Asset 14

Jaar

Koen Alfons schrijft elke twee weken een column voor hard//hoofd.

Mijn vriend J. is filosoof in Tel Aviv. Hij vliegt twee keer per jaar naar Amsterdam. Dat kan hij zich veroorloven omdat zijn vader voor El-Al werkt. In Amsterdam koopt J. nieuwe schoenen en gaat hij bij zonsopgang kijken naar de Westertoren. Daar vindt hij pure schoonheid. Hij krijgt er tranen van in zijn ogen.

J. schrijft boeken over het wezen van tijd. Soms probeert hij me uit te leggen hoe de vork in de steel zit, maar vaker kijken we naar Amerikaanse basketbalwedstrijden. Reuzen die de zwaartekracht belazeren. Dat kan mijn brein bevatten. Het wezen van tijd is mijn horloge. En de kalender naast de ijskast. De kalender zegt dat het jaar voorbij is. Je evalueert.

Het was een jaar waarin mijn zoon leerde lopen. Dat is een mijlpaal. Het was ook het jaar waarin de kapper voor het eerst aanbood mijn wenkbrauwen bij te knippen. 'Voor een man van jouw leeftijd heb je nog heel goed haar. Maar die wenkbrauwen gaan zo langzamerhand hun eigen weg.' Hij zei het met een uitgestreken gezicht. Het deed geen pijn. Kennelijk was dit het jaar waarin ik mij heb verzoend met het wezen van leeftijd.

Een jaar kent overwinningen en nederlagen. Ze zijn niet allemaal belangrijk. Een nederlaag was de aanschaf door mijn vriendin van een bakfiets. Mijn luidkeelse protesten werden gewogen en terzijde geschoven. Daar ging een netto maandsalaris, daar kwam het gevreesde gedrocht. Iemand zei: 'Heel goed. Want zonder bakfiets heb je geen leven.' Ik antwoordde dat ik er niet dood op gevonden zou worden. Het was een moeizaam gesprek.

De overwinning kwam zes maanden later. De bakfiets was nauwelijks gebruikt. Mijn vriendin verkocht hem tandenknarsend op Marktplaats. We gingen voor vijfhonderd euro het schip in, maar dat deed aan de overwinning niets af. De nieuwe eigenaars verwachtten hun derde kind. Terwijl zijn vrouw een proeftochtje maakte, zei de man: 'Met een groot gezin ontkom je er gewoon niet aan.' Hij stond er verslagen bij. Ik dacht: beter jij dan ik. Later op de avond telde ik het geld en strooide het door de huiskamer. Een overwinning moet gevierd worden.

tijd_xf&m

Illustratie: XF&M

Op de nieuwe kalender strekken de verse maanden zich voor me uit. Wat ligt er te wachten? En moet er iets worden veranderd? Over het roken van tabak wil ik het niet hebben. Het roken is iets tussen de tabak en mij. Een gedoemde liefde, aangezien ik sinds kort een elektronische sigaret bezit. De tabak heeft het al zwaar genoeg. Dus laat ik hem met rust. Mijn vriendin vindt dat wel erg makkelijk, en daar heeft zij uiteraard gelijk in.

Verandering is niet makkelijk, maar verandering is goed. De mens moet uit zijn comfort-zone. Dat betekent De gebroeders Karamazov in plaats van The Sopranos. Nu maar hopen dat de Karamazovs ook een Uncle Junior hebben.

Mail

Koen Alfons is sinds 2013 redacteur van Hard//hoofd. Hij schrijft columns en korte verhalen.

XF&M zijn een illustratie duo uit Groningen. Vanuit hun studio/huis werken zij samen aan hun illustraties, laag voor laag, met pen en papier, wat potlood, verf, krijt, inkt, stiften…en misschien nog wat spuitbus…

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven
test
het laatste
Tot morgen

Tot morgen

Na bijna vier jaar als columnist voor Hard//hoofd is het voor Eva tijd voor iets nieuws, maar afscheid nemen is niet haar ding. 'Dus lieve lezers: voor jullie nu een kus op de wang, en tot morgen!' Lees meer

Wat je niet zult zien op het nieuws

Wat je niet zult zien op het nieuws

Marthe van Bronkhorst beschrijft dat wat ongezien blijft op het nieuws over de demonstaties bij de UvA. 'Maar het is wel gezien. Het is niet onopgemerkt gebleven.' Lees meer

Mooi weer spelen

Mooi weer spelen

Als Aisha’s eerste therapiesessie niet voelt als de warme deken waar ze op hoopte, mist ze groepsgenoot S., die haar een spiegel voorhield. Lees meer

Verdomme, ik heb wel geleefd

Maar verdomme, we hebben wel gelééfd

Marthe van Bronkhorst schreef in 2019 een toneelstuk dat bijna volledig werkelijkheid is geworden. Kan ze de slotscène nog weren uit de realiteit? Lees meer

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Alles wat ik wil en absoluut niet nodig heb

Wanneer Eva op bezoek is bij haar zus, vraagt die of Eva haar eicellen al in heeft laten vriezen. Het laat Eva nadenken over hoe ze de vraag 'Wil ik een kind?' überhaupt kan beantwoorden. 'De vraag omtrent het ouderschap is bij uitstek een gevoelskwestie, en mijn gevoel volgen is nooit mijn sterkste punt geweest.' Lees meer

Niet

Niet

'Naarmate die vakantie vorderde, begon ik die ‘niet’ te bezien in het licht van een oude angst die soms omhoogkomt. Wanneer namelijk mijn vriendin zei: ‘dat is een lantaarnpaal’ en ik zei ‘niet’, begon ik me af te vragen of we inderdaad wel dezelfde lantaarnpaal zagen.' In deze column schrijft Anne Schepers over het woord 'niet' en de gevolgen die het kan hebben voor een discussie. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Mijn week met morele ambitie: wat ik leerde ondanks Rutger Bregman

Marthe van Bronkhorst probeerde morele ambitie een week uit en leerde ervan - ondanks Rutger Bregman. Lees meer

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva heeft u toegevoegd aan een nieuwe groepschat

Eva nodigt twee vrienden uit om bij haar te komen eten. Ze hoopt dat dit het begin zal zijn van een nieuwe vriendengroep. Lees meer

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn 1

Links, wees niet zo bang om hypocriet te zijn

Marthe van Bronkhorst bekijkt hypocrisie als spectrum: hoe hypocriet ben jij op een schaal van Frans Bauer tot Johan Derksen? Lees meer

In je eentje achterblijven

In je eentje achterblijven

Als vriendin K. op een date gaat, denkt Eva van den Boogaard na over hun onuitgesproken pact. Zo lang ze beiden ongelukkig in de liefde zijn, hebben ze elkaar. Maar wat als er iemand dat pact uitstapt? Lees meer

Geld lenen

Geld lenen

‘Het spijt me,’ zeg ik. ‘Voor dit alles.’ Ik gebaar om me heen. ‘Voor Nederland.’ In deze column van Anne Schepers ontmoeten twee vrouwen, die uitkijken naar hun avond in een wijnbar, een man die een treinkaartje naar Ter Apel bij elkaar probeert te sprokkelen. Lees meer

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

Als je wordt uitgenodigd voor een euthanasiefeest, dan ga je

'Als je je psycholoog écht een brevet van onkunde wil geven, moet je haar uitnodigen voor je euthanasiefeest.' Lees meer

Ik ook op jou

Ik ook op jou

Op een avond zegt iemand tegen Eva dat hij verliefd op haar is. Terwijl hij wacht op een antwoord, denkt Eva na over wat verliefd zijn eigenlijk is. Lees meer

Herhaalrecept

Herhaalrecept

Op een ochtend wordt Aisha Mansaray wakker in een parelmoeren bubbel. Ze onderzoekt hoe ze met haar depressie op de randen van de realiteit kan leven, zonder de grip erop te verliezen. ‘Mijn aandoening was een zuigend ding geweest dat zich om mij heen had gewikkeld, lelijk, en meer levend dan ik.’ Lees meer

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Geen geld maakt ook niet gelukkig

Marthe van Bronkhorst maakt de balans op tussen S en M, die beide alles kwijt zijn: de een is ingebed in het zorgsysteem, de ander moet niks hebben van de verzorgingsstaat. Lees meer

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

‘Stel je voor dat het gewoon wérkt’

Grootgebracht met het idee dat 'natuurlijke' oplossingen de voorkeur hebben boven synthetische medicatie stond Eva niet te springen om angstremmers te gaan gebruiken. Maar wat als het nou gewoon werkt? Lees meer

Column: Keihard chillen 2

Keihard chillen

Eva zet haar vraagtekens bij het fenomeen chillen. 'Eerlijk gezegd denk ik dat een wereld als deze, waarin fascisme oprukt, waarin genocide nog steeds bestaat, waarin het onrecht en de pijn en het verdriet van mijn schermen afspat, weinig reden geeft tot chillen.' Lees meer

We zijn tenminste allemaal nog mensen

We zijn tenminste allemaal nog mensen

In een overvolle trein ontwaart Aisha de eerste tekenen van het nieuwe verhaal waar ze - of iedereen? - naar op zoek is. Lees meer

Column: Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Dat heet ‘een gesprek voeren met elkaar’

Als een vriendin van Eva op date gaat met een man waarmee Eva zelf al eerder afsprak, is ze erg benieuwd naar haar bevindingen. Lees meer

Column: Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Het glas wijn waar ik zin in heb bestaat niet

Twee jaar geleden vroeg Eva nog aan een collega waarom ze niet dronk. Inmiddels laat ook zij de alcohol links liggen en is ze zelf degene die wordt bevraagd. Lees meer

Word trouwe lezer van Hard//hoofd op papier!

Hard//hoofd verschijnt vanaf nu twee keer per jaar op papier! Dankzij de hulp van onze lezers kunnen we nog vaker een podium bieden aan aanstormend talent. Meld je aan als abonnee voor slechts €2,50 per maand en ontvang ons papieren magazine twee keer per jaar in de bus. Veel leesplezier!

Word trouwe lezer