die hond wegdragen?
Stel er schiet nu iemand een kogel in m’n lijf.
Hoe lang ik, totdat het ijzer mijn vlees koud maakt?
Met welke woorden eindig je de vragen?

Ik verlang naar hun warme gloed
Of waarin ze dan ook samen schuilen
Een zwoele poncho drapeer je niet over een skelet
Op een after is geen ruimte voor de Dood.

Het besef daalt in. Dit is een feestvacuüm.
De vrienden van vrienden worden hompen vlees.
Maar wat mis je nou eigenlijk het meest?

Ik wil niet vluchtig zijn.
De tranen zijn naast de hond gekropen.
Hoe ben ik hier geraakt?

Weg van het raam, uit de walm
Wat water voor later
Hoe kam je haar? Het is een kunst.

De grote lome Boxer smelt om me heen
We vallen - en vallen - en zakken - in een bed - in de ruimte - de gaten – de dagen - oneindige dagen - oneindige gaten.
Vielen ze maar in je hoofd. Vergat je maar eens wat.

Het verschil tussen dag en drank is zo groot.
Maar hoe zit dat met de dood?

Over twee weken borduurt schrijfster Lauranne van Grinsven verder op Lotte's laatste zin.

Audiobewerking: Paula Lina
Beeld: Beth Scupham

Mail

Lotte Lola Vermeer studeert Writing for Performance aan de HKU en is lid van het Pijpcollectief.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Nieuws in beeld: Geen heil in het 'onheilshuis'

Geen heil in het 'onheilshuis'

Het ogenschijnlijk onschuldige adres Qingcheng Park 14-3-202 in Bejing werd na een zesvoudige moord een 'xiongzhai': een huis dat ongeluk brengt en schier onverkoopbaar is. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Horror, honden en verlangen 1

Horror, honden en verlangen

Deze week worden onze redacteurs blij van een film die de Gouden Palm waard is, een uitkomst voor hondenbezitters met een volle agenda en een debuutroman. Lees meer

10 procent is genoeg om een klimaatramp te voorkomen

10 procent is al genoeg om een klimaatramp te voorkomen

Volgens het laatste IPCC-rapport zijn we al cruciale kantelpunten in de opwarming van de aarde gepasseerd. Toch vindt Max Beijneveld hoop in de sociale wetenschap, die aantoont dat we voor duurzame verandering ook bereikbare kantelpunten bestaan. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Nieuws in beeld: Remkes haalt de rem eraf

Remkes haalt de rem eraf

De nieuwe informateur Johan Remkes heeft duidelijk minder geduld dan zijn voorgangers. En terecht, vindt Rueben Millenaar. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 51

Wees jezelf, ook achter glittercoulissen

Deze week worden onze redacteurs blij van authenticiteit, een nieuw boek van een favoriete schrijver en glitter. Lees meer

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Deksels! Voor wie is huren nog betaalbaar?

Net als in Amsterdam rijzen de huren in Berlijn de pan uit. Regelingen om die stijging tegen te houden - zoals de zogenaamde Mietendeckel ('huurdeksel') - worden teruggedraaid, met grote protesten als resultaat. Nina Läuger sloot zich bij een van de protesten aan. Lees meer

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen 5

Nu wordt er niet meer in mijn wangen geknepen

Hoe schrijf je over iets wat niet meer tastbaar is? Miray van der Bend schreef een collagegedicht over vakanties van vroeger in Turkije. Over de geur van het vliegveld, de granaatappels in de tuin van haar oma, de rimpels op haar gezicht. Lees meer

Pijn en glorie

Pijn en glorie

Jonathan van der Horst onderzoekt mannelijkheid aan de hand van kunstwerken die hem ontroerden. Vandaag deel 3, over Pedro Almodóvars film Dolor y Gloria. Lees meer

Gebroken Kaars van Sanne Balen over yoga, liefde en leed

Gebroken Kaars

De hoofdpersoon schrikt ondersteboven wakker. Hoe geef je jezelf een houding als je wereld op zijn kop staat? De titel van dit kortverhaal van Sanne van Balen over yoga, liefde en leed is tevens de aanbevolen leeshouding. Leg je kamer eens langs je benen omhoog, en begin. Lees meer

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren! 1

Hard//hoofd zoekt eindredacteuren!

Hard//hoofd is op zoek naar scherpzinnige eindredacteuren (fictie/non-fictie) die ons tijdschrift structureel willen komen versterken. Lees meer

Nieuws in beeld: Alleen samen houden we de crisis gaande?

Alleen samen houden we de crisis gaande?

Vaker dan elk ander Europees volk geven Nederlanders hun medemens ervan de schuld dat de coronacrisis nog steeds voortduurt. Lees meer

Blik of een Lappendeken 3

Blik of een lappendeken

Een fragment uit het afstudeerwerk van Dino de Haas, een sciencefictionstrip over de alledaagse horror van productiviteit, over queer relaties en queer geluk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Baldwin en het vuur dat de illusie verbrandt

Naast de indrukwekkende documentaire 'I Am Not Your Negro' zijn ook de boeken en essays van James Baldwin de moeite waard, meent Roel Meijvis. Baldwin leert ons wat het betekent om mens te zijn, juist door geen antwoord te geven op die vraag. Lees meer

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

tot de zon onder gaat / de kleine dingen

In de gedichten van Nora van Arkel spoelen herinneringen aan en wordt er lego in de sloot gegooid. 'Alsof een eindeloze hoeveelheid tijd zich voor me uitstrekte / loom achterover ging liggen totdat het hele /landschap tijd was geworden'. Lees meer

(Geen onderwerp)

(geen onderwerp)

Vijf huisgenoten proberen via e-mails in contact te blijven over hun huis dat steeds viezer wordt. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer