Een nieuw verhaal van Anna! “Vang ze, en we laten jou gaan.”" /> Een nieuw verhaal van Anna! “Vang ze, en we laten jou gaan.”" />
Asset 14

Bel na 18 uur

◊Boekjes

AH-Verhalen gebundeld!


De verhalen van Anna van Leeuwen zijn naar aanleiding van onze Voordekunst-tentoonstelling in galerie Artpocalypse Collective gebundeld en vormgegeven door onze beeldredacteur Wouter van der Vegt. Deze beperkte uitgave is te koop voor slechts 12,50! Ben je fan van Anna's verhalen? Stuur een mailtje naar redactie@hardhoofd.com met je naam en adres en het zal spoedig jouw kant op komen!

Anna van Leeuwen schrijft dit seizoen weer elke maand een kort verhaal aan de hand van een oproep in de Albert Heijn. Doe je mee? Mail haar een duidelijke foto van een bijzondere oproep en wie weet verwerkt zij hem in een van haar verhalen.

Pas als Henk de voordeur achter haar sluit, realiseert Marlies zich dat het waarschijnlijk verstandig geweest was iemand te laten weten dat ze vanavond op geheime missie is. Het halletje is donker en ruikt vagelijk naar natte hond en/of vieze vaatdoekjes.

Op de trap laat Henk haar voor gaan. “We gaan naar de tweede,” sommeert hij. In haar jaszak hoort ze haar telefoon piepen om een zwakke batterij. Op de tweede verdieping brandt licht. Marlies bekijkt de drie deuren die glimmen zoals kunststof nieuwbouwdeuren graag doen. “We gaan naar links,” zegt Henk. Marlies heeft het warm, maar ze is blij dat ze haar jas aan heeft. Dat bevestigt dat deze verkoop kort en zakelijk zal zijn. Het liefst had ze ook de voordeur open gelaten en de auto stationair laten draaien, maar het is haar inmiddels wel duidelijk dat zij hier niet de regie voert.

Het kamertje dat ze betreden aan de straatkant van het huis, met uitzicht op huizen identiek aan de blokkendoos waar zij in staat, is gevuld met het felle tl-schijnsel dat bij aquaria hoort. Ze telt drie aquaria en ook twee terraria: de een half gevuld met zaagsel, de ander met zand. De bijbehorende dieren ziet ze niet en dat hoeft ook niet, want op de kruipende glibberige beesten die je in zo’n hok kunt verwachten heeft Marlies het niet. Ook niet op vissen overigens, zij is hier slechts om Thomas aan te tonen dat niets menselijks haar vreemd is en heus niet alles wat hun huis levend betreedt een wisse dood tegemoet gaat, zoals het de planten van hun housewarming is vergaan. “Jij hebt echt niks verzorgends,” klaagde hij en als het haar zestig euro kost om het tegendeel te bewijzen, lijkt dat haar een koopje.

Henk heeft wel oog voor de terraria, hurkt tussen het exemplaar met zaagsel en het exemplaar met zand en tikt op de ruiten terwijl hij als een volleerd kinderlokker lispelt: “Kom eens dan! Kom eens dan!”
“Welke is het?” onderbreekt Marlies zijn tête-à-tête met een of ander stuk onderkruipsel – ze kijkt liever niet – “Welk aquarium wilt u kwijt?”

“Allemaal...” zucht Henk, zonder zijn blik af te wenden. “We zijn verknocht aan deze beesies, zie je?” Marlies bekijkt de terraria: “Nee, ik zie ze niet...” antwoordt ze naar eerlijkheid.

“Ik snap er niks van,” zegt Henk ongerust, “misschien heeft mijn vrouw ze beneden... Neem de rechter maar mee, de visjes moet je er zelf uitvissen, ik zal even wat spullen voor je pakken.”

Henk laat haar alleen in het krappe helverlichte kamertje en komt na wat gerommel in de kamer ernaast terug met een stuk tuinslang, een emmer, een visnetje en een paar plastic zakjes. “Zo lukt dat wel, hier staan wat jampotjes,” zegt hij alvast in een poging haar twijfel weg te nemen. Als hij ziet hoe Marlies haar wenkbrauwen ongelovig heeft opgetrokken zegt hij: “Kom op, vijftig euro, we willen er echt van af. Die beesies hebben meer ruimte nodig.” Haar telefoon bliept een tweede keer. “Goed,” zegt ze. Henk laat haar weer alleen.

De vissen, het zijn er een stuk of acht, lijken haar aanwezigheid niet op te merken. “Goed, daar gaan we...” fluistert ze zachtjes naar hun domme vissenkoppen. Hoe ze het aquarium zou aantreffen, daar heeft ze niet echt over nagedacht. Dat ze moet gaan vissen heeft ze zeker niet verwacht. Met een van de jampotjes schept ze wat water uit het aquarium. Vervolgens steekt ze het schepnetje onder water. De vissen duiken gauw weg. Beneden slaat iemand de deur van de woonkamer met een klap dicht en even denkt ze dat ze een vrouw hoort huilen of schreeuwen of allebei. Een keihard gebonk van voeten met haast op de trap volgt, één moment verschijnt Henks bezwete gezicht in de deuropening, het volgende moment sluit hij de deur met een knal, zegt “Sorry” en draait de sleutel vanaf de gang in het slot om. Van schrik laat Marlies de jampot vallen, het glas stuitert op de blauwe vloerbedekking en het water vormt een grote donkerblauwe vlek. “Wat doe je? Is dit een grap?” vraagt ze.

“Het spijt me,” zegt Henk. Ze hoort meer voetstappen de trap op komen. “Mijn vrouw heeft ze niet, we denken dat ze zijn ontsnapt. Zij denkt dat jij ze hebt laten ontsnappen.”
“Dat ik wat? Wat heb ik laten ontsnappen?”

“O, dus je geeft het toe?!” klinkt een radeloze vrouwenstem aan de andere kant van de deur. Marlies kijkt de kamer rond. Het schepnetje heeft ze nog steeds in haar hand. Het voelt alsof haar benen aan de vloerbedekking zijn vastgeplakt. Er kriebelt iets in haar nek. Voorzichtig durft ze met haar linkerhand te voelen. Het is haar sjaal. Ze hoort haar hartslag tekeergaan en haar ademhaling is onvast, onrustig. Angstig tast ze de muren af met haar ogen, al weet ze niet waar ze naar zoekt.

Met een onvaste stem probeert ze te onderhandelen met Henk en zijn vrouw: “Wat willen jullie van mij?” Daar is al over nagedacht, meteen antwoordt de vrouwenstem: “Vang ze, en we laten jou gaan.”
Henk voegt ongevraagd toe: “Het aquarium mag je houden.”

“Ik hoef het niet, ik wil hieruit!” Marlies schrikt van haar eigen stem, die zo hoog klinkt dat ze zichzelf amper herkent. Haar telefoon bliept voor de derde en laatste keer.

“Pas op waar je je voeten neerzet!” roept de vrouw.

“Rot op, ik durf me amper te bewegen!”

“Het is niet nodig te gaan schreeuwen!” schreeuwt Henk.

Uit haar ooghoek ziet Marlies nu iets bewegen, bij het gordijn, ze weet het zeker. Ze hoort hoe het via de muur en de centrale verwarming naar de vloer kruipt en met een doffe klap landt. Ze doet twee stappen van de muur af, haar billen raken de deur en ze staat nu recht tegenover de tafel waarop de twee terraria staan. Op de gang hoort ze de gedempte stemmen van Henk en zijn vrouw. Ze ruziën.

Langzaam zakt ze door haar knieën op haar hurken. Het duurt even voor haar ogen aan de duisternis onder de tafel gewend zijn, dan ziet ze de glinstering van twee donkere ogen, op een paar decimeter van de grond. Dit beesie is groter dan ze had verwacht.

“Fuck,” zegt ze hardop. En als het dier niet reageert, fluistert ze: “Kom eens dan, kom eens dan.” Ze probeert de kinderachtige toon van Henk te imiteren. Heel even lukt het haar zichzelf wijs te maken dat ze een kat lokt, een lief, zacht dier. Haar hand, de hand met aan de ringvinger de verlovingsring die ze van Thomas kreeg legt ze zachtjes voor zich op het tapijt en ze tokkelt op de vloerbedekking. “Kom eens dan?” vraagt ze nog eens. Een kleverige roze massa schiet op haar arm af en voor ze haar hand heeft kunnen terugtrekken, wordt haar hele lichaam naar voren onder de tafel getrokken. De bijtende pijn die ze in haar onderarm voelde verspreidt zich, alsof het beest nu overal is, ze voelt hoe haar rechter grote teen er afgescheurd wordt en uit haar rechter dijbeen neemt iemand een grote hap. Schreeuwend schopt Marlies om zich heen. Vlak voor ze haar bewustzijn verliest, hoort ze Henk in zijn liefste stemmetje zeggen: “Goed zo, eet maar lekker op beesies.”

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef literair
  • Foto van Gatool Katawazi
    Gatool KatawaziAdjunct-uitgever
het laatste
Hard//talk: De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

De goede kant van de geschiedenis is solidair, ook als het even niet uitkomt

Racisme is een diep verweven onderdeel van het narratief van Nederland, waar we nog dagelijks de gevolgen van kunnen zien en voelen. Het is niet genoeg om je stil en afzijdig te houden van onrecht: verandering vereist actie. Lees meer

Echte schrijvers stellen uit

Echte schrijvers stellen uit

Elke schrijver is bekend met uitstelgedrag. Professioneel uitsteller Nicolas Voet legt in zijn essay uit waar het gelummel vandaan komt, en waarom het broodnodig is. Lees meer

Terra Infirma (deel 1)

Terra Infirma (deel 1)

Terwijl het coronavirus zich in de eerste maanden van 2020 over de wereld verspreidde en verschillende overheden verschillende maatregelen troffen, observeerde Nicky Runge de gang van zaken in haar woonplaats Hongkong. Lees meer

Automatische concepten 39

Vraag geen cadeaus (en krijg iets beters)

Jarig zijn én wereldproblematiek willen aanpakken, Jozien Wijkhuis leed eronder. Haar tip aan de (virtuele) verjaardagsbezoeker: geef cadeaus die geen geld kosten, of stort een bedrag dat de jarige zelf cadeau kan doen aan een medemens in nood. Lees meer

 Anderhalvemetergymnastiek

Anderhalvemetergymnastiek

Voor illustrator Jente Hoogeveen kan 1 juli niet snel genoeg komen: dan mogen de eerste mensen weer mondjesmaats naar de sportschool. Hoe dat eruitziet? Lees meer

Alles vijf sterren: 25

Je bent niet alleen

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om de rubbers van je koelkast te vervangen of De ontdekking van de hemel te lezen. Lees meer

Tip: Ga naar je werk

Ga naar je werk

Ook als je kantoortuin of favoriete koffietentje met laptopaansluiting gesloten is, kun je naar werk. Nora van Arkel liet zich betoveren door het sprankje magie dat nodig is om onszelf van eindeloze pyjamadagen te bevrijden. Lees meer

 O, Big Brother, Where Art Thou?

O, Big Brother, Where Art Thou?

Camera's op kruispunten en in gebouwen die je niet alleen volgen, maar zelfs herkennen en gegevens van je verzamelen. Hoe dichtbij is die dystopische toekomst? Lees meer

 1

Een radslag weg

Deze week worden we blij van kleine dingen die je tijdens je zelfisolatie kan doen. Zonder dat we de druk voelen deze tijd te gebruiken om een Ottolenghi-recept uit te proberen of de badkamer opnieuw te betegelen. Lees meer

Ons hulsel ligt verscholen

Emma Zuiderveen onderzoekt de digitale werkelijkheid in deze twee gedichten over performance, schijn en vega-worst. Lees meer

Tip: Ga een potje schaken

Ga een potje schaken

Jihane Chaara heeft een hobby uit de oude doos nieuw leven ingeblazen: het schaken. Het spel blijkt een grote metafoor voor het echte leven. Een tip om niet te haasten, je verbeelding in te zetten en natuurlijk om een vermakelijk spel te spelen. Lees meer

Kosmische Mixtape 1

Kosmische Mixtape

Een playlist met kosmische muziek om onze themaweek uit te luiden in stijl! Lees meer

Automatische concepten 36

So simple that we couldn't

Twee mannen zoeken antwoorden op vragen die ze niet begrijpen, om tot een allesomvattend inzicht te komen. Lees meer

 Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Als je je hoofd niet gebruikt, hoef je inderdaad geen mondkapje te dragen

Hemel en aarde worden bewogen om levens te redden, en je slaat aan het protesteren tegen het dragen van mondkapjes en de kortstondige inperking van je vrijheid. Illustrator Rueben Millenaar keek van boven op de aarde neer en zag een mensheid die elk gevoel van perspectief kwijt is. Lees meer

Hemellichaamgedichten

Alle sterrenstelsels drijven langzaam uit elkaar

Yentl van Stokkum is behoorlijk fan van sterrenkunde. Voor de Kosmische Week schreef ze een reeks gedichten over astronauten, zwarte gaten en afgebeeld worden met een stralenkrans (ook al ben je daar eigenlijk te bescheiden voor). Lees meer

Alles Vijf Sterrenbeelden: Een kosmische quarantaine 7

De kosmische kijk- en luisterhoroscoop

Onze mediums hebben een horoscoop gemaakt om je weer terug op aarde te brengen. Voor als je even uit je hoofd en in je scherm of je speakers wilt. Lees meer

De aarde als jukebox

De aarde als jukebox

Imre van Son nodigt je met dit verhaal uit om deel te nemen aan een kosmische Zoom-vergadering. Wees gewaarschuwd: ‘Subtiele signalen die je in een offline-gesprek opvangt – lichaamstaal gezichtsuitdrukkingen, robot-expressie – ontbreken of worden vertekend in een online conversatie.’ Lees meer

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Wat zich ontvouwt in de ruimte

Al jaren kijkt Marte Hoogenboom uit naar de lancering van James Webb, de opvolger van de beroemde Hubble-telescoop. We doen alles om onze plek in het heelal te begrijpen, terwijl we soms alleen maar willen horen dat het wel goedkomt met ons. Lees meer

Het Archief der Verloren Gedachten

Het Archief der Verloren Gedachten

Voor de Kosmische Week schreef Annemieke Dannenberg een kort verhaal over Gijsje Nachtegaal: een eenzame oudere die op zoek is naar een verloren gedachte... en daarbij wordt geholpen door een mysterieus call-center. Lees meer

 Kosmisch perspectief

Kosmisch perspectief

Tomas Mutsaers zoekt in zijn werk naar het wonderlijke van de wereld. Doelloos flanerend richt hij zijn lens met een kosmisch perspectief, zoals een telescoop door een wazige voorgrond van de atmosfeer kijkt, en scherpstelt op wat zich daarachter bevindt. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan