Asset 14

Onzeker

Mijn vader en ik lunchen in een restaurant in Barcelona. Na een tijdje valt er een tevreden stilte. Dan vraagt hij opeens: ‘Gaat het wel goed met je, jongen?’ Ik schiet in de lach. Jezus, wat is dit nu weer. Maar mijn vader zet door: ‘Ik maak me een beetje zorgen.’

Ik heb soms het gevoel dat mijn vader zich vooral zorgen om me maakt, om duidelijk te maken dat hij nog steeds de baas is. ‘Hoezo?’ zeg ik dus zo laconiek mogelijk, terwijl ik nog een hap van mijn kipfilet neem. Maar mijn vader is gestopt met eten en zegt ernstig: ‘Nou, je lijkt soms zo… onzeker.’

Daar valt het toverwoord. Ik knik langzaam en probeer mezelf door zijn ogen te bekijken. ‘Ik denk dat we daarin gewoon heel verschillend zijn,’ zeg ik dan. Mijn vader ruimt problemen zo snel mogelijk uit de weg. Op de schaarse momenten dat hij een onzekerheid met me deelt, is het al afgehandeld. ‘Ik slaap heel slecht,’ bekende hij een paar maanden geleden. ‘Oh wat vervelend,’ zei ik, iets te gretig. Maar voordat ik advies kon geven, voegde hij er snel aan toe: ‘Ik heb besloten dat ik dan gewoon opsta en dingen ga doen. Nu is alles weer oké.’Illustratie Rutger 2

In onzekerheid schuilen goede grappen, interessante vragen. Als een situatie probleemloos verloopt, hoef ik er niet over te schrijven. Dat probeer ik mijn vader uit te leggen, maar ik merk dat ik allang niet meer laconiek klink, wat mijn irritatie alleen maar groter maakt. De Spaanse ober die de borden weghaalt biedt ons de nodige ademruimte. ‘Goed, als jij het zegt,’ zegt mijn vader vervolgens, enigszins geschrokken door mijn preek. ‘Maar je moet niet vergeten dat je twee jaar geleden nog midden in je depressie zat.’

Opeens herinner ik me de e-mail van een vriendin, naar aanleiding van een artikel over mijn depressie. Ze schreef dat het typisch was dat ik zelfs in die toestand ambitieus was gebleven en alles uit het verhaal had willen halen. Ik heb daar nog vaak over nagedacht. Doe ik het mezelf aan? Duw ik mezelf over de rand omdat ik het interessant vind? Zodat ik weer een of ander openhartig essay kan schrijven, om er driehonderd euro mee op te strijken?

Soms maak ik mezelf bang voor het slapen gaan. Dat voelt lekker. Zoals andere mensen ter vermaak naar een horrorfilm kijken, projecteer ik een persoonlijke rampenfilm in mijn hoofd. Op andere momenten laat ik een ongemakkelijke situatie net iets langer doorgaan, omdat ik weet dat het een grappig verhaal zal opleveren, of maak ik mezelf zo zenuwachtig dat het ongemak vanzelf ontstaat. Mijn vader vermijdt problemen, ik creëer ze.

Het is prima om onzekerheid als stuwende kracht te gebruiken, en het is zeker waar dat tevredenheid weinig interessante vragen oproept. Maar het is wat anders als problemen je comfort zone worden. Dan denk je jezelf zo een depressie in, en daar is niets interessants aan.

‘Dat bedoel ik,’ zegt mijn vader terwijl hij opstaat. Ik blijf zitten en staar voor me uit met de glazige blik van een junkie. ‘Toch moet er een manier zijn waarop je die krochten kunt verkennen, zonder dat je erin valt. Een beetje als een mijnwerker, die langzaam aan een touw naar beneden zakt en rustig alles bekijkt. Zoiets, pap?’ Mijn vader knikt welwillend, maar hij heeft zijn jas al aan.

Mail

Rutger Lemm is schrijver, grappenmaker en scenarist. In 2015 verscheen zijn debuut, 'Een grootse mislukking'. Hij is een van de oprichters van Hard//hoofd.

Rosanne van Leusden is illustrator, wonend en werkend in Amsterdam.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer

Tip: Tinder toch maar

Tinder toch maar

Nog geen jaar geleden schreef Emma Stomp de dating app af als een grabbelton zonder prijs. Maar na een succesvolle Tinder-date, slikt ze haar woorden weer in. Waar anders maak je in crisistijd kans op romantiek? Lees meer