Asset 14

Schuim

Cadavre (XXX): Schuim

In het Cadavre staren schrijvers nooit naar een leeg vel papier. Ze gebruiken de laatste zin van hun voorganger als begin voor iets nieuws. Zo spelen ze een woordspelletje dat al jaren geliefd is bij verveelde kinderen en Parijse surrealisten.
Vandaag schrijft Mick Lindo verder met de famous last words van Tim Nikken.

Voortaan ga ik gewoon even wachten tot het lampje van het koffiezetapparaat aangeeft dat de kookplaat op temperatuur is. In de koffietent ben ik namelijk behoorlijk in de war geraakt. Toen ik thuiskwam kreeg ik geen hap door mijn keel. Gelukkig ben ik het type niet dat daar stampij om gaat maken. Ze hadden geluk dat ik daar zat.

Het begon met de vaas. Knalroze seringen. Op zich een uitstekende keuze, maar toen ik naar beneden keek, zakte de moed me onmiddelijk in de schoenen. Er stond een laag schuim op het water. En geen zeepsopschuim. Geen bellen. Niet het soort schuim dat je aan frisheid doet denken. Dunnig, grijzig schuim. Schuim dat er duidelijk al een tijdje ligt. Het soort schuim dat op een net niet doodgeslagen glas bier ligt. En ik hou niet eens van bier.

Op zo’n moment weet ik me nog met relatief gemak bij elkaar te rapen. Ik sluit dan mijn ogen en concentreer me op de grond onder mijn voeten. Ik laat dat soort dingen over me heenkomen, als je begrijpt wat ik bedoel.

Ik heb daarna de vrouw met de zwartgeverfde oogleden om een koffie verkeerd gevraagd. Met een bescheiden glimlach verzekerde ze me ervan dat dat geregeld kon worden. Ik voelde de gletsjer, die zich na het schuimvoorval in mijn buik gevormd had, langzaam ontdooien. Dit kon nog goedkomen.

Er verstreken vijftien minuten. Ik zag de vrouw praten met een paar jongemannen met gebreide truien, een tafeltje links van me. Elke pauze die ze lieten vallen vulde ze met dankbaar gegiechel. Even was ik blij voor haar dat ze zo’n plezier had. Één van de jongemannen onderbrak het gesprek met een minutieus vingergebaar naar het stukje muur vlak boven mijn hoofd. De vrouw draaide zich met een ruk naar mij om. Ze sloeg een hand voor haar mond. “Ik was je vergeten.” Ze leek naar woorden te zoeken. “Je bent ook zo… Onopvallend.”

Gooi ik het beschuimde bloemenwater over haar hoofd? Grijp ik haar bij de keel, en vraag ik wie ze nou zo onopvallend vond? Of ze diegene even wil aanwijzen? Loop ik naar buiten om haar banden lek te steken? Zet ik een bivakmuts op en volg ik haar naar huis? Gooi ik ‘s nachts een baksteen door haar ruit?

Ik denk soms dat de wereld mensen zoals ik hard nodig heeft. Ik had er ook voor kunnen kiezen om het anders te laten lopen, maar dat heb ik niet gedaan. Dat zit niet in mijn aard.

Ik weet dat het soms niet gepast is is om met keiharde daadkracht je plek op te eisen. Ik accepteer wat op mij afkomt. Ik bescherm de mensen voor zichzelf, zou je kunnen zeggen. Voor hun eigen onvoorzichtigheid.

Wat een geluk dat ik daar zat, op dat moment, op die plek, en niet iemand anders.

Over drie weken borduurt Eline van Wieren verder op Mick's laatste zin.

Mail

Mick Lindo

Lune van der Meulen is illustrator, schilder en schrijver. In haar werk staat de mens en zijn onvermogen vaak centraal. Ze weet eigenlijk nog niet precies wat ze wil, dus doet ze maar zoveel mogelijk van alles.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Een huis vol water

Een huis vol water

'Hoe leg je aan iemand die de wereld al kent uit dat hij zo kwaad niet is?' Een kort verhaal over verdriet en troost. Lees meer

Meissie

Meissie

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Mel Kikkert. Lees meer

Scheerlijn - Haring

Scheerlijn - Haring

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Liene Schipper. Lees meer

Een Betonskelet leggen (fragment)

Vertigo

Dit seizoen warmt Hard//hoofd zich aan de zomer in een samenwerking met de Seizoenszine: een reeks zines waarin wordt samengewerkt door schrijvers, illustratoren en fotografen om het seizoen te omvatten. Deze week is de beurt aan Ceren Uzuner. Lees meer

8 + 5 + 36 + 9

8 + 5 + 36 + 9

Het leven van de hoofdpersoon van dit korte verhaal speelt zich af in een kleine bubbel van drie personen: haar beste vriendin, het vriendje van haar beste vriendin en zijzelf. Een bubbel die vroeg of laat onvermijdelijk uiteen zal spatten. Lees meer

Re: Hier (CONCEPT)

Hier

In de interviewserie ‘Tijdsvensters’ laten De Bedachtzamen steeds een creatieve denker reflecteren op het begrip ‘tijd’. Op Hard//hoofd reageren collega’s in stijl. Vandaag: Anne Chris van Doesburg reageert op de reflecties van dichter Ingmar Heytze. Lees meer

Aantekeningen uit Aalten

Aantekeningen uit Aalten

Willemijn Kranendonk reflecteert in deze gedichtenreeks over koolmeesjes en eenzaamheid op haar verhuizing naar de Achterhoek. Lees meer

Pleinvrees

Pleinvrees

Ezra Hakze onderzoekt in deze actuele gedichtenreeks verschillende ervaringen die te maken hebben met thuis zijn. Lees meer

Vrije val

Vrije val

Een bekend gevoel voor velen: vastzitten op een feestje waar je niet wilt zijn. De vrouw in dit verhaal zoekt naar manieren om zichzelf en haar gebroken hart staande te houden in het nachtelijk gewoel. Lees meer

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Hoe de zwarte dichteres May Ayim een slavenfort veroverde

Een promenade die oorspronkelijk naar de oprichter van het fort was vernoemd, kreeg niet lang geleden een nieuwe naam. Lees meer

Magma

Magma in mijn onderbuik

'Bij Cas liet ik los dat het drie uur ’s nachts was, dat ik morgen om acht uur op mijn werk moest zijn.' Een kort verhaal van Joanne van Beek. Lees meer

Zoek naar de oorsprong

Zoek naar de oorsprong

Babeth Fonchie schreef drie gedichten over geknutselde ouderfiguren en vroege herinneringen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

Azul

Azul

'Azul', een kort verhaal van Nora van Arkel, verkent de uitwassen van een driehoeksverhouding. Hoe verwerk je verlies wanneer je aan de kant bent gezet? Lees meer

 1

Op de plaats rust

‘Het is best ingewikkeld om te beseffen dat iemand dood is als je diegene niet dood hebt gezien. Zonder die bevestiging blijft de dood altijd een suggestie.’ Annelies van Wijk schreef een kort verhaal over hoe het besef van de dood maar moeizaam inzinkt. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan