Een nieuw verhaal van Anna! “Vang ze, en we laten jou gaan.”" /> Een nieuw verhaal van Anna! “Vang ze, en we laten jou gaan.”" />
Asset 14

Bel na 18 uur

◊Boekjes

AH-Verhalen gebundeld!


De verhalen van Anna van Leeuwen zijn naar aanleiding van onze Voordekunst-tentoonstelling in galerie Artpocalypse Collective gebundeld en vormgegeven door onze beeldredacteur Wouter van der Vegt. Deze beperkte uitgave is te koop voor slechts 12,50! Ben je fan van Anna's verhalen? Stuur een mailtje naar redactie@hardhoofd.com met je naam en adres en het zal spoedig jouw kant op komen!

Anna van Leeuwen schrijft dit seizoen weer elke maand een kort verhaal aan de hand van een oproep in de Albert Heijn. Doe je mee? Mail haar een duidelijke foto van een bijzondere oproep en wie weet verwerkt zij hem in een van haar verhalen.

Pas als Henk de voordeur achter haar sluit, realiseert Marlies zich dat het waarschijnlijk verstandig geweest was iemand te laten weten dat ze vanavond op geheime missie is. Het halletje is donker en ruikt vagelijk naar natte hond en/of vieze vaatdoekjes.

Op de trap laat Henk haar voor gaan. “We gaan naar de tweede,” sommeert hij. In haar jaszak hoort ze haar telefoon piepen om een zwakke batterij. Op de tweede verdieping brandt licht. Marlies bekijkt de drie deuren die glimmen zoals kunststof nieuwbouwdeuren graag doen. “We gaan naar links,” zegt Henk. Marlies heeft het warm, maar ze is blij dat ze haar jas aan heeft. Dat bevestigt dat deze verkoop kort en zakelijk zal zijn. Het liefst had ze ook de voordeur open gelaten en de auto stationair laten draaien, maar het is haar inmiddels wel duidelijk dat zij hier niet de regie voert.

Het kamertje dat ze betreden aan de straatkant van het huis, met uitzicht op huizen identiek aan de blokkendoos waar zij in staat, is gevuld met het felle tl-schijnsel dat bij aquaria hoort. Ze telt drie aquaria en ook twee terraria: de een half gevuld met zaagsel, de ander met zand. De bijbehorende dieren ziet ze niet en dat hoeft ook niet, want op de kruipende glibberige beesten die je in zo’n hok kunt verwachten heeft Marlies het niet. Ook niet op vissen overigens, zij is hier slechts om Thomas aan te tonen dat niets menselijks haar vreemd is en heus niet alles wat hun huis levend betreedt een wisse dood tegemoet gaat, zoals het de planten van hun housewarming is vergaan. “Jij hebt echt niks verzorgends,” klaagde hij en als het haar zestig euro kost om het tegendeel te bewijzen, lijkt dat haar een koopje.

Henk heeft wel oog voor de terraria, hurkt tussen het exemplaar met zaagsel en het exemplaar met zand en tikt op de ruiten terwijl hij als een volleerd kinderlokker lispelt: “Kom eens dan! Kom eens dan!”
“Welke is het?” onderbreekt Marlies zijn tête-à-tête met een of ander stuk onderkruipsel – ze kijkt liever niet – “Welk aquarium wilt u kwijt?”

“Allemaal...” zucht Henk, zonder zijn blik af te wenden. “We zijn verknocht aan deze beesies, zie je?” Marlies bekijkt de terraria: “Nee, ik zie ze niet...” antwoordt ze naar eerlijkheid.

“Ik snap er niks van,” zegt Henk ongerust, “misschien heeft mijn vrouw ze beneden... Neem de rechter maar mee, de visjes moet je er zelf uitvissen, ik zal even wat spullen voor je pakken.”

Henk laat haar alleen in het krappe helverlichte kamertje en komt na wat gerommel in de kamer ernaast terug met een stuk tuinslang, een emmer, een visnetje en een paar plastic zakjes. “Zo lukt dat wel, hier staan wat jampotjes,” zegt hij alvast in een poging haar twijfel weg te nemen. Als hij ziet hoe Marlies haar wenkbrauwen ongelovig heeft opgetrokken zegt hij: “Kom op, vijftig euro, we willen er echt van af. Die beesies hebben meer ruimte nodig.” Haar telefoon bliept een tweede keer. “Goed,” zegt ze. Henk laat haar weer alleen.

De vissen, het zijn er een stuk of acht, lijken haar aanwezigheid niet op te merken. “Goed, daar gaan we...” fluistert ze zachtjes naar hun domme vissenkoppen. Hoe ze het aquarium zou aantreffen, daar heeft ze niet echt over nagedacht. Dat ze moet gaan vissen heeft ze zeker niet verwacht. Met een van de jampotjes schept ze wat water uit het aquarium. Vervolgens steekt ze het schepnetje onder water. De vissen duiken gauw weg. Beneden slaat iemand de deur van de woonkamer met een klap dicht en even denkt ze dat ze een vrouw hoort huilen of schreeuwen of allebei. Een keihard gebonk van voeten met haast op de trap volgt, één moment verschijnt Henks bezwete gezicht in de deuropening, het volgende moment sluit hij de deur met een knal, zegt “Sorry” en draait de sleutel vanaf de gang in het slot om. Van schrik laat Marlies de jampot vallen, het glas stuitert op de blauwe vloerbedekking en het water vormt een grote donkerblauwe vlek. “Wat doe je? Is dit een grap?” vraagt ze.

“Het spijt me,” zegt Henk. Ze hoort meer voetstappen de trap op komen. “Mijn vrouw heeft ze niet, we denken dat ze zijn ontsnapt. Zij denkt dat jij ze hebt laten ontsnappen.”
“Dat ik wat? Wat heb ik laten ontsnappen?”

“O, dus je geeft het toe?!” klinkt een radeloze vrouwenstem aan de andere kant van de deur. Marlies kijkt de kamer rond. Het schepnetje heeft ze nog steeds in haar hand. Het voelt alsof haar benen aan de vloerbedekking zijn vastgeplakt. Er kriebelt iets in haar nek. Voorzichtig durft ze met haar linkerhand te voelen. Het is haar sjaal. Ze hoort haar hartslag tekeergaan en haar ademhaling is onvast, onrustig. Angstig tast ze de muren af met haar ogen, al weet ze niet waar ze naar zoekt.

Met een onvaste stem probeert ze te onderhandelen met Henk en zijn vrouw: “Wat willen jullie van mij?” Daar is al over nagedacht, meteen antwoordt de vrouwenstem: “Vang ze, en we laten jou gaan.”
Henk voegt ongevraagd toe: “Het aquarium mag je houden.”

“Ik hoef het niet, ik wil hieruit!” Marlies schrikt van haar eigen stem, die zo hoog klinkt dat ze zichzelf amper herkent. Haar telefoon bliept voor de derde en laatste keer.

“Pas op waar je je voeten neerzet!” roept de vrouw.

“Rot op, ik durf me amper te bewegen!”

“Het is niet nodig te gaan schreeuwen!” schreeuwt Henk.

Uit haar ooghoek ziet Marlies nu iets bewegen, bij het gordijn, ze weet het zeker. Ze hoort hoe het via de muur en de centrale verwarming naar de vloer kruipt en met een doffe klap landt. Ze doet twee stappen van de muur af, haar billen raken de deur en ze staat nu recht tegenover de tafel waarop de twee terraria staan. Op de gang hoort ze de gedempte stemmen van Henk en zijn vrouw. Ze ruziën.

Langzaam zakt ze door haar knieën op haar hurken. Het duurt even voor haar ogen aan de duisternis onder de tafel gewend zijn, dan ziet ze de glinstering van twee donkere ogen, op een paar decimeter van de grond. Dit beesie is groter dan ze had verwacht.

“Fuck,” zegt ze hardop. En als het dier niet reageert, fluistert ze: “Kom eens dan, kom eens dan.” Ze probeert de kinderachtige toon van Henk te imiteren. Heel even lukt het haar zichzelf wijs te maken dat ze een kat lokt, een lief, zacht dier. Haar hand, de hand met aan de ringvinger de verlovingsring die ze van Thomas kreeg legt ze zachtjes voor zich op het tapijt en ze tokkelt op de vloerbedekking. “Kom eens dan?” vraagt ze nog eens. Een kleverige roze massa schiet op haar arm af en voor ze haar hand heeft kunnen terugtrekken, wordt haar hele lichaam naar voren onder de tafel getrokken. De bijtende pijn die ze in haar onderarm voelde verspreidt zich, alsof het beest nu overal is, ze voelt hoe haar rechter grote teen er afgescheurd wordt en uit haar rechter dijbeen neemt iemand een grote hap. Schreeuwend schopt Marlies om zich heen. Vlak voor ze haar bewustzijn verliest, hoort ze Henk in zijn liefste stemmetje zeggen: “Goed zo, eet maar lekker op beesies.”

Mail

Anna van Leeuwen is Hard//hoofd-redactielid, freelance kunstjournalist en schrijft korte verhalen. Ze zou graag een alpaca hebben voor op haar balkon. Alvast bedankt.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
 Nee, jijbakt er niets van!

Nee, jijbakt er niets van!

De in Los Angeles geboren illustrator Sebastian Eisenberg woont sinds kort in België. Hij ervaart hoe het is om de Amerikaanse verkiezingen vanuit Europa te volgen. Lees meer

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Waarom de term outsider art niet thuishoort in de inclusieve musea van nu

Outsider art is in zwang bij musea die pleiten voor diversiteit. Amber Bloos vraagt zich af of de term nu echt bijdraagt aan de erkenning van de kunstwerken van gemarginaliseerde mensen. Lees meer

Hard//talk: het nieuwste EU-migratiepact houdt ongelijkheid in stand

Het EU-migratiepact versterkt ongelijkheid

Het nieuwe EU-migratiepact is geen ‘oplossing’ voor het ‘probleem’ van migratie. Lees meer

 Kerkgangers gaan viraal

Kerkgangers gaan viraal

Voor fervente kerkgangers is het te hopen dat het virus zich deze maand niet van zijn vrome kant laat zien. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Niet direct vangbaar

Niet direct vangbaar

Deze week worden onze redacteurs blij van de lokale Perzische supermarkt, een tentoonstellingsruimte die er nu nog is en unnanaaanikotoq. Lees meer

Het Waait 5

Het Waait

'Een groot gedeelte van ouder zijn is voor mij niet begrijpen waarom iedereen hetzelfde klinkt.' Daniëlle Zawadi onderzoekt in deze poëtische monoloog de eenzaamheid van in het midden staan, het begrip Sonder en hoe je moet praten met een zielenknijper. Lees meer

Alfa's en Omega's

Alfa's en Omega's

Marthe van Bronkhorst verkent de verhoudingen in het dierenrijk, waarin de mens als absolute alfa de wereld domineert. Lees meer

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Het Vertrek (2) - Alles brokkelt

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de tweede aflevering. Lees meer

 Kolven tegen corona

Kolven tegen corona

Vanaf volgende week wordt de moedermelk van zo'n 7500 oud-coronapatiënten opgehaald. Die bevat antistoffen, en is dus een perfect ingrediënt in - bijvoorbeeld - ijsjes! Lees meer

 1

Eenzaamheid ontleden in 'A-Lonely Show'

Met de pop-uptentoonstelling ‘A-Lonely Show’ nodigen Ka-Tjun Hau en Nanine van Smoorenburg ons uit om van een afstand te reflecteren op onze eigen eenzaamheid. Roos Wolthers nam de uitnodiging aan en zag: ‘A-Lonely Show’ deed veel meer dan eenzaamheid in beeld brengen. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Proeven en zien

Proeven en zien

Deze week worden onze redacteurs (en een spontane inzender) blij van pittige patat, een dansdocumentaire en het laatste nummer van een kunstmagazine. Lees meer

Vacature Chef Kunst 1

Hard//hoofd zoekt kunstcritici!

Krijgt jouw toetsenbord ervanlangs, elke keer dat je een expo of voorstelling hebt bezocht? Lees meer

Schrödingers Donnie

Schrödingers Donnie

De dood van Eva's kat Donnie beweegt haar tot filosofisch mijmeren over een natuurkundig experiment. Lees meer

 Inktviswijsheid

Inktviswijsheid

Gaat de inktvis ons een pijnstillend medicijn leveren, beter leren plannen of de oorzaken van autisme blootleggen? Lees meer

Trialoog: Antebellum

Antebellum

Onze redacteuren durfden het aan om de horrorfilm Antebellum te gaan zien. Ze hopen op een golf aan sociaalbewuste horror, maar twijfelen of deze film een van de klassiekers van die stroming wordt. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 34

Als het regent

Deze week geven onze redacteurs tips voor druilerig weer. Lees meer

Kind zonder uitknop

Kind zonder uitknop

Frederike Luijten schreef een experimentele reeks gedichten over ADHD, waarin mensen in bomen veranderen en lucky paper stars vouwen als oplossing voor hun angsten. Lees meer

Column: Boomstronk-achtig

Boomstronk-achtig

‘Is dit een gouden match of settelen we voor less omdat we te druk en niet wanhopig genoeg zijn om verder te zoeken?’, vraagt Iduna Paalman aan haar geliefde. Lees meer

Oproep: Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Hard//hoofd zoekt opiniemakers!

Voor de vaste rubriek Hard//talk zijn wij op zoek naar scherpe schrijvers met een mening die durven te verrassen en weten te overtuigen. Lees meer

Het Vertrek (1) - Het Raam 1

Het Vertrek (1) - Het Raam

Klankkunstenaar Marieke van de Ven wekt met audio bestaande en imaginaire plekken tot leven. Ze maakte een podcastserie over vertrekken: betekent vertrekken weggaan, of juist ruimtes om je in thuis te voelen? Vandaag de eerste aflevering. Lees meer

Steun de makers van de toekomst. Sluit je aan bij Hard//hoofd.

Jouw steun maakt mogelijk dat wij onze makers een vrije ruimte kunnen blijven bieden en hen optimaal kunnen ondersteunen. Sluit je nu aan en ontvang kunst van talentvolle kunstenaars.

Sluit je aan