De Canadese zanger Peter Schuyff vindt Annie M.G. Schmidt het mooiste Nederlandse cultuurproduct." /> De Canadese zanger Peter Schuyff vindt Annie M.G. Schmidt het mooiste Nederlandse cultuurproduct." />
Asset 14

The Woodwards

Peter Schuyff (Baarn, 1958) verhuisde in 1967 met zijn familie naar Vancouver, Canada. Rond 2005 kwam hij terug naar zijn roots in Amsterdam waar hij zich naast het schilderen begon te richten op het muzikantschap. Met zijn solo-act The Woodwards sloot hij zich aan bij het Amsterdams Songwriters Guild en trok een professionele carrière als muzikant van de grond. Naast Peter spelen afwisselend het ‘Ursula Peterson Trio’ (waaronder singer-songwriter Signe Tollefsen) en Rob Kloet (drummer) mee in The Woodwards. Peter Schuyff's eerste album kwam vorig jaar uit, en momenteel werkt hij aan een nieuwe EP o.a. samen met Ralph van de band ‘Mindpark’ en Atti Bauw. Alle nummers die te beluisteren zijn bij dit artikel, komen later dit jaar uit op deze nieuwe EP.

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/02/04-ursula-peterson-eindhoven-2.mp3]

"Ursula Peterson" van The Woodwards

Op bezoek in zijn ruime tweekamerappartement (tevens atelier) laat Peter Schuyff me met geestdrift applicaties op zijn iPhone zien. De vreemdste dingen komen langs. Hij giechelt, en die giechel slaat af en toe om in een schaterlach waarbij hij zijn handen tot vuisten balt en energiek op en neer zwaait. Deze vrolijkheid ben ik van hem gewend, alhoewel hij zich met eenzelfde snelheid ergens over op kan winden. Maar in welke stemming hij ook is, het woord ‘fucking’ doorspekt al zijn zinnen. Ik kom deze dag voor een interview en ik heb een hoop te vragen.

Zoals misschien wel bij veel mensen werd de levensloop van Peter Schuyff bepaald door een reeks van soms bijna magische toevalligheden. Op een vraag naar de herkomst van zijn artiestennaam The Woodwards komt er meteen een mooi verhaal: “Woodward’s was een groot warenhuis in downtown Vancoucer dat ooit failliet ging. Jaren later liep ik met een vriend op straat in Vancouver een beetje te denken over een goede bandnaam - gewoon voor de lol want ik maakte nog geen muziek. Ik wilde in ieder geval het woord ‘wood’ in de naam (in het Engels een verwijzing naar een erectie). Toen we op de hoek van Gore en Powel street kwamen vond ik een bruine boodschappentas van Woodward's aan mijn voeten. De tas was in perfecte conditie, bijzonder vreemd want de winkel was toen al zestien jaar dicht. De stap naar de bandnaam ‘The Woodwards’ (dus zonder de apostrof en in het meervoud) was snel gemaakt. De tas heb ik nog steeds en is van museale waarde.’’

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/02/02-burn-everything-eindhoven-2.mp3]

"Burn Everything" van The Woodwards

In een gesprek noemde Ro Halfhide (voorman van het Amsterdams Songwriters Guild) Peter Schuyff - die lange tijd in het Chelsea hotel in New York woonde - de ‘Moderne Forrest Gump’. Hij refereerde daarmee aan het feit dat mensen die Peter leren kennen er al snel achter komen dat hij op een hoop historische plaatsen met een hoop bekende mensen was. Namen als Andy Warhol, Keith Haring, Dennis Hopper en Madonna zijn er slechts een paar uit zijn vroegere omgeving. Wanneer ik daar over begin reageert hij terloops, het lijkt hem niet heel erg te interesseren hierover te praten. ‘‘Tsja, de vergelijking met Forrest Gump zou kunnen, ik denk zelf eerder aan de film ‘Zelig’ van Woody Allen. Ja, ik was er bij toen Madonna voor een van de eerste keren het podium op sprong. Het was toen niet echt mijn ding, al zal ik heus wel geïnteresseerd zijn geweest. Ik heb er geen heftige herinneringen aan. Grappig is dat eigenlijk, dat is een nature/nurture vraagstuk. Ik dacht gewoon: dat is een meisje dat Madonna heet. Ze werkte in dezelfde nachtclub als ik en is ongeveer even oud als ik, net als Michael Jackson. Ik denk dat ik gewoon het geluk had op een paar interessante plekken te zijn geweest. Ik ontmoette zelfs de fucking Paus, de Dalai Lama en Al Gore. Allemaal op plekken waar ik als schilder aan het werk was of waar vrienden van mij werkten. Maar luister, als je begin jaren ’80 als artiest naar New York verhuist is dat ook wat je gaat meemaken. Dat heb je hier in Amsterdam nu ook.’’

Voor zijn muziek was het zeker een vormende tijd. ’’Mijn nummers kunnen niet geschreven worden zonder ‘dirt under the fingernails’. Er waren misschien wat juweeltjes daar toentertijd, maar het meeste was behoorlijk donker. Veel van ons, de mensen die daar toen waren, hebben het niet overleefd. De meeste mensen zijn verbaasd dat ík het heb overleefd. Mijn liedjes zijn geschreven door iemand die zelf ook verbaasd is dat hij het overleefd heeft.’’

Peter verwijst naar zijn favoriete quote van Oscar Wilde: mistery is the essence of all romance. ‘‘Als iets tot geschiedenis vervallen is wordt het pas romantisch. Als je er middenin zit is het dat totaal niet. Nu zie ik de romantiek, ik schrijf er verhalen over in mijn liedjes, maar toen zag ik dat niet. De ‘glamour’ waarmee dit soort tijden nu bezien worden is een natuurlijk proces. Mijn generatie in New York verheerlijkte weer de mensen die vóór ons kwamen. Maar het zijn de overlevenden die je verheerlijkt. Zoals wij toen ook de overlevenden verheerlijkten. Ik heb die mogelijkheid nu, om dat te kunnen doen. Die jaren zijn mij nu gegeven, tegen alle verwachtingen in.’’

'Vruchtbare jaren tegen alle verwachtingen in', dat is de manier waarop Peter ook zijn huidige leven in Amsterdam beschrijft. Hij kwam langs om een neef te bezoeken en werd opnieuw verliefd op Amsterdam, iets wat hem al vaker overkomen was. New York had hij inmiddels al verlaten en ondanks een mooie studio in Vancouver was dat niet de plek waar hij wilde zijn. "I drink, smoke and swear to much."

Vandaar dat hij in 2005 besloot naar Amsterdam te verhuizen. Door -alweer - een grappig toeval, kwam hij de avond voor Koninginnedag aan, zodat hij de volgende dag meteen een inboedel bij elkaar kon zoeken. Wat hij hier in eerste instantie kwam doen verwoordt hij in het nummer Fatherland: I find myself back in the fatherland/Where my story had been written in blood/Where I hoped for a couple of good years/Before the impending flood/I’m climbing dutch mountains/I can see miles from here

[audio:http://www.hardhoofd.com/wp-content/uploads/2010/02/01-birdy-eindhoven-2.mp3]

"Birdy" van The Woodwards

Met de bescheiden hoop op nog een paar mooie jaren kwam hij geheel onverwacht in een bruisend leven als muzikant terecht. ‘’Het was een midlife wet dream dat dit nog zou gebeuren.’’ Het Amsterdams Songwriters Guild speelde daarin volgens hem een belangrijke rol: "Zonder het ASG zou ik nu nog steeds alleen schilder zijn. Of in ieder geval een heel andere muzikant. Alles wat ik heb geleerd over podiumtechniek heb ik bij de open mic sessies in Sappho geleerd. Podiumtechniek is heel belangrijk voor mij. Het ASG gaf me de kans dat te leren omdat ik me daar veilig voelde, ik wist dat het me vergeven zou worden wanneer ik de boel zou verneuken."
Hij voelt zich thuis in Amsterdam, maar wat hij bij Nederlanders vaak mist is werkelijk gevoel voor ironie. "Cynisme kennen ze wel, maar ironie, dat hebben ze hier niet." Het mooiste Nederlandse cultuurproduct vind hij Annie M.G. Schmidt; "Ik ben helemaal weg van Annie, zoiets hebben ze weer helemaal niet in Amerika. Weet je wat, fuck Forrest fucking Gump, zou je aan mij willen refereren als de Amerikaanse Annie M.G. Schmidt?"

In zijn muziek en in het leven wordt Peter terzijde gestaan door Signe Tollefsen, tevens muzikant. "Zij heeft me alles wat ik als muzikant weet geleerd. Veel van mijn liedjes zijn voor en over haar, maar ik denk niet dat zij mijn muze is. Ik kan beter met haar overweg dan mijn met muzen en daarbij, met mijn muzen ga ik niet naar bed."
Peters liedjes hebben voor hem een hele andere functie dan de schilderijen die hij maakt. "Mijn liedjes zijn een verwijzing naar mijzelf. Mijn schilderijen verwijzen alleen naar zichzelf, ze zijn heel formeel en abstract, daarin ben ik slechts een katalysator. Mijn schilderijen nemen alleen nog maar ruimte in als mensen ze niet zouden zien. Als niemand mijn liedjes zou horen dan amuseren ze mij alsnog. Ik hou van mijn liedjes." Kiezen tussen schilderen en muziek maken kan Peter uiteindelijk niet. "Maar als ik op een onbewoond eiland zou stranden met wat kleurkrijtjes en een gitaar zou ik eerder muziek maken dan tekenen."

Clip bij de eerste single van The Woodwards: "I Wanna Woman".
Regie: Tycho van Zijderveld, 2009.

www.thewoodwards.nl

Mail

Anne Roos Rosa de Carvalho

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
het laatste
'Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’ 1

‘Mijn familiegeschiedenis is een puzzel waarvan ik steeds meer stukjes vind’

Na het overlijden van zijn grootouders vinden Stephan Splinter en zijn vader op zolder een schat aan informatie. Aan de hand van de documenten en de spaarzame verhalen van opa, beginnen ze hun veelbewogen familiegeschiedenis in Nederlands-Indië te reconstrueren. Lees meer

Nieuws in beeld: Donorhart uit een doos

Donorhart uit een doos

De heart-in-a-box kan (vlak) na het overlijden van een donor diens hart weer op gang laten komen. Illustrator Simcha van der Veen is diep onder de indruk. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 47

Ontspan, Vladimir is hier

Deze week worden onze redacteurs blij van de zooi van iemand anders, de PlayStation en een Putin-stickerpakket. Lees meer

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Verkrachting vindt niet plaats in een vacuüm

Linkse mensen hebben vaak het idee dat zij buiten en boven de 'verkrachtingscultuur' staan, meent Harriet Bergman. Maar iemands politieke overtuiging zegt weinig over hoe diegene daadwerkelijk met machtsverschillen omgaat. Lees meer

Tompouce 1

Tompouce

Eva vraagt zich af waarom de documentatie van haar jeugd ineens leuk moet zijn nu haar moeder alle oude videobanden heeft laten digitaliseren. Lees meer

Constant in verbinding en toch eenzaam

Constant in verbinding en toch eenzaam

Een plek waar je echt alleen bent en niet steeds naar je telefoon kunt grijpen. Waar vinden we die nog? Stefanie Gordin denkt met heimwee terug aan haar tijd in de Russische datsja's. Lees meer

 Giftige goudkoorts

Giftige goudkoorts

Jaarlijks belandt meer dan 130.000 kilo kwik - gebruikt voor het vinden van goud - in de Surinaamse natuur. Lees meer

Het vervolg van een rouwwoordenboek

Het vervolg van een rouwwoordenboek

De persoonlijke worsteling van Babet te Winkel om woorden te vinden voor haar rouw, was helemaal niet zo persoonlijk. Ze ontving vele berichten van mensen die zich in haar rouwwoordenboek herkenden. Dit is het vervolg van haar rouwwoordenboek. Lees meer

Hard//talk: Wie Thierry volgt

Wie Thierry volgt

Thierry Baudet heeft er heel wat kiezers bij die simpelweg hun vrijheid terug willen. Julius Koetsier vreest dat zij verzeild zullen raken in een moeras van verzinselen over UFO's en dinosaurussen. Lees meer

Nooit meer hier

Nooit meer genocide (hier)

Nooit meer genocide, dat beloven we elkaar op 4 mei. Maar wat zijn de lessen van 4 mei waard als we ze niet kunnen toepassen om nú een groep in nood te redden? Lees meer

Nieuws in beeld: Volle terrassen, volle ic's

Volle terrassen, volle ic's

Het demissionaire kabinet gaf groen licht voor het openen van de terrassen - en dus ook voor volle ic's. Lees meer

(Bos)rebellen

(Bos)rebellen

Deze week worden onze redacteurs blij van die film over het naderende Eurovisie Songfestival, eetbare bloemen en een onterecht vergeten dichter. Lees meer

Winterslaap

Winterslaap

Madeleine grapte al jaren over het houden van een winterslaap. Tot een onderzoeker dit ook echt mogelijk maakt. Wat als mensen een winterslaap zouden houden zoals dassen of beren dat doen? Een kort verhaal door Else Boer. Lees meer

Ali B gaat je niet redden

Ali B gaat je niet redden

‘Self made men’ prediken in online succescursussen dat succes voor iedereen binnen handbereik ligt. Lees meer

Alleen samen krijgen we u eronder

Alleen samen krijgen we u eronder

Mark Rutte is het niet vergeten, vanaf vandaag wordt alles soepel! Geef vooral weer die drie zoenen en alsjeblieft: dicht op de mond graag. Waarom zou je denken aan de uitgeputte zorg en de oplopende IC-cijfers als je ook aan jezelf kan denken? Nou dan. Lees meer

Met (voor het eerst!) een illustratie van Melcher Oosterman. Lees meer

Nieuws in beeld: Vogelgriep grijpt om zich heen

Vogelgriep grijpt om zich heen

Langs de Groningse Waddenkust zijn honderden vogels aangespoeld, die waarschijnlijk zijn geveld door de vogelgriep. Illustrator Aida de Jong brengt het lugubere nieuws in beeld. Lees meer

Alles Vijf Sterren: 45

Goed advies

Deze week worden onze redacteurs blij van praktische zaken: goed advies, een nieuw rijbewijs en fijne muziek. Lees meer

Praat met mij, niet met de tekst

Praat met mij, niet met de tekst

Wout Waanders is niet alleen dichter en deel van een sexy boyband, maar ook schrijfcoach. Advies geven is natuurlijk leuk en aardig, maar wat gebeurt er als je zelf vastloopt tijdens het schrijven? Kan je jezelf terug de inspiratie in coachen? Alvast een tip: pak geen rode pen.  Lees meer

Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

Leven in een grijs gebied

Leven in een grijs gebied

Wat gebeurt er met je zelfbeeld als je chronisch ziek wordt? Accepteer je de ziekte als een deel van jezelf, of blijf je uitkijken naar de dag waarop je genezen bent? Lees meer