Plekken waar je onverwachte, sublieme teksten kunt tegenkomen: voedseletiketten, advertenties in tijdschriften uit de vergeelde jaren ’60 en begraafplaatsen – de laatste woorden op sommige grafstenen werken uitermate bezielend.
Een locatie die ik bij dezen toevoeg aan het lijstje: wc-deuren. De achterzijde van het damestoiletportaal in een openbare gelegenheid herbergt doorgaans een ware schat aan wijsheden en filosofische frasen. Kennelijk biedt het ontlasten van de blaas een bepaalde vrijheid voor het brein, waardoor het de meest rake regels voortbrengt – zij het vaak niet in volzinnen.
Neem bijvoorbeeld de plee van het café van een Amsterdams filmhuis. Daar heeft iemand de volgende zinnen geklad:
- ‘Wat moet ik met jij (sic.)? Omhelzen of verwerpen?’
Met daaronder het antwoord van een medeplasser, gekrast in het hout van de deur:
- ‘Het scheert weg!’
Maar ik moet bekennen dat deze laatste leus ook kan slaan op het haast onleesbare gekrabbel linksonder:
- ‘Wat gaan de dagen gauw.’
Het vloeibare woordgebruik lijkt op de kleine brokjes van een groter geheel, bedenk ik me terwijl ik m’n achterste op de pot laat rusten. Als waren het strofes uit een opgeknipte roman. Hoe tof zou het zijn als we verspreid door de stad – of waar dan ook – op die manier een verhaal zouden schrijven.
Een oneindig verhaal met talloze plotwendingen, dat zich ontvouwt op het ritme van jouw stoelgang. Het ligt er maar net aan welke openbare toiletten je bezoekt.
Op eigen houtje kan elke pleebezoeker voor gevierd auteur met een miljoenenpubliek spelen, want lezers heb je gegarandeerd. Je zult onderdeel zijn van een groter geheel: de wc-brigade, te herkennen aan de permanente marker als magisch attribuut.
Maar tijdens het vele overpeinzen op het toilet bedacht ik me plots: hoe zit het bij de mannen? Naast de urinoirs is er standaard ook een zit-wc aanwezig voor de behoeftes van heren. Zijn ook die deuren beschreven? En wat zou er staan? In welke mate verschilt de latrinetaal van mannen en vrouwen?
Daar wil ik achter komen. Ik zal een betrouwbaar persoon met een piemel rekruteren voor deze delicate taak. En hopelijk kan ik over een tijdje op deze plek verslag doen van mijn ontdekkingen. Tot die tijd: neem vooral de pen op en schrijf naar hartenlust (constipatie op het toilet is wat mij betreft verleden tijd).
