Asset 14

Bouw geen mythisch rotzooipaleis

TIP: Bouw geen mythisch rotzooipaleis

Boven mijn bed hangt een analoge foto van mijn ouders waarop ze samen, lachend, in een stapelbed liggen. Onder mijn bed ligt altijd een enorme verzameling spullen die ik iedere zomer weer probeer uit te zoeken. Oftewel: iets meer te categoriseren. Dit jaar was het drie keer zoveel als normaal. Ik had me er beter op voor kunnen bereiden als ik de voortekenen als zodanig had beschouwd.

Ik had het kunnen herkennen aan de doodgewone dinsdagavond waarop ik halsoverkop de trein instapte, omdat we de familiekat moesten begraven. Na veertien jaar trouwe dienst had hij het opgegeven. Mijn moeder had de kat in de doos van een gourmetset gelegd, waarop een gezin jolig stukjes paprika en mini-slavinkjes bakt. Het was op diezelfde dag dat mijn vader vertelde dat de bloesemboom, waar ik mijn jonge jaren dromend onder gespendeerd heb, echt niet meer roze zou kleuren. Het waren de laatste flarden van mijn jeugd.

Vlak daarna belde mijn moeder dat ze over een paar weken ging verhuizen en dat er in haar nieuwe huis geen plek voor mijn spullen was. Ik had onder mijn bed in haar huis ook een verzameling gebouwd, die opgeruimd moest worden. Ik probeer altijd onder dit soort dingen uit te komen. Spullen schuif je onder je bed. ‘Het is er wel, maar het is er ook niet.’ Een prima filosofie, totdat er verhuisd moet worden. Mijn moeder verhuisde voor het eerst in mijn leven toen ik twaalf was. Ze vertrok uit het gezin. Het moet ergens in die periode zijn geweest dat ik onbewust een alarmerend labeltje aan ‘verhuizingen’ heb gehangen.

Ik besloot de spullen die ik bij haar verzameld had te verplaatsen naar mijn vader. In plaats van met zijn vijven vertoeft hij nu in zijn eentje in mijn ouderlijk huis. Genoeg ruimte om te stallen en het opruimen uit te stellen, dacht ik. Bovendien bestaat uit mijn vroege jeugd slechts één verhuisdoos; wat we destijds ‘de herinneringendoos’ noemden. Ik mocht zelf bepalen wat daar in kwam zolang het zich maar beperkte tot die ene doos. Ik heb eigenlijk een prima opruimopvoeding gehad.

Ik bracht de spullen naar mijn oude slaapkamer. Een plek waar ik al jaren niet was geweest. Het oude stapelbed bestaat blijkbaar alleen nog maar op foto. Het bleek in de tussentijd verruild voor een tweepersoons. Onder dit bed bleek ook nog een verzameling te liggen uit mijn late jeugd. Dit keer keurig gekanaliseerd in plasticroldingen. Er lagen onder andere middelbare schoolboeken: een biologiewerkboek doorbladeren op zijn tijd kan best rustgevend zijn. Maar vooral de ergste soort: spullen zonder één bepaald kenmerk. Oftewel: rotzooi. Bakken vol verkleurde, verroeste dingen die misschien ooit aan mijn openklapbare Motorola hebben gehangen. Er kon niets meer bij. Er moest worden opgeruimd. Ook de herinneringendoos. Ik kon me weinig herinneren van wat ik er ooit in bewaard had. Een plakboek vol Jim Bakkum-knipsels bleek het topstuk.

Na wat melancholische opruimmiddagen was het klaar. Onder alle bedden had ik in twaalf jaar tijd een soortement van mythisch paleis gebouwd. De spullen herbergden alleen een herinnering aan een periode die ik mis. Door het niet op te ruimen, probeerde ik een plek te creëren waarin ik mijn gourmettende gezinsleven conserveerde. Het is iets dat niet meer bestaat. Het uitzicht is veranderd. De familiekat vervaagt. Verroeste spullen dragen niet bij aan het in stand houden van een herinnering. Ik heb wat traantjes gelaten, maar mezelf na het opruimen getroost met een zak Nibbits. Jim Bakkum knipoogt vanuit de vuilnisbak. Alsof hij quasi-nonchalant zegt: het is goed zo. Bóven je bed hangen de beste herinneringen.

Mail

Lotte Lola Vermeer studeert Writing for Performance aan de HKU en is lid van het Pijpcollectief.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet aan denken

Niet aan denken

Aan de feesttafel zoekt Aafke van Pelt tussen de koetjes en kalfjes naar het contrast, de diepere laag in het banale. Lees meer

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Illustreer jij de volgende cover van het Hard//hoofd Magazine?

Voor ‘Ssst’, het voorjaarsnummer van 2025 van Hard//hoofd, zijn we op zoek naar illustrator die de cover van ons magazine willen maken. Lees meer

Een kus van een beer

Een kus van een beer

Nick Sens ontmoet een beer in de dierentuin en raakt gefascineerd door deze dieren. Wie of wat ervaren we als we oog in oog met een beer staan? Aan alle wezens van de metamorfose, hier en daarginds (Nastassja Martin) De bruine beer zet twee zware stappen in mijn richting en ik bevries. Het gegil en... Lees meer

Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Kunst maken in een wereld die naar de gallemiezen gaat

Martine Bontjes doet verslag van een zoektocht naar duurzaamheid tijdens kunstresidentie SOPRA SOTTO. Lees meer

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Schrijvers en beeldmakers gezocht voor ‘Ssst’, het zesde Hard//hoofd Magazine!

Op het moment dat je overweegt om iets te zeggen, hoor je: ‘Ssst!’ Wie fluistert dit naar je, en waarom? Fantaseer je met ons mee? Dien uiterlijk 24 augustus 2024 een pitch in voor het magazine ‘Ssst’! Lees meer

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Kijken in de spiegel van de Gendermonologen

Wie zie jij als je in de spiegel kijkt? Voldoe je aan het beeld van ‘de gemiddelde mens’, of niet? Tom Kniesmeijer vraagt zich af waarom afwijken van het gemiddelde zoveel weerzin oproept en of hét gemiddelde wel bestaat. ‘Precies op het gemiddelde past niemand’. Ik sluit mijn ogen en ben terug in de Leidsestraat.... Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Kunstverzamelaars opgelet! Interview met Hanane El Ouardani

Hanane El Ouardani (1994) is de fotograaf van het prachtige, nieuwe kunstwerk dat de kunstverzamelaars van Hard//hoofd thuis gaan ontvangen. De foto komt uit de serie The Skies are Blue, the Walls are Red (2018) en Jorne Vriens (onze Chef Kunst) heeft El Ouardani geïnterviewd over haar werk. Zij gaan met elkaar in gesprek over hoe zij als fotograaf te werk gaat, hoe deze foto tot stand is gekomen en praten over smaak, tegenstellingen en het hervinden van thuis. Lees meer

Galatea 1

Galatea

Een bezoek aan een Airbnb aan zee blijkt ook een bezoek aan asfalt, beton en een cementfabriek te betekenen. Andrea Koll plaatst dit beeld in dit door haar zelf geïllustreerde, tweestemmige gedicht tegenover het beeld van de door Pygmalion uit ivoor gemaakte Galatea. Lees meer

Nieuwe Barbaren 1

Nieuwe Barbaren

Met het essay 'Nieuwe barbaren' over de Kafkaëske, sci-fi serie Severance won Jacob Koolstra in 2024 de Drift Essaywedstrijd. Lees meer

Sluit je aan en verzamel kunst 7

Dit maakten onze 1.660 kunstverzamelaars mogelijk in 2023

Kunstverzamelaars dragen bij aan onze missie om nieuw talent te ondersteunen. We leggen graag uit hoe we de donaties in 2023 hebben besteed. Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 7

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 3)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2) 6

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 2)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Nooit Verzonden - wacht op titel

Afscheidsbrief aan een waardeloze dokter

Er zijn nog steeds dokters die de gezondheidsklachten van hun patiënten niet serieus nemen. Luuk Schokker schreef een openhartige brief aan één van hen. Lees meer

:Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1) 1

Poetry International X Willem de Kooning Academy: Gedicht zoekt beeld (deel 1)

Hoe kun je poëzie ook anders ervaren dan via de bundel of op het podium? Tachtig studenten illustratie van de Rotterdamse Willem de Kooning Academie lieten zich inspireren door het werk van de dichters van het 54ste Poetry International Festival (6, 7, 8 en 9 juni in Rotterdam). Dat levert een verrassende verzameling nieuwe beelden op. Een dialoog tussen woord en beeld waarbij iedere tekenaar zijn eigen afslag nam. Lees meer

Dubbelleven

Dubbelleven

Hoe kenmerkt het interieur van een multicultureel gezin zich? Emerald Liu onderzoekt hoe huiselijke voorwerpen een metaforische brug vormen met haar overzeese familieleden. ‘Het proces van achterlaten maakt alles wat je in je handen hebt extra betekenisvol, overgoten met een glazuur van kostbaarheid.’ Lees meer

Zo beweegt ze niet

Zo beweegt ze niet

Ze had zich er grondig op voorbereid. Spotify-playlists, het juiste jurkje, en zelfs een plan voor gespreksonderwerpen. Maar nu, in de rij voor de club, voelt alles vreemd en ongepast. Een audioverhaal van Lakaver (Werner de Valk en Roderik Maes). Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer