nieuwsbrief
Asset 14

Bouw geen mythisch rotzooipaleis

TIP: Bouw geen mythisch rotzooipaleis

Boven mijn bed hangt een analoge foto van mijn ouders waarop ze samen, lachend, in een stapelbed liggen. Onder mijn bed ligt altijd een enorme verzameling spullen die ik iedere zomer weer probeer uit te zoeken. Oftewel: iets meer te categoriseren. Dit jaar was het drie keer zoveel als normaal. Ik had me er beter op voor kunnen bereiden als ik de voortekenen als zodanig had beschouwd.

Mail

Ik had het kunnen herkennen aan de doodgewone dinsdagavond waarop ik halsoverkop de trein instapte, omdat we de familiekat moesten begraven. Na veertien jaar trouwe dienst had hij het opgegeven. Mijn moeder had de kat in de doos van een gourmetset gelegd, waarop een gezin jolig stukjes paprika en mini-slavinkjes bakt. Het was op diezelfde dag dat mijn vader vertelde dat de bloesemboom, waar ik mijn jonge jaren dromend onder gespendeerd heb, echt niet meer roze zou kleuren. Het waren de laatste flarden van mijn jeugd.

Vlak daarna belde mijn moeder dat ze over een paar weken ging verhuizen en dat er in haar nieuwe huis geen plek voor mijn spullen was. Ik had onder mijn bed in haar huis ook een verzameling gebouwd, die opgeruimd moest worden. Ik probeer altijd onder dit soort dingen uit te komen. Spullen schuif je onder je bed. ‘Het is er wel, maar het is er ook niet.’ Een prima filosofie, totdat er verhuisd moet worden. Mijn moeder verhuisde voor het eerst in mijn leven toen ik twaalf was. Ze vertrok uit het gezin. Het moet ergens in die periode zijn geweest dat ik onbewust een alarmerend labeltje aan ‘verhuizingen’ heb gehangen.

Ik besloot de spullen die ik bij haar verzameld had te verplaatsen naar mijn vader. In plaats van met zijn vijven vertoeft hij nu in zijn eentje in mijn ouderlijk huis. Genoeg ruimte om te stallen en het opruimen uit te stellen, dacht ik. Bovendien bestaat uit mijn vroege jeugd slechts één verhuisdoos; wat we destijds ‘de herinneringendoos’ noemden. Ik mocht zelf bepalen wat daar in kwam zolang het zich maar beperkte tot die ene doos. Ik heb eigenlijk een prima opruimopvoeding gehad.

Ik bracht de spullen naar mijn oude slaapkamer. Een plek waar ik al jaren niet was geweest. Het oude stapelbed bestaat blijkbaar alleen nog maar op foto. Het bleek in de tussentijd verruild voor een tweepersoons. Onder dit bed bleek ook nog een verzameling te liggen uit mijn late jeugd. Dit keer keurig gekanaliseerd in plasticroldingen. Er lagen onder andere middelbare schoolboeken: een biologiewerkboek doorbladeren op zijn tijd kan best rustgevend zijn. Maar vooral de ergste soort: spullen zonder één bepaald kenmerk. Oftewel: rotzooi. Bakken vol verkleurde, verroeste dingen die misschien ooit aan mijn openklapbare Motorola hebben gehangen. Er kon niets meer bij. Er moest worden opgeruimd. Ook de herinneringendoos. Ik kon me weinig herinneren van wat ik er ooit in bewaard had. Een plakboek vol Jim Bakkum-knipsels bleek het topstuk.

Na wat melancholische opruimmiddagen was het klaar. Onder alle bedden had ik in twaalf jaar tijd een soortement van mythisch paleis gebouwd. De spullen herbergden alleen een herinnering aan een periode die ik mis. Door het niet op te ruimen, probeerde ik een plek te creëren waarin ik mijn gourmettende gezinsleven conserveerde. Het is iets dat niet meer bestaat. Het uitzicht is veranderd. De familiekat vervaagt. Verroeste spullen dragen niet bij aan het in stand houden van een herinnering. Ik heb wat traantjes gelaten, maar mezelf na het opruimen getroost met een zak Nibbits. Jim Bakkum knipoogt vanuit de vuilnisbak. Alsof hij quasi-nonchalant zegt: het is goed zo. Bóven je bed hangen de beste herinneringen.

Lotte Lola Vermeer studeert Writing for Performance aan de HKU en is lid van het Pijpcollectief.

Lees verder Lees verder

Steun ons en word kunstverzamelaar

Hard//hoofd is al bijna tien jaar een vrijhaven voor jonge en experimentele kunst, journalistiek en literatuur. Een walhalla voor hemelbestormers en constructieve twijfelaars, een speeltuin voor talentvolle dromers en ontheemde jonge honden. Elke dag verschijnen op onze site eigenzinnige artikelen, verhalen, poëzie, kunst, fotografie en illustraties van onze jonge makers. Én onze site is helemaal gratis.

Zonder jou kunnen we dit niet blijven doen. Als je ons steunt, dan maken wij jou meteen kunstverzamelaar door je speciaal geselecteerde kunstwerken toe te sturen. Verzamel kunst en help je favoriete tijdschrift het volgende decennium door.

Steun ons
het laatste
Tip: Leer elkaars taal van de liefde

Leer elkaars taal van de liefde

Kiki Bolwijn heeft een bijzondere manier van communiceren met haar vader: zonder veel woorden te wisselen begrijpen ze elkaar heel goed. Een tip om elkaars taal van de liefde te leren spreken, ook als dat soms niet de jouwe is. Lees meer

Tip: Ga saneren

Ga saneren

De nachtmerrie van elke boekenliefhebber: Esmé van den Boom moet voor haar werk in de bibliotheek boeken wegdoen. Of word je hier juist ook wel zen van? Lees meer

Alles vijf sterren: Over straat in een andere wereld

Over straat in een andere wereld

Deze week worden we blij van een ontroerende, grappige bewerking van Oorlog en Vrede, een hilarische podcast over porno, en een app die hardlopen combineert met zombies. Lees meer

Column: Een brief op de schoorsteenmantel

Een brief op de schoorsteenmantel

In de jaren '70 hadden veel dertigers iets uit te vechten met hun moeder. Zo ook Trudy, die de hare speciaal daarvoor uitnodigde voor een weekend op het strand. Lees meer

Tip: Neem geen kat 1

Neem geen kat

Eva van den Boogaard heeft een kat. Een hele mooie, die het goed doet op Instagram. Maar toch had ze hem liever niet gehad. Een tip om niet onwillekeurig te gaan houden van een dier. Lees meer

Column: Joh wat origineel

Joh wat origineel

Iduna Paalman had een zinnelijke droom over iemand die niet haar vriend is. Wat moet ze daarvan maken? Lees meer

Tip: Maak zinloze lijstjes

Maak zinloze lijstjes

Het schrijven gaat Jozien Wijkhuis niet altijd even makkelijk af, terwijl ze eigenlijk niets liever doet. Een podcast van Tim Clare bood soelaas. Een tip om het schrijven te demystificeren. Lees meer

Column: Gemaakt om te scharrelen

Gemaakt om te scharrelen

Op alle dingen die Trudy leuk, lekker of gemakkelijk vindt rust tegenwoordig een taboe. Als pensionado geniet ze volop van het leven, en daar drinkt ze graag een wijntje bij. En haar gezonde verstand krijgt weer eens gelijk. Lees meer

Tip: Kijk slechte televisie

Kijk slechte televisie

Josephine Keuter kijkt graag slechte televisie en schaamt zich daar niet voor. Het is verblijdend, helend en ultiem ontspannend. Lees meer

Tip: Leer een ambacht

Leer een ambacht

Nora van Arkel ging spontaan een dag in de leer bij een Berlijnse Meisterbacker. Daar leerde ze minder te denken en meer te doen. Een tip om eens te vragen of iemand je een ambacht wil leren. Lees meer

Tip: Geef het voordeel van de twijfel

Geef het voordeel van de twijfel

Redacteur Else Boer schippert tussen cynisme en naïviteit. 'Om naïviteit te vermijden, besloot ik dat cynisme een adequate reactie op de wereld was. Maar het continu bevragen van mensen en hun beweegredenen is vermoeiend.' Lees meer

Automatische concepten 26

Over de column (niets dan goeds?)

Iduna schrijft al jaren columns voor Hard//hoofd en vraagt zich af: hoe komt het toch dat ze ergens alsnog verwarde gevoelens heeft bij het fenomeen 'column'? Een overpeinzing die terugvoert naar Iduna's jaren op de universiteit en de twijfel over de plek die ze in mag nemen in de wereld. Lees meer

Tip: Durf hardop te dromen

Durf hardop te dromen

Rose Doolan vertrok jaren geleden naar San Francisco, met wilde plannen en weinig budget. Lees meer

Column: Mammie

Mammie

'Arme mammie, sorry mammie!', hoort Trudy in de wachtkamer van het ziekenhuis. De irritatie die dit oproept komt vanuit een nooit gedichte kloof in het verleden. En dat heeft alles met het woord 'mammie' te maken. Lees meer

Zien en gezien worden

Zien en gezien worden

Polderdiva Tim Fraanje deelt weer eens een anekdote uit zijn leven als bijna doorgebroken rockster. Hij maakt daarmee schaamteloos reclame voor de nieuwe elpee (+ videoclip!) van Big Hare, het synthpopduo waarvan hij de helft is. ‘Gaat u hier maar staan,’ wordt er afgemeten tegen uw eigen bijna doorgebroken rockster gezegd als ik binnenloop bij... Lees meer

Tip: Flirt gewoon

Flirt gewoon

'Misschien kom je wel niemand tegen omdat je op al die apps zit.' Lees meer

Column: ‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

‘Mijn Ritalin-dealer is op vakantie’

Iduna Paalman wordt regelmatig geconfronteerd met de als nonchalance verpakte onzekerheden van de jonge generatie. Lees meer

Tip: It takes a village

It takes a village

Een tip om een dorp te bouwen met de leukste mensen om je heen. Lees meer

Tip: Ga rennen

Ga rennen

Soms zegt het stemmetje in Eva van den Boogaards achterhoofd precies op tijd: 'Eet een banaan, drink een glas water, trek je sportbeha en je hardloopschoenen aan, en ga.' Lees meer

Column: Klein leed

Klein leed

De vriend van Trudy kan zich goed opwinden over de grote thema's in het leven. Zijzelf ligt eerder wakker van een eenzaam oud vrouwtje of een kippenstal die afbrandt. Lees meer

Steun ons en word kunstverzamelaar
Hardhoofd vecht voor de vrijheid van jonge makers om te kunnen maken wat ze willen. Word nu kunstverzamelaar en ontvang de interessantste Hard//hoofd kunstwerken.

Steun ons vanaf €5