Foto: privécollectie Ava Mees List Mees is (weer) verslaafd aan een heerlijk domme real life soap." /> Foto: privécollectie Ava Mees List Mees is (weer) verslaafd aan een heerlijk domme real life soap." />
Asset 14

Bimbo


Foto: privécollectie Ava Mees List

Ik mag mezelf graag een intelligente jonge vrouw noemen. Niet al te hardop natuurlijk, want dat is arrogant en bovendien, als je dat soort dingen gaat roepen dan betekent het meestal dat het tegenovergestelde waar is. Maar toch. Ik heb een universitaire studie afgerond, ik heb Homerus vertaald, ik heb Dostojevki gelezen (of althans, geprobeerd) en ik kan een aardige conversatie voeren over een keur aan onderwerpen. Ik heb een abonnement op de Vrij Nederland en op Hollands Diep, ik scan in de supermarkt de krantenkoppen waarbij ik plichtsgetrouw de Telegraaf oversla, en ik ben natuurlijk voorzitter van de allervetste boekenclub op de hele aardkloot.

Juist.

Wil je nu weten wat ik met mijn week heb gedaan? Niets, lezer, niets. Ik heb het nog niet voor elkaar kunnen krijgen om ook maar één fatsoenlijk artikel te lezen of te schrijven, ik heb al mijn werkzaamheden afgeraffeld, verzaakt of met een half oog uitgevoerd. Deze column komt geheid te laat online en ik ben trouwens ook nog niet aangekleed. Waarom, vraagt u mij? Het heet de Bad Girls Club, en het is fantastisch. Dit televisieprogramma wordt in Amerika uitgezonden op het kanaal van Oprah, waar het verreweg het meest bekeken is. Het concept is simpel. In een gigantisch huis in Los Angeles worden zeven vrouwen neergezet, die hier gedurende een zomer mogen wonen. Dit zijn de ‘bad girls’. Deze dames zijn allemaal bloedmooi, hebben lange gelakte nagels, weelderige haardossen, extreem korte rokjes en enorme, al dan niet valse, bombonella’s. In dit huis doen ze verder niets, behalve extreme hoeveelheden alcohol naar binnen werken, hun longen uit het lijf schreeuwen, ruzie zoeken met iedereen die maar in de buurt komt, ondersteboven aan een stripteasepaal hangen en vechten, heel veel vechten. In de confession room praten ze over zichzelf in de derde persoon, en elke aflevering wordt er wel iemand het programma uit gezet wegens geweld.

Ik betrapte mezelf op de gedachte dat deze meisjes de rest van ons vrouwen voor paal zetten. Dat ze de goede naam van ons wezen bezoedelden. Maar eigenlijk is dat natuurlijk klinkklare onzin. Deze dames representeren mij niet. En juist dat maakt het leuk om naar te kijken. De vervreemding die er voor zorgt dat je met wijdopen ogen en hand voor de mond zit te kijken naar wat ze wel niet allemaal uithalen. De gedachte dat ik niet zo ben, dat mijn vrienden niet zo zijn, dat mijn leven niet zo is, dat maakt het leuk. Sterker nog, ik kan er maar geen genoeg van krijgen, en zo zit ik dus opeens aflevering na aflevering te kijken, op YouTube nota bene. En dit is echt niet de eerste keer dat het gebeurt. Voor Bad Girls Club kwam Jersey Shore, voor Jersey Shore kwam RuPaul’s Drag Race, voor RuPaul’s Drag Race kwamen tien seizoenen van America’s Next Topmodel, en voor ANTM had ik nog een televisie waar vrijwel altijd MTV aanstond. Hopeloos is het, mijn zucht naar trash tv.

Over het algemeen schaam ik me niet voor mijn guilty pleasures. We leven ten slotte maar één keer en dat leven is veel te kort om je druk te maken over wat de medemens beschouwt als hoog cultureel goed. Maar dit leven is ook veel te kort om het te spenderen achter een computer, starend naar een stel vrouwen die zichzelf schaamteloos voor lul zetten. Zo ben ik niet. Ik ben een intelligente jonge vrouw. Een intelligente jonge vrouw! EEN INTELLIGENTE JONGE VROUW.

Nog één aflevering dan. Om het af te leren.

Mail

Ava Mees List

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Het Juttersmuseum, de plek van alles wat je vergeten bent

Marthe van Bronkhorst leidt haar lezer rond tussen de verloren schoenen en vergeten herinneringen in het Juttersmuseum. We stuiten op drie vergeten gedichten. Lees meer

Column: More is more

More is more

Eva reflecteert op haar ambivalente relatie met matigheid. Lees meer

Neem je ouders mee naar het museum

Neem je ouders mee naar het museum

De idealen van ouders en hun kinderen komen niet altijd overeen. Schrijver Michael ter Maat legt zich daar niet bij neer en neemt zijn vader mee naar het Krölller Müller. Een tip om het niet bij 'ok, boomer' te laten.  Lees meer

Column: Over geld

Over geld

Eva vergelijkt de manier waarop ze toen en nu tegen geld aankijkt en hoe het verschil in inkomen binnen haar vriendengroep de verhoudingen heeft veranderd. Lees meer

Stukje

Stukje

Marthe van Bronkhorst gelooft het niet: Al die schrijfadviezen van grote namen die beweren hun muze gevonden te hebben. Een oude Griekse visie op inspiratie was dat je zelf niet de inspiratie op moest zoeken, maar dat de muze jóú moest vinden. Ach, wat je maar vooruit brengt. En anders ga je gewoon net zolang boodschappen doen totdat je een ''stukje'' gevonden hebt? Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer