Asset 14

Pogingen

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor Hard//hoofd, afgewisseld door Kasper van Royen.

Aan het ontbijt besloten we de vrijdagavond eruit te gaan zweten. De receptionist met de snor vertelde over een spa, tien minuten fietsen. Multo bene.

We zagen het andere Bologna, de buitenwijken. Die spraken minder tot de verbeelding dan het Piazza Maggiore, maar daar konden de buitenwijken niets aan doen. Er moest hier ook gewoon geleefd worden. Drie kwartier later stonden we aan de rand van een zwembad en keken naar een groep bejaarden. Aquajogging, of wat daarvoor moest doorgaan.

“Jullie kunnen nu niet zwemmen,” zei de badmeester ernstig. Zijn Engels was goed maar hij leek toch blij dat hij weer eens kon oefenen. We begrepen het. Even wachten tot de les voorbij is. Achter hem stond zijn collega. Die maakte passen op de plaats en riep: “Uno! Due! Tre! Avanti!” Maar in het bad kwam niemand vooruit. Sommigen bewogen alleen hun armen. Een man die ik negentig schatte, stond doodstil. Hij friemelde aan de sluiting van zijn badmuts.

Er wordt gezegd dat de mens een gevallen schepsel is. Als dat klopt, zijn onze pogingen iets van dit leven te maken futiel. Of bewonderenswaardig. Dat hangt van je blik af. Mijn vriendin vindt mij een pessimist. Volgens haar pas ik in het hokje futiel. Ik noem mezelf een realist, bij gebrek aan een beter woord. Ik denk niet dat onze pogingen bij voorbaat futiel zijn. We kunnen alleen moeilijk weerstand bieden aan de drang onze eigen ramen in te gooien.

pogingen_xf&m-klein

Illustratie: XF&M

Het dragen van outdoor-kleding en bergschoenen, terwijl je eigenlijk alleen maar een dagje naar de stad gaat, zal niet het einde van onze beschaving inluiden. Maar het laat zien hoe de mens zich draagt. Zijn we in Tirol? Nee, het is de Damstraat. Maar de mens wil comfortabel zijn en geen last hebben van zijn voeten. Ik wil ook comfortabel zijn, dus liet ik me zakken in een jacuzzi ter grootte van mijn huiskamer. “Daar liggen we dan,” zuchtte L. en ze sloot haar ogen. De Sangiovese van gisteravond was nog niet gepacificeerd. Ik gluurde over de rand en zag de bejaarden.

Mijn buurman zei ooit: “Als je een oude kerel ziet, bedenk dan dat ‘ie het heeft gehaald. Dat moet jou nog maar zien te lukken.” Oud worden is een doel. De dood op de lange baan. Je doet een poging. Passen op de plaats in een zwembad. Niet teveel Sangiovese drinken. Bergschoenen voor gezonde voeten.

Later op de dag zaten we op de trappen voor de Basilica San Petronio, op veertien na de grootste kerk ter wereld. Binnen brandden kaarsjes voor de doden. De doden weten dat niet. Maar het is een poging hen niet te vergeten. Futiel, zeker. Het geheugen is een oplichter. Maar ik bewonder het gebaar, de poging hen dichtbij te houden.

Op het plein voor de trappen flaneerden lokale geliefden tussen duiven en de koorts van het georganiseerd reizen. Ik strekte mijn benen en sloeg een arm om L.’s schouders. Ik wilde iets in haar oor fluisteren maar hield mijn mond. Geen poging nu. Alleen dit uitzicht op de mens.

banner HH

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Levensweg

Levensweg

Als Aisha een trouwerij op een Limburgse boerderij bezoekt, mijmert ze ineens over haar eigen bruiloft. Ach, trouwen is niks voor haar. Toch? Lees meer

Marktplaatsgekkies

Marktplaatsgekkies

Marthe van Bronkhorst besluit de relatiemarkt opnieuw te betreden en vraagt zich af: ben ik een koopje, of een langetermijn-investering? Lees meer

:Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Dit is Europa: een half-ontspoorde trein

Marthe van Bronkhorst bekijkt Europa als een treinreis en stemmen voor de Europese Parlementsverkiezingen als het zijn van de conducteur op die rammelende trein. Lees meer

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

Ik wil het woord tokkie nooit meer horen

"Ofwel we noemen mij voortaan een tokkie, en ik zal de titel met trots dragen. Of we stoppen met het gebruik van het woord tokkie en laten het weer alleen een familienaam zijn." In deze gastcolumn geeft Anne Schepers een ijzersterk pleidooi tegen het negatieve gebruik van het woord 'tokkie'. Lees meer

Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Hard//hoofd zoekt vóór 28 juli 2.000 trouwe lezers!

Hard//hoofd verschijnt weer op papier! In ‘Lief kutland’ klinken de begintonen van waaruit vrije utopieën werkelijkheid worden, of waarmee we ongelimiteerd verdriet en woede botvieren op alles wat er misgaat. Fantaseer je met ons mee? Schrijf je vóór 28 juli in voor slechts €2,50 per maand en ontvang ‘Lief kutland’ in september in de brievenbus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer