Illustratie: Floris Solleveld Aaf Brandt Cortius krijgt een kind en verhuist van nrc.next naar de Volkskrant. Wat zegt dat? " /> Illustratie: Floris Solleveld Aaf Brandt Cortius krijgt een kind en verhuist van nrc.next naar de Volkskrant. Wat zegt dat? " />
Asset 14

nu nog jonger!


Illustratie: Floris Solleveld

De Volkskrant heeft afgelopen dinsdag bekend gemaakt Aaf Brandt Corstius te hebben binnengehaald als nieuwe, dagelijkse columniste. Brandt Corstius schreef tot voor kort een dagelijkse column voor de nrc.next, de krant die zich volgens haar nieuwe werkgever richt ‘op hoogopgeleide lezers van 25 tot 34 jaar.’

‘Toen ik begon was ik 30, nu ben ik bijna 35, ben ik moeder geworden en heb ik een huis gekocht,’ zei Aaf. ‘Dat past misschien allemaal niet zo goed bij next.’ Daarnaast, zei ze, ‘wil ik graag schrijven voor een krant met een groter bereik.’ Twee redenen dus, voor Aafs overstap: verlies van het contact met de doelgroep, en meer exposure.

Aafs transfer naar de Volkskrant is een logisch vervolg van een ontwikkeling binnen het kranten- en tijdschriftenlandschap: kranten en weekbladen trekken zich steeds meer terug in hun schulp en richten zich van daar uit overduidelijk op leeftijdsgebonden compartimenten. En de Volkskrant doet hier vol aan mee.

Het columnistenbestand van die krant telt met Bert Wagendorp (52), Paul Onkenhout (51); Frank Kalshoven (44), Kader Abdolah (55) en Herman Koch (56) vooral veel grijze mannen van boven de vijftig. Dat is ook de doelgroep, als ik de krant zo lees.

Maar natuurlijk bevat die doelgroep ook oudere vrouwen. En zo kan het dus zijn dat de wekelijkse columniste van het addendum 2 dat Jong heet een vrouw van 54 is. De stukken in Jong gaan ook alleen over jonge kinderen: de kinderen van de doelgroep. Het gaat nooit over twintigers. Of dertigers. Nou ja, misschien die dertigers die al wel kinderen hebben. Vandaar het aantrekken van Brandt Corstius.

Dat de Volkskrant als enige grote, ochtend-”kwaliteitskrant” de twintiger verwaarloost, weet de hoofdredactie ook. Vandaar dat hoofdredacteur Pieter Broertjes anderhalf jaar geleden met veel bombarie de V aankondigde. De next van de Volkskrant. Het volgende krantencompartiment.

Nooit meer wat over gehoord, die V.

Wat wel leuk is om je te herinneren, is dat die V moest gaan bestaan uit artikelen overgenomen uit de Volkskrant, aangevuld met door een kernredactie geschreven stukken. En dat in die beoogde kernredactie slechts één twintiger zat. Hoe kan je een krant maken die ook voor twintigers is zonder daar twintigers bij te betrekken? En dan doel ik nu niet enkel meer op de V, maar ook op de de Volkskrant zelf.

Hoe spreek je een jonger publiek aan als je de columniste aantrekt die zichzelf te oud vindt voor die doelgroep?

Niet.

Is dat erg?

Het is in ieder geval jammer. Want door het vertrek van Brandt Corstius naar de Volkskrant zijn er wat constateringen te doen over het krantenlandschap voor de “next-doelgroep”: A) Ook wij zitten opgesloten in een compartiment. Buiten de next worden wij niet goed vertegenwoordigd, en in de next is het vooral preken voor eigen parochie. Er zijn weinig veertigers en vijftigers die de next lezen (ze hebben de Volkskrant) en daardoor weten wat er bij mensen van onze leeftijd speelt. B) Het is tegelijkertijd wel te hopen dat de next Aaf vervangt met een columnist(e) die wel goed aansluit bij die van ons. Iemand van twentysomething dus. En niet met Jan Blokker. C) Dat ik op het punt sta mijn Volkskrantabonnement op te zeggen. Want ik zie mijzelf nergens terug op de pagina’s van die krant.

En ook niet in de toekomstige column van Aaf Brandt Corstius.

Mail

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer