Asset 14

Kraken

Column: Kraken

We zakken allemaal niet door het ijs. Het kraakt en het sist maar het scheurt niet en ik verdwijn niet in een afgrond met gloeiende lava. Dat weet ik heus wel. De zon staat hoog en schijnt zo fel dat het lijkt alsof alles in het park licht geeft. De dorre takken, het slapende gras, het is magisch en prachtig maar ik kan alleen maar naar mijn voeten kijken.

De vriendin met wie ik net de bevroren vijver op ben gestapt zegt: ‘Mens, doe niet zo angsthazig.’ Op haar gympen maakt ze sierlijke schaatsbewegingen. Om ons heen tientallen kinderen en ouders en honden en toeristen die op zondagmiddag ook het liefst massaal hun gewicht verplaatsen naar een dunne laag ijs. Aan de randen is het het dunst, daar liggen takken en bladeren ingevroren en kun je er met een stok zo een gat in prikken. Water klotst rijkelijk naar buiten alsof het bloed is dat uit een wond stroomt.

‘Deze is voor Donald Trump!’ hoor ik een kleuter zeggen voordat hij met zijn schaatsjes flink in het ijs begint te hakken.
‘En deze voor alle slappe hangzwijnen die achter hem aan sullen!’ schreeuwt zijn vader en beukt met zijn schaatsloze schoen op het bevroren oppervlak.
‘Spring, papa, verpletter!’ De jongen pakt de arm van zijn vader als steun en begint nu met zijn schaatsjes op het ijs te springen. De vader gehoorzaamt. De vijver kraakt en kraakt. Elke stap die ik zet brengt scheuren teweeg die weer scheuren teweegbrengen die weer scheuren teweegbrengen. Iedere halve meter ontstaat een domino aan nieuwe barsten maar niemand die zich druk maakt.

‘Kom’, zegt de vriendin, ‘laten we onder het bruggetje doorlopen en dan daar het slootje overgaan.’ Verderop zwiert een meisje in een innig schaatsduet met haar selfiestick. Honden maken slidings, vrouwen kletsen bij, kinderen rennen achter elkaar aan, mensen roepen. De vader en zoon kerven nadat ze het Trump betaald hebben gezet met hun fietssleutels gekke gezichten in het ijs. ‘Kijk Ger, dat lijk jij wel’, giechelt een vrouwtje. De vijver is een soort ouderwets dorpsplein, er wordt nog net geen barbecue aangestoken. IJs is als vuurwerk: het haalt mensen uit hun huizen. Negeer jij de kraak? Dan negeer ik de kraak ook.

‘Zie je, er gebeurt niets’, zegt de vriendin. We zijn nu bijna weer bij de walkant. Het gras is berijpt, de takken van de bomen spiernaakt, een duif roept, een spreeuw gilt. Je zou zweren dat er achter het frisse grijs van dat kale struikgewas waar we langslopen een pril stelletje ligt te vozen. En dat daar in de holtes van die boomstammen alweer bouwtekeningen voor vogelnesten klaarliggen.

Nog even niet door het ijs zakken en het is weer lente.

 
Mail

Iduna Paalman (1991) is al bijna vier jaar columnist voor Hard//hoofd. Haar poëziedebuut ‘De grom uit de hond halen’ verscheen in het najaar van 2019 bij Querido. Ze won er de Poëziedebuutprijs 2020 mee. Ze publiceerde onder meer in De Gids, De Revisor, De Groene Amsterdammer en NRC Handelsblad.

Tsjisse Talsma gaat het liefst met zijn schetsboek de wereld rond.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
Lees meer
test
het laatste
Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

(Ont)hechting

(Ont)hechting

Als Aisha op proef intrekt bij haar geliefde en haar eigen gekoesterde plek achterlaat, is het net het alsof ze een onvaste vorm aanneemt. Lees meer

Hypnose

Op een dag breng ik alle wereldleiders onder hypnose

Een betere wereld begint bij een andere gedachte en daarom besluit Marthe van Bronkhorst hypnotiseur te worden. Lees meer

Column 1

Je opnemen in mijn testament

Een lugubere ontdekking tijdens een boswandeling doet Eva nadenken over wat we achterlaten voor onze nabestaanden als we overlijden. Lees meer

Automatische concepten 71

We hebben een probleem met de derde helft

Een voetbalwedstrijd stopt officieel misschien op het veld, maar Marthe van Bronkhorst merkt in de trein dat het slinkse spel doorgaat. Lees meer

Zeker weten dat hij een super goede vader wordt

Zeker weten dat hij een supergoede vader wordt

Eva wil blij zijn voor haar vriend, die na een halfjaar weer van zich liet horen, maar merkt dat het haar moeite kost. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer