Asset 14

Flirten met een fietstunnel

TIP: Flirten met een fietstunnel

De bonje rondom de oversteek van het Amsterdamse binnenwater, het gesteggel over één of twee bruggen over het IJ van het centrum naar het noorden, volg ik met lichte spanning. De vruchteloze roep om een kabelbaan, de overbelaste bootjes waar het allemaal mee begon: ik houd het nauw in de gaten.

Het pontje dat me nu naar de overzijde brengt, is als een simpele liefde, consequent en loyaal. Meestal staat het paraat. Soms verliezen we elkaar uit het oog, maar nooit voor lang. Toch werkt het uit de kluiten gegroeide vlot me op de zenuwen. De pont doet niet aan monogamie, hij drijft net zo hard voor een ander die van A naar B moet. Een gegeven dat ik lange tijd door de vingers zag. Maar inmiddels heeft de boot het met zovelen aangelegd dat ik me gedwongen voel te flirten met een nieuwe minnaar. Ik ben voor een andere manier van oversteken.

De gemeente steunt me in mijn zoektocht naar affaires maar voorlopig biedt het dossier ‘Sprong over het IJ’, waarin onderzocht wordt hoe de twee oevers beter verbonden kunnen worden, geen soelaas aan de Amsterdamse reiziger te water.

Nee, kijk dan eens naar de Rotterdammers. Die hebben een fietstunnel. Excuus, die hebben de oudste afgezonken tunnel van Nederland. Duizenden meters droge weg voor auto’s, voetgangers en fietsen onder de Maas door. Hulde aan de havenstad, als je het mij vraagt!

Blijkbaar gold de installatie van de rechthoekige tunnelelementen in 1937 zelfs als een wereldprimeur en werd het werk van stadsarchitect Van der Steur (verantwoordelijk voor de markante vormgeving onder én boven de grond) door liefhebbers en deskundigen als ‘indrukwekkend civieltechnisch’ omschreven.

Ik ben geen geschoold ingenieur, noch een architect. Maar de kunst van het fietsen heb ik me al op vroege leeftijd eigen gemaakt. En als fervent fietser durf ik te beamen dat er weinig zo fijn is als het zoeven door een tunnel, twintig meter onder NAP, diep onder een rivier vol grote tankers en schepen en watertaxi’s. Dat ik daar als geboren en getogen Amsterdamse voor naar Rotterdam moet afreizen, heb ik naast me neergelegd.

Maar de stiekeme droom van een fietsritje onder mijn eigen mini-Maas-versie, het IJ, heeft niet onder mijn liefdesverklaring aan de Maastunnel geleden. Integendeel zelfs. Het afdalen met de houten roltrappen die naar de fabriek van mijn grootvader ruiken, het fietsen op hoge snelheid door de neonverlichte buis: alles draagt bij aan het oplaaiend verlangen naar een fietstunnel onder de Amsterdamse wateren.

De hoofdstad zoekt een fietsburgemeester, zo las ik laatst. Een persoon die opkomt voor de belangen van fietsend Amsterdam. De fietstunnel lijkt me een uitstekend agendapunt voor de desbetreffende fietsburgervader of –moeder. Desnoods kan hij of zij excursies naar Rotjeknor organiseren zodat de hele gemeenschap op eigen wielen ervaart hoe lekker het is om onder water te fietsen.

Foto: Dennis Koehoorn

   

 

Mail

Bien Borren Bien Borren is Hard//hoofd-redactielid en journalist.

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kris van der Voorn
    Kris van der VoornAdjunct-hoofdredacteur
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Ik wens je alle goeds

Ik wens je alle goeds

Een afwijzing komt Eva koud op haar dak vallen. ‘Ik vond hem leuk, hij vond mij ook leuk, hij vond mij dus niet leuk, ik ben gewoon niet leuk genoeg.’ Lees meer

Koop de roze bril

Koop de roze bril

Lang geloofde Shulamit Löwensteyn dat een ingebouwd stapelbed de oplossing zou zijn voor al haar moeilijkheden. Had ze daar gelijk in? Een tip over tulpen, taart en het kopen van troost. Lees meer

Column: Het enige woord dat het omschrijft

Het enige woord dat het omschrijft

Het voorlopig laatste uitstapje naar de bios met haar vader krijgt voor Eva een duistere lading. Lees meer

Kon je maar aanbeden worden

Kon je maar aanbeden worden

Hologrammen, goud licht en een religieus lam laten Marthe van Bronkhorst zich klein voelen tijdens een kerkbezoek. Lees meer

Wees talentloos

Wees talentloos

Tijdens een date raakt Wolter de Boer verwikkeld in een socratisch vraaggesprek rond talent. Een tip over het afschaffen van aanleg. Lees meer

'Het kán dus wel.'

'Het kán dus wel'

Eva is dolblij voor (en stikjaloers op) haar smoorverliefde vriendin. Lees meer

Column

In een te specifieke vorm geslepen

Op ieder potje past een dekseltje, toch? Marthe van Bronkhorst vraagt zich af of ze daarvoor niet té veel eigenaardigheden heeft: "Als ik nog groter groei, dan moet een bosbrand mij snoeien. En wat voor allesverzengende liefde moet dat zijn waardoor het specifieke houtsnijwerkje dat je bent geworden af fikt, helemaal ombuigt, en opnieuw wortel schiet?" Lees meer

Column: Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Ik ben geen dreumes, ik ben Julie!

Eva's nichtje van twee geeft tijdens een bezoek aan de speeltuin blijk van een opvallende afkeer van hokjesdenken. Lees meer

Breek het brutalisme

Breek het brutalisme

In een distrack over het brutalisme maakt Marthe van Bronkhorst duidelijk dat ze helemaal klaar is met de betonnen architectuurstijl: "Wat is de deal met al die bouw freaking putten, nog minder fundament voor kunst dan vier keer Rutte?" Lees meer

Column: Zullen we vrienden worden?

Zullen we vrienden worden?

Corona of geen corona, Eva blijft haar sociale cirkel onderhouden en zo nodig verversen met aanwas. Lees meer

Column: Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Tegen vrienden zeg ik nooit goed 'doei'

Over de dood van haar grootouders dacht Eva van den Boogaard vroeger wel na, maar over die van een goede vriend? Lees meer

Achtbaantester 1

Achtbaantester

Marthe van Bronkhorst hangt op de kop in een looping en weet één ding zeker: achtbanen worden alleen spannend als ze een goed verhaal hebben. Lees meer

Column: Weten of je ooit moeder wil worden

Weten of je ooit moeder wil worden

Eva wordt geconfronteerd met de beruchte wel-of-geen-kinderen-vraag en zet de voor- en nadelen tegenover elkaar. Lees meer

Vrees de cocon niet: ze is nog warm

Vrees de cocon niet

Nu de feestjes voorzichtig weer op gang komen, beseft Rijk Kistemaker hoeveel hij níet heeft gemist. Gestrand tussen veganistische sneakers en gesprekken over Jeff Bezos verzint hij voor zichzelf een stiller leven. Een tip over verlangen naar lauwe thee en warme cocons. Lees meer

Alles Vijf Sterren: Steek die maar in je zak!

Steek die maar in je zak!

Deze week worden onze redacteurs blij van enthousiaste opstekers (op gepast volume), kunst in je broekzak en een wisselaccount op Twitter. Lees meer

De maakbare mens

De maakbare mens

Zijn mensen net als machines? Het bezoek van een monteur laat Marthe van Bronkhorst nadenken over haar eigen bedrading. Lees meer

Column: Tot op het bot

Tot op het bot

Een oude brief van een vriendin voert Eva terug naar een periode waarin het wat minder lekker met haar ging. Lees meer

Framer geframed

Framer geframed

Marthe van Bronkhorst ziet haar angst onder ogen en besluit haar ervaring als psycholoog te verrijken door zelf de patiënt te worden. De belangrijkste les? Ook therapeuten weten niet alles. Lees meer

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Dingen die niet kloppen, maar die ik wel geloof

Hoe goedgelovig mag een mens eigenlijk zijn? Waar Eva van den Boogaard soms dwangmatig eerlijk is, blijkt haar neef F. regelmatig informatie aan haar te verstrekken die niet klopt. Lees meer

 Weet je nog, de nacht?

Weet je nog, de nacht?

Het ‘vergeten’ nachtleven krabbelt terug, en onze eigen lichamen blijken zich als gisteren te herinneren hoe ze van hun eigen bewegingen kunnen genieten. Lees meer