Asset 14

Lynch + Ajax en een nieuw soort dictee

Alles vijf sterren: IJzersterke duimen en Russische romantiek 1

Wat moet je echt doen, lezen, beluisteren of zien? Om je te helpen geven leden van de Hard//hoofd-redactie iedere week antwoord op één simpele vraag: 'wat maakt je blij?'.

Thomas van Luyn stelt voor: dictee nieuwe stijl
✩✩✩✩✩
Ella Kuijpers

'Via een tweet van Thomas van Luyn vernam ik deze week dat het Groot Dictee der Nederlandse Taal van de buis gaat verdwijnen. Je kent Thomas van Luyn wel van de hit ‘Kotsen in Zeeland’, uitspraken in de trant van ‘een persoonlijkheid is als een brok lava, hij draagt immers altijd in zich de potentie tot viscositeit’ en zijn columns vol zelfspot in De Volkskrant. Hoewel het nieuws dat hij me bracht spijtig is, maakte zijn tweet me blij. Ik citeer: ‘Da fuck? Groot dictee per direct gestopt. “Te duur”. Lulkoek. Cafeetje, cameraatje. Ik doe ’t gratis.’

Ik zie het al voor me. Een ietwat ongemakkelijke Thomas, strak in het pak voor een groep schrijvers. Dat moet een succes worden. We nemen dan eens niet het neusje van de zalm van journalistiek, politiek en schrijvend Nederland, maar een vermakelijke verzameling van een Jonna Fraser, een Rotterdammer, onze poëet in Latijn Thierry Baudet, je buurvrouw, neerlandicus Van Gaal en zo verder. Dan kunnen we het ook eens hebben over welke leuke fouten er worden gemaakt, in plaats van de vraag of die ene fout van de winnaar ook wel echt een fout was.

De gekozen locatie van Van Luyn is prima: een café. Zijn tekst mag vervlochten zijn met humor, cadans en filosofische uitingen zoals alleen hij die kan brengen. En dan mag Mike Boddé het geheel wel muzikaal opluisteren, want zoals @remtweet zegt: ‘Jij en Mike samen. Niet omdat het moet. Maar omdat het klopt.’'

Pulken aan je brein: een bron van kennis
✩✩✩✩✩
Ron Vaessen

'In de zee van zinloosheid die Facebook heet spuwt één pagina berichten uit waarbij ik denk: blij dat ik je volg. Deze internet-encyclopedie, een weloverwogen verzameling van lange citaten uit de diepzinnigste boeken ooit geschreven, heet Brain Pickings en is serieus handig.

Je vindt er de zuiverste ideeën over uiteenlopende onderwerpen als de liefde, zelfkritiek, het universum en zelfs uitstelgedrag. Zit je eens diep in de shit of verveel je je, dan ga je hier inzichten vinden in la condition humaine, opbeurende anekdotes en veel wijze woorden. Meteen liken deze pagina.

Moeiteloos dompel je je voortaan dagelijks onder in de gedachten van grote geesten als William James, James Baldwin en Amelia Earhart. Je ontwikkelt geen brede maar een complexe algemene kennis. Een nuttig tegenwicht aan de vele informatiearme snacks die je continu krijgt toegeworpen. Deze verrijking van je geest doet het goed op feestjes, in je dagboek en helpt je betere levenskeuzes te maken.'


Twin Peaks en voetbal: minder goed opletten

✩✩✩✩✩
Matthijs Valent

'Een stralende zon brandt elke behoefte aan toewijding weg en wat dat betreft viel ik deze week met mijn neus in de warme salieboter. Het derde seizoen van Twin Peaks vergt veel van de kijker, maar het luik naar de psyche van David Lynch is zo vervreemdend dat je niet echt op hoeft te letten. Ik durf zelfs te beweren dat je er minder van begrijpt naarmate je je aandacht er meer op vestigt. Met een half oog op je telefoon - en een heel oor in een conversatie over de voor- en nadelen van klittenband - komt alles gewoon wat soepeler binnen. Het bezige brein filtert de ruis en dan is een pratende kauwgombal op een geëlektrificeerde tak niets meer dan een personage uit een afgekeurde pitch voor Sesamstraat in Japan.

Dat was maandag en later in de week voltrok zich een zo mogelijk nog vreemder schouwspel. Bevangen door de allure van tweeëntwintig man die achter een bal aanrent, steeg de collectieve bloeddruk naar ongezonde hoogte. Ajax stond voor het eerst sinds de twintigste eeuw weer in een finale van internationaal belang en na de glorieuze overwinning op Lyon besloot ik aan te haken. Na de vernederingen die ik bij de C-junioren moest doorstaan ben ik altijd een gelegenheid-fan geweest maar nu durfde ik wel aan.

Hoop werd teleurstelling, die precies even lang duurde als de tijd die het kostte voordat ik me herinnerde dat ik het laatste seizoen van Deadwood nog niet had afgekeken. De chips waren nog even vers als toen ik bij aanvang van de wedstrijd de zak openmaakte maar niet zo zout als tranen die vloeiden op het Museumplein. Kortom, de vruchten van een gebrek aan toewijding proefden zoet. Kom voor het toetje, blijf niet voor de afwas.'

Mail

Redactie

Hard//hoofd is gratis en
heeft geen advertenties

Steun Hard//hoofd

Ontvang persoonlijke brieven
van redacteuren

Inschrijven

Steun de makers van de toekomst

Hard//hoofd is een vrije ruimte voor nieuwe makers. Een niet-commercieel platform waar talent online en offline de ruimte krijgt om te experimenteren en zich te ontwikkelen. We zijn bewust gratis toegankelijk en advertentievrij. Wij geloven dat nieuwe makers vooral een scherpe en eigenzinnige stem kunnen ontwikkelen als zij niet worden verleid tot clickbait en sensatie: die vrijheid vormt de basis voor originele verbeelding en nieuwe verhalen.

Steun ons

  • Foto van Marte Hoogenboom
    Marte HoogenboomHoofdredacteur
  • Foto van Mark de Boorder
    Mark de BoorderUitgever
  • Foto van Kiki Bolwijn
    Kiki BolwijnAdjunct-hoofdredacteur, chef Literair
  • Foto van Sander Veldhuizen
    Sander VeldhuizenUitgeefassistent
Lees meer
het laatste
Column: Inferno onder de roltrap

Inferno onder de roltrap

Een defecte roltrap op het station herinnert Eva eraan hoe ze als kind soms verborgen werelden en niet per se bestaande systemen waarnam. Lees meer

De nobele kunst van het missen

De nobele kunst van het missen

Marthe van Bronkhorst mist een hoop dingen in haar leven. Haarelastiekjes, de deuk in de bank die ze maakte in het vakantiehuisje, en ze kan maar niet vergeten dat Philip Freriks gestopt is met het journaal. (kom terug, Philip!). Maar waar komt dit missen vandaan?
Met (voor de laatste keer!) een illustratie van Jessica Bacuna. Lees meer

Column: Wasverzachter

Wasverzachter

Een fietstochtje met twee vrienden voert Eva naar een nieuwbouwwijk, waar het leven bij nader inzien toch zo slecht nog niet zou zijn. Lees meer

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Een ezel stoot zich geen twee keer aan dezelfde steen, maar een kiezer wel

Marthe van Bronkhorst verdiept zich ter voorbereiding van de verkiezingen in de Archieven der Vergeten Partijen. Ook dit jaar zijn er maar liefst 37 verkiesbare partijen. Wie zijn hen voorgegaan, en zat er dan echt niet een bij die de tand des tijds had moeten overleven? Lees meer

Column: Dingen die we niet gehoord hebben

Dingen die we niet gehoord hebben

Een gehoorbeschadiging is wat Eva van den Boogaard met haar opa gemeen heeft. Verder weet ze niet veel over hem en zijn oorlogsverleden, behalve dat het opgelopen trauma ook zijn nageslacht raakte. Lees meer

Sommige dagen kun je niet oplossen

Sommige dagen kun je niet oplossen

Twee geliefden die niet in elkaar opgaan blijven individuen en in Duo Penotti is eigenlijk best veel van jezelf terug te vinden. Marthe van Bronkhorst neemt een kijkje in haar ijskast, denkt na over wat je bewaart in je vriezer en komt tot de conclusie dat er voor sommige dingen geen oplossing bestaat. Lees meer

Hoe je de maanden op je knokkels telt en andere vragen

Hoe je maanden op knokkels telt en andere vragen

Voor welke simpele zaken heb jij nooit meer opnieuw naar uitleg durven vragen? Voor Vivian MacGillavry was het maanden tellen op haar knokkels. Maar toen ze dat aan een vriendin durfde op te biechten, ontdekte ze iets moois. Lees meer

Interfriention

Interfriention

Eva van den Boogaard viert een vriendschapsjubileum met vriendin I. en blikt terug op een andere vriendschap, die kort daarvoor ten einde moest komen. Lees meer

Tip van Else Boer Wees een meeloper

Wees een meeloper

Soms is een meeloper zijn gewoon een heel goed plan. Schrijver Else Boer legt uit waarom aan de hand van haar nieuwste niet-originele hobby: schaken. Lees meer

Zonder mijn moeder

Zonder mijn moeder

Het wel of niet aanschaffen van een kunstwerk voert Eva van den Boogaard terug naar tijden waarin ze nog niet alle beslissingen zelf nam. Lees meer

Column: In de kruipruimte

In de kruipruimte

In het huis dat Eva van den Boogaard bewoont, bevindt zich een kruipruimte dat de nodige vragen oproept. Lees meer

Column: Veelzeggende kiepau

Veelzeggende kiepauto

In haar laatste column op Hard//hoofd deelt Iduna Paalman een mistroostig inzicht: hoe beter we kunnen praten, hoe minder we kunnen zeggen. Toch brengt het haar tot een hartverwarmende conclusie. Lees meer

Schuldig

Schuldig

Marthe van Bronkhorst maakt een innerlijke reis om haar overleden grootvader te gedenken, die met andere bedoelingen naar Indonesië reisde dan zij lange tijd dacht. Lees meer

 Vergeet de zomer maar (niet)

Vergeet de zomer maar (niet)

Nu fysiek reizen wereldwijd onmogelijk is, rest de verbeelding: fotograaf Cleo Goossens neemt ons mee naar de zonnige uithoeken van onze fantasie. Lees meer

Column: Rommelklanken

Rommelklanken

Het vele videobellen van de afgelopen tijd doet Eva van den Boogaard de waarde inzien van zogenaamde 'rommelklanken'. Lees meer

Tip: Laat alles vallen 1

Laat alles vallen

Annelies van Wijk onderzoekt haar fascinatie voor alledaagse objecten die onverwacht te pletter vallen. Een tip om zelf ook eens als een brokstuk te gronde te gaan, wie weet welke schoonheid er nog oprijst uit de scherven. Lees meer

Column: Zolang je maar geen zware machines bedient

Zolang je maar geen zware machines bedient

Als kind vond Iduna Paalman opvatting dat slapen voor grote mensen was en zij het dus niet nodig had. Nog steeds probeert ze af te komen van haar vooroordeel dat alleen mensen die niet genoeg van het leven houden, van slapen houden. Lees meer

Column: The mask is the face

The mask is the face

Een versleten meubelstuk zet Eva van den Boogaard tijdens haar verhuizing aan het denken over de betekenis van uiterlijk vertoon. Lees meer

Beeldspraak: The City is a Choreography

Vraag de stad eens ten dans

Fotograaf Melissa Schriek heeft oog voor het subtiele en eigenaardige ritme van de stad. 'Zodra we de straat op gaan, worden we daar deel van.' Lees meer

Column: Onherroepelijk nee

Onherroepelijk nee

Iduna Paalman leest brieven uit 1764 en herkent daar iets in: de angst voor het verlies van vrijheid. Lees meer