Asset 14

Koop je behang in Gent

Koop je behang in Gent

‘Weet u madame, verf is toch werkelijk zo armoedig. Het is overal: kantoren, ziekenhuizen, de wc. Buitengewoon armetierig, als u het mij vraagt. Pure ellende.’ De heer in zijn blauwe stofjas gaat me voor op het smalle paadje dat door zijn winkel slingert. Zijdelings manoeuvreren we langs de tientallen rollen behang, opgestapeld in vervaarlijk wankelende bergen richting het plafond.

We bevinden ons in Gent en de winkelier praat met een Vlaamse tongval. Zijn dialect brengt me in verwarring, maar zijn wijsheden over wandversieringen wil ik niet missen, dus ik spits mijn oren.

‘Het behang is wederkerig’, verkondigt de man. ‘Het heeft even geduurd, maar inmiddels weet men beter: behang is wat gij wilt. Het is kunst aan uwe muur, iets waarmee u nog jaren leeft.’ Ik heb inmiddels geleerd dat verf – ‘het o zo verachtelijke goedje, waar men steevast te zwaar aan tilt’ – in de jaren vijftig in zwang raakte. Tijdens de oorlog stonden behangfabrieken stil en smeerden de mensen kalk op hun muren (‘Welja, toen stond dat nog proper’). Sindsdien was het verf wat de klok sloeg, lekker gemakkelijk en simpel (‘En karig!’).

Hoe langer ik in zijn winkel vertoef, hoe meer ik me in zijn gedachtegoed kan vinden. Zijn opvattingen over het bedrukte papier associeerde ik voorheen met het stoffige interieur van de bejaarde buren van mijn jeugd. Of met de vergeelde stroken in een Frans hotelletje, waarvan de hoeken loslieten en de schimmel voor extra reliëf zorgde.

Maar sinds ik voet zette in de winkel van de gezusters Priem, al ruim negentig jaar een begrip in Gent, is me een gevoel bekropen waarmee ik niet goed raad weet. Ik moet me inhouden om niet direct de lijmkwast en het plamuurmes op te pakken.

Ik laat mijn vingers langs de rollen behang glijden – hoeveel meter in deze zaak ligt opgeslagen is zowel mijn gastheer als zijn assistent een raadsel. Ik tel op een vierkante meter een tiental rollen met de meest uiteenlopende printen. ‘U had iets met vogels gewild? Schone beesten, is het niet. Blieft u grote veren of van een subtieler soort?’ Ons wordt gesommeerd terug te keren naar de tafel waarachter het baasje heeft plaatsgenomen. Hoewel het tafelblad reeds bedekt lijkt te zijn met vele lagen vellen behang, stelt hij zijn assortiment met gevederde beesten tentoon op de drukke ondergrond.

Wat volgt, zijn grote hoeveelheden bontgekleurde papegaaien in donkergroen oerwoud, in hoog tempo afgewisseld met sierlijke flamingo’s. ‘Dit is vinyl madame, verkleurt niet in de zon.’ Ik besluit hier en nu: behang is terug van weggeweest. En mijn moeder en ik voegen daad bij woord, ruim vijf vierkante meter sierlijk regenwoud met exotische vogels reist met ons mee terug naar Amsterdam.

Omarm het behang, doe jezelf een plezier en begin in Gent.

Mail

Bien Borren Bien Borren is Hard//hoofd-redactielid en journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer